زمینه و هدف: شیوع اختلالات روان پزشکی در کودکان و نوجوانان حدود 10 تا 20% می باشد. افسردگی با میزان بالایی در مجروحان جنگی دارای آسیب مغزی گزارش شده است که این خود می تواند مرتبط با برخی اختلالات روان پزشکی در فرزندان آنان باشد. این مطالعه با هدف تعیین شیوع اختلالات روان پزشکی در فرزندان جانبازان و مقایسه آن با گروه کنترل در شیراز انجام گردید.روش بررسی: این پژوهش به صورت مقطعی بر روی فرزندان 18-12 ساله 223 خانواده جانباز 70%-25% شهرستان شیراز انجام شد. نمونه گیری به صورت تصادفی بر اساس لیست جانبازان شهر شیراز انجام گرفت. هم چنین گروه کنترل نیز از بین دانش آموزان 18-12 ساله شهرستان شیراز انتخاب گردید. تشخیص گذاری بر اساس مصاحبه بالینی نیمه ساختار یافته، DSM-IVبه وسیله K-SADS-PL (Kiddle Schedule for Affective Disorder and Schizophrenia Present and Life time Version) که دارای اعتبار و پایایی کافی است؛ صورت گرفت. از تست های آماری تی تست و فیشر در موارد مناسب استفاده شد.یافته ها: در این مطالعه از 223 خانواده جانباز که مورد مصاحبه قرار گرفتند، در 123 خانواده حداقل یک فرزند مبتلا به یکی از اختلالات روان پزشکی مشاهده گردید که در این تعداد 52 نفر پسر (15%) و 71 نفر دختر (20%)، حداقل یک اختلال روان پزشکی دیده شد و شیوع اختلالات افسردگی شامل دیس تایمی (3/2%)، افسردگی اساسی (4/8%) و افسردگی مینور(8/5%) و شیوع اختلالات اضطرابی شامل اختلال اضطراب منتشر (1/10%)، اختلال اضطراب جدایی (4/1%) و اختلال وسواسی جبری (4%) اختلال هراس (2/3%)، اختلال استرس پس از سانحه (2/3%)، اختلال فوبی اجتماعی (3/4%)، اختلال فوبی خاص (2%) و آگوروفوبیا (4/1%) بود.نتیجه گیری: هر چند شیوع انواع اختلالات افسردگی و اضطرابی تفاوت آماری معنی داری با گروه کنترل نداشت، ولی با توجه به شیوع بالاتر بعضی از اختلالات اضطرابی مانند اختلال اضطراب منتشر (Generalize Anxiety Disorder) و بعضی از علایم افسردگی، نیاز به بررسی بیشتر و اقدامات مشاوره، پیشگیری و درمانی در فرزندان جانبازان ضروری به نظر می رسد.

سابقه و هدف: شواهد نشان داده است که داشتن افکار مثبت با تاثیری که بر روی میزان خودباوری افراد دارد منجر به بهبود یادگیری در افراد و شکل گیری عزت نفس افراد می شود لذا مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط میان داشتن افکار مثبت و احساس خود باوری و یادگیری فعال صورت پذیرفت. مواد و روش ها: مطالعه حاضر به صورت مقطعی از نوع توصیفی-تحلیلی بر روی تعداد 190 دانش آموز پایه هفتم، هشتم و نهم مدارس شهرستان زهک، سیستان و بلوچستان، در سال 1401 انجام پذیرفت. دانش آموزان با استفاده از پرسشنامه های حاوی سوالات مربوط به افکار مثبت، خودباوری و یادگیری فعال مورد ارزیابی قرار گرفتند. در نهایت داده ها وارد نرم افزار SPSS V22 قرار گرفته و آنالیز شدند. یافته ها: میانگین سنی شرکت کنندگان 87/0 ± 24/14 سال و کمترین و بیشترین سن به ترتیب 13 و 16 سال بود. 5/50٪ دانش آموزان دختر بودند. نتایج حاکی از آن بود که بین متغیر نمره افکار مثبت افراد شرکت کننده در مطالعه حاضر و نمره خودباوری آنها همبستگی معنی دار مشاهده شد(p=0. 000، r=0. 674) در نتیجه مشخص شد که با افزایش نمره افکار مثبت دانش آموزان، میانگین نمره خودباوری آنها نیز افزایش می یافت. همچنین همبستگی قابل ملاحظه ای میان نمره افکار مثبت با متغیر یادگیری فعال دانش آموزان یافت شد(p=0. 000، r=0. 712) به طوریکه دانش آموزانی که نمره افکار مثبت بالاتری داشتند به طور قابل ملاحظه ای میانگین نمره یادگیری فعال بیشتری نیز داشتند. حال آنکه میان متغیرهای سن و پایه تحصیلی دانش آموزان با نمره افکار مثبت، خودباوری و یادگیری فعال مشاهده نشد. با این حال دانش آموزان دختر نمره افکار مثبت بالاتری نسبت به دانش آموزان پسر داشتند (P= 0. 007) اما میانگین نمره دریافتی خودباوری و یادگیری فعال در دو جنس تفاوت قابل ملاحظه ای نداشت(P>0. 05). بحث و نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که داشتن افکار مثبت در دانش آموزان با افزایش میزان خودباوری و یادگیری فعال آنها همراهی دارد.

زمینه و هدف: فعالیت بدنی و استفاده از مکمل های گیاهی می تواند آنزیم های کبدی را تحت تاثیر قرار دهد. کورکومین، ماده موثر (دی فرولوییل متان) زردچوبه است که دارای خواص آنتی اکسیدانی، ضدباکتریایی، ضدقارچی، ضدویروسی، ضدالتهابی و ضدتکثیری است و می تواند نقش مهمی در جلوگیری از فیبروز کبدی داشته باشد. این مطالعه به منظور تعیین اثر شش هفته تمرین تناوبی شدید (high intensity interval training: HIIT) همراه با مصرف مکمل نانوکورکومین بر سطوح سرمی آنزیم های کبدی دانشجویان دختر دارای اضافه وزن انجام شد. روش بررسی: این کارآزمایی بالینی روی 48 دانشجوی دختر دانشگاه شهید چمران اهواز دارای اضافه وزن با میانگین سنی 1. 32±, 21. 7 سال و نمایه توده بدنی 2. 46±, 27. 8 کیلوگرم بر متر مربع در سال 1397 انجام شد. آزمودنی ها به طور تصادفی در چهار گروه 12 نفری کنترل، مکمل نانوکورکومین (روزانه یک کپسول 80 میلی گرمی)، تمرین، تمرین توام با دریافت مکمل نانوکورکومین (روزانه یک کپسول 80 میلی گرمی) قرار گرفتند. گروه های تمرین هفته ای سه جلسه به مدت شش هفته تمرین HIIT را با حداکثر ضربان قلب (سه جلسه در هفته) اجرا نمودند. نمونه های خونی برای اندازه گیری سطوح سرمی آنزیم های کبدی (ALT، AST و ALP) قبل و بعد از دوره مداخله گرفته شد. یافته ها: سطح سرمی AST و ALT در گروه تمرین-مکمل نسبت به گروه کنترل کاهش آماری معنی داری یافت (P<0. 05) و این کاهش در مقایسه با پیش آزمون نیز معنی دار بود (P<0. 05)؛ اما در سطح ALP تغییرات آماری معنی داری مشاهده نشد. نتیجه گیری: به نظر می رسد مصرف مکمل نانوکورکومین همراه با اجرای تمرینات تناوبی با شدت بالا، تاثیر مطلوبی در بهبود برخی شاخص های کبدی دختران دارای اضافه وزن دارد.

قصه به عنوان بخش مهمی از فرهنگ هر قوم، در گذشته بیشتر از ابزارهای تعلیم و تربیت به شمار می رفت، کودکان با گوش دادن به قصه ها و خواندن و بازگویی آن عواطف و احساسات خود را لطیف می نمودند، قصه خوانی سبب گسترش گنجینة لغات و رشد قوة تکلم کودک می شده و به اندیشة کودک نظم منطقی می داده است، علاوه بر این قصه ها، حال وهوای گذشته، شیوة زندگی مردم قدیم، طرز تفکر وگرایش فکری آنان را نمایان می سازد، قصه های کهن وعامیانه داستان های زیبا و دل انگیز و مشحون از اندرزهای سودمند ونکته های باریک از اندیشه های ژرف وخیال لطیف وذوق سرشار مردم است، قصه ها عمری به قدمت خود انسان ها دارند، کودکان با قصه ها وافسانه ها پند می آموزند و راه ورسم زندگی وطرز رفتار با مردم را فرا می گیرند، این مقاله با روش تحلیل محتوا و با ابزار کتابخانه، نقش محمدک را در سه دفتر از قصه ها و افسانه های مکتوب میناب بررسی می کند، تحلیل این قصه ها نشان می دهد که محمدک در 15 قصه نقش داشته، چون محمد مهربان است و مردم او را دوست دارند او را محمدک صدا می زنند که همواره در قصه ها فردی با فقیر نقش مثبت و حیوان دوست است و در نهایت به ثروت، دختر پادشاه و پادشاهی می رسد.

هدف پژوهش حاضر، ارزیابی روابط ساختاری سیستم های مغزی- رفتاری و دشواری در تنظیم هیجان با نشانه های اختلال اضطراب فراگیر است. برای انتخاب نمونه، 240 نفر (120 نفر پسر و 120 نفر دختر) از دانشجویان دانشگاه تبریز به روش نمونه گیری چند مرحله ای انتخاب شده و به این پرسشنامه ها پاسخ دادند: مقیاس سیستم های بازداری/ فعال سازی رفتاری کارور و وایت، مقیاس دشواری در تنظیم هیجان (DERS) و نسخه چهارم پرسشنامه اختلال اضطراب فراگیر (GAD-Q-ΙV) برای تحلیل داده ها از روش تحلیل عاملی تاییدی و روش مدل یابی معادلات ساختاری استفاده شد. ارزیابی مدل ساختاری با استفاده از شاخص های مجذور کای، نسبت مجذور کای به درجه آزادی، ریشه میانگین مربعات خطای برآورد، ریشه میانگین مربعات باقیمانده استاندارد شده، شاخص نیکویی برازش، شاخص برازش مقایسه ای، شاخص برازش هنجار شده، شاخص برازندگی فزآینده و شاخص توکر- لوئیس نشان داد که سیستم های مغزی- رفتاری و دشواری در تنظیم هیجان روابط معنی داری با نشانه های اختلال اضطراب فراگیر دارد و مدل فرضی از برازندگی مناسبی برخوردار است. با تکیه بر این یافته ها می توان دریافت، دشواری در تنظیم هیجان می تواند نقش واسطه ای قابل توجهی بین سیستم های مغزی رفتاری و اختلال اضطراب فراگیر ایفا کند.

پژوهش حاضر به منظور تعیین اثربخشی آموزش راهبردهای یادگیری خودتنظیمی بر تاب آوری و اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان دورة متوسطة اول شهرستان مسجدسلیمان که در سال 99-1398 مشغول تحصیل بودند، انجام گرفت. طرح این پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون، پس آزمون و مرحله پیگیری با گروه کنترل بود. جامعة آماری این پژوهش دانش آموزان دختر دورة متوسطة اول شهرستان مسجدسلیمان و نمونة آماری آن شامل 30 نفر از دانش آموزان(15 نفر گروه آزمایش و 15 نفر گروه گواه) با استفاده از نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. گروه آزمایش به مدت 10 جلسه 90 دقیقه ای (دو جلسه در هفته) برنامه آموزش دریافت نمودند. ابزارهای مورد استفاده در این تحقیق عبارت بودند از «مقیاس تاب آوری تحصیلی» (ساموئلز و وو، 2009) و «مقیاس اهمال کاری نسخة دانش آموز» (سولومون و راثبلوم، 1984). برای تحلیل داده ها از«تجزیه و تحلیل کوواریانس » استفاده شد. نتایج نشان دادند که آموزش راهبردهای خودتنظیمی موجب افزایش و بهبود تاب آوری تحصیلی و کاهش اهمال کاری تحصیلی شده است و همچنین در مرحله پیگیری 1 ماهه نیز تداوم داشته است. به علاوه با آموزش راهبردهای خودتنظیمی می توان برنامه هایی برای بهبود و افزایش تاب آوری و کاهش اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان تدارک دید.

1آلودگی به شپش سر انسانی ناشی از Pediculus capitis یک مشکل بهداشتی رایج در کودکان سنین مدرسه در بسیاری از نقاط جهان است. انتقال آن به طور مستقیم و بیشتر از طریق تماس سر به سر اتفاق می افتد و باعث خارش پوست سر می شود. پژوهش حاضر را با هدف تبیین موانع پیشگیری و کنترل بیماری پدیکلوزیس از دیدگاه والدین و معلمان دانش آموزان دختر دبستانی بندر عباس و ارائه دهندگان خدمات بهداشتی و درمانی شهر بندرعباس انجام شد.

پیش زمینه و هدف: اختلال یادگیری به عنوان یکی از گسترده ترین ناتوانی های عصبی-تحولی دوران کودکی نیازمند مداخلات موثر است. هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی دو روش تحریک الکتریکی مستقیم فراقشری مغز (tDCS) و بازی درمانی بر بهبود توجه و عملکرد روانی حرکتی در کودکان مبتلا به اختلال یادگیری بود. مواد و روش کار: پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی (طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل) و جامعه آماری آن متشکل از همه مراجعان مرکز اختلالات یادگیری آموزش وپرورش شهرستان سقز در سال تحصیلی 1396 بوده است. نمونه پژوهش 30 نفر دانش آموز دختر و پسر مقطع ابتدایی بودند که به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. گروه های تجربی 4 هفته (دو جلسه یک ساعته در هفته) شرکت کردند و گروه کنترل در طول دوره مداخلات به فعالیت روزانه خود پرداختند. قبل از شروع و در پایان دوره مداخلات توجه و عملکرد روانی حرکتی آزمودنی ها با آزمون عملکرد پیوسته IVA و آزمون حرکتی لینکین اوزرتسکی اندازه گیری و داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس تحلیل شد. یافته ها: یافته ها نشان دادند که هر دو روش باعث ارتقای توجه و عملکرد روانی حرکتی در کودکان مبتلا به اختلال یادگیری شده اما این بهبود در روش tDCS در سطح (05/0p<) چشمگیرتر بوده است. بحث و نتیجه گیری: با توجه به یافته های این پژوهش، به والدین و مربیان و درمانگران اختلالات یادگیری توصیه می شود در برنامه های آموزشی درمانی در کنار بازی درمانی، tDCS را نیز قرار دهند.

روابط ژنتیکی 11 ژنوتیپ کاملا نزدیک انار ایران با استفاده از نشانگر AFLP مورد ارزیابی قرار گرفت.10 ترکیب آغازگری روی ارقام انتخاب شده و همچنین ترکیب آغازگری E+AGA بعلاوه M+CGA برای تشخیص روابط ژنوتیپ های انار در دو منطقه اصفهان و یزد با اسامی مشابه مورد استفاده قرار گرفت. بیشترین شباهت بین ارقام دبه ای بم و دختر حمومی (79.1 درصد) و کمترین شباهت بین ارقام پوست سیاه و آمنه خاتونی (20.3 درصد) وجود داشت. پس از برش خوشه بندی داده های حاصل از AFLP در فاصله 0.64، هفت رقم در دو گروه جای گرفتند و چهار رقم باقیمانده هر کدام یک گروه را تشکیل دادند. علی رغم سطح چند شکلی پایین در ارقام مورد ارزیابی، تفاوت هایی در الگوی نواربندی در بین ژنوتیپ های با اسامی مشابه و همچنین در بین دو منطقه جغرافیایی مشاهده گردید.