زمینه و هدف: فیستول شریان- وریدی (Arteriovenose Fistulae: AVF) یکی از مناسب ترین روش های دسترسی عروقی در بیماران همودیالیزی محسوب می شود. عملکرد نامناسب فیستول، شایعترین علت مداخلات ثانویه و بستری شدن مکرر در این بیماران می باشد. مطالعه حاضر با هدف تعیین مدت کارکرد و عوارض فیستول های شریانی- وریدی بیماران همودیالیزی انجام شد.روش تحقیق: در این مطالعه توصیفی، 94 بیمار همودیالیزی بستری در بخش های همودیالیز بیمارستان های 17 شهریور و امام رضا (ع) مشهد مورد تحقیق قرار گرفتند. به منظور کسب اطلاعات لازم از پرسشنامه ای پژوهشگر ساخته که در دو بخش تنظیم شده بود، استفاده گردید. بخش اول مربوط به مشخصات فردی و بخش دوم مربوط به اطلاعات پرونده (مانند علت نارسایی کلیه، زمان گذاشتن فیستول و سن بیماران) بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS آزمون های آماری کای اسکوئر، تی مستقل و ضریب همبستگی پیرسون در سطح معنی داری P<0.05 تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: از 94 بیمار مورد بررسی، 56 نفر (59.6%) مرد و 38 نفر (40.4%) زن بودند. میانگین سنی بیماران 50.3±16.8 سال با حداقل 18 و حداکثر 86 سال بود. میانگین مدت کارکرد فیستول 34.3±45.1 ماه، حداقل مدت کارکرد فیستول بعد از استفاده شدن 2 هفته و حداکثر 280 ماه (تا زمان تحقیق) بود. شایعترین عارضه فیستول ها، آنوریسم (58.5%) و بیشترین علت نارسایی فیستول ها، تکنیک جراحی بود. ارتباط زمان کارکرد فیستول با محل فیستول معنی دار بود (P=0.003)، به عبارت دیگر زمان کارکرد فیستول با محل آن ارتباط داشت و کارایی فیستول در محل مچ نسبت به آرنج و شصت بیشتر بود. ارتباط زمان کارکرد فیستول با سن، جنس و دیابت بیماران معنی دار نبود.نتیجه گیری: بر اساس یافته های این تحقیق، عوارض فیستول در ناحیه مچ دست نسبت به آرنج کمتر است، بنابراین استفاده از عروق دیستال به دلیل عوارض زیادتر، توصیه نمی شود. میزان عوارض با افزایش سن ارتباطی نداشت که با توجه به تفاوت نتایج با مطالعات قبلی و حجم کم نمونه، پیشنهاد می شود مطالعه در حجم نمونه بیشتری انجام شود.

زمینه و هدف: آندومتریت پس از سزارین و عفونت زخم عوارض قابل ملاحظه ای را با وجود به کارگرفتن راهبردهای متفاوت به جای می گذارد. زایمان به روش سزارین، شایعترین عمل جراحی باز شکم است. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی اثرات پیشگیرانه شستشوی واژن با بتادین بر روی آندومتریت و عفونت زخم پس از سزارین انجام شد.روش تحقیق: این مطالعه که به صورت کارآزمایی بالینی شاهددار تصادفی شده انجام شد، 526 زن باردار که کاندید سزارین بودند، به صورت تصادفی انتخاب و مورد تحقیق قرار گرفتند. افراد با حاملگی کمتر از 37 هفته، جفت پرویا، وجود کوریوامنیوتیت، آنمی شدید (هماتوکریت کمتر از 30%)، دیابت، چاقی کشنده (وزن بیشتر از 114 کیلوگرم)، دفع مکونیوم، حاملگی دوقلو و بیشتر، القای زایمان طولانی مدت (بیشتر از 10 ساعت)، توقف نزول در جایگاه های پایین (صفر و بیشتر)، کیسه آب پاره طولانی (بیشتر از 18 ساعت) از مطالعه حذف شدند. برای نیمی از بیماران (263 نفر) شستشوی شکم به تنهایی و برای گروه دیگر (مورد) شستشوی شکم به همراه شستشوی واژن با بتادین قبل از عمل انجام شد. تمام بیماران در زمان کلامپ بند ناف آنتی بیوتیک پروفیلاکتیک دریافت نمودند. بیماران از نظر وجود آندومتریت (تب 38.4 درجه سانتیگراد یا بالاتر بعد از 24 ساعت اول پس از عمل همراه با تندرنس رحم در غیاب عفونت سایر نقاط) و عفونت زخم پس از عمل بررسی شدند.یافته ها: میزان بروز آندومتریت در گروه مورد 3.4% و درگروه شاهد 4.6% بود (P=0.50) میزان عفونت زخم در گروه مورد 1.5% و در گروه شاهد 1.9% بود که ار نظر آماری تفاوت معنی داری مشاهده نشد.نتیجه گیری: شستشوی واژینال با بتادین قبل از سزارین تاثیری در کاهش میزان آندومتریت پس از عمل ندارد.

اهداف: این مطالعه به منظور تعیین تاثیر مداخله آموزشی در چارچوب مدل اعتقاد سلامت بر باورهای بهداشتی، آگاهی و رفتارهای مراقبت از خود بیماران تحت عمل جراحی عروق کرونر انجام شد.روش ها: 64 بیمار تحت عمل جراحی عروق کرونر در مطالعه ای شبه تجربی به روش هدفمند انتخاب شده و به طور تصادفی به دو گروه شاهد و آزمون تقسیم شدند. بعد از تعیین نیازها در چارچوب مدل اعتقاد سلامت، مداخله آموزشی در گروه آزمون صورت گرفت. اطلاعات از طریق تکمیل پرسش نامه محقق ساخته در دو نوبت (قبل از مداخله آموزشی و دو ماه بعد از آن) جمع آوری گردید. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و شاخص های مرکزی، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: در گروه آزمون افزایش معنی داری در میانگین تهدید درک شده، منافع درک شده از رعایت رژیم غذایی، منافع درک شده از انجام ورزش، آگاهی و شناخت بیماری، آگاهی در مورد رژیم غذایی، آگاهی از انجام ورزش و رفتار مراقبت از خود در انجام ورزش و همچنین کاهش معنی داری در میانگین موانع درک شده از رعایت رژیم غذایی و موانع درک شده از انجام ورزش مشاهده شد. در گروه شاهد، صرفا در افزایش میانگین "آگاهی و شناخت بیماری" و "آگاهی از انجام ورزش" و همچنین کاهش میانگین "موانع درک شده از انجام ورزش" تفاوت معنی دار مشاهده گردید.نتیجه گیری: آموزش در چارچوب الگوی اعتقاد سلامت موجب افزایش آگاهی، رفتارهای مراقبت از خود در بعد انجام ورزش و افزایش تهدید درک شده منافع درک شده و کاهش موانع درک شده در انجام ورزش و رعایت رژیم غذایی در بیماران تحت عمل پیوند عروق کرونر می شود.

سابقه و هدف: درمانگاه بیهوشی به منظور ارزیابی و آماده سازی قبل از عمل بیماران با هدف به دست آمده اطلاعات مختلف و لازم در مورد بیمار و سوابق او و در صورت داشتن بیماریهای همراه به شرایط ایده آل رساندن بیمار قبل از عمل جراحی و انتخاب بهترین روش بیهوشی در روز عمل می باشد. مواد و روش ها: این طرح تحقیقاتی در سال 82 در مرکز آموزشی، پژوهشی و درمانی سل و بیماریهای ریوی به تصویب رسید و در یک مطالعه مداخله ای نیمه تجربی از نوع قبل و بعد پرونده کلیه بیمارانی که در زمستان 77 قبل از تشکیل کلینیک بیهوشی و در زمستان 80 پس از تاسیس کلینیک بیهوشی مورد عمل جراحی قرار گرفته بودند، بررسی و اقدامات تشخیصی (پاراکلینیکی) و مشاوره های درخواستی، میانگین تخت اشغالی، روز بستری، اعمال جراحی به تعویق افتاده اتاق عمل و هزینه های مربوطه در دو دوره فوق در مرکز پزشکی آموزشی شهید بهشتی دکتر لبافی نژاد مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: بیماران در دو گروه از نظر جنس، کلاس ASA، و تیپ جراحی تفاوت معنی داری نداشتند. بیماران بستری شده در سال 77 به طور متوسط حدود سه برابر بیماران بستری شده در سال 80 بودند. (11/2 در مقابل 55/0 روز) که این اختلاف از نظر آماری معنی دار بود. (p=0.000) برای 18% از بیماران گروه سال 1377 رادیوگرافی ریه درخواست شده بود که این رقم در سال 80 به حد صفر کاهش داشت. تعداد آزمایش های درخواست شده.شامل ESR (P=0.006), CBC(P=0.004), FBS, (P=0.000), BUN (P=0.016) و کراتینین (P=0.000)، آزمایش کامل ادرار (P=0.000)، کشت ادرار (P=0.000)، کلسترول (P=0.000) و تری گلیسیرید (P=0.000) انجام شده در گروه سال 80 به طور معنی داری از گروه قبل از تاسیس کلینیک بیهوشی کمتر بود. مشاوره های انجام شده در سال 80 به طور معنی دار از سال 77 کمتر بود. (chi-square=154.7,p=0.000) و به تعویق افتادن اعمال جراحی به دلیل بیهوشی در سال 80 به صفر درصد کاهش یافته است.مقایسه هزینه های انجام شده برای بیماران در دو گروه نشان می دهد که تقریبا در تمام موارد هزینه های سال 80 نسبت به سال 77 کاهش داشته است و در صورت پرداخت حق مشاوره برای هر بیمار به متخصصین بیهوشی باز این کاهش هزینه چشم گیر خواهد بود.نتیجه گیری و پیشنهادات: با توجه به نتایج فوق تاسیس کلینیک بیهوشی ضروری و مقرون به صرفه می باشد و نشانگر این واقعیت است که وجود کلینیک بیهوشی از انجام بسیاری از اقدامات پاراکلینیک غیر ضروری، وقت گیر و هزینه بر پیشگیری می نماید و تنها در موارد ضروری اقدامات پاراکلینیکی و مشاوره مورد نیاز بیمار انجام و پس از رسیدن بیمار به شرایط مطلوب وقت عمل داده می شود. بدین ترتیب از بستری شدن بی مورد بیماران، اشغال تخت، لغو انجام جراحی روز عمل، اتلاف وقت پزشکان، بیمار و اتاق عمل پیشگیری و از موربیدیتی و مورتالیتی و نگرانی بیمار در روز عمل می کاهد.