بیماری پوسیدگی طوقه و ریشه فوزاریومی از مهم ترین بیماری های محصول خیار در سراسر جهان محسوب می شود. در این پژوهش پتانسیل مهار کنندگی شش استرین باکتریایی اندوفیت انتخابی شاملStaphylococcus sciuri (MarR44)، Serratia rubidaea (Mar61-01)، (Bacillus atrophaeus (DM6120،Bacillus sp. (MarG19)، Bacillus sp. (MarH51) و Bacillus sp. (TN16) در شرایط آزمایشگاه و گلخانه در قالب طرح کاملا تصادفی جهت کنترل این بیماری مورد ارزیابی قرار گرفت. در شرایط آزمایشگاه توان بازدارندگی این شش استرین در روش های کشت متقابل، تاثیر متابولیت های فرّار، تاثیر متابولیت های غیر فرار و تاثیر آن ها روی جوانه زنی اسپور قارچ بیمارگر در مقایسه با شاهد معنی دار بود به طوری که در هر آزمون به ترتیب استرین های S. sciuri (MarR44) با 56%،  S. rubidaea (Mar61-01) با 8/75%،  S. rubidaea (Mar61-01)  با 11% و Bacillus sp. (MarH51) با 53/76% بیشترین تاثیر را در ممانعت از رشد میسلیومی و جوانه زنی اسپور بیمارگر داشتند. بررسی های گلخانه ای به دو روش بذرمال و مایه زنی خاک با استرین های باکتریایی اندوفیت در خاک مایه زنی شده با قارچ بیمارگر نشان داد که استرین های باکتریایی اندوفیت کارایی بیش از 60 درصدی را در بازدارندگی بیماری از خود نشان دادند. همچنین بررسی تاثیر استرین های باکتریایی روی شاخص های رشدی گیاه خیار حتی در حضور قارچ بیمارگر نشان داد که در هر دو روش بذرمال و مایه زنی خاک شاخص های اندازه گیری شده در مقایسه با شاهد به طور معنی داری افزایش یافتند. نتایج این مطالعه نشان داد که استرین های باکتریایی اندوفیت مطالعه شده در این پژوهش از توان و پتانسیل بالقوه ای در بازدارندگی از بیماری پوسیدگی طوقه و ریشه فوزاریومی خیار برخوردار می باشند.

کنه قرمز مرکبات Panonychus citri یکی از مهمترین آفات نهالستان ها و باغ های بارده مرکبات در ایران و جهان است. در این تحقیق، کارایی شش تیمار شامل کنه­ کش آبامکتین اس سی 10 درصد در دو غلظت 1/0 و 2/0 در هزار، غلظت های 1/0 و 2/0 در هزار آبامکتین ای سی 8/1 درصد، غلظت 3/0 در هزار کنه­ کش اسپیرودیکلوفن اس سی 24 درصد و شاهد (آب ) در برابر مراحل فعال کنه قرمز مرکبات مقایسه شد. آزمایش در قالب طرح بلوک­ های کامل تصادفی با چهار تکرار در باغ های پرتقال تامسون مناطق شرق و غرب استان مازندران در سال 1401 به اجرا در آمد. نمونه برداری یک روز قبل و 3، 7، 14 و 21 روز بعد از سمپاشی و با جمع آوری تعداد 50 برگ از هر تیمار و شمارش جمعیت زنده کنه انجام شد. طبق نتایج، کارایی تیمارهای 1/0 و 2/0 در هزار آبامکتین اس سی روی کنه قرمز مرکبات در سه روز پس از سمپاشی در منطقه غرب به طور میانگین به ترتیب 3/92 و 4/97 درصد و در 21 روز، به طور میانگین به ترتیب 7/84 و 3/89 درصد بود. این کارایی در منطقه شرق در سه روز پس از سمپاشی به طور میانگین به ترتیب 1/93 و 6/96 درصد بود که در 21 روز به طور میانگین به ترتیب به 2/76 و 6/89 درصد رسید. دو غلظت تیمار آبامکتین اس سی و دیگر تیمارها در 21 روز بعد از سمپاشی کاهش 22 تا 42 درصدی جمعیت کنه ­های شکارگر را موجب شدند، ولی مقایسه جمعیت قبل و 21 روز پس از سمپاشی نشان از افزایش تدریجی جمعیت شکارگرها بعد از 21 روز داشت. با توجه به اینکه بین کارایی دو غلظت 1/0 و 2/0 در هزار آبامکتین اس سی در همه روزهای پس از تیمار از نظر آماری اختلافی مشاهده نشد و غلظت 1/0 در هزار در کنترل کنه قرمز مرکبات به طور مؤثر عمل کرد، بنابراین استفاده از غلظت کمتر این کنه کش (1/0 در هزار) در مبارزه شیمیایی علیه کنه قرمز مرکبات در تناوب با سایر کنه کش ها قابل توصیه است.

ترکیبات گیاهی به دلیل پتانسیل شان در کنترل آفات، به طور فزاینده ای مورد بررسی قرار می گیرند. برخی ترکیبات گیاهی، از قبیل اسانس ها، بر هضم و فرآیندهای متابولیکی حشرات گیاهخوار تأثیر می گذارند. در پژوهش حاضر اثرات اسانس های گیاهی بر مرگ و میر، فیزیولوژی گوارشی و ماکرومولکول های ذخیره ای Ephestia kuehniella Zeller  بررسی شد. سمیت گوارشی اسانس های زیره سبز (Cuminum cyminum) و شوید (Anethum graveolens) علیه لاروهای سن چهارم بید آرد ارزیابی شد. مقادیر LC50 و LT50 به ترتیب 26/13 میکرولیتر بر میلی لیتر و 28/15 ساعت برای زیره سبز و 15/6 میکرولیتر بر میلی لیتر و 39/8 ساعت برای شوید محاسبه شد. در پژوهش حاضر، اسانس A. graveolens در غلظت های پایین تر و زمان های کوتاه تر باعث مرگ و میر بیشتری در لاروها شد. فعالیت آنزیم های گوارشی (به جز لیپاز) در حشرات تغذیه شده با رژیم غذایی آغشته شده به هر دو اسانس، به طور قابل توجهی کاهش یافت. علاوه بر این، مقادیر پروتئین، تری آسیل گلیسرول و گلیکوژن (به عنوان ذخایر انرژی حشرات در معرض قرار گرفته) به طور قابل توجهی کمتر بود، که نشان دهنده کاهش این ذخایر به دلیل هزینه های انرژی تحمیل شده توسط این دو اسانس است. نتایج نشان می دهد که اسانس A. graveolens نسبت به C. cyminum روی لاروهای E. kuehniella مؤثرتر است و فرآیندهای حیاتی گوارش را مختل می کند، که می تواند به خواص حشره کشی آنها کمک کند. با این حال، مطالعات بیشتری برای گسترش تکنیک های کپسوله کردن ترکیبات مشتق شده از گیاهان برای افزایش پایداری و اثربخشی مورد نیاز است.

امروزه به دلیل اهمیت و ارزش بسیار بالای نفت خام در تجارت و حمل و نقل بین المللی، صاحبان و خریداران محموله های نفتی، همواره به دنبال دستیابی به بهترین و کارآمدترین پوشش بیمه ای، برای محموله های نفتی خود می باشند، به خصوص در سال های اخیر، که افزایش قیمت نفت خام، به نحو چشمگیری، باعث بیشتر شدن خطرات و ریسک های حمل و نقل دریایی نفت خام شده است.در این مقاله، ابتدا به شروط عمومی مندرج در بیمه نامه دریایی لویدز، به عنوان یکی از شروط نمونه مهم در بیمه محمولات نفتی پرداخته شده است، با این هدف که مبنای شرط تضمین کمیت و کارکاردهای اصلی این شرط نمونه، به کامل ترین شکل ممکن بیان گردد. به علاوه، ناکارآمدی های قرارداد فروش محمولات نفتی در نبود شرط تضمین کمیت مورد مطالعه قرار گرفته است تا از این رهگذر، متصدیان حمل و صاحبان محمولات نفت خام، بتوانند با بهره گیری از این شرط نمونه، بر مخاطرات موجود در حمل محمولات غلبه کنند.

پیشرفت گسترده فناوری هوش مصنوعی باعث ایجاد چالش های پیچیده در حوزه مالکیت فکری به ویژه در خصوص کپی رایت خروجی های تولید شده توسط هوش مصنوعی شده است. امروزه، هوش مصنوعی آثاری را خلق می کند که در آن دخالت انسان یا حداقل است یا اثر به طور مستقل توسط هوش مصنوعی بدون دخالت انسان تولید می شود. کیفیت برخی از خروجی های تولید شده توسط رایانه ها با آثاری که توسط انسان های ماهر پدید آمده اند؛ قابل مقایسه است. افزایش ارزش اقتصادی آثار تولید شده توسط رایانه و نحوه برخورد قانون با انواع جدید خروجی های ماشین محور، پیامدهای اقتصادی و تجاری گسترده ای داشته است. بسیاری از شرکت ها شروع به سرمایه گذاری در تحقیقات و استفاده از هوش مصنوعی در مدل های مختلف کرده اند. انتظار می رود بازار جهانی هوش مصنوعی تا ده سال آینده، سالانه دو برابر شود. بنابراین با تولید آثار ارزشمند توسط هوش مصنوعی صحنه برای مدعیان کپی رایت از جمله برنامه نویس، کاربر و سایر مدعیان، بسیار رقابتی تر شده و به علت ابهام قوانین، حقوق کپی رایت با چالش های جدی مواجه گردیده است. این پرسش که چه کسی مالک «خروجی» چنین برنامه های ارزشمند است؛ به یک موضوع بحث برانگیز حقوقی نیز تبدیل شده است. در پاسخ به پرسش یادشده چند گزینه تخصیص مالکیت کپی رایت، مطرح است: هوش-مصنوعی، برنامه نویس، کاربر، ترکیبی ازبرنامه نویس و کاربر و حوزه عمومی. کاندیدای مناسب، فردی خواهد بود که با توجه به شرایط مربوط، استحقاق وی از مبانی حقوقی قوی تری برخوردار باشد.