پیش زمینه: کیفوز ایدیوپاتیک یا «وضعیتی»، بیماری شناخته شده، شایع و با علت نامشخص در نوجوانان است. در خصوص نتایج درمان با بریس میلواکی در این ناهنجاری، مطالعه جامعی در دسترس نیست. هدف از این مطالعه، تعیین نسبی اثربخشی بریس میلواکی در مراحل مختلف درمان و بررسی پایداری میزان اصلاح کیفوز بعد از کنار گذاشتن بریس بود. مواد و روش ها: تعداد 165 بیمار (39 پسر و 126 دختر) با کیفوز «وضعیتی» که طی سال های 1370 تا 1384 با بریس میلواکی درمان شدند، مورد بررسی قرار گرفتند. میانگین سنی در شروع درمان، 13.06 (8-16 سال)، در پایان درمان، 15.06 سال (17-11 سال) و در پیگیری نهایی، 17.9 سال (25-12 سال) بود. میانگین کیفوز اولیه، 59.26 درجه (74-51) و میانگین زمان پیگیری 34 ماه (102-6 ماه) بود. یافته ها: میانگین زاویه کیفوز در پایان درمان، 42 درجه (68-28) و در پیگیری نهایی 48.1 درجه (75-28) بود. در پایان درمان در %85.9 بیماران، زاویه کیفوز 50 درجه یا کمتر بود که در پیگیری نهایی این میزان کیفوز در %74.7 بیماران وجود داشت. دو مورد جراحی شدند و میانگین از دست رفتن اصلاح در پیگیری نهایی 5.9 درجه بود. درمان در کاهش کیفوز موثر بود (P=0.001). نتیجه گیری: درمان با بریس در کیفوز «وضعیتی» مطلوب است ولی در موارد زیادی که انعطاف پذیری انحنا کم است، دوره درمان طولانی تری لازم می باشد.

مقدمه: برنامه های غربال گری گسترده ای در مورد ناهنجاری های ستون فقرات از جمله کیفوز در مناطق مختلف دنیا اجرا شده و یا در حال اجرا می باشد. با توجه به اهمیت موضوع و عدم انجام چنین مطالعه ای در منطقه، میزان شیوع این عارضه در دانش آموزان مدارس راهنمایی شهر کرمانشاه مورد بررسی قرار گرفت.مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی – تحلیلی دانش آموزان دختر و پسر مدارس راهنمایی شهر کرمانشاه در سال 82 مورد بررسی قرار گرفتند. حجم نمونه شامل 2194 نفر دانش آموز بود که به روش تصادفی (طبقه ای– خوشه ای) انتخاب شدند. از افراد مورد مطالعه معاینات لازم به عمل آمد و افراد مشکوک به کلینیک تخصصی معرفی شدند. داده ها با استفاده از آزمون های X2، آنالیز واریانس و t مستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته های پژوهش: تعداد افراد مورد مطالعه 1100 نفر (50.1 درصد) پسر و 1091 نفر (49.9 درصد) دختر با میانگین سنی 13.39 سال و انحراف معیار 1.05 سال بودند. از میان افراد مورد مطالعه تعداد 95 نفر (4.3 درصد) در مرحله اول غربال گری به عنوان افراد مشکوک شناسایی شدند. شیوع در دختران نسبت به پسران و هم چنین در منطقه یک آموزشی نسبت به سایر مناطق بیشتر بود (P<0.001). شیوع در بین افرادی که وزن کیف آن ها زیادتر از حد طبیعی بود به طور معنی داری بیشتر بود (P<0.001). در نهایت شیوع انواع ناهنجاری های ستون فقرات 2.01 درصد و شیوع کیفوز در افراد مورد مطالعه 0.68 درصد بود.نتیجه گیری نهایی: میزان شیوع کیفوز در مدارس راهنمایی شهر کرمانشاه نسبت به سایر شهرهای ایران (اهواز 0.9 درصد، نطنز 3.63 درصد و دره گز 8 درصد) و متوسط شیوع در کشورهای دیگر (کشورهای پیشرفته بین 0.3 تا 10 درصد) در حد پایینی بود.

حفظ تعادل ایستا و پویای قامت آدمی (Posture) به کارکرد طبیعی ساختارهای عضلانی، استخوانی و مفصلی (MBJ system) و لیگامنتی آن بستگی دارد. از طرفی، ظرفیت های فیزیولوژیکی نیز می توانند در اثر ناهنجاری های وضعیتی (Postural deformities) بدن مختل شوند. به نظر می رسد افزایش قوس ناحیه پشتی یا کیفوزیس به عنوان یکی از شایع ترین ناهنجاری های وضعیتی (Kyphosis) می تواند آثار نامطلوبی را بر دستگاه تنفسی افراد مبتلا داشته باشد. تحقیق حاضر با هدف یافتن رابطه میان ظرفیت حیاتی و عارضه کیفوز در افراد مبتلا صورت گرفته است. بدین منظور جامعه تحقیق دانش آموزان پسر (n=364) با صفحه شطرنجی مورد غربال (Screening) قرارگرفتند. سپس مقدار (n=15) آزمودنی مبتلا به کیفوز با دامنه سنی 18-15 سال انتخاب و زاویه کیفوز آنها با خط کش انعطاف سنج (78 درصد=R) اندازه گیری شد. حجم حیاتی (V.C) آنها نیز با وسیله اسپیرومتر دیجیتالی به دست آمد. آنگاه آزمودنی ها در برنامه اصلاحی با هدف کاهش زاویه کیفوز به مدت 8 هفته و 3 جلسه در هفته شرکت کردند. نتایج حاصل از t-student نشان داد که رابطه معنی داری میان زاویه کیفوز و حجم حیاتی آزمون ها در پیش و پس آزمون وجود دارد (P≤0.05). نتایج حاصل از رگرسیون نیز رابطه میان شدت کیفوز و حجم حیاتی را توصیف کرد. نتایج حاصل علاوه بر نشان دادن شیوع عارضه مذکور در میان دانش آموزان، بر اعتبار، دقت، سادگی کم خطر و اجرایی بودن روش های شناسایی و درمان دانش آموزان مبتلا به ناهنجاری های وضعیتی در افزایش ظرفیت تنفسی آنان را از طریق حرکات اصلاحی تاکید داشت.

زمینه و هدف: افزایش زاویه کیفوز در بزرگسالی با کاهش توانایی عملکردی و همچنین کاهش توانایی انجام کارهای روزانه منزل ارتباط دارد و به نظر می رسد تمرینات قدرتی و کششی بتواند از طریق هماهنگ کردن گروه های عضلانی موافق و مخالف میزان زاویه کیفوز را کاهش دهد. این تحقیق با هدف بررسی تاثیر 7 هفته تمرینات اصلاحی زاویه کیفوز پشتی دانشجویان پسر مبتلا به هایپرکیفوزیس و همچنین بررسی تغییرات زاویه کیفوز پس از یک دوره 4 ماهه انجام شد.روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی، 25 نفر از دانشجویان پسر مبتلا به هایپرکایفوزیس به روش هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه تجربی (12 نفر) و کنترل (13 نفر) تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت 7 هفته، هفته ای سه جلسه 45-30 دقیقه ای به تمرین پرداختند. اندازه زاویه کیفوز قبل و بعد از دوره تمرینات و 4 ماه پس از پایان تمرینات با کمک دستگاه اسپاینال موس اندازه گیری شد. داده ها به کمک آزمون های آماری تحلیل واریانس با اندازه گیری تکراری، t مستقل و t وابسته تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: در گروه تجربی بین میانگین زاویه کیفوز در پیش آزمون (57.0±4.7)، پس از دوره تمرینات (43.3±4.7) و 4 ماه پس از پایان تمرینات (54.8±4.2) تفاوت معنی دار وجود داشت (P<0.001). اما این تفاوت بین پیش آزمون و 4 ماه پس از پایان تمرینات معنی دار نبود (P=0.718). در گروه کنترل در این زمان ها تفاوت آماری معنی داری وجود نداشت (P=0.572).نتیجه گیری: تمرینات اصلاحی می تواند باعث کاهش زاویه کیفوز در دانشجویان پسر مبتلا به هایپرکیفوز پشتی شود ولی در صورت قطع کامل تمرینات، مجددا زاویه کیفوز افزایش می یابد.

زمینه و هدف با افزایش سن، تعادل و راه رفتن و همچنین ثبات وضعیت به طور طبیعی تغییر می‫, کند. این پژوهش با هدف تاثیر تمرینات فرانکل بر راه رفتن، ثبات وضعیت و تعادل زنان سالمند دارای کیفوز انجام شد. ‬, روش کار در این مطالعه نیمه تجربی قبل و بعد، 30 زن مبتلا به کیفوز مراجعه کننده به مرکز تحقیقات سالمندان استان کرمانشاه به روش نمونه گیری در دسترس شرکت کردند و به شیوه تصادفی به دو گروه تمرینات فرانکل (15 نفر) و گروه شاهد (15 نفر) تقسیم شدند. گروه تمرینات فرانکل به مدت 5 هفته (3 جلسه در هفته و هر جلسه یک ساعت)، در برنامه تمرینات شرکت کردند، اما گروه کنترل در هیچ برنامه تمرینی شرکت نکردند. راه رفتن، تعادل و ثبات وضعیت آزمودنی‫, ها قبل و پس از انجام تمرینات منتخب مورد ارزیابی قرار گرفت. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و استنباطی (آزمون های آنالیز کواریانس و تی زوجی) و نرم افزار SPSS-25 استفاده شد. ‬, یافته ها نتایج نشان داد که در گروه تجربی، تفاوت معناداری در امتیازات مربوط به پارامترهای سینماتیک، آزمون چرخش 180 درجه (تعداد گام) و آزمون مقیاس تعادلی برگ بین پیش آزمون و پس آزمون، وجود داشت (0/05>p)، در حالی که در گروه کنترل این تفاوت معنی دار نبود. نتیجه گیری به نظر می‫, رسد که تمرینات فرانکل در بهبود راه رفتن، ثبات وضعیت و تعادل سالمندان دارای کیفوز، موثر بوده است. از این رو احتمالا تجویز با احتیاط تمرینات فرانکل در این افراد می‫, تواند سودمند باشد. ‬, ‬,

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید. 

مقدمه: پوکی استخوان در نتیجه کاهش توده استخوانی ایجاد می شود و عوارض پس از آن، منجر به کاهش کیفیت زندگی می گردد. پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر پوکی استخوان و کیفوز توراسیک بر شاخص های کیفیت زندگی در زنان یائسه انجام شد. مواد و روش ها: 53 زن یائسه در این مطالعه شرکت کردند و بر اساس میزان T-score و کیفوز توراسیک، به چهار گروه تقسیم شدند. سپس با استفاده از پرسش نامه 36-Short Form Health Survey (36-SF)، نمره کل کیفیت زندگی و حیطه های مختلف آن بین گروه ها مقایسه گردید. یافته ها: پوکی استخوان تاثیر معنی داری بر نمره کل کیفیت زندگی نداشت (0/783 = P). در حیطه های مختلف کیفیت زندگی نیز تنها در حیطه درد تفاوت معنی داری مشاهده گردید (0/030 = P)، اما تاثیر وضعیت کیفوز بر نمره کل کیفیت زندگی، تفاوت معنی داری را نشان داد (0/021 = P). همچنین، تفاوت ها در حیطه های مشکلات سلامت روانی، انرژی و احساسات روحی و وضعیت سلامت کلی، معنی دار بود (0/05 > P). نتیجه گیری: با مقایسه دو عامل تاثیرگذار بر کیفیت زندگی در زنان یائسه (پوکی استخوان و وضعیت کیفوز) مشخص گردید که افزایش کیفوز توراسیک نقش موثرتری در کاهش نمره کل کیفیت زندگی دارد. از این رو، اصلاح این وضعیت در زنان یائسه ضروری به نظر می رسد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

زمینه: افزایش بیشتر از حد طبیعی قوس کیفوز پشتی در سطح ساجیتال، یک ناهنجاری است. اما حد طبیعی یا دامنه نرمال قوس کیفوز پشتی در رده های سنی مختلف در کشورمان تعیین نشده است. هدف پژوهش حاضر بررسی دامنه نرمال قوس کیفوز پشتی دانش آموزان پسر 18-13 سال شهر کرمانشاه بود.روش ها: مطالعه از نوع توصیفی است. ابتدا موافقت آموزش و پرورش شهر کرمانشاه حاصل شد. سپس با مراجعه به دو مدرسه راهنمایی و دو دبیرستان در هر یک از نواحی سه گانه آموزشی شهر کرمانشاه، 97 آزمودنی سالم در هر رده سنی انتخاب شدند و با استفاده از خط کش منعطف، قوس های کیفوز 582 دانش آموز پسر اندازه گیری شد. با به کارگیری آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار)، دامنه نرمال (محدوده بین دو انحراف معیار بیشتر و کمتر از میانگین) قوس کیفوز پشتی دانش آموزان پسر 18-13 سال سالم شهر کرمانشاه تعیین شد.یافته ها: دامنه نرمال قوس کیفوز پشتی دانش آموزان پسر 18-13 سال سالم شهر کرمانشاه، بین 18.29±52.50 درجه به دست آمد. میانگین کیفوز پشتی در افراد 13 سال، 34.41±7.47 و 18 سال، 35.55±7.07 بود. این مقادیر از سن 16-13 سال به تدریج افزایش و از 18-16 سال کاهش اندکی داشت.نتیجه گیری: نتایج تحقیق حاضر، اختلاف جزیی با نتایج تحقیقات قبلی نشان می دهد که ممکن است به دلیل ابزارها و روش اندازه گیری متفاوت با آنها و یا به دلیل تفاوت در شرایط نمونه ها مانند سن و نژاد باشد.