هدف : جمع آوری و ارائه اطلاعات و آخرین تحقیقات در زمینه کدورت کپسول خلفی عدسی بعد از عمل جراحی کاتاراکت.مواد و روشها : مطالعه چند درسنامه و کتاب مرجع و بررسی مقالات مرتبط با موضوع بصورت الکترونیک و با استفاده از کلمات کلیدی posterior capsule opcification,after-catarct. Catact.catact sugery complications تا سال 2001 جمع بندی و طبقه بندی اطلاعات.یافته ها : اطلاعات جمع آوری شده از مراجع مختلف، اعم از علوم پایه شامل جنین شناسی، آناتومی، مطالعات in vitro و in vivo در زمینه فیزیولوژی سلولهای اپیتلیوم عدسی و پاتوفیزیولوژی کدورت کپسول خلفی ارائه شده است. همچنین مسائل بالینی و کاربردی بخصوص در زمینه عوامل مربوط به بیمار، تکنیک جراحی، جنس و طراحی لنزهای داخل چشمی نیز مطرح شده است. روشهای فارماکولوژیک جلوگیری از کدورت کپسول خلفی که بیشتر در مرحله تحقیقاتی یا مطالعات حیوانی هستند نیز بطور اجمالی مرور شده است. درمان فعلی و روتین کدورت کپسول خلفی با لیزر Nd:YAG هم به تفصیل بحث شده است.نتیجه گیری : کدورت کپسول خلفی شایعترین عارضه عمل کاتاراکت می باشد و شیوع آن با تکنیک های جدید در حال کاهش است. عوامل بیمار، روش عمل و عوارض آن و همچنین طراحی، ساخت و جنس لنزهای داخل چشمی برشیوع این عارضه موثر می باشند.

ر تصفیه خانه های آب شرب به منظور ته نشینی ذرات کلوییدی از مواد منعقدکننده مختلفی مانند سولفات آلومینیوم (آلوم)، پلی آلومینیوم کلراید و کلرید فریک استفاده می شود. این مواد تاثیرات مثبتی در حذف کدورت دارند، اما به دلیل محدودیت ها و مشکلاتی مانند خورندگی، تولید محصول جانبی مضر و محدودیت های دیگر، اثرات نامطلوبی بر روی سلامت انسان و محیط زیست دارند. بنابراین لازم است از مواد شیمیایی کارآمدتر که مشکلات ذکر شده را به حداقل رسانند و باعث ارتقای کیفیت فرایند شوند، استفاده شود. هدف از انجام این پژوهش بررسی تاثیر فرات سدیم تولید شده به روش شیمیایی، بر حذف کدورت آب رودخانه زاینده رود در دو وضعیت کدورت معمولی و کدورت بالا بود. این پژوهش در چهار حالت پیشنهادی توسط نرم افزار Design Expert که حالت های (30×40، 60×30، 60×60، 40×60) نامیده می شود، انجام گرفت. در هر حالت یکی از متغیرهای مستقل اثرگذار روی کدورت از جمله میزان تزریق ماده، سرعت اختلاط آرام، زمان اختلاط سریع و pH آب تغییر داده شد و تاثیر فرات سدیم بر ارتقای راندمان حذف کدورت سنجیده شد. به منظور طراحی آزمایش، آنالیز و بهینه سازی مجموعه متغیرهای مستقل موثر بر حذف کدورت، از روش سطح پاسخ استفاده شد. به علاوه در این پژوهش میزان آهن کل باقیمانده ناشی از کاربرد فرات سدیم بر اساس روش استاندارد متد اندازه گیری شد. نتیجه پژوهش نشان داد با کاربرد 54/1 میلی گرم در لیتر فرات سدیم، در شرایط بهینه pH معادل 5/8، سرعت اختلاط آرام نوسانی 60 دور در دقیقه به مدت 7 دقیقه، 50 دور در دقیقه به مدت 7 دقیقه و 40 دور در دقیقه به مدت 6 دقیقه و زمان اختلاط سریع 30 ثانیه با سرعت 120 دور در دقیقه بهینه ترین نتایج حذف کدورت در دو وضعیت کدورت معمولی و کدورت وضعیت سیلابی به ترتیب با مقادیر حذف 27/95 و 07/95 درصد به دست می آید. این مقادیر در شرایط متداول تصفیه خانه های آب معادل 40 دور در دقیقه به صورت ثابت به مدت 20 دقیقه و شرایط اختلاط 60 دقیقه است. در این پژوهش همچنین مقایسه ای بین تاثیر تزریق پلی آلومینیوم کلراید (در حالات سیلابی به همراه پلی الکترولیت) با تاثیر فرات سدیم بر حذف پارامتر کدورت آب انجام شد. نتایج حاصل تاثیر بالاتر فرات سدیم با میزان تزریق کمتر را نشان داد. همچنین نتایج پژوهش نشان داد آهن باقیمانده در هر دو مقطع قبل و پس از فیلتر در دامنه استاندارد بود که این امر به دلیل خاصیت واکنش پذیری فرات در حذف فلزات است. نتایج پژوهش نشان می دهد که فرات سدیم در فرایند حذف کدورت، در دو وضعیت کدورت معمولی و کدورت بالا، دارای تاثیر مثبت است بدون اینکه آهن کل باقیمانده از حد استاندارد تجاوز نماید.

مقدمه: سیستم اکسیلاتور به دلیل داشتن مزایای زیادی از جمله تلفیق فرایندهای اختلاط، لخته سازی و ته نشینی در یک واحد، امکان انجام همزمان سختی زدایی و زلال سازی و راندمان نسبتا قابل قبول، امروزه مورد توجه طراحان تصفیه خانه آب می باشد که علیرغم به کارگیری آن در تعدادی از مناطق کشور، تحقیقات کافی در خصوص عملکرد این واحد در مقیاس واقعی و پایلوت انجام نشده است.روش ها: در این مطالعه تجربی به منظور بررسی عملکرد سیستم اکسیلاتور در حذف کدورت با استفاده از منعقدکننده های شیمیایی (PACL و FeCl3)، سیستمی در مقیاس پایلوت طراحی و در شرایط کنترل شده (دمای 25 درجه سانتیگراد و pH=7.2) و شرایط متفاوت از نظر کدورت، دوز منعقدکننده و زمان ماند، بهره برداری شد.یافته ها: کارایی FeCl3 در حذف کدورت در اکسیلاتور بیشتر از PACL بوده است. ضمن این که حداکثر کارایی سیستم اکسیلاتور در حذف کدورت، 95 درصد بوده که با تزریق 10 میلی گرم بر لیتر از ماده منعقدکننده FeCl3 پس از مدت زمان 240دقیقه ته نشینی حاصل شده است به طوریکه کدورت 100NTU در آب خروجی به 5NTU کاهش یافته است.نتیجه گیری: نتایج نشان داد که تفاوت معنی داری بین زمان ماند و کدورت آب خروجی از پایلوت با ضریب همبستگی (r=-0.98) وجود دارد (p-value<0.05).

زندگی در عصر صنعتی کنونی با تغییر و تحول قابل ملاحظه ای در الگوی غذایی اجتماعات مختلف همراه بوده است. حجم نسبتا بالای مصرف آبمیوه مرغوبیت این دسته از محصولات را تابع پسند مصرف کننده کرده است. در صنایع آبمیوه سازی وجود کدورت از جمله مشکلات مطرح است و در مقوله تحقیقات، شفاف سازی آبمیوه ها با اقبال بیشتری مواجه است. انار از جمله میوه هایی است که ایران توان بالایی در تولید آن دارد، اما علی رغم کیفیت بالای انار تولیدی، کنسانتره این میوه به علت عدم توجه کافی به مقوله شفاف سازی در چرخه فعال اقتصادی قرار ندارد.در این پژوهش ابتدا تولید آب انار مورد بررسی قرار داده شد و آنالیز شیمیایی کاملی بر آب انار صورت پذیرفت. همچنین تاثیر روش های مختلف شفاف سازی بر کیفیت این آبمیوه مورد آزمایش و ارزیابی قرار گرفت. تاثیر استفاده از ژلاتین، کیزل سل و آنزیم پکتیناز بر خواص آب انار مورد آزمایش قرار گرفت و مقدار بهینه استفاده از هر یک از این عوامل، شفاف ساز برای دستیابی به آب انار شفاف پایدار تعیین شد.

هدف: معرفی بیمار مبتلا به جذام با ضایعات قرنیه در هر دو چشم.معرفی بیمار: آقای 70 ساله ای از 7 سال پیش به دلیل بیماری جذام دچار اختلال عصبی هر دو دست به صورت چنگالی شدن دست ها و کاهش حس اندام ها گردیده بود. از 2 سال پیش بیمار دچار کاهش بینایی هر دو چشم شده بود که با توجه به کاهش شدید حس قرنیه در هر دو طرف و عدم توانایی در بستن کامل چشم ها، با تشخیص زخم قرنیه ناشی از جذام تحت عمل جراحی لترال تارسورافی قرار گرفته بود.نتیجه گیری: عوارض چشمی یکی از شایع ترین تظاهرات بیماری جذام است. تشخیص و درمان دارویی زودهنگام و در صورت نیاز جراحی، می تواند باعث کاهش عوارض و حتی مرگ و میر ناشی از این بیماری شود.

زمینه و هدف: کدورت و عوامل کلوئیدی، پناهگاه خوبی برای رشد و انتقال پارامترهای بیولوژیکی بوده، همچنین از نقطه نظر زیبایی شناختی در مصرف آب تاثیرگذار هستند. از طریق فرآیند الکترولیز، عوامل منعقدکننده مانند هیدروکسیدهای فلزی تولید می شوند. عامل منعقدکننده با آلاینده ها ترکیب شده و فلاک های بزرگی را تشکیل می دهند. هدف از این مطالعه بررسی کارایی انعقاد الکتریکی- شناورسازی الکتریکی در حذف کدورت از محیط های آبی است.روش کار: این مطالعه از نوع بنیادی- کاربردی بود که در مقیاس آزمایشگاهی انجام شد. مخزن انعقاد الکتریکی از جنس پلکسی گلاس با ابعاد 18´17´24 سانتی متر ساخته شد. در داخل مخزن 4 عدد صفحه فلزی (الکترود) از جنس آلومینیوم و یا آهن به ابعاد 16´15 سانتی متر و ضخامت 1 میلی متر به صورت موازی به فاصله 1.5 سانتی متری از هم قرار داده شد. از یک دستگاه ترانسفورماتور جهت تامین برق مستقیم با ولتاژ و آمپراژ قابل تنظیم (60- 0 ولت و 6-0 آمپر) استفاده گردید.یافته ها: نتایج آزمایش ها نشان داد که بالاترین میزان حذف کدورت از محلول با استفاده از الکترود آلومینیوم (97.60%) در pH برابر 7، میزان ولتاژ 50 ولت و زمان ماند 30 دقیقه حاصل شد. همچنین بالاترین میزان حذف کدورت از محلول با استفاده از الکترود آهن (89.92%) در pH برابر 7، میزان ولتاژ 50 ولت و زمان ماند 30 دقیقه حاصل شد.نتیجه گیری: با توجه به نتایج آزمایش ها، استفاده از انعقاد الکتریکی- شناورسازی الکتریکی در حذف کدورت کارایی مناسبی دارد. همچنین می توان گفت کارایی الکترود آلومینیم در حذف کدورت از محلول بیشتر از کارایی الکترود آهن می باشد.

کدورت مدیا به دنبال جراحی آب مروارید در کودکان، همواره یکی از دغدغه های این جراحی است. به رغم پیشرفتهای به دست آمده در جراحی های میکروسکوپی، جنبه های خاص کالبدشناسی، فیزیولوژی و واکنش التهابی بعد از جراحی در کودکان، آنها را از نظر ایجاد کدورت سریع محور بینایی بعد از جراحی موفق آب مروارید مستعد ساخته است. نظر به اهمیت شفافیت مدیا به عنوان شرط لازم برای تصحیح مناسب اپتیکی و درمان تنبلی چشم، روشهای فراوانی به منظور پیشگیری یا درمان این کدورت طراحی شده اند. انتخاب شیوه جراحی مناسب در یک بیمار خاص باید به طور اختصاصی برای هر فرد صورت گیرد. عوامل موثر در این تصمیم گیری عبارتند از سن، نوع آب مروارید، بیماریهای چشمی یا سیستمیک همراه، امکانات پیگیری و وضعیت اجتماعی ـ اقتصادی هر کودک. در کودکان کوچکتر، روش انتخابی متضمن نتایج مناسب و عوارض کم، عبارت است از لنزکتومی، کپسولوتومی، خلفی اولیه و ویترکتومی قدامی. در این مقاله مروری به تفصیل به مقوله کدورت مدیا بعد از جراحی آب مروارید در کودکان پرداخته شده است.

کدورت مدیا به دنبال جراحی آب مروارید در کودکان، همواره یکی از دغدغه های این جراحی است. به رغم پیشرفت های به دست آمده در جراحی های میکروسکوپی، جنبه های خاص کالبدشناسی، فیزیولوژی و واکنش التهابی بعد از جراحی در کودکان، آن ها را از نظر ایجاد کدورت سریع محور بینایی بعد از جراحی موفق آب مروارید، مستعد ساخته است. نظر به اهمیت شفافیت مدیا به عنوان شرط لازم برای تصحیح مناسب اپتیکی و درمان تنبلی چشم، روش های فراوانی به منظور پیش گیری یا درمان این کدورت طراحی شده اند. انتخاب شیوه جراحی مناسب در یک بیمار خاص باید به طور اختصاصی برای هر فرد صورت گیرد. عوامل موثر در این تصمیم گیری عبارتند از سن، نوع آب مروارید، بیماری های چشمی یا سیستمیک همراه، امکانات پی گیری و وضعیت اجتماعی - اقتصادی هر کودک. در کودکان کوچک تر، روش انتخابی متضمن نتایج مناسب و عوارض کم، عبارت است از لنزکتومی، کپسولوتومی خلفی اولیه و ویترکتومی قدامی. در این مقاله مروری، به تفصیل به مقوله کدورت مدیا بعد از جراحی آب مروارید در کودکان پرداخته شده است.

هدف: تعیین اثر ترابکولکتومی بر ایجاد یا پیش رفت کدورت عدسی در مبتلایان به گلوکوم. روش پژوهش: این کارآزمایی بالینی شاهددار (controlled clinical trial) بر روی 82 چشم از 41 بیمار مبتلا به گلوکوم با مراجعه متوالی (consecutive) و مسن تر از 50 سال انجام شد. بیمارانی وارد مطالعه شدند که یک چشم آن ها نیاز به ترابکولکتومی داشت و چشم دیگر با دارو تحت کنترل بود. چشم های نیازمند ترابکولکتومی، به عنوان گروه درمان (41 چشم) و چشم های مقابل به عنوان شاهد (41 چشم) درنظر گرفته شد. بعد از ترابکولکتومی، پیش رفت کدروت عدسی با 3 معیار شامل کاهش دید و افزایش کدورت عدسی نسبت به قبل از جراحی و نسبت به چشم مقابل، با روش عکس برداری و نمره گذاری LOCS III ارزیابی شد. یافته ها: بیماران شامل 22 مرد (53.7 درصد) و 19 زن (46.3 درصد) بودند که متوسط سنی آن ها 62.5±9.3 سال بود. افزایش یا پیدایش کدورت عدسی در چشم عمل شده نسبت به قبل از ترابکولکتومی، هم براساس عکس برداری (P<0.05) و هم طبق نمره گذاری (P=0.01) LOCS III از نظر آماری معنی دار بود. افزایش یا پیدایش کدروت عدسی نسبت به چشم مقابل براساس نمره گذاری (P<0.005) LOCS III و افت دید (P=0.02) از نظیر آماری معنی دار بود ولی براساس عکس برداری معنی دار نبود (P=0.07). نتیجه گیری: جراحی ترابکولکتومی باعث پیدایش یا افزایش کدورت عدسی براساس LOCS III و معیار افت دید می شود ولی هرنوع کدورت عدسی لزوماً در همه بیماران با کاهش دید همراه نیست.