در این مقاله استفاده از یک پهپاد رله قابل اعتماد کدگشا و انتقال دهنده (DF ) به منظور برقراری مخابره پنهان می آن یک فرستنده (آلیس) و یک گیرنده ای (باب) که در منطقه ای دورافتاده و خارج از شعاع مجاز ارسالی آلیس قرار دارد، پیشنهاد شده است. فرستنده ی زمینی از فن حداکثر نسبت انتقال (MRT ) و چندین آنتن برای ارسال سیگنال پیام استفاده می کند و همچنین پهپاد رله در حالت کاملاً دوطرفه کار می کند، به گونه ای که در کنار رله کردن سیگنال پیام آلیس به سمت باب، به منظور افزایش خطای آشکارسازی مخابره ی پنهان توسط پهپاد شنودگر، سیگنال اختلال نیز ارسال می نماید. در این مقاله طرح جمینگ مبتنی بر منبع (SBJ ) به کار گرفته شده است تا نیاز به استفاده یک اخلال گر (جَمر) جداگانه در شبکه جلوگیری شود. ابتدا شرایط مخابره ی پنهان در شبکه ی مذکور موردبررسی قرار گرفته است و حد آستانه های بهینه ی آشکارسازی پهپاد شنودگر با توجه به فرستنده ی زمینی و همچنین پهپاد رله به دست آمده است. در شبیه سازی ها تأثیرات به کارگیری چندین آنتن در فرستنده و همچنین مکان پهپاد شنودگر موردبررسی قرار گرفته است تا بیان گر اثربخشی طرح ارائه شده ی رله ی مخابره پنهان با کمک پهپاد رله باشد.

معماری بهینه سازه پهپادهای بال لامبدا (پهبال) در فاز طراحی مفهومی، به دلیل پیکربندی نامتعارف و نداشتن اطلاعات تجربی منتشر شده از این نوع هواپیماها، به یک چالش مهم تبدیل شده است. این مقاله با هدف توسعه ی یک روش جدید، برای طراحی معماری سازه هواپیماهای نظامی نامتعارف نسل جدید؛ به ویژه برای پهبال ها تهیه شده است. در این روش، ابتدا به بررسی پارامترهای موثر بر روی معماری سازه این نوع هواپیماها پرداخته شده و سپس برای ارائه یک متدولوژی کلی برای معماری سازه، به بررسی رفتار هندسی نامتعارف این پرنده ها با کمک تحلیل مودال پرداخته می شود. نتیجه این تحلیل مودال، تقسیم هندسه هواپیما به زیر بخش های معمولی؛ با معماری های شناخته شده کلاسیک است. معماری سازه پهبال با ترکیب معماری سازه زیر بخش های پرنده و توجه به مواردی مانند الزامات مربوط به نصب سیستم ها، الزامات پنهان کاری و طراحی ماژولار سازه انجام شده است. برای بهینه-سازی معماری سازه، از یک مدل پارامتریک در نرم افزار CATIA استفاده شده است تا برای هدف حداقل وزن، موقعیت و ابعاد هندسی اعضای سازه ای بهینه شود. برای اعتبار سنجی نتایج، بیشینه تنش استاتیکی و بیشترین جابجایی سازه به کمک نرم افزار MSC/Patran محاسبه و با مقادیر بدست آمده از پروسه بهینه سازی مقایسه شده اند. تحلیل دینامیکی و پایداری کمانشی پوسته های کامپوزیتی سازه نیز در ادامه کنترل شده است. متدولوژی ارائه شده به صورت یک نمونه مطالعاتی بر روی یک پهبال هدف تشریح شده است. وزن سازه بهینه-سازی شده نیز با نمونه های تحقیقاتی پهبال های همرده تأیید شده است.

در این مقاله به مدل سازی، آنالیز حلقه باز و طراحی سیستم کنترل متمرکز با قانون کنترل غیرخطی پهپاد دوپیکره پرداخته شده است. در پیکربندی دوپیکره، دو پرنده کاملا همسان با استفاده از اتصال یک درجه آزادی حول محور بدنی طولی(لولا در نوک بال ها) به یکدیگر متصل هستند. دینامیک شش درجه آزادی پهپاد دوپیکره با استفاده از روش نیوتن-اویلر مدل سازی گردید. تغییرات رفتار پرنده دوپیکره در شکل مدهای مختلف نیز مورد بررسی قرار گرفته است. با اینکه معادلات حاکم بر پرواز پهپاد دوپیکره کاملا غیرخطی و کوپل هستند، قوانین کنترل غیرخطی برای کنترل پرواز پهپاد چندپیکره در مقالات این حوزه یافت نشده است. همچنین سیستم کنترل توسعه داده شده توسط تیم های مختلف، فقط به صورت نامتمرکز بوده که باعث افزایش هزینه سیستم کنترل می شود. در تحقیق حاضر، سیستم کنترل متمرکز با قانون کنترل غیرخطی، پیشنهاد می شود که مشکلات ذکر شده را حل نماید. نتایج شبیه سازی عددی نشان می دهد که سیستم کنترل غیرخطی دارای عملکرد بهتری نسبت به کنترل خطی بوده و نمودارهای پاسخ زمانی بسیار هموار و بدون فراجهش هستند. فرامین زوایای انحراف سطوح کنترل و تراست نیز محدود و منطقی هستند.

فناوری های نوین و از جمله آنها پهپادها و سلاح های خودکار و خودگردان همیشه مورد بحث بوده است که کاربرد و استفاده آنها تابع کدام یک از قواعد حقوق بین الملل می باشد و آیا اصلا حقوق بین الملل کنونی توانایی پاسخ دهی به پیشرفت های علمی و نظامی و فناوری های نوین را دارا می باشد. این پژوهش بر این فرض استوار است و در پی بیان این موضوع است که فناوری های نوین همانند پهپادها تابع حقوق بین الملل بوده و نیازی به وضع و قانون گذاری جدید در این زمینه نمی باشد. این پژوهش پهپادها را در سه سطح حقوق بین الملل هوایی و معاهده شیکاگو، حقوق بشردوستانه بین الملل و قواعد مهم این حقوق و رژیم های چندجانبه کنترل صادرات مورد بررسی قرار داده و جایگاه پهپادها در هر کدام از این سه حوزه چگونه بوده است و نتیجه گیری نموده است که حقوق بین الملل کنونی توانایی نظارت و پیاده سازی بر پهپادها با قواعد کنونی در حوزه های سه گانه مورد اشاره را دارد.

با توجه به برتری تسلیحاتی و اطلاعاتی کشورهای معارض جمهوری اسلامی ایران، جنگ های آینده قاعدتا ازنوع ناهمگون خواهد بود وپیروزی در این جنگ ها، مستلزم به کارگیری ابتکارهای راهکنشی و بهره گیری از تجهیزات مناسب مرتبط با آن است. هواپیماهای بدون سرنشین از جمله تجهیزات پیشرفته عصر حاضرند که در جنگ های آینده جایگاه ویژه ای خواهند داشت. هدف اصلی این مقاله، بررسی نقش و جایگاه پهپاد در صحنه نبرد ناهمگون است؛ بنابراین لازم است برای نیل به این هدف، مهم ترین ویژگی های صحنه نبرد ناهمگون و نیز توانمندی ها و خصوصیات بارز هواپیماهای بدون سرنشین، شناسایی شود. با توجه به این ویژگی ها و توانمندی ها، نقش و جایگاه مهم پهپاد در صحنه نبرد ناهمگون نمایان می شود. به این منظور، مبانی نظری در زمینه پهپادها و ویژگی های صحنه نبرد ناهمگون با استفاده از مطالعات اسنادی و بررسی میدانی جمع آوری و مشخص شده است و در دو مرحله، با طراحی پرسشنامه و تحلیل داده های حاصل از طریق آمار استنباطی، ویژگی های صحنه نبرد ناهمگون غربالگری شده و با بهره گیری از نظرات خبرگان و قیاس خصوصیات بارز پهپاد و ویژگی های با اهمیت صحنه نبرد ناهمگون به نقش راهبردی پهپاد در صحنه نبرد ناهمگون از جمله قدرت مانور بالای پهپاد در این صحنه با ویژگی های تکرارناپذیری و سرعت عمل بالا تاکید شده است.