توزیع اندازه ذرات پلیمر در فرایند پلیمر شدن تعلیقی نتیجه تعادل دینامیکی بین پدیده های شکست و چسبندگی است. عوامل متعددی روی سرعت های شکست و چسبندگی و درنهایت پایداری پلیمر شدن موثرند که از مهم ترین آنها می توان به نوع پایدار کننده و غلظت آن اشاره کرد. در این مطالعه اثر نوع و غلظت پایدار کننده، غلظت آغازگر و دما بر متوسط اندازه ذرات و توزیع آن در پلیمر شدن تعلیقی استیرن به طور تجربی بررسی شده است. نتایج تجربی نشان داد، اثر پایدار کننده های پلیمری مانند پلی وینیل الکل و پلی وینیل پیرولیدون بر کاهش چسبندگی ذرات و باریک شدن توزیع آنها بیش از پایدار کننده معدنی تری کلسیم فسفات است. با افزایش غلظت پایدار کننده اندازه متوسط ذرات کاهش یافت، درحالی که با افزایش غلظت آغازگر، اندازه متوسط ذرات و گستردگی توزیع آنها افزایش یافت. با کاهش دمای پلیمر شدن نیز ذراتی با اندازه متوسط کمتر و توزیع باریک تر به دست آمد.

قاعده دندان مصنوعی بخشی از پروتز کامل یا جزیی است که دندانهای مصنوعی روی آن نصب و پخت می شوند. این بخش از پروتز دندانی علاوه بر داشتن خواص فیزیکی و مکانیکی مناسب، باید ظاهری شبیه به بافت لثه طبیعی نیز داشته باشد. امروزه، قاعده دندان مصنوعی و نیز بیشتر دندانهای مصنوعی از پلیمر یا کوپلیمرهای متیل متاکریلات ساخته می شوند. در این طرح ابتدا یک نمونه خارجی با استفاده از روشهای FTIR، GC، NMR، GPC، DMTA وDSC  و تعیین توزیع اندازه ذرات شناسایی شد. سپس، با توجه به نتایج بدست آمده نمونه هایی از راه پلیمر شدن تعلیقی ساخته شد. مشخصات نمونه های ساخته شده تطابق و تشابه خوبی با نمونه خارجی داشت.

کاربرد پلیمر برای اصلاح خواص قیرهای مورد استفاده در روسازی راه، در دهه های اخیر رو به گسترش است. به طوری که متصدیان راه سازی با به کارگیری قیر اصلاح شده در آسفالت باعث افزایش قابل ملاحظه عمر راه ها و در نتیجه موجب افزایش عمر بهره برداری از آنها شده اند. قیر به کار رفته در مخلوط های آسفالتی درصد وزنی بسیار کمی از این مخلوط (4 تا 6 درصد) را تشکیل می دهد، ولی اثر قابل توجهی بر کارایی آسفالت دارد. بیشترین پلیمرهایی که در اصلاح خواص قیرها کاربرد دارند. معمولا اصلاح کننده های پلیمری شامل استیرن- بوتادی ان- استیرن (SBS) و پلیمرهای مشابه مانند لاستیک استیرن- بوتادی ان (SBR)، اتیلن- وینلیل استات (EVA) و پلی اتیلن (PE) هستند. پلیمرها به عنوان مهم ترین خانواده اصلاح کننده قیر، به منظور بهبود و افزایش کارایی به آن اضافه می شوند. در میان انواع پلیمرهای موجود، پلیمر استیرن- بوتادی ان- استیرن (SBS) از جمله بهترین مواد اصلاح کننده قیر به شمار می رود. در این پژوهش، پلیمر SBS به عنوان یکی از اصلاح کننده های الاستومر گرمانرم با درصدهای وزنی مختلف (2 تا 5 درصد) با قیر 60.70 پالایشگاه اصفهان مخلوط شد و اثر آن بر خواص آسفالت بررسی شده است. افزایش این پلیمر به قیر باعث بهبود مقاومت مارشال نمونه های آسفالتی، روانی، مدول گسیختگی و درصد فضای خالی آسفالت می شود، اما اثر قابل توجهی بر چگالی آسفالت ندارد. هم چنین، افزودن پلیمر SBS باعث افزایش عمر خستگی آسفالت می شود.

پیش پلیمرهای حاوی ایزوسیانات با استفاده از تولوئن دی ایزوسیانات و گلیسیدیل آزید پلیمر تهیه شد. تجزیه کمی گروه ایزوسیانات این پیش پلیمر با استفاده از مشتق سازی گروه ایزوسیانات با هگزا فلوئور ایزوپروپیل الکل با استفاده از 19FNMR و مقایسه سطح زیر پیک به دست آمده با پیک استاندارد داخلی تعیین شد. صحت این روش نیز با استفاده از دی ایزوسیانات های آروماتیک شناخته شده مانند متیلن دی فنیل دی ایزوسیانات و تولوئن دی ایزوسیانات تایید و تعیین شد. نتیجه های به دست آمده باروش تیتراسیون مقایسه شد. سازگار خوبی بین نتیجه های به دست آمده با 19FNMR و روش تیتر کردن وجود داشت. روش انجام شده با 19FNMR دارای مزیت هایی مهم مانند حساسیت بالا و روش کار آسان در زمان کوتاه نسبت به روش تیتراسیون است.

مقایسه ویژگیهای رویشی Panicum antidotale Retz. در شرایط استفاده از نوعی پلیمر آبدوست و شاهد در سه نوع خاک سبک، متوسط و سنگین و سه دور آبیاری 4، 8 و 12 روزه تا آستانه خروج زهاب از گلدانهای مستقر در فضای آزاد نشان داد که کاربرد پلیمر سبب تسریع رویش بذرها در خاکهای سبک شده ولی تاثیری در زمان پیدایش سایر پدیده های رویشی (فنولوژی) ندارد.اثر ساده تیمارهای پلیمر، دور آبیاری و بافت خاک بر موفقیت بوتههای پانیکوم به ترتیب 10، 30 و 49 درصد بوده و اثر متقابل دور آبیاری × بافت خاک بر موفقیت به 90 درصد میرسید؛ اثر متقابل پلیمر با سایر تیمارها معنی دار نبود.کاربرد پلیمر تعداد خوشه های ظاهر شده روی هر بوته را 5/85 درصد افزایش داد؛ افزون بر آن، تفاوتهای خیلی زیاد تعداد خوشه در دوره ای آبیاری، یا انواع بافت خاک را به طور قابل توجهی کاهش داد؛ با این حال، در این مورد نیز شدت اثر ساده تیمارهای بافت خاک و دور آبیاری بر تعداد خوشه (به ترتیب 12 و 7/2 برابر) همچنان بسیار بیشتر از اثر ساده پلیمر بود.به طور کلی، اندازه موفقیت و خوشه دهی پانیکوم در کشت گلدانی بیشتر تحت تأثیر بافت خاک و پس از آن دور آبیاری و پلیمر می باشد. اگر چه کاربرد پلیمر سبب ارتقا شاخصهای مذکور در شرایط مطلوب و متوسط میشود، تاثیر آن در بهبود شرایط نامساعد خاک و آبیاری محدود است.