زمینه و هدف: ظهور کووید-19 نیاز به یافتن دارو جهت درمان آن را مورد توجه محققان قرار داد. گذشته از تلاش برای طراحی داروهای جدید، غربالگری داروهای موجود برای بررسی اثربخشی آنها روی کویید-19 می تواند راهکاری سریع تر جهت آغاز دارودرمانی باشید. در این تحقیق اثربخشی مهارکننده های پروتیاز اچ-آی-وی روی پروتیاز کووید-19 مورد ارزیابی قرار می گیرد. روش ها: غربالگری به روش داکینگ مولکولی با نرم افزار اتوداک جهت ارزیابی اثربخشی برهمکنش های لیگاند-گیرنده انجام می شود. یافته ها: نتایج مربوط به انرژی پیوندی، ثابت مهاری و کیفیت برهمکنش ها، مناسب بودن ایده تحقیق در اثربخشی مهارکننده های موجود پروتیاز اچ-آی-وی روی پروتیاز کووید-19 را نشان دادند. نتیجه گیری: نتایج کمی نشان دهنده اثربخشی های متفاوت این لیگاندها در مقایسه با یکدیگر برای فعالیت مهارکنندگی کووید-19 بودند و نتایج کیفی نیز از قرارگیری متنوع لیگاندها نسبت به جایگاه فعال پیشنهاد شده پروتیاز حکایت داشتند. ماحصل نتایج این تحقیق معرفی کردن Nelfinavir به عنوان بهترین لیگاند از حیث کمی و هر کدام از Saquinavir، Amprenavir و Fosamprenavir به عنوان بهترین لیگاند از حیث کیفی با اثربخشی مهاری احتمالی روی پروتیاز کووید-19 است.

پروتئازها یکی از مهمترین آنزیمهای صنعتی هستند. سوبتیلیزین یک سرین آلکالین پروتئاز است، تحقیقات زیادی روی پایداری پروتئاز در حلال های آلی انجام شده است. زیرا این آنزیمها کاربردهای فراوانی درحلالهای آلی دارند. حلال آلی در سنتز پپتید سودمند است برای انحلال سوبسترا و محصول نقش دارد این تحقیق فعالیت و پایداری انزیم در غلظت مختلف حلال های آلی اتانول، دی متیل سولفواکسید و هگزان بررسی شده است. به طوری که آنزیم تحت اثر غلظت مختلف اتانول، دی متیل سولفواکسیدDMSO)) و هگزان (0-60%)و غلظت های ترکیبی 0 تا 10 درصد این 3 حلال قرار گرفت، سپس سنجش فعالیت آنزیم با سوبسترای کازئین 6/0 درصد و با استفاده از معرف فولین– سیکالتو جذب در طول موج 660 نانومتر بررسی شد. نتایج نشان می دهد که 82 درصد فعالیت آنزیم سوبتیلیزین بعد از 1 ساعت انکوباسیون آنزیم در 10درصد حلال آلی در دمای 40 درجه حفظ شده است. فعالیت نسبی آنزیم با افزایش غلظت حلال آلی کاهش می یابد. اثر کاهشی فعالیت آنزیم در حضور DMSO کمتر از اتانول و هگزان می باشد. حلال های آلی بر میان کنش های الکتروستاتیک پروتئین ها اثر می گذارند چرا که ثابت دی الکتریک آن ها با آب متفاوت است. به طور کلی کاهش خاصیت قطبی حلال و کاهش ثابت دی الکتریک سبب افزایش دافعه الکتروستاتیک شده و منجر به باز شدن ساختار پروتئین ها می شود. از انجایی که اتانول و هگزان اثر مهاری بیشتری بر فعالیت آنزیم سوبتیلیزین دارد اثر مهاری فعالیت آنزیم با افزایش log P افزایش می یابد.

در سال های اخیر زیست فناوری کاربردهای فراوانی در واحدهای تکمیل و رنگرزی صنعت نساجی داشته است. آنزیم ها ترکیب هایی پروتئینی هستند که در بسیاری از واکنش های مورد نیاز در فرایندهای نساجی می توانند شرکت کنند. این تحقیق به منظور اصلاح ویژگی های الیاف نایلون 66 و بررسی ویژگی های متفاوت آن شامل رنگ پذیری، جذب رطوبت، تغییرهای سطحی و ثبات های رنگی با استفاده از آنزیم پروتئاز انجام شده است. بدین منظور منسوج نایلون 66 ابتدا با غلظت های مختلف آنزیم پروتئاز در آب شامل%3 ،%6  و%9  عمل شده است. سپس عملیات رنگرزی با رنگزای اسیدی انجام شد. با توجه به نتیجه های آزمایش رنگ سنجی مشاهده می شود که در نمونه های عمل شده با آنزیم و سپس رنگرزی شده با رنگزا، مقدار L* کاهش یافته و با افزایش غلظت آنزیم کاهش بیشتری در مقدار L* مشاهده می شود. نتیجه های آزمایش رمق کشی رنگزای اسیدی الیاف عمل شده، روند افزایش جذب رنگزاها در الیاف را نشان می دهد. با توجه به نتیجه های استحکام کششی منسوج، مشاهده می شود که فرایند آنزیمی استحکام، مدول و ازدیاد طول تا حد پارگی منسوج را کاهش می دهد. بررسی ویژگی های حرارتی نمونه عمل شده با آنزیم، تغییر قابل توجهی را در مقدار آرایش یافتگی لیف در اثر فرایند آنزیمی تا دمای 300 درجه سانتیگراد را نشان نداد. ولی با افزایش میزان حرارت دهی نمونه ها در محدوده دمایی 300 -400 oC کاهش قابل توجهی در دمای تخریب نمونه عمل شده با آنزیم در مقایسه با نمونه عمل نشده مشاهده می شود. ثبات شستشویی و نوری نمونه های عمل شده با آنزیم مطابق با استاندارد  ISO -105 CO5و ISODay light -105 BO1 اندازه گیری شد. فرایند آنزیمی پیش از رنگرزی، ثبات های شستشویی و نوری نمونه های رنگرزی شده را بهبود می دهد که می تواند در نتیجه افزایش نفوذ رنگزاها به داخل الیاف باشد.

اخیرا واکنشهای آنزیمی به جای فرایندهای متداول شیمیایی در تکمیل پشم به دلیل مسایل زیست محیطی مورد توجه قرار گرفته است. آنزیمهای پروتئاز با از بین بردن فلسها می توانند به خاصیت ضد نمدی شدن و ایجاد زیر دست کشمیر مانند کمک کنند. در این پژوهش اثر آنزیم پروتئاز بر نخ پشمی بررسی شده است. نتایج نشان می دهد که عمل آوری با آنزیم موجب کاهش وزن، استحکام و ازدیاد طول نخ پشمی می گردد و افزایش غلظت آنزیم مصرفی و مدت زمان عملیات این کاهش را شدت می بخشد. در اثر انجام این عملیات جذب رطوبت و مقدار سفیدی نمونه ها افزایش می یابد. بررسی نتایج همراه با تصاویر میکروسکوپی نشان می دهد که عدم کنترل شرایط در کاربرد آنزیم علاوه بر اثر گذاری روی فلسهای لایه کوتیکول می تواند لایه های درونی را نیز تخریب کند و بر کیفیت پشم اثر نامطلوب بگذارد.

اثر افزودن آنزیم تجاری مشتق از باسیلوس پلی میکسا نوع IX بر روی پنیر فتای فراپالایش ایرانی در طول 60 روز رسیدن بر روی ترکیب شیمیایی، pH و پروتئولیز نمونه های پنیر مورد بررسی قرار گرفت. تفاوت های معنی داری بین پنیر آزمایشی و کنترل از نظر ترکیب شیمیایی مشاهده نگردید. مقادیر pH در تمام طول دوره رسیدن به طور معنی داری (P<0.05) در پنیر آزمایشی بالاتر بود و در روز 60 ام در پنیرهای کنترل و آزمایشی به ترتیب 4.62 و 4.77 بود. ازت محلول در  pH=4.6در روز 45 و 60 ام به طور معنی داری (P<0.05) در تیمار آزمایشی بیشتر بود. در روز 60 ام، این شاخص 6.38 و 7.73% به ترتیب در تیمارهای کنترل و آزمایشی بود. تفاوت معنی دار (P<0.05) در سطح ازت محلول در تری کلرو استیک اسید 12% نیز در روز 45 و 60 ام مشاهده گردید. اوره- پلی آکریل آمید ژل الکتروفورز اجزای نامحلول در pH=4.6 نشان داد که –as1 کازئین سریعتر از -b کازئین هیدرولیز شد. مقادیر هیدرولیز نشده -as1 کازئین از 100% در روز اول به 82.93% و 71.24% و در –b کازئین به 90.28 و 90.56% در روز 60 ام به ترتیب در پنیرهای کنترل و آزمایشی رسید. غلظت های اسیدهای آمینه آزاد کل در تمام طول رسیدن در پنیر آزمایشی به طور معنی داری (P<0.05) بالاتر بود و در پایان دوره، 0.68 در مقابل 0.54 (میلی گرم گلایسین در گرم) پنیر کنترل بود. سطوح اسیدهای آمینه آزاد اختصاصی نیز بین تیمارها متفاوت بود.

در این تحقیق از پروتئاز (آلکالاز) با ویژگی دوستدار محیط زیست و همچنین کلیاب جهت صمغ گیری استفاده شده است. غلظت های مختلف آنزیم و کلیاب مورد بررسی قرار گرفت. پس از صمغ گیری میزان کاهش وزن، استحکام، روشنایی و سفیدی تعیین و با استفاده از میکروسکوپ الکترونی تصاویر سطحی از نمونه ها تهیه شد. همچنین ابریشم صمغ گیری شده با روناس و دو دندانه کلرید قلع و زاج سفید به روش پیش دندانه رنگرزی و در سیستم CIE L*a*b مورد ارزیابی قرار گرفته، ثبات عمومی نمونه ها تعیین شده است. نتایج نشان می دهد که درصد کاهش وزن نمونه های حاصل از کلیاب نسبت به آنزیم بیشتر بوده است. روش آنزیم نسبت به کلیاب تخریب کمتری روی فیلامنت های ابریشم نشان داده است. ثبات شستشویی و نوری نمونه ها نیز مطلوب ارزیابی شده است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.