مقدمه و هدف: آنتی بادی مونوکلونال علیه آنزیم پراکسیداز دارای کاربردهای وسیعی است که از مهم ترین آن ها، تشکیل کمپلکس ایمنی پراکسیداز - آنتی پراکسیداز (PAP) است. این کمپلکس در بسیاری از روش های رنگ آمیزی ایمونوهیستوشیمی و ایمونوسیتوشیمی کاربرد دارد. هدف از این مطالعه، تولید دودمان هیبریدومایی ترشح کننده آنتی بادی ضد پراکسیداز برای استفاده در کمپلکس ایمنی PAP است.روش کار: به این منظور ابتدا موش های Balb.c ماده تحت تزریقات منظم پراکسیداز ترب کوهی (HPR) قرار گرفتند. پس از اطمینان از ایمن شدن آن ها توسط آزمایش های الیزا، بین لنفوسیت های طحالی آن ها و سلول های میلومائی sp2/0 امتزاج سلولی برقرار شد و کلون های هیبریدومایی به دست آمده به وسیله محیط انتخابی HAT انتخاب شدند.یافته ها: از هفت بار امتزاجی که صورت گرفت 224 کلون هیبریدومایی به دست آمد که از بین آن ها 6 کلون، تولید کننده آنتی بادی ضد پراکسیداز بودند. از میان این 6 کلون 2 کلون انتخاب و توسعه یافتند. پس از انجام مرحله رقیق سازی متوالی (Limiting dilution) (دو مرتبه)، تک کلون های اختصاصی مورد نظر توسعه یافتند. با استفاده از کیت Iso Strip مشخص گردید که هر دو آنتی بادی مونوکلونال ضد پراکسیداز p (1 F 11 D 2, P 2 F 6 F 3) از کلاس 1 IgG هستند. ضمنا با استفاده از آزمون الایزا مشخص گردید که هر دو آنتی بادی مونوکلونال فوق روی فعالیت آنزیم پراکسیداز تاثیری ندارند.بحث: بنابراین به نظر می رسد برای تشکیل کمپلکس ایمنی PAP مناسب باشند. سایر مراحل این پژوهش تا تشکیل کمپلکس ایمنی PAP و استفاده عملی آنها در روش های ایمونوهیستوشیمی و ایمونوسیتوشیمی در حال انجام است.

به دلیل کاربردهای وسیع آنزیم پراکسیداز (EC.1.11.1.7) در تهیه کیت و روشهای تشخیص آزمایشگاهی از جمله الایزا و ایمنوپراکسیداز، خالص سازی آن از اهمیت اقتصادی خاصی برخوردار است. در حال حاضر کشور ما برای تهیه این پروتیین، به سایر کشورها وابسته است؛ بنابراین ضرورت دستیابی به روشهای خالص سازی مقرون به صرفه این آنزیم احساس می شود. به این منظور چند نوع گیاه مختلف بررسی شد و در نهایت ترب سیاه به عنوان منبع مناسب این آنزیم تشخیص داده شد. مراحل خالص سازی آنزیم شامل عصاره گیری به کمک بافر 0.05 مولار فسفات (pH=7)، رسوب دهی با الکل و سولفات آمونیم و کروماتوگرافی تعویض یونی (DEAE-Cellulose) بود. براساس میزان تمایل به ستون ذکر شده، دو فرم اسیدی و قلیایی برای پراکسیداز تشخیص داده شد. بیش از 90 درصد فعالیت پراکسیدازی متعلق به ایزوآنزیم قلیایی بود. خلوص این ایزوآنزیم توسط SDS-PAGE تایید شد. در این روش افزایش درجه خلوص 102 برابر و میزان بازیافت 67 درصد بود.  Rz و وزن مولکولی آنزیم خالص شده بترتیب 1.96 و حدود 40000 دالتون محاسبه شد. با توجه به مقرون به صرفه بودن، تولید انبوه این آنزیم به عنوان یک فرآورده داخلی از ترب سیاه پیشنهاد می شود.

جنگلهای طبیعی کشور یکی از ارکان زیربنائی توسعه پایدار و ذخیرگاه با ارزش ژنتیکی در سطح جهان است.با توجه به نیاز روزافزون چوب، جهت حمایت از این سرمایه طبیعی نیازمند تحقیق در امر کاشت گونه های سریع الرشد، شناسایی پایه های مقاوم به تنشهای محیطی و در نهایت تکثیر این پایه ها می باشیم. تحقیقات نشان داده که آنزیمها حساسترین عامل تغییرات فیزیولوژیک گیاهان تحت تنشهای محیطی محسوب می شوند. در این تحقیق آنزیم پراکسیداز به علت حساس بودن به سرما مورد استفاده قرار گرفته است. جهت بررسی سرمای زودرس در اواسط مهرماه و اوایل دی ماه از 5 پایه هم سن Eucalyptus viminalis در منطقه سراوان رشت و 3 پایه در منطقه عنبران محله آستارا نمونه برداری و تحت تاثیر تیمارهای دمایی 21- ، 10- ، 5- ، 4+ (شاهد) درجه سانتی گراد در شرایط آزمایشگاهی قرار گرفتند. نحوه عکس العمل پایه های مختلف نسبت به تیمارهای درمایی متفاوت بوده است. مبنای تشخیص پایه های مقاوم به سرمای زودرس، افزایش فعالیت سریعتر پراکسیداز و افزایش باندهای ایزوآنزیمی کاتدی در شروع فصل سرما است و مبنای تشخیص پایه های مقاوم به سرمای دیررس از دست دادن همان ایزوآنزیمهای کاتدی بوده است . در این پژوهش پایه شماره 5 سراوان مقاوم ترین پایه نسبت به سرمای زودرس و بعد از آن پایه شماره 3 سراوان معرفی شده است. جهت مطالعه میزان تغییرات کمی آنزیمها از دستگاه اسپکتروفتومتر و برای مطالعه تغییرات کیفی از روش PAGE (پلی اکریل آمید ژل الکتروفورز) استفاده شده است. ادامه این پژوهش با مطالعه سرمای دیررس و در نهایت تکثیر غیرجنسی پایه الیت دنبال خواهد شد.

تخلیص پاره ای به روش سیستم دوفازی آبی برای پراکسیداز به دست آمده از پوسته دانه سویا بهینه سازی شد. تغییر در ترکیب فاز و غلظت سدیم کلرید باعث کاهش قابل قبول در حجم و تفکیک انتخابی آنزیم استخراج شده گردید. آنزیم به وسیله سامانه پلی اتیلن گلیکول / آمونیم سولفات / سدیم کلریدw/v) ،24 ،7.3 ،2  درصد) و پس از آن به وسیله ستون سفادکس G-200 تا 31 مرتبه تخلیص شد. وزن مولکولی آنزیم به وسیله روش الکتروفورز بر روی ژل سدیم دودسیل سولفات پلی آکریل آمید حدود 36 کیلو دالتون تخمین زده شد. آنزیم تا دمای 85 درجه سانتی گراد پایدار است و فعالیت بهینه خود را در دمای 65 درجه سانتیگراد نشان داد. آنزیم در گستره pH از 3 تا 9 پایدار است و pH بهینه آن در 6 است. با استفاده از هیدروژن پراکسید به عنوان سوبسترا، مقدارهای Km و Vmax به ترتیب 0.23 میلی مولار و 0.32 (dA/min، جذب در 510 نانومتر) است.

مقدمه: مصرف سیگار، با کاهش غلظت سرمی TSH، خطر پایین تر کم کاری تیرویید و احتمالا، فراوانی پایین تر اتوایمنوتیرویید مرتبط می باشد. مطالعات متعدد جمعیتی در مناطق کمبود ید ارتباط سیگار را با عملکرد تیرویید نشان داده اند ولی مطالعات جمعیتی مشابه در مناطق با کفایت ید بسیار اندک می باشد. هدف از این مطالعه بررسی این موضوع که آیا ارتباطی بین سطح سرمی TSH و آنتی بادی ضد پراکسیداز با کشیدن سیگار وجود دارد، می باشد.روش ها: در یک مطالعه مقطعی در قالب مطالعه قند و لیپید تهران به صورت تصادفی 1558 فرد با عملکرد تیرویید طبیعی و بدون سابقه بیماری تیرویید بررسی شدند.TSH و TPOAb از نمونه سرم ناشتا اندازه گیری شد. نمونه ها به دو گروه سیگاری و غیرسیگاری طبقه بندی شدند.یافته ها: میانگین Ln TSH در سیگاری ها به طور معنی داری کمتر از غیر سیگاری ها بود (0.36±0.82 در مقایسه با 0.6±0.82، P<0.001). احتمال وقوع هایپوتیروئیدی در سیگاری ها به وضوح کمتر از غیر سیگاری ها بود (%95 CI=0.2-0.8، OR=0.4). میزان مثبت بودن TPO Ab در غیر سیگاری ها به طور معنی داری بالاتر از سیگاری ها بود. (%13.5 در مقایسه با %6.7، P<0.001).نتیجه گیری: نتایج حاصل از این مطالعه نشان می دهد کشیدن سیگار با سطح پایین تر TSH سرم، احتمال کمتر وقوع هایپوتیروییدی و اتوایمیونیتی تیرویید همراه است.

مقدمه: تغییر ساختار پروتئین های بدن می تواند منجر به تولید آنتی بادی ضد پروتئین های خودی شود. احتمالا ایجاد پلی مورفیسم در ژن کدکننده آنزیم پراکسیداز تیروئید (TPO) و تغییر ساختار آن می تواند باعث تولید آنتی بادی ضد این پروتئین (Anti-TPO) شود. اختلال در آنزیمTPO می تواند یکی از دلایل اصلی بیماری کم کاری تیروئید باشد که شیوع و گسترش این بیماری ما را بر آن داشت تا در این مطالعه به بررسی ارتباط پلی مورفیسم A1936/G اگزون 11 از ژن (rs: 10189135) TPO با میزان Anti-TPO بپردازیم.مواد و روش ها: از میان جمعیت بررسی شده در مطالعه قند و لیپید تهران 190 (TLGS) نفر در دو گروه با تیتر Anti-TPO بیشتر و کمتر از 100 واحد بین المللی بر لیتر به عنوان گروه شاهد و بیمار انتخاب شدند. محتوای DNA ژنوم این افراد به روش Salting out استخراج شد. سپس پلی مورفیسم مورد نظر در اگزون 11 به روش ARMS-PCR بررسی شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: فرکانس آللی پلی مورفیسم A1936/G اگزون 11 در جمعیت مورد بررسی از تعادل هاردی - واینبرگ تبعیت کرد. یافته های حاصل نشان داد که فراوانی آلل G در پلی مورفیسم A1936/G اگزون 11 از ژن TPO در افرادی که میزان Anti-TPO آنها بالای 100 است، بیشتر می باشد و میزان Anti-TPO در سه گروه ژنوتیپ (AA, AG, GG) تفاوت معنی داری را نشان داد (P<0.05) (GG=238±57IU/L در مقابل AA=74±33IU/L).نتیجه گیری: با توجه به ارتباط سطح Anti-TPO سرم با پلی مورفیسم A1936/G اگزون 11 در جمعیت مورد بررسی، می توان از این پلی مورفیسم به عنوان یکی از عوامل مستعد کننده (عوامل خطرساز) ابتلا به خودایمنی ضد تیروئید استفاده کرد.