میزان هموگلوبین و هماتوکریت بند ناف یکی از معیارهای مهم در ارزیابی وضعیت خونی نوزاد در بدو تولد و دوره جنینی است. هدف از مطالعه فوق، تعیین میزان هموگلوبین و هماتوکریت در نوزادان و رابطه آن با پارامترهای خونی مادر است. این مطالعه یک پژوهش توصیفی تحلیلی است که در سال 1378 به مدت سه ماه در بیمارستان قائم (عج) مشهد انجام شده است. تعداد 170 زوج نوزاد و مادر مورد بررسی قرار گرفتند. نوزادان فوق همگی وزن تولد بالاتر از 5/2 کیلوگرم داشته و سن حاملگی آنها بیشتر از 37 هفته بود. هیچگونه ایکترپاتولوژیک، آنمی همولیتیک و ناهنجاری مادرزادی نداشتند. میزان متوسط هموگلوبین در این نوزادان 1.69±15.82 گرم در دسی لیتر که در پسران 1.47±16.02 گرم در دسی لیتر و در دختران 1±15.34 گرم در دسی لیتر بود. این اختلاف از نظر آماری معنی دار است (P<0.05). پلی سیتمی در هیچ یک از نوزادان مشاهده نشد. متوسط هموگلوبین مادر در این مطالعه 1.6±12.32 گرم در دسی لیتر بود و 18% مادران هموگلوبین کمتر از 11 گرم در دسی لیتر داشتند. هیچگونه ارتباط آماری بین هموگلوبین بند ناف و وزن تولد و رتبه تولد وجود نداشت. هیچگونه ارتباطی بین هموگلوبین مادر و نوزاد نیز به دست نیامد ولی باید متذکر شد که بیشتر نوزادانی که هموگلوبین بند ناف کمتر از 14 گرم در دسی لیتر داشتند از مادرانی متولد شده بودند که هموگلوبین کمتر از 11 گرم در دسی لیتر داشته اند.

مقدمه: تعداد زیادی از پروتئین های متصل شونده و انتقال دهنده اکسیژن در ارگانیسم های مختلف از جمله باکتری ها، پروتوزوآ و قارچ ها وجود دارد که همگی پروتئین های شبه هموگلوبین هستند. این پروتئین ها می توانند اکسیژن را با انواع مختلفی از مولکول ها از جمله NO2،CO2 و ترکیبات سولفیدی تبادل کنند. به علاوه آن ها می توانند موجب سمیت زدایی از مواد کلرینه مانند آنزیم های P450 و پراکسیدازها شوند و همچنین، به عنوان شناساگر نیترات و هیدروژن پراکسید به کار می روند.مواد و روش ها: حفره هموگلوبین های باکتریایی می تواند برای تولید فیلترهای با اندازه نانو به کار روند. در این مطالعه، هموگلوبین آگروباکتر برای تولید نانو فیلتر از طریق جهش زایی نقطه ای استفاده شد.نتایج: بررسی ها نشان داد که سه آمینو اسید لوسین 76، آلانین 83 و هیستیدین 80 در تشکیل حفره در هموگلوبین باکتریایی بسیار مهم هستند.بحث و نتیجه گیری: جهش نقطه ای و تبدیل لوسین 76 به گلیسین، هیستیدین 80 به آسپارژین و آلانین 83 به لیزین، مرحله به مرحله موجب تشکیل نانو حفره 0.7 تا 0.8 نانومتری در هموگلوبین شد. این جهش ها همچنین موجب افزایش پایداری پروتئین در اسیدیته 7 شدند. متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

هدف: این پژوهش با توجه به نقش افزایش غلظت خون (هایپرویسکوزیته) خون در زنان حامله با هموگلوبین بالا شکل گرفت. هدف از این مطالعه بررسی اثر مصرف مکمل آهن بر مقادیر هموگلوبین و هماتوکریت زنان باردار با Hb> 13/2 g/dl بود.مواد و روش ها: پژوهش به روش مطالعه تجربی از نوع کارآزمایی بالینی یک سو کور تصادفی انجام شد. در این مطالعه 87 نفر از زنان باردار با Hb> 13.2 g/dl و >14.3 μg/l فریتین در هفته 18-13 حاملگی انتخاب شدند. آزمایش هموگلوبین و هماتوکریت به وسیله دستگاه اتوماتیک سیمکس K-1000 به روش ممانعت الکتریکی و آزمایش فریتین به وسیله کیت فریتین DSL-3000 به روش ایمونورادیومتریک اندازه گیری شد. سپس از هفته 20 تا انتهای بارداری 42 نفر (گروه مورد) روزانه یک عدد قرص فرو سولفات 50 mg) آهن عنصری( و 45 نفر (گروه شاهد) روزانه یک عدد دارونما (پلاسبو) دریافت کردند. میزان Hct ,Hb در هفته های 28-24 و 36-32 حاملگی در دو گروه مورد و شاهد اندازه گیری شد.نتایج: میانگین هموگلوبین سه ماهه دوم در گروه مورد به طور معناداری (P=0.000) بیش از گروه شاهد (12.9±0.7) بود. میانگین هموگلوبین سه ماهه سوم نیز در گروه مورد (14.02±0.63) به طور معناداری (P=0.000) بیش از گروه شاهد (13.36±0.57) بود. در هیچ یک از نمونه های گروه شاهد هموگلوبین کمتر از 10.5 g/dl در سه ماهه دوم 11 g/dl در سه ماهه سوم دیده نشد. میانگین هماتوکریت سه ماهه دوم در گروه مورد (40.31±1.81) به طور معناداری (p=0.000) بیش از گروه شاهد (38.96±2.5) می باشد. میانگین هماتوکریت سه ماهه سوم در گروه مورد (41.74±2.2) به طور معناداری (P=0.000) بیش از گروه شاهد (40.73±2.19) است. در هیچ یک از نمونه های گروه شاهد افت شدید هماتوکریت دیده نشد.نتیجه گیری: مصرف مکمل آهن در زنان باردار با Hb>13.2 g/dl موجب روند کند افت فیزیولوژیک هموگلوبین و هماتوکریت می شود؛ بنابراین اگر افزایش غلظت خون ثانویه با غلظت بالای هموگلوبین به تشکیل انفارکتوس جفت کمک کند، باید در مورد شایستگی مصرف رایج مکمل آهن در این مادران تجدید نظر شود.

مقدمه: دیابت بارداری شایعترین اختلاف متابولیک دوران بارداری با عوارض متعدد جنینی و مادری است. شیوع این بیماری به نظر می رسد در حال افزایش باشد که نیاز به توجه و تحقیقات بیشتر در این زمینه را گوشزد می کند. تحقیق حاضر با هدف یافتن روش های جایگزین و یا کمکی در دیابت بارداری که به طور معمول توسط آزمون وقت گیر و مشکل تست تحمل گلوکز خوراکی سه ساعته انجام می پذیرد، اجرا شد.روش کار: این تحقیق به صورت کارآزمایی بالینی بر روی 105 زن باردار که در هفته های 24 تا 32 حاملگی بودند و به دو گروه مورد و شاهد تقسیم شده بودند انجام گرفت. در این مطالعه نقش هموگلوبین Alc در تشخیص دیابت بارداری با تست تحمل گلوکز خوراکی 100 گرم سه ساعته بر مبنای معیارهای کارپنتر – کوستان مقایسه شد. مشخصات فردی، نتایج آزمایشگاهی، تاریخچه سلامتی در پرسشنامه ای جمع آوری گردید. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از آمار توصیفی و جداول توزیع فراوانی پردازش شد.نتایج: 105 مورد با میانگین سنی 29 سال و دامنه سنی 18 تا 50 سال به ترتیب در سه گروه ذیل قرار گرفتند: 43 نفر طبیعی، 15 نفر با تست تحمل گلوکز مختل و 47 نفر در گروه مبتلایان به دیابت بارداری دامنه هموگلوبین Alc (انحراف معیار + میانگین) در این سه گروه شامل: 5.8-3.66%، 7.45-2.81%، و 8.91-2.79% بود بین میانگین های هموگلوبین AlC در سه گروه طبیعی، با تست تحمل گلوکز مختل و دیابت بارداری اختلاف معنی دار P<0.05 دیده شد. اما به دلیل دامنه وسیع تغییرات در مبتلایان به دیابت بارداری امکان تعیین حد جدا کننده تحتانی مطلوب امکان پذیر نبود و تنها حد فوقانی 5.58% برای جدا نمودن موارد بیمار از سایر گروه ها به خصوص افراد طبیعی بدست آمد که قادر به تشخیص 38% مبتلایان بدون تشخیص افراد سالم (عدم وجود مثبت کاذب) بود. بیشترین میزان همبستگی HbAlC با تست تحمل گلوکز خوراکی ساعت 3 (r=0.55) و قندخون ناشتا (r=0.55) بدست آمد.بر مبنای معیارهای گروه بین المللی دیابت 56 نفر طبیعی، 10 در گروه IGT و 39 نفر در گروه مبتلا به دیابت قرار گرفتند.نتیجه گیری: استفاده از حد فوقانی 5.85% قادر است به نحو مطلوبی افرادی را که هموگلوبین AlC آنان بیش از این مقدار است را از افراد سالم جدا نماید. اما به دلیل دامنه وسیع تغییرات در مبتلایان به دیابت بارداری حد تحتانی مطلوب (با حساسیت و ویژگی بالا) وجود نداشت.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

سابقه و هدف: آزمایش اندازه گیری هموگلوبین در اهداکنندگان خون جهت کنارگذاشتن افراد کم خون و یا آن هایی که ممکن است بعد از اهدای خون دچار کم خونی شوند مهم می باشد. روش غربالگری هموگلوبین می بایست از دقت و صحت مناسب برخوردار باشد تا بتوان اهداکنندگان مناسب را جهت اهدای خون انتخاب نمود. در این مطالعه هدف مقایسه هموگلوبین اندازه گیری شده در اهداکنندگان با استفاده از تست نواری و روش دستگاهی (استاندارد) می باشد.مواد و روش ها: مطالعه انجام شده از نوع توصیفی بود. از 144 خانم اهداکننده خون با میانگین سنی 33±11 سال که توسط آزمایش نواری هموگلوبین (Hb color scale) میزان هموگلوبین آن ها قبل از اهدای خون اندازه گیری شده و واجد شرایط اهدای خون بودند، به طور هم زمان نمونه خون دیگری نیز جهت اندازه گیری هموگلوبین با استفاده از دستگاه شمارشگر سلولی (Sysmex K-800) به آزمایشگاه ارسال گردید. نمونه برداری در مدت 5 ماه انجام شد و نتایج حاصل از میزان هموگلوبین به دو روش، با استفاده از نرم افزار SPSS نگاره 11.5 و استفاده از آزمون ویل کوکسون (Wilcoxon) و ضریب همبستگی اسپیرمن (Spearman) مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.یافته ها: در این مطالعه با توجه به بررسی های آماری انجام شده اختلاف معنی داری بین نتایج به دست آمده از میزان هموگلوبین به دو روش وجود داشت (p<0.001) (میانگین هموگلوبین با استفاده از آزمایش نواری 13.2 gr/dl و با استفاده از شمارشگر سلولی 12.78 gr/dl بود و میانه هموگلوبین با روش نواری 14 gr/dl و با شمارشگر سلولی 12.8 gr/dl بود). در بررسی ضریب همبستگی پیرسون، ارتباط معنی داری بین دو روش اندازه گیری وجود نداشت.نتیجه گیری: طبق نتایج به دست آمده، اختلاف معنی داری بین نتایج به دست آمده از میزان هموگلوبین در اهداکنندگان توسط دو روش اندازه گیری وجود داشت. به همین علت زمانی که از روش (نواری) جهت انتخاب اهداکننده مناسب استفاده می شود ممکن است اهداکنندگانی که دچار کم خونی بوده و یا بر اثر اهدای خون به سمت کم خونی پیش روند، وارد زمره اهداکنندگان شوند. به همین علت پیشنهاد می شود اهداکنندگانی که هموگلوبین آن ها توسط روش نواری کمتر از 13 gr/dl است، حتما مجددا با استفاده از روش های دقیق تر و حساس تر نظیر استفاده از Hemo Cue و یا شمارشگر سلولی بررسی شوند.