گسترش شهر نشینی از علل مهم شکل گیری گردشگری قلمداد می شود. گردشگری (توریسم یا جهانگردی) پدیده ای است که از دیر زمان با اشکال خاص خود در جوامع انسانی وجود داشته و به تدریج با تحولات تاریخی، مراحل تکامل خود را تا عصر حاضر طی نموده است. این پدیده عموما بر پایه سفر و جابه جایی بنا شده که خود، زاده نیازهای گوناگون روانی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی انسان است. توسعه گردشگری و به خصوص افزایش تعداد جهانگردان، باعث رونق طیف وسیعی از فعالیت های اقتصادی کشور یا منطقه میزبان می شود(کارگر، 39، 1386). با توجه به اهمیت این موضوع در عصر حاضر و قدمت شهرستان نهاوند که گفته می شود به 3500 تا 4500 سال قبل از میلاد بر می گردد، متاسفانه در زمینه گردشگری داخلی و خارجی پیشرفتی نداشته است و در زمینه تبلیغات و شناساندن این شهر به عنوان یکی از مراکز گردشگری منطقه اقداماتی در خور انجام نشده است. بنابراین نیاز به برنامه ریزی های مناسب و توجه بیشتر در زمینه توسعه گردشگری در این شهرستان ضروری می نماید، با توجه به کلیات گفته شده، پژوهش حاضر به آسیب شناسی توسعه گردشگری شهرستان نهاوند می پردازد که بتوان با بررسی علل توسعه نیافتگی گردشگری شهرستان نهاوند به راه حلی برای توسعه هر چه بیشتر گردشگری این شهرستان رسید. لذا مساله اصلی این پژوهش این است که چرا این شهرستان علیرغم داشتن توان های متعدد و متنوع گردشگری ناشناخته مانده و از فاکتورهای توسعه فاصله گرفته است.در این پژوهش سعی شده تا تعریفی کلی از گردشگری، توسعه پایدار و آسیب شناسی گردشگری در ایران ذکر شود. سپس خلاصه ای در مورد شهرستان نهاوند از ابعاد تاریخی و جغرافیایی و جاذبه های موجود در آن گفته شود و در آخر یافته های موجود با استفاده از روش توصیفی – تحلیلی مورد بررسی قرار گرفته و به آسیب شناسی توسعه گردشگری شهرستان نهاوند پرداخته است.