هدف: از دهه 1990، اختلافات و تنشها بین مسلمانان و هندوها افزایش یافته است و با ورود به سدة بیست و یکم، بر میزان آن افزوده شده است. بههمین منظور، هدف پژوهش، بررسی علّت گسترش اختلاف و تنش هندوها با مسلمانان، از دهه 1990 و به خصوص در سدة بیست و یکم است.
روش شناسی: روش پژوهش، از نوع فرضیه ای – قیاسی است؛ به این معنی که با استفاده از مفاهیم ملیگرایی، ملی گرایی قومی و ملی گرایی مذهبی، فرضیه پژوهش مورد بررسی قرار گرفته است. روش گردآوری داده ها، به صورت اسنادی است.
یافته ها: با گسترش نفوذ و قدرت ملی گرایان افراطی هندو، احساسات ضد مسلمانان در هند افزایش یافته است. ملی گرایان هندو، با افزایش نفوذ در عرصه سیاسی و اجتماعی و با تأکید بر آسیب پذیری هندوها، مسلمانان هند را به عنوان تهدیدی برای ارزش های یکپارچه هندو، جمعیت و وحدت هند معرفی می کنند. ترویج این نوع نگاه به مسلمانان، باعث تشدید اختلافات و تنشها بین هندوها و مسلمانان و توجیه اقدامات علیه مسلمانان شده است.
نتیجه گیری: ملی گرایی افراطی هندو یا هندوتوا، به عنوان یک پدیدة معاصر، با هدف دفاع از ارزش های هندوئیسم به وجود آمد و نهادهای وابسته به آن، روز به روز نفوذ و محبوبیت بیشتری در جامعه کسب می کنند. ملی گرایان هندو، هویت هندو را برابر با هویت ملی هند می دانند. به همین منظور، معیار ارزیابی شهروندی مسلمانان، بر مبنای مؤلفه های ملی گرایانه هندوتوا سنجیده می شود. این نوع نگاه به مسلمانان، کثرت گرایی و در پی آن، همزیستی که بین ادیان در هند رواج داشته را زیر سؤال برده است و می تواند بر کل فضای سیاسی هند تأثیر بگذارد.