این طرح با هدف بررسی عوامل مختلف موثر در عمر انبارمانی انگور و دستیابی به اطلاعات بیشتر درباره شرایط و احتیاجات بهینه لازم برای حفظ کیفیت و کمیت عملکرد میوه انگور پس از برداشت به منظور افزایش طول مدت نگهداری آن در سردخانه و به حداقل رساندن میزان ضایعات کیفی و کمی آن در هنگام عرضه خارج از فصل صورت گرفت. بدین منظور دو رقم فخری و شصت عروس که از ارقام کاملا دیررس با قابلیت نگهداری بالا و متداول در قزوین هستند انتخاب شدند و تحت تاثیر تیمارها شامل ضد عفونی با محلول قارچ کش در قبل یا بعد از برداشت، تیمار گاز So2 قبل از انتقال به سردخانه و اثر متقابل آنها قرار گرفتند. سپس در جعبه های با گنجایش 3 و 6 کیلوگرم برای مدت 30، 60 و 90 روز در دمای 1-0 درجه سانتی گراد در سردخانه نگهداری شدند. قبل از قرار دادن جعبه ها در سردخانه متغیرهای مانند وزن تر، مقدار TSS و کیفیت ظاهری هر تیمار یادداشت و پس از خروج از سردخانه علاوه بر متغیرهای فوق، درصد کاهش وزن، درصد آلودگی به امراض و درصد میوه های سالم اندازه گیری شدند. برای اجرای آزمایش از طرح فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با 3 تکرار و برای مقایسه میانگین از آزمون دانکن استفاده شد.نتایج نشان داد که رقم شصت عروس خواص انبارمانی بهتری نسبت به رقم فخری دارد. بنابراین برای نگهداری در سردخانه و عرضه خارج از فصل میوه انگور مناسب تر می باشد. تدخین با گاز So2 در کنترل رشد کپک ها و همچنین حفظ درصد بالاتری میوه سالم و قابل عرضه به بازار، بسیار موثرتر از سایر روش های ضدعفونی می باشد. هر چند که غوطه ورسازی در قارچ کش پس از برداشت محصول نیز در رتبه دوم اهمیت قرار گیرد. جعبه های سه کیلوگرمی به علت آلودگی بسیار کمتر به کپک ها و ایجاد درصد بالاتری از میوه های سالم برای انبار کردن میوه انگور مناسب تر هستند. هر چند که درصد کاهش وزن در جعبه های سه کیلوگرمی بیشتر از شش کیلوگرمی است. مدت زمان انبارمانی تاثیر زیادی بر کلیه صفات (متغیرها) دارد بطوری که با افزایش زمان نگهداری کیفیت و کمیت میوه ها کاهش می یابد. بطور کلی بر اساس نتایج حاصله میوه انگور را می توان پس از تدخین با گاز So2 و در جعبه های سه یا شش کیلوگرمی (به ویژه سه کیلوگرمی) برای مدت حداکثر 90 روز در مورد رقم شصت عروس و سی روز در مورد رقم فخری با کیفیت بالا و مطلوب نگهداری نمود و در خارج از فصل به بازار عرضه کرد.