لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

نگهداری زیستی مواد غذایی، یکی از روش های جدیدی است که در آن با استفاده از باکتری های لاکتیکی، بدون افزودن نگه دارنده های شیمیایی، عمر نگهداری محصول افزایش یافته و حداقل فرآیند حرارتی اعمال می شود. نمونه های ماست در این تحقیق شامل نمونه ماست شاهد (حاوی لاکتوباسیلوس بولگاریکوس و استرپتوکوکوس ترموفیلوس) و نمونه های ماست حاوی لاکتوباسیلوس رامنوسوس و لاکتوباسیلوس پاراکازئی بودند. نمونه های حاصل از نظر خصوصیات فیزیکوشیمیایی، محتوای اسیدلاکتیک باکتری ها و ویسکوزیته در روزهای اول، دهم و بیست و یکم انبارداری بررسی و مقایسه شدند. شمارش و تشخیص باکتری های لاکتوباسیلوس بولگاریکوس و لاکتوباسیلوس رامنوسوس و لاکتوباسیلوس پاراکازئی و استرپتوکوکوس ترموفیلوس نیز انجام شد. برای تشخیص و شمارش لاکتوباسیلوس ها از محیط کشت MRS و برای استرپتو کوکوس ترموفیلوس از محیط کشت  M17استفاده شد. با توجه به نتایج، تغییرات چربی، ماده خشک و  pHقابل ملاحظه نبود اما ویسکوزیته نمونه حاوی لاکتوباسیلوس رامنوسوس و لاکتوباسیلوس پاراکازئی به طور معناداری افزایش و در مقابل سینرزیس آن کاهش یافته، همچنین تعداد استرپتو کوکسی های آن کاهش و لاکتوباسیلوس ها افزایش یافت (P<0.05).

آینده بشر و پایان تاریخ، ذهن بشر را به خود مشغول کرده است. این حادثه در چه زمانی و چگونه اتفاق خواهد افتاد و نقش انسان ها در آن حادثه جهانی چیست؟ گرایش به جبر و اختیار، دو گرایش مهم درباره نقش انسان ها در آن حادثه است. از بررسی آیات قرآن و روایات اسلامی و اندیشه کلامی شیعه برمی آید که انسان در رفتارش موجودی مختار و مسوول است. بنابراین، باید در برابر عمل کرد خود و حوادث جامعه، احساس مسوولیت کرد و پاسخ گو بود. هیچ تحولی در زندگی انسان و جامعه بشری بدون خواست و تلاش انسان به وقوع نخواهد پیوست. ظهور منجی نیز پدیده ای به شمار می رود که بناست در جامعه بشری اتفاق افتد و از این قاعده مستثنا نیست. تا جامعه جهانی برای آن تحول آماده نشود و انسان های فداکار مقدمات آن را ایجاد نکنند، آن تحول اتفاق نخواهد افتاد.

زمینه و هدف: پریودنتیت مهاجم منجر به تخریب وسیع بافت های پریودنتال و از دست رفتن دندان می شود. در خصوص ایمونولوژی و نقش ماست سل ها که آغازگر روند التهاب و بیماری می باشند نتایج قطعی وجود ندارد. این مطالعه با هدف بررسی رابطه ماست سل ها و بیماری پریودنتیت مهاجم، در افراد مراجعه کننده به مراکز تخصصی دندانپزشکی شهر قزوین انجام گرفت.روش بررسی: تحقیق حاضر به روش توصیفی- تحلیلی و یک سویه کور بر روی 19 ناحیه دارای پریودنتیت مهاجم متوسط تا پیشرفته و 18 ناحیه دارای ژنژیویت در بیماران بامیانگین سنی 34.1±5.2 سال انجام گرفت. پس از انجام جراحی های فلپ و افزایش طول تاج توسط پریودنتیست، بیوپسی های به دست آمده از عمق پاکت نواحی پروگزیمال با تولوئیدن بلو و هماتوکسیلین ائوزین به ترتیب برای شمارش ماست سل ها و تعیین وضعیت التهابی رنگ آمیزی شدند.یافته ها: میانگین تعداد ماست سل ها در پریودنتیت مهاجم با تعداد 10.8±7.6، کمتر از گروه ژنژیویت با میانگین عددی 13.0±9.8 بود که این اختلاف معنادار نبود. تعداد ماست سل ها با حد چسبندگی بالینی رابطه ای نداشت (p>0.05). رابطه تعداد این سلول ها و میزان التهاب پاتولوژیک نیز هم در مجموع دو بیماری و هم در هر یک به تنهایی معنی دار نبود (p>0.05).نتیجه گیری: با در نظر گرفتن اهمیت پریودنتیتت مهاجم و فقدان مطالعات در خصوص نقش ماست سل ها در این بیماری و نیز با توجه به نقص رنگ های متاکروماتیک در رنگ آمیزی ماست سل ها، انجام تحقیقات وسیع تر با روش های دقیق، همچنین توجه به جنبه دینامیک دفاع میزبان همزمان با ارزیابی سایر جوانب ایمنی جهت روشن تر شدن پاتوژنز پریودنتیت مهاجم الزامی به نظر می رسد.

مقدمه: به نظر می رسد که ماست می تواند باعث تکامل پاسخ ایمنی به سوی پاسخ ایمنی سلولی (Th1) شده و نیز موجب یک تولرانس نسبی نسبت به آلرژنهای محیطی شود که دو عامل ذکر شده باعث می شوند زمینه آتوپی و ابتلا به بیماریهای آتوپیک کاهش یابد لذا به علت مصرف گسترده ماست در شهر سنندج، به عنوان یک غذای اصلی ما بر آن شدیم که رابطه مصرف ماست را با فراوانی بیماریهای آتوپیک بررسی کنیم. مواد و روشها: این مطالعه توصیفی - تحلیلی به طریقه مرحله ای - تصادفی بر روی 3500 نفر مرد، 25-16 ساله در سال 1380 در شهر سنندج انجام گرفت. مشخصات فردی و نحوه و میزان مصرف ماست با انجام پرسش و پاسخ دقیق در پرسشنامه ثبت گردید و سلامتی و احتمالا نوع بیماری آتوپیک با گرفتن شرح حال و معاینه بالینی مشخص شد. نتایج: طبق این مطالعه فراوانی رینیت و کونژنکتیویت مزمن در کسانی که در صبحانه ماست مصرف می کنند کمتر است  (P<0.015)ولی این کاهش در مورد رینیت و کونژنکتیویت فصلی از نظر آماری معنی دار نبود. همچنین فراوانی موارد بیماری درماتیت آتوپیک در کسانی که این عادت تغذیه ای را دارند کمتر است  (P<0.015)از طرف دیگر در کسانی که میزان مصرف روزانه ماست بالاتری دارند موارد آسم آلرژیک کمتر است  (P<0.036)ولی در مورد سایر بیماریهای آتوپیک رابطه ای مشاهده نمی شود. نتیجه گیری: در این شهر مصرف ماست بعنوان صبحانه جزیی از فرهنگ تغذیه ای محسوب می شود و طبق این مطالعه در کسانی که این رفتار را دارند فراوانی بیماریهای رینیت و کونژنکتیویت مزمن و درماتیت آتوپیک کمتر است و از طرف دیگر تنها درکسانی که مصرف بالایی از ماست دارند فراوانی آسم فصلی کمتر است.