مادها که نخستین سلسله ایرانی را در این سرزمین پایه گذاری کردند، در پیشبرد سلسله های دیگر ایرانی نیز نقشی فعال داشتند. از جمله در اداره ایران هخامنشی آنان همواره در کنار پارسی ها بودند و در مدارک دوره هخامنشی از آنان همچون مقامات برجسته کشوری و لشکری یاد شده است. پس از برافتادن دولت هخامنشی به دست اسکندر مقدونی، پیش از آن که اشکانیان پارتی در برابر مقدونیان و سلوکیان به جنبش درآیند، نخست آتورپات های مادی در برابر بیگانگان به پا خاستند. آتورپات، شهربان پیشین شاهنشاهی هخامنشی که در سپاه داریوش سوم با لشکر اسکندر جنگیده بود، پس از شکست داریوش، از ورود اسکندر و جانشینان او به شمال غرب ماد یا ماد کوچک که به نام او، ماد آتورپاتکان خوانده شد جلوگیری کرد. آتورپات و جانشینان اش، روزگــاری دراز در آن سرزمین آیین مزدایی و ایرانیانی را که به این دیار می آمدند در پناه گرفتند و آن گاه که اشکانیان در پی مبارزه با سلوکیان به این سامان رسیدند، به جنبش آنان پیوستند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

هدف از تحقیق حاضر مطالعه و بررسی جنبه های نمادین و نشانه ای زبان در رمان امیلی در نیومون بر اساس نظریه ژولیا کریستوا می باشد. مونتگمری در این رمان زندگی دختر جوانی به نام امیلی را به تصویر می کشد که در تلاش برای شناخت خویش است. کریستوا بر این باور است که عملکرد زبان گاه بصورت بیان خودآگاه و قاعده مند معنا صورت می گیرد که به آن امر نمادین زبان می گویند. اما گاه زبان برای انگیزش احساس و بیان ناخودآگاه بعد عاطفی سوژه به کار می رود که آن را امر نشانه ای نام می نهد. امر نشانه ای بطور مدام به ساختار نمادین معنا نفوذ کرده و نظم منطقی آن را با خلاقیت هایش بر هم می زند. امیلی دارای قوه تخیلی قوی است، قلم زیبایی دارد و نوشتن برایش در حکم طغیان بر علیه دشواری های زندگی است و ارتباط میان ساحت پدرانه زبان و وحدت و آرامش ساحت مادرانه، در فرایند شکل گیری هویت او دخیل می باشند. این پژوهش، با استفاده از تقابل دوگانه نمادین و نشانه ای زبان در نظریه کریستوا، نشان می دهد که چگونه امیلی به ساختن دنیایی درونی و شهودی در برابر جهان نظم مند بیرون به عنوان نوعی مکانیسم دفاعی می پردازد.

بررسی سیر تحول تصویر اسب و شناخت جایگاه اسب به لحاظ ساختاری و مفهومی از دوره ماد، تا دوره هخامنشی، هدف این پژوهش است. پرسش آن است که اشکال مختلف اسب به لحاظ مفهوم، ساختار زیبایی شناسی و کارکرد چه جایگاهی در دوره های ماد و هخامنشی داشته است. در انجام این تحقیق، تصویر اسب از دست ساخته های دوره ماد تا نقش برجسته های دوره هخامنشی به لحاظ هماهنگی زیبایی شناسی اسب و تناسبات کاربردی ابزار، نقش تعیین کننده اسب در ظروف ترکیبی و اسب در جایگاه فرهنگی، سیاسی و اجتماعی بررسی می شود. اسب آیینی و مقدس دوره ماد که با اشکال ساده و انتزاعی و با مفاهیم نمادین و آیینی همراه بوده است برای عبور از دنیای پس از مرگ در کنار صاحبش دفن می شده و نقش نگهبانی از مرده را در برابر نیروهای منفی داشته، در دوره هخامنشی به صورتی طبیعت گرایانه و ساخته و پرداخت شده، در کنار انسان، با مقاصد اجتماعی در تشریفات درباری ظاهر می شود.

سرزمین ماد بر پایه مدارک تاریخی دوره مادها و هخامنشیان، کم و بیش از رود ارس تا کوه الوند و بیابان مرکزی ایران را در بر می گرفته است. در نوشته های دوره هخامنشی، ایالت ماد غالبا پس از پارس در جایگاه دوم یا پس از ایلام در جایگاه سوم ذکر می شد که گویای اهمیت آن در این دوره است. پس از بر افتادن هخامنشیان، این ایالت به دو بخش ماد کوچک و ماد بزرگ تقسیم شد و آتورپات، شهربان پیشین ماد در ماد کوچک در برابر مقدونیان به پاخاست. از این زمان به بعد این بخش از ماد به نام سردودمان فرمانروایان آن، آتورپاتکان خوانده شد. ماد کوچک، نام پیشین آنورپاتکان، خود گواه آن است که این سرزمین در اصل سکونت گاه آتورپاتکان، همان مرز پیشین ایالات ماد بوده است؛ در شمال، رود ارس مرز این سرزمین با ارمنستان و آلبانیا و در غرب، امتداد رشته کوه های زاگرس، مرز آن با آناتولی شمرده می شد. در شمال شرقی، رشته کوه های البرز و در جنوب غربی، بیابان مرکزی ایران آن را محدود می کرد. گنزک، مهم ترین شهر این سرزمین پس از فروپاشی هخامنشیان به شمار می رفته است.

از آنجا که مادها نخستین آریا ییانی بودند که حکومتی فراگیر در بخشی از فلات ایران تشکیل دادند، بررسی تاریخ آنها از اهمیت فراوانی برخوردار است. تا یکی دو سده پیش، یگانه منبع اطلاعاتی ما در مورد مادها، نوشته های نویسندگانی یونانی-رومی و اشارات پراکنده عهد عتیق (کتاب مقدس) بود. اما از سده نوزدهم میلادی بدین سو و با خوانش کتیبه های بین النهرینی و پارسی باستان و آغاز فعالیت های علمی باستان شناختی، دانش ما نسبت به حکومت مادها دگرگون شد. از نخستین پژوهشگرانی که سعی نمود با استفاده از منابع جدید به بررسی موشکافانه تاریخ ماد بپردازد، جورج راولینسون انگلیسی بود که ترجمه کتاب وی اخیرا به چاپ رسیده و در دسترس خوانندگان فارسی زبان قرار گرفته است. در مقاله حاضر به نقد و بررسی کتاب "مادها" پرداخته و نشان خواهیم داد که علیرغم آنکه این رساله در زمان انتشار اولیه خود، روزآمد و پیشرو به شمار می آمده، اما پس از گذشت قریب به 150 سال از زمان نگارش آن، ناگزیز بخشی از ارزش علمی خود را از دست داده است. با این وجود به دلیل اهمیتی که این کتاب در نشان دادن سیر تحولات مادپژوهی دارد، ترجمه و انتشار آن کاری مثبت ارزیابی شده است.