سابقه و هدف: از بین داروهای تعدیل کننده سیر بیماری، فینگولیمود اولین دارو با روش مصرف خوراکی برای بیماری مالتیپل اسکلروزیس (MS) است. این پژوهش به بررسی اثربخشی و عوارض جانبی یک ساله فینگولیمود می پردازد. مواد و روش ها: در این مطالعه نیمه تجربی 26 بیمار مبتلا به MS مراجعه کننده به بیمارستان امام رضا (ع) کرمانشاه، به مدت یک سال (1398-1397) تحت درمان با فینگولیمود بودند و قبل و بعد از درمان از نظر شدت ناتوانی (نمره EDSS) و فراوانی ضایعات فعال درMRI و همچنین از نظر بروز عوارض مرتبط با دارو بررسی شدند. داده ها با نرم افزار آماری 25 SPSS آنالیز شد. یافته ها: بازه سنی نمونه ها 17 تا 44 سال با میانگین 6/9±, 34/23سال بود. 20 نفر (76/9 درصد) زن و 6 نفر (23/1 درصد) مرد بودند. طول مدت بیماری به طور متوسط 4/7±, 7/63سال بود. 23 مورد (88/5 درصد) از نوع RRMS (عود کننده-فروکش کننده) و 3 مورد (11/5درصد) از نوعPRMS (پیشرونده عودکننده) بودند. نمره EDSS در پایان مطالعه (2/0±, 2/29) نسبت به شروع مطالعه (1/9±, 3/12) به طور قابل توجهی کاهش یافت (0/001=P). درصد فراوانی موارد دارای ضایعات فعال در MRI بعد از درمان (40/0 درصد) نسبت به قبل از درمان (63/6 درصد) کاهش یافت اما از نظر آماری معنی دار نبود (0/05

هدف: گزارش یک مورد کاهش دید ناشی از ادم ماکولا به دنبال استفاده از داروی فینگولیمود در بیمار مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس.گزارش مورد: خانم 34 ساله مورد شناخته شده Multiple Sclerosis (MS) از 13 سال پیش، به دنبال کاهش دید چشم چپ از یک هفته قبل به درمانگاه شبکیه مراجعه نمود. وی به علت ابتلا به MS، از چهار ماه پیش تحت درمان با فینگولیمود با میزان روزانه 0.5 میلی گرم بود. قبل از شروع مصرف دارو در مرکز دیگری، معاینات چشم پزشکی برای وی انجام گردید که نتایج معاینات طبیعی بود. بهترین حدت بینایی اصلاح شده در آن زمان 20.25 در هر یک از چشم ها بود. وی سابقه ای از ابتلا به دیابت یا یووییت نداشت اما یک بار ابتلا به نوریت اپتیک رتروبولبار در هر یک از چشم ها را ذکر کرد. حدت بینایی اصلاح شده بیمار در بدو مراجعه، 20.25 در چشم راست و 20.70 در چشم چپ بود. مردمک مارکوس گان منفی بود. در معاینه اتاق و ویتره قدامی، سلول التهابی مشاهده نگردید. در معاینه فوندوسکوپی چشم چپ ادم ماکولا مشهود و سایر معاینات طبیعی بود. یافته های Spectral Domain Optical Coherence Tomography (SD-OCT)، بیانگر ادم ماکولا و ضخامت مرکزی آن، 605 میکرون بود. پس از مشاوره با متخصص مغز و اعصاب، فینگولیمود قطع و قطره سینارولاک سه بار در روز برای وی تجویز شد. شش هفته بعد، بینایی اصلاح شده چشم چپ 20.30 بود. در SD-OCT کاهش واضح ادم ماکولا مشهود بود و ضخامت مرکزی ماکولا 277 میکرون گزارش گردید.نتیجه گیری: ادم ماکولا ناشی از فینگولیمود عارضه خوش خیم در درمان مولتیپل اسکلروزیس می باشد که به دنبال قطع دارو و استفاده از قطره موضعی سینارولاک بهبود می یابد.

زمینه. آسیب ایسکمی-ریپرفیوژن(Ischemia-Reperfusion injury, IRI) کلیوی از عارضه های اجتناب ناپذیر جراحی است. داروی فینگولیمود با اثرات ضدالتهابی می تواند نقش محافظتی در برابر IRI داشته باشد. هدف اصلی مطالعه حاضر بررسی نقش فینگولیمود در برابر IRI کلیوی در بافت قلب بود. روش کار. بیست و چهار موش صحرایی نر ویستار (220±20 گرم) قبل از القای IRI کلیه با تک دوز فینگولیمود (mg/kg1) بصورت تزریق داخل صفاقی تحت تیمار قرار گرفتند. در پایان دوره ریپرفیوژن، بیومارکر استرس اکسیداتیو (مالون دی آلدئید) و بیومارکرهای آنتی اکسیدانتی (کاتالاز، سوپر اکسید دیسموتاز، گلوتاتیون، گلوتاتیون پراکسیداز و ظرفیت آنتی اکسیدانتی کل) در بافت قلب تعیین شد. یافته ها. پیش­تیمار فینگولیمود توانست فعالیت آنزیم گلوتاتیون قلبی را در گروه فینگولیمود+IR در مقایسه با گروه IR افزایش دهد که از نظر آماری معنی دار نبود (0/05P). نتیجه گیری. داروی فینگولیمود توانست با افزایش سطح ظرفیت آنتی اکسیدانتی کل بافت قلب از آسیب های استرس اکسیداتیو ناشی از القای IR جلوگیری نماید. پیشنهاد می شود در مطالعات آتی به اثرات این دارو در انسان و کاربرد آن در بالین پرداخته شود. پیامدهای عملی. ظرفیت آنتی اکسیدانتی بافت قلب موش های صحرایی، بعنوان یک ارگان دور که تحت تأثیر ایسکمی کلیه قرار می گیرد، افزایش پیدا کرد.

زمینه و هدف: درمان های متعددی برای کنترل بیماری مولتیپل اسکلروزیس (Multiple Sclerosis-MS) پیشنهاد شده است. در این میان داروی فینگولیمود اولین داروی خوراکی این بیماری است که از سال 2010 از سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) تاییدیه گرفت و از مهرماه سال 1392 این دارو در ایران تولید می شود. لذا، هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر داروی فینگولیمود بر تعداد پلاک های مغز بیماران مبتلا به MS با استفاده از ارزیابی تصاویر MRI است. روش کار: این مطالعه از نوع تحلیلی بود و تعداد پلاک های مغز 64 بیمار که دارای MS شناخته شده بودند، با استفاده از MRI در ابتدا و پایان مطالعه (پس از طی 12 ماه از مصرف دارو) مشخص شد. داده ها با استفاده از آزمون های آماری و نرم افزار SPSS ویرایش 22 تجزیه و تحلیل گردید. یافته ها: تعداد پلاک های فعال در MRI بیماران مبتلا به MS و همچنین تعداد پلاک های فعال به شکل رینگ بعد از مصرف داروی فینگولیمود افزایش معناداری یافت (05/0>p)؛ اما بین تعداد پلاک های فعال به شکل ندولر در MRI، قبل و بعد از مصرف داروی فینگولیمود تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0p>). نتیجه گیری: مصرف فینگولیمود با دوز 5/0 میلی گرم روزانه پس از طی 12 ماه نمی تواند از زیاد شدن تعداد پلاک های فعال براساس MRI در بیماران MS جلوگیری نماید.

1زمینه و هدف: تشنج­های نوزادی القاشده توسط هایپوکسی مکانیسم های التهاب عصبی و استرس اکسیداتیو را فعال می کند و منجر به آسیب مغزی می ­شود. باتوجه ­به حساسیت بالای مغز نابالغ به متابولیسم بی­ هوازی در زمان هایپوکسی، هدف از انجام مطالعه حاضر بررسی مکانیسم اثرات حفاظتی فینگولیمود در تعدیل عوارض ناشی از تشنج­های دوره نوزادی القا­شده توسط هایپوکسی در زمان بلوغ می­ باشد. روش ­ها: در این مطالعه، 40 سر موش صحرایی نژاد ویستار نر و ماده، در 4 گروه قرار گرفتند: 1. کنترل-سالین، 2. کنترل- فینگولیمود، 3. هایپوکسی- سالین و 4. هایپوکسی- فینگولیمود. تشنج­ های دوره نوزاری 10 روز پس از بعد از تولد با قرار گرفتن نوزادان در محفظه هایپوکسی  به مدت 15 دقیقه القا شدند. در گروه­ های آزمایشی مختلف فینگولیمود یا سالین از روز 10 الی 21 بعد از تولد تزریق شدند. سپس 60 روز بعد از تولد نمونه­ های هیپوکامپ استخراج شدند و برای ارزیابی­های بیوشیمایی مورد استفاده قرار گرفتند. یافته ­ها: نتایج این مطالعه نشان داد فینگولیمود از افزایش سطح فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز و نیتریک اکساید در هیپوکامپ هر دو گروه هایپوکسی نر و ماده به­صورت معنی­ داری جلوگیری می­ نماید (0/05 >p ). اگرچه در گروه هایپوکسی-سالین ماده این کاهش از نظر آماری معنی­ دار نبود. نتیجه­ گیری: تجویز داروی فینگولیمود می­تواند عوارض ناشی از تشنج­های دوره نوزادی را احتمالا ازطریق کاهش بیان فاکتور رشد عصب مشتق از مغز و اثر جبرانی نیتریک اکساید در زمان بلوغ تعدیل نماید.

زمینه و هدف: در بیماری مولتیپل اسکلروزیس سیستم عصبی مرکزی افراد درگیر می شود و ابعاد مختلف زندگی فرد تحت تاثیر قرار می گیرد. این مطالعه مروری با هدف بررسی اثربخشی و ایمنی داروی فینگولیمود در مقایسه با پلاسبو در درمان مولتیپل اسکلروزیس عودکننده انجام شد. روش بررسی: از ژانویه 2000 تا دسامبر 2020 پایگاه های اطلاعاتی Medline، Web of Sciences (WOS)، The Cochran Library، Embase و Scopus جست وجو شدند. برای ارزیابی اثربخشی شاخص Expanded Disability Status Scale (EDSS) و ارزیابی ایمنی عوارض مطالعات بررسی شدند. برای تحلیل داده ها از مدل تصادفی با فاصله اطمینان 95 درصد استفاده شد. به منظور ارزیابی هتروژنیتی مطالعات از تست I2 استفاده شد. برای بررسی کیفیت روش شناسی مطالعات از چک لیست Cochrane risk of bias tool استفاده شد. یافته ها: سه مطالعه از فینگولیمود با دز 25/1 و یک مطالعه از دز 5/0 میلی گرم استفاده کرده بودند. نتایج نشان داد استفاده از داروی فینگولیمود به میزان 59/0 در بهبود بیماران موثر بوده است. بیمارانی که داروی فینگولیمود را با دز 25/1 میلی گرم مصرف می کردند، در مقایسه با بیمارانی که پلاسبو مصرف می کردند، Lymphopenia بیشتر مشاهده شده بود. نتیجه گیری: یافته های این مطالعه نشان داد استفاده از داروی فینگولیمود در مقایسه با پلاسبو بر شاخص EDSS موثر بوده است. پزشکان می توانند از این دارو برای بهبود EDSS و ارتقای کیفیت زندگی بیماران استفاده کنند.