مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مشاوره شیردهی بر خودکار آمدی شیردهی مادران نخست زای مراجعه کننده به بیمارستان های زنان شهر ملایر انجام شد. روش کار: این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی دو گروهی بر روی 60 نفر از زنان باردار مراجعه کننده به بیمارستان های زنان شامل دکتر غرضی و مهر شهر ملایر انجام شد. زنان باردار به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. تخصیص نمونه ها در دو گروه به روش تصادفی بلوکی انجام شد و سایز بلوک ها مضربی از تعداد گروه ها در نظر گرفته شد. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسش نامه ویژگی های دموگرافیک و مامایی و پرسش نامه خودکار آمدی شیردهی فکس و دنیس بود. مداخله طبق اصول مشاوره ای GATHER صورت گرفت. خودکار آمدی شیردهی مادران قبل از مداخله و 4 هفته پس از زایمان در هر دو گروه ارزیابی شد. یافته ها: واحدهای پژوهش در دو گروه کنترل و آزمون از نظر ویژگی های دموگرافیک همگن بودند، تغییر نمره خودکارآمدی شیردهی مادران بعد از مداخله در گروه آزمون نسبت به گروه کنترل تفاوت آماری معنی داری داشت (0/001>P)، در گروه آزمون، تغییر نمره خودکارآمدی شیردهی مادران بعد از مداخله نسبت به قبل از آن معنی دار بود (0/001>P). نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد ارایه مشاوره و آموزش ها در افزایش میزان خودکارآمدی شیردهی مادران و عملکرد آنان بسیار موثر بوده است و می تواند عملکرد زنان در رابطه با تغذیه با شیر مادر را ارتقا بخشد.

زمینه و هدف: شیردهی یکی از اثر بخش ترین رفتارهای پیشگیری از بیماری و ارتقای سلامت است که مادران دارای فرزند شیرخوار باید بدان عمل کنند. در تحقیقات بسیاری به شناسایی عوامل تاثیرگذار بر شیردهی و طول مدت آن پرداخته شده است. خودکارآمدی اعتقادی است که یک فرد به توانایی خود برای به انجام رساندن یک جریان کاری دارد. خودکارآمدی شیردهی اعتقاد مادر به توانایی خود برای شیردهی فرزندش است و یکی از متغیرهای قابل تعدیل، تاثیرگذار و بر جسته بر طول مدت شیردهی می باشد که کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. این مطالعه با هدف تعیین ارتباط خودکارآمدی شیردهی و وضعیت شیردهی مادران انجام گرفته است.روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه توصیفی تحلیلی از نوع طولی است. پرسشنامه سه قسمتی توسط 437 مادر مراجعه کننده به درمانگاه های پره ناتال بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال 1384 که در هفته 37 بارداری بوده و تصمیم به شیردهی داشتند تکمیل شد. در ماه اول و چهارم پس از زایمان پرسشنامه خودکارآمدی و وضعیت شیردهی آنان مجددا تکمیل گردید و ارتباط بین این دو سنجیده شد.یافته ها: 80.4% مادران در ماه اول پس از زایمان شیردهی انحصاری داشتند. ارتباط معناداری بین خودکارآمدی شیردهی قبل از زایمان و تصمیم به شیردهی وجود نداشت. هر چند که این ارتباط با طول مدت شیردهی در ماه اول و چهارم پس از زایمان معنادار بود. بدین ترتیب که مادران با خودکارآمدی بالا در مقایسه با مادران با خودکارآمدی پایین درصد شیردهی انحصاری و طول مدت شیردهی بیشتری داشتند.نتیجه گیری: نتایج نشان داد خودکارآمدی شیردهی مادران ارتباط معناداری با وضعیت شیردهی دارد. این مقیاس نه تنها قادر به شناسایی مادران با خودکارآمدی شیردهی پایین است، بلکه اطلاعات مهمی را برای صاحبان حرف بهداشتی فراهم می کند تا اعتماد به نفس مادران جهت شیردهی افزایش یافته و در صورت روبه رو شدن با مشکل به شیردهی خود ادامه دهند.

مصرف دارو در دوران شیردهی شایع است و معمولا از پزشکان در مورد ایمن بودن مصرف داروهای نسخه شده یا آزاد و حتی داروهای گیاهی و مواد دارای ممنوعیت نسبی مانند توتون و الکل در دوران شیردهی سوال می شود. در زمینه نحوه مصرف دارو در شیردهی عوامل مربوط به مادر، شیرخوار و دارو دخالت دارند. در صورت ضرورت مصرف دارو برای مادر، می توان از روش هایی برای کم کردن تماس شیرخوار با دارو استفاده کرد. در این مقاله داروهای مورد استفاده بر اساس بیماری ها دسته بندی شده و در مورد عوارض جانبی و یا میزان بی خطر بودن آنها بحث شده است.انتظار می رود پس از مطالعه خواننده بتواند:-عوامل موثر بر انتقال دارو در شیر را بشناسد و توضیح دهد.-روش های به حداقل رساندن اثر دارو بر شیرخوار را بشناسد و توضیح دهد.-داروهای مجاز در شیردهی را بشناسد و بتواند آنها را به نحو مناسبی تجویز کند.-بتواند با مادر شیرده در مورد داروهای مجاز در شیردهی مشاوره نماید.

اهداف: اگرچه بدن مادران شیرده به صورت یک پدیده طبیعی شیر تولید می کند، اما تکنیک شیردهی یادگرفتنی است و نیاز به آموزش دارد. با توجه به اهمیت امر آموزش در روند موفقیت آمیز شیردهی، این پژوهش با هدف بررسی تاثیر آموزش تکنیک شیردهی بر وضعیت شیردهی زنان نخست زا انجام شد. مواد و روش ها: در این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل در سال 1396، تعداد 74 نفر از زنان نخست زای مراجعه کننده به مراکز جامع سلامت شهر همدان به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه آزمون و کنترل قرار گرفتند. پس از تکمیل پرسش نامه دموگرافیک برای تمام نمونه ها، گروه آزمون در روزهای 3 تا 5، 10 و 15 پس از زایمان آموزش تکنیک شیردهی و گروه کنترل نیز آموزش های روتین را دریافت کرده و چک لیست ارزیابی شیردهی بریستول در این روزها توسط پژوهشگر برای نمونه ها کامل شد. داده ها به کمک نرم افزار SPSS 20 و با استفاده از آزمون T مستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: بعد از اولین مرحله آموزش، بین دو گروه آزمون و کنترل در حیطه مکیدن اختلاف معنی داری وجود داشت (P<0. 05). در مرحله دوم آموزش نیز در حیطه های مکیدن و بلعیدن اختلاف معنی دار مشاهده شد (P<0. 05). همچنین نمره کل چک لیست شیردهی نیز در بین گروه آزمون و کنترل هم در مرحله اول و هم در مرحله دوم آموزش اختلاف معنی دار نشان داد (P<0. 05). نتیجه گیری: آموزش تکنیک شیردهی با استفاده از ابزارهای استاندارد و به صورت چندمرحله ای و چهره به چهره می تواند باعث بهبود تکنیک شیردهی مادران شود.

مقدمه: یکی از مهم ترین تغییراتی که در بدن یک خانم باردار رخ می دهد ترشح شیر بعد از زایمان است. در صورتی که نوزاد از این شیر تغذیه نکند یا به هر نحو دیگری این شیر از داخل پستان ها تخلیه نشود، سبب بروز مشکلاتی برای مادر می شود. مداخلات دارویی و غیردارویی متعددی برای سرکوب شیردهی بعد از تولد نوزاد وجود دارد. این مطالعه مروری با هدف بررسی مقالات و متون مرتبط در این زمینه برای پیشنهاد یک پروتکل واحد در این گونه موارد انجام شد. با مراجعه به سایت های معتبر و علمی sciencedirect، Cochrane، Elsevier و Pubmed کلیدواژه های suppression of lactation، Treatments for suppression of lactation، Drugs in breastfeeding، Lactation after Perinatal، Neonatal, or Infant Loss و غیره مورد جست وجو قرار گرفت و حدود 26 مقاله مربوطه دریافت و بررسی شد. نتیجه گیری: در حال حاضر روش های پیشنهادشده برای قطع شیردهی در مادرانی که اندیکاسیون های لازم را برای انجام این کار دارند، پاسخگوی تمام زنان درگیر در این شرایط نبوده و شناسایی و به کاربردن روش های مختلف سرکوب شیردهی در مورد مادرانی که به دلایل گوناگون منع مصرف شیر دارند، می تواند در مدیریت هر چه بهتر سرکوب شیردهی کمک شایانی داشته باشد. براساس نتایج مطالعات مرور سیستماتیک مربوطه به نظر می رسد که در شرایطی که مادر، میزان ترشح شیر کمی دارد، بهتر است به علت عوارض کمتری که دارد از روش های غیردارویی برای سرکوب شیردهی استفاده نمود، اما موثرترین درمان ها به ترتیب استفاده از بروموکریپتین و کابرگولین ها بوده، ولی هنوز هم رایج ترین درمان سرکوب شیردهی از طریق استرادیول است.

در جوامع امروزی بیماری های واگیر نسبت به گذشته کاهش چشمگیری یافته، اما بیماری های غیرواگیر و انواع سرطان ها رو به افزایش است. تحقیقات مختلف نشان می دهد که تغذیه با شیر مادر یکی از عواملی است که از بسیاری امراض پیشگیری می کند. بنابراین، ترویج تغذیه با شیر مادر می تواند مادران و کودکان را از ابتلا به بسیاری از بیماری های مزمن مصون کند. در سال های اخیر اهداف تغذیه انحصاری با شیر مادر در کشور به طور مطلوب محقق نشده است. از آن جا که پدیده شیردهی با سازه های فرهنگی اجتماعی درهم آمیخته است، برای شناخت عوامل موثر در آن بایستی به بستر و زمینه های آن در جامعه توجه کرد. از این رو، شناخت الگوهای اجتماعی- فرهنگی موثر در تغذیه با شیر مادر می تواند راه موثری برای ترویج تغذیه با شیر مادر باشد. روش به کار گرفته شده در این پژوهش به صورت کیفی و به شیوه مردم نگاری است. جامعه آماری 37 نفر از کارکنان بهداشتی و مادرانی است که مورد مصاحبه عمیق و نیمه ساختاریافته قرار گرفتند. یافته های این پژوهش در قالب سه کد تبیینی- که حاصل استخراج و مقوله بندی داده در 365 کد باز، 68 کد محوری، و 10 کد گزینشی است- عبارت است از: عوامل فردی موثر در تغذیه با شیر مادر، عوامل فرهنگی موثر در تغذیه با شیر مادر، و عوامل اجتماعی و اقتصادی موثر در تغذیه با شیر مادر. یافته های این مطالعه نشان می دهد که عوامل روانی و مادری، آگاهی و آمادگی مادر، باورهای مادر، و حمایت اجتماعی از جمله مهم ترین عوامل تاثیرگذار در شیردهی مادران است. این مطالعه نشان می دهد که اگرچه عوامل زیست- فیزیکی از جمله عواملی است که در شیردهی مادران تاثیر می گذارد، این عوامل خود تحت تاثیر احساسات مادرانه، آرامش و اعتماد به نفس مادر، و باورهای فرد است. از آن جا که باورهای فرد تحت تاثیر شبکه روابط اجتماعی و از جمله خانواده است و با توجه به این که در جامعه ایرانی هنوز خانواده نقشی تعیین کننده در باورها و رفتارهای افراد دارد، پدیده شیردهی ارزشی اجتماعی به شمار می رود. همچنین، حمایت اجتماعی اطرافیان از جمله مادر، همسر، پزشک، و کارکنان بهداشتی نقش تعیین کننده ای در روند شیردهی مادران دارد. از طرفی، در زنان شاغل، علاوه بر عوامل ذکرشده، حمایت اطرافیان و رعایت قوانین شیردهی از عوامل موثر در شیردهی مادران است.

متن کامل مقاله های این شماره به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقالات به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

1زمینه و هدف: میزان تغذیه انحصاری با شیر مادر در ایران در سنین سه و شش ماهگی به ترتیب برابر با 44% و 27% برآورد شده است که همچنان با شاخص مطلوب سازمان جهانی بهداشت تا سال 2030 (70% در شش ماه اول) فاصله دارد. به همین منظور پایش مراکز مشاوره شیردهی که با هدف ارتقا شیردهی و حمایت مادرانی که دچار مشکلات شیردهی شده اند راه اندازی شده است. روش بررسی: این مطالعه توصیفی گذشته نگر می باشد و در آن کلیه مادران ارجاع شده حایز شرایط پژوهش به مرکز بهداشتی و درمانی شماره دو شهر مشهد در بازه زمانی فروردین تا اسفند 1399 موردبررسی قرار گرفتند. این مرکز بهداشت دارای دو کلینیک مشاوره شیردهی فعال می باشد و جمع آوری اطلاعات براساس مستندات ثبت شده در دفاتر و رایانه می باشد. بنابراین نمونه گیری سرشماری انجام شد. داده ها با استفاده از SPSS software, version 16 (SPSS Inc., Chicago, IL, USA) و در سطح معناداری کمتر از 05/0 آنالیز می گردند. یافته ها: در 8/42% موارد مادران تغذیه توام شیرخشک با شیر مادر را پیش از مراجعه آغاز کرده بودند و در 1/28% هنگام مراجعه به کلینیک های مشاوره شیر، تغذیه نوزاد تنها شیرخشک گزارش گردید. پس از مشاوره های شیردهی و پیگیری های انجام شده در پایان شش ماهگی، میزان تغذیه انحصاری با شیر مادر در 1/34% (12% افزایش نسبت به بدو مراجعه) و تغذیه توام شیرخشک با شیر مادر به 8/27% (کاهش 22% نسبت به بدو مراجعه) و تغذیه با شیرخشک به تنهایی به میزان 5/36% (افزایش4/8% نسبت به بدو مراجعه) محاسبه شد. نتیجه گیری: نقش مثبت مرکز مشاوره شیر مادر در کاهش موارد تغذیه مصنوعی محرز است و توصیه می گردد که دستورالعمل مدون براساس چالش های موجود در شیردهی برای مشاوره شیر مادر در ماه اول پس از زایمان تهیه گردد