استان سیستان و بلوچستان به عنوان یکی از راهبردی ترین استان های شرقی کشور، همواره باعث بروز رخدادهای امنیتی فراوانی در گوشه و کنار این استان شده است در این میان قوم بلوچ، از اقوام دیرینه ایرانی است که عمدتاً دارای مذهب سنی هستند، از طرفی حاکمیت، بر مذهب شیعه به عنوان مذهب رسمی کشور تأکید دارد، ازاین رو یکی از راهکارهای دستیابی به شاخص های همگرایی، دین اسلام است. هدف از این تحقیق " تبین نقش دین اسلام در همگرایی قوم بلوچ و تأثیر آن بر امنیت اجتماعی استان سیستان و بلوچستان" بوده است. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و ازنظر روش تحلیلی توصیفی و جامعه آماری به صورت تمام شمار بوده و نتایج به دست آمده عبارت است از"دین اسلام به عنوان مهم ترین مؤلفه همگرایی قوم بلوچ از طریق، اصول دین مشترک بین شیعه و سن- اعتقاد به پیامبر مشترک- اعتقاد به قاعده نفی سبیل - اعیاد مشترک دینی و... در همگرایی قوم بلوچ تأثیر دارد.

سیستان یکی از مراکز مهم شهری در جنوب شرقی ایران بود. خرابه های شهر، رفاه و حاصلخیزی آن را نشان می دهد. تا آنجا که یکی از ماموران انگلیسی آن را لندن قدیم آسیا می خواند. این مقاله تلاش می کند ثروت نهفته عظیم این شهر قدیمی را - که آن را به دلایل تجاری، سیاسی و استراتژیک حائز اهمیت ساخته بود - توصیف کند.سیستان در قرن نوزدهم و بیستم به دلیل اهمیت استراتژیکی، محل رقابت قدرتها - بخصوص رقابت بین بریتانیا و روسیه - شد. این رقابت قدرت، علت عمده فقر روستاییان شد. کمپانی هند شرقی به شدت سیستان را پس از نفوذ در افغانستان و نیز نفوذ روسها در آسیای مرکزی به صورت مرکز تبادلات تجاری خود درآورد.نفوذ غرب در سیستان از سال 1809 آغاز شده بود. وقتی سمرقند را روسها در سال 1867 به سرزمین خود ملحق ساختند، انگلیسی ها مساله ایجاد منطقه بی طرفی را بین بریتانیا و روسیه در آسیای مرکزی مطرح ساختند. در نتیجه سیستان در سال 1872 بین افغانستان و ایران تقسیم شد. به دنبال آن، بر اساس پیشنهاد دولت هند بریتانیا ارتباط تجاری بین سیستان و کویته برقرار شد، به این ترتیب بریتانیا منافع خود را به قسمتهای مرزی ایران و بلوچستان گسترش داد.بر اساس اسناد رسمی و غیر رسمی، بریتانیا در اواخر نیمه دوم قرن نوزدهم در صدد بود به منظور گسترش منافع اقتصادی مناطقی را در آن ناحیه به قلمرو استعماری خود بیفزاید. این تصمیم استعماری همراه با کشمکشهای قدرتهای محلی، حاصلخیزی سیستان را به نابودی کشاند و روستاییان محلی را با فقر جانکاهی روبرو ساخت.

الگوی صحیح مصرف مواد غذایی به دو عامل مقدار و کیفیت مواد غذایی مصرف بستگی دارد. مرغ از مهمترین مواد غذایی می باشد که می تواند کمک شایانی به تغذیه مناسب و صحیح داشته باشد و از این رو تولید اقتصادی آن از ضروریات می باشد. بر همین اساس در این تحقیق به بحث بهره وری تولید گوشت و مرغ در تعاونیهای طیور سیستان پرداخته شده است. این تحقیق با مطالعه اسناد و آمار اطلاعات موجود و تکمیل پرسشنامه از 33 تعاونی مرغ گوشتی که در سال 1382 در سطح سیستان فعال بوده اند - به روش سرشماری و انجام مصاحبه با همه مرغداران صورت گرفته است. پس از بررسی وضعیت موجود، با استفاده از داده های جمع آوری شده از مرغداریها، تابع تولید ترانسندنتال برآورد شده است که نشان می دهد در مورد مرغ گوشتی متغیرهای جوجه، دان و بهداشت معنی دار شده اند. از طریق تابع برآوردی همچنین شاخصهای تولید متوسط، تولید نهایی، ارزش تولید نهایی، تخصیص بهینه و بهره وری کل عوامل تولید برآورد گردیدند. نتایج نشان می دهد که جهت افزایش تولید باید بهبود فناوری )که مهمترین آن جوجه اصلاح شده و سالم و دان مرغوب می باشد( صورت گیرد.

پژوهش در نام های جغرافیایی و یا تحقیقات «توپونومی» (toponym) و بررسی علل نام گذاری مکان ها زوایای مختلفی از یک دوره یا دوره های تاریخی را برای مورخان و نیز جغرافی دانان آشکار می سازد. نام های جغرافیایی چون دارای سابقه و پیشینه تاریخی هستند می تواند تاریخ زنده محسوب شوند. طبعا هر نام گذاری بنا بر علت و یا عللی بر یک مکان نهاده شده است و می تواند به محققان در فهم مسایل و روشن شدن برخی از ابهامات کمک نماید. نام های جغرافیایی می تواند نشانگر جهان بینی، اعتقادات، فرهنگ، سلایق، علایق، آرزو، موقعیت ارتباطی، اقتصادی، نظامی، وقوع یک واقعه تاریخی و یا مواردی از این قبیل باشد. ازآنجاکه نام های جغرافیایی با گذر زمان تغییر می یابند و ممکن است در شکل تلفظ و نوشتن آن ها نیز تغییر ایجاد شود، با کمک تحقیقات توپونومی می توان برای تحقیق پیرامون نام اصلی و دامنه تغییرات آن تلاش نمود. یکی از آبادی های مهم در کویر ایران که روزگاری " تنها شهر کویر" محسوب می شده و معبر عبور بسیاری از جهانگشایان بوده است؛ آبادی نصرت آباد اسپی است که نام آن در طی قرون و اعصار دستخوش تغییر گردیده است.