هدف: هدف پژوهش حاضر شناسایی مسائل اساسی سیاست‫گذاری ملی کتابخانه‫های عمومی ایران از دیدگاه سیاست‫گذاران و متخصصان موضوعی است. روش: این پژوهش از نوع پژوهش های کاربردی است که با استفاده از رویکرد کیفی و بهره گیری از روش نظریه زمینه ای و تشکیل گروه کانونی متخصصان انجام شده است. جامعۀ پژوهش شامل خبرگان و متخصصان در حوزۀ سیاست گذاری عمومی، سیاست گذاری فرهنگی و نیز خبرگان و متخصصان و صاحب‫نظران حوزۀ کتابخانه‫های عمومی بودند. داده‫های از طریق مصاحبۀ نیمه‫ساختاریافته گردآوری شد و برای کدگذاری و تحلیل آن‫ها از نرم افزار تحلیل داده‫های کیفی MAXQDA و نیز اکسل استفاده شد. یافته ‏ها: یافته ‏های پژوهش نشان داد که «فقدان معنای واحد از کتابخانه‫های عمومی در کشور (بین متخصصان، سیاست گذاران و مردم)»، «عدم توازن بین تصمیم گیری و سیاست گذاری ملی و سیاست گذاری محلی»، و «میزان توانمندی مدیران در عرصۀ کتابخانه‫های عمومی (سیاست‫گذاری، تصمیم‫گیری و اجرا)» مسائل سیاست‫گذاری ملی کتابخانه‏ های عمومی کشور هستند. همچنین، با بررسی روابط بین مقوله‫ها و در نظر گرفتن مقوله‫های محوری، مسئلۀ «تعارض بین سیاست‫گذاری ملی و سیاست‫گذاری محلی کتابخانه ‏های عمومی کشور» به عنوان مسئلۀ اصلی سیاست گذاری ملی کتابخانه های عمومی ایران شناسایی شد که مورد اجماع اعضای گروه کانونی نیز قرار گرفت. اصالت/ارزش: نقطه قوت این پژوهش بهره گیری از نظرات سیاست گذاران عمومی و کتابخانه های عمومی به منظور شناسایی مسائل اساسی است و از اولین پژوهش‫هایی است که مسائل کتابخانه‫های عمومی در سیاست‫گذاری ملی کتابخانه‫های عمومی ایران را با بهره گیری از روش کیفی مطالعه کرده است. همچنین، از نظرِ موضوع و روش پژوهش، دارای اصالت است