هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه سختکوشی با موفقیت ورزشی و سلامت روانی دانشجویان ورزشکاربود. از این رو، 74 دانشجو (44 پسر و 30 دختر) از رشته های گوناگون ورزشی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران در این پژوهش شرکت کردند. برای سنجش سختکوشی و سلامت روانی، از ورزشکاران خواسته شد تا مقیاسهای سختکوشی و سلامت روانی را تکمیل کنند. برای ارزیابی موفقیت ورزشی نیز، مربیان ورزشکاران مقیاس موفقیت ورزشی را به اجرا در آوردند.نتایج پژوهش نشان دادند که بین سختکوشی و مؤلفه های آن با موفقیت ورزشی و بهزیستی روان شناختی همبستگی مثبت وجود دارد و این متغیرها می توانند، تغییرات مربوط به موفقیت ورزشی و بهزیستی روان شناختی را به طور معناداری پیش بینی کنند. نتایج پژوهش همچنین نشان دادند که بین سختکوشی و مؤلفه های آن با درماندگی روان شناختی همبستگی منفی وجود دارد، اما این همبستگی از نظر آماری معنادار نبود.سختکوشی با تقویت ویژگیهایی مانند احساس تعهد، کنترل، مبارزه طلبی، مهارتهای مقابله، حس استقلال، خودپیروی و عزت نفس با موفقیت ورزشی و سلامت روانی ارتباط دارد.

هدف پژوهش بررسی رابطه ساختاری بهزیستی ذهنی بر مبنای سختکوشی روانشناختی با میانجی گری تنظیم هیجانی در زنان مبتلا به سرطان پستان است. این پژوهش به لحاظ هدف، کاربردی، و از نظر روش جزء پژوهش های توصیفی از نوع همبستگی است که به شیوه معادلات ساختاری انجام گرفته است. جامعه آماری شامل تمام زنان مبتلا به سرطان پستان مراجعه کننده به بیمارستانهای شهر تهران بود و 100 نفر از کسانی که به بیمارستان هفتم تیر مراجعه کرده بودند با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه های بهزیستی ذهنی کییز و ماگیارمو، سختکوشی روانشناختی اهواز (AHI) و تنظیم ساخت هیجان گارنفسکی بود. داده ها با روش حداقل مجذورات جزئی تجزیه و تحلیل شد و نتایج نشان داد الگوی پژوهش از روایی، پایایی و کیفیت مناسبی برخوردار است. این الگو توانست 50 درصد از واریانس بهزیستی ذهنی را در بیماران مبتلا به سرطان پستان تبیین کند و روابط ساختاری مفروض معنادار به دست آمد. در مجموع می توان از این الگو به منظور تعدیل مشکلات روانشناختی و جلوگیری از پیشرفت آن در بیماران مبتلا به سرطان پستان استفاده کرد.

در این پژوهش، سازه های شخصیتی سختکوشی، جامعه گرایی و خودپیروی در ورزشکاران ورزش های گروهی و فردی مقایسه و تاثیر این سازه ها بر موفقیت ورزشی بررسی شد. به این منظور 134 ورزشکار داوطلب (92 گروهی، 42 فردی، 88 پسر و 46 دختر) از دانشجویان رشته های مختلف ورزشی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران و ورزشکاران باشگاه های سایپا، قزوین، صنام، پیکان، پاس، پیروزی، ایران خودرو، آرارات و رازی در این پژوهش شرکت کردند. از ورزشکاران خواسته شد مقیاس سختکوشی و مقیاس جامعه گرایی – خود پیروی را تکمیل کنند. به منظور سنجش موفقیت ورزشی آزمودنی ها، مقیاس موفقیت ورزشی در اختیار مربیان قرار گرفت و ضمن تشریح اهداف پژوهش، از آنها خواسته شد پرسشنامه را تکمیل کنند. نتایج پژوهش نشان داد که نمره ورزشکاران ورزش های گروهی در متغیر جامعه گرایی به صورت معنی دار بیش از نمره ورزشکاران ورزش های فردی در این متغیر شخصیتی و نمره ورزشکاران ورزش های فردی در متغیر خود پیروی به صورت معنی دار بیش از نمره ورزشکاران ورزش های گروهی است. تفاوت نمره های دو گروه در مورد متغیر سختکوشی از نظر آماری معنی دار نبود. نتایج همچنین نشان داد که متغیرهای سختکوشی و جامعه گرایی می توانند واریانس موفقیت ورزشی را به صورت معنی دار در ورزش های گروهی و متغیرهای سختکوشی و خود پیروی می توانند واریانس موفقیت ورزشی را به صورت معنی دار در ورزش های فردی تبیین کنند.

این پژوهش به منظور بررسی رابطه ساختاری بهزیستی ذهنی بر مبنای ذهن آگاهی و سختکوشی روانشناختی و میانجی گری تنظیم هیجانی در زنان مبتلا به سرطان پستان انجام شد.پژوهش به لحاظ هدف، کاربردی، و از نظر روش شناسی جزء پژوهشهای توصیفی و همبستگی است که به شیوه معادلات ساختاری انجام شده است. جامعه آماری شامل تمام زنان مبتلا به سرطان پستان مراجعه کننده به بیمارستانهای شهر تهران بود و 100 نفر از کسانی که به بیمارستان هفتم تیر مراجعه کرده بودند با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند.ابزار پژوهش شامل پرسشنامه های بهزیستی ذهنی کییز و ماگیارمو، 5 عاملی ذهن آگاهی، سختکوشی روانشناختی اهواز (AHI)، تنظیم ساخت هیجان گارنفسکی اجرا شد. داده ها با روش حداقل مجذورات جزئی تجزیه و تحلیل شد و نتایج نشان داد الگوی پژوهش از روایی، پایایی و کیفیت مناسبی برخوردار است. الگو توانست 52 درصد از واریانس بهزیستی ذهنی را در بیماران مبتلا به سرطان پستان تبیین کند که روابط ساختاری مفروض معنادار به دست آمد. در مجموع می توان از این الگو به منظور تعدیل مشکلات روانشناختی و جلوگیری از پیشرفت آن در بیماران مبتلا به سرطان پستان بهره جست.

هدف هدف از این پژوهش ارائه مدل اثر سخت کوشی روانی بر کارآفرینی فردی با تاکید بر نقش میانجی کارآمدی درونی در معلمان ورزش استان گلستان بود. روش شناسی این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بوده و مبتنی بر مدلسازی معادلات ساختاری انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی معلمان ورزش استان گلستان بوده که جمعیت آنان 650 نفر برآورد شد و جهت انتخاب نمونه از روش نمونه گیری در دسترس استفاده شد. طبق مدلسازی معادلات ساختاری تعداد 480 نفر به عنوان نمونه در نظر گرفته شد. ابزار جمع آوری اطلاعات شامل پرسشنامه های استاندارد و تعدیل شده سخت کوشی روانی افسانه پورک و همکاران (1393)، کارآفرینی فردی کردنائیج (1386) و کارآمدی درونی اصغر نژاد و همکاران (1385) بوده است. روایی صوری و محتوایی پرسش نامه ها توسط نه نفر از اساتید مدیریت ورزشی تایید شد. پایایی پرسش نامه ها نیز توسط آزمون آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی مورد بررسی قرار گرفت و تایید شد. آزمون سوالات پژوهش و برازش مدل مفروض آن توسط نرم افزار SMARTPLS انجام گردید. یافته ها نتایج پژوهش نشان داد سخت کوشی روانی به صورت معنی داری کارآمدی درونی (0/332=β ) و کارآفرینی فردی (0/284=β ) معلمان ورزش را افزایش می دهد. همچنین کارآمدی درونی نیز با وزن رگرسیونی (0/573=β ) کارآفرینی فردی معلمان ورزش را ارتقاء می دهد. نتیجه گیری ورزش در نظام آموزش و پرورش نیازمند منابع انسانی کارآفرینی است که علیرغم برخی محدودیت های سازمانی، مالی، مادی بتوانند با جذب منابع حامیان مالی و معنوی، استعدادهای ورزشی مدارس را شناسایی نموده و پرورش دهند.

هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی ساختار عاملی هر دو سازه اخلاق کار اسلامی و اخلاق کار پروتستانی در دانشجویان بود. بدین منظور تعداد 715 نفر از دانشجویان دانشگاه های شهید چمران اهواز، آزاد اسلامی، خلیج فارس، اصفهان، لرستان، بجنورد، الوند همدان و گنجنامه همدان در تحقیق شرکت کرده و پرسشنامه های آن را تکمیل کردند. تحلیل عامل اکتشافی مولفه های اصلی با چرخش واریماکس روی ماده های پرسشنامه اخلاق کار پروتستانی و تحلیل عوامل اکتشافی از نوع عامل سازی محور اصلی با چرخش پروماکس روی ماده های اخلاق کار اسلامی به ترتیب راه حل پنج عاملی و راه حل شش عاملی را تایید کردند. تحلیل عاملی روی 65 ماده اخلاق کار پروتستانی نشان داد که راه حل پنج عاملی حدود 45 درصد از واریانس داده ها را تبیین می کند و با توجه به محتوای ماده های هر عامل، عوامل به ترتیب به صورت زیر نامگذاری شدند: سختکوشی، محوریت کار، اوقات فراغت، اتکاء به نفس و اخلاقیات. تحلیل عاملی روی 43 ماده اخلاق کار اسلامی نشان داد که راه حل شش عاملی حدود 44 درصد از واریانس داده ها را تبیین می کند و با توجه به محتوای ماده هایی که روی هر عامل بارگذاری کرده بودند، عوامل به صورت محوریت کار/ سختکوشی، کار و اجتماع/ عدالت، همکاری و مشورت، اهمیت کار، اهمیت تولید و فعالیت های اقتصادی و پرهیز از اتلاف وقت نامگذاری شدند. ضرایب همبستگی میان ابعاد به-دست آمده استقلال نسبی عوامل را تایید کرد. افزون بر این ماده های هر دو پرسشنامه اخلاق کار اسلامی و پروتستانی از همسانی درونی بالایی برخوردار بودند. در مجموع نتایج نشان داد که اخلاق کار اسلامی و اخلاق کار پروتستانی سازه-های چند بعدی هستند. در پایان نتایج بر اساس مبانی زیربنایی اخلاق کار اسلامی و پروتستانی تبیین شده اند.

هدف: مطالعه حاضر به بررسی نقش میانجی ویژگی شخصیتی وظیفه شناسی در رابطه بین نگرش به اعتیادو عملکرد تحصیلی دانشجویان، می پردازد. روش: در یک پژوهش همبستگی که در مقوله طرح های توصیفی قرار دارد، 106 نفر از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی گیلان در سال تحصیلی 1390 به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شده و به سوالات خرده مقیاس وظیفه شناسی پرسشنامه شخصیتی نئوو پرسشنامه نگرش سنج نسبت به اعتیاد پاسخ دادند. آخرین معدل کل اکتسابی دانشجویان به عنوان عملکرد تحصیلی آنان در نظر گرفته شد. یافته ها: درگام اول، رگرسیون عملکرد تحصیلی از رویگرایش به اعتیاد معنی دار بود، اما باورود متغیر میانجی وظیفه شناسی در گام دوم، کاهش چشمگیری در ضریب b گرایش به اعتیاد دیده شد و معنی داری خود را ازدست داد. به این معنا که متغیر میانجی وظیفه شناسی در رابطه بین گرایش به اعتیاد و عملکرد تحصیلی نقش میانجی را دارد. نتیجه گیری: افراد وظیفه شناس به دلیل ویژگی هایی چون خود نظم دهی، سختکوشی و مقاومت در برابر تکانه های آسیب رسان از پیشر فت تحصیلی بالاتر و گرایش کمتر نسبت به اعتیاد برخوردارند. بنابراین ویژگی شخصیتی وظیفه شناسی می تواند با ایفای یک نقش محافظتی، اثر مخرب گرایش به اعتیاد را بر عملکرد تحصیلی دانشجویان خنثی نماید.

در بین سخنوران و اندیشمندان بزرگ ایران زمین کمتر کسی رامی توان یافت که همانند مولانا جلال الدین محمد بلخی به جنبه های روان شناختی رفتار انسان توجه کرده باشد؛ تا آنجا که درجای جای آثار منثور و منظوم او ـ به ویژه در مثنوی معنوی ـ تحلیلهای عمیق روان شناسی و حتی برخی از مسائل و مفاهیم نوین این دانش نظیر«خودفریبی»، « توجیه» (دلیل تراشی)، « تقابل بخش های مختلف شخصیت»، « فرافکنی» و… به کرّات مشاهده می شود. در این میان، آنچه به خصوص معرف نبوغ شایان تحسین این متفکر سترگ است، ژرف نگری او در بررسی و تحلیل پیچیدگیها و تضادهای روح آدمی و سختکوشی وی برای راهیابی به خفایا و تاریک خانه های شخصیت آدمی است. از این رو، مبالغه نیست اگر مولانا رایکی از پیشگامان روانکاوی ـ به مفهوم عام کلمه ـ بنامیم. دراین مقاله، انعکاس یکی از مفاهیم جدید روان شناسی یعنی « فرافکنی» در آثار مولانا، به خصوص در تمثیلهای نمادین او، ردیابی شده و با استناد به شواهد متعدد، مدلل گردیده است که تلقی وی از این مفهوم، تفاوت اساسی با برداشت روان شناسان جدید ندارد. این نکته هم شایسته توجه است که ناخودآگاه بودن فرافکنی، که در روان شناسی جدید بر آن تاکید بسیارمی شود، از نظر تیزبین مولانا دور نمانده است.