یکی از مشکلات اغلب رویشگاه های ارس در ایران کمبود زادآوری است که می تواند احیا و آینده این رویشگاه ها را با چالش روبرو سازد. پراکنش این زادآوری ها در زیر همه درختان یکسان نیست. خاک و اجزای آن سهم مهمی در شکل گیری آنها دارد. آنزیم های خاک را ریشه گیاهان و میکروارگانیسم ها تولید می کنند و می توانند با حضور در چرخه های مختلف غذایی سبب آزادشدن و در دسترس قرار گرفتن عناصر تغذیه ای برای گیاهان و زادآوری ها شوند. این تحقیق برای بررسی نقش احتمالی آنزیم های خاک در ریزوسفر درختان دارای زادآوری ارسJuniperus excels  و مقایسه آنها با خاک درختان بدون زادآوری در رویشگاه چهار باغ گرگان انجام شد. از خاک اطراف ریشه درختان دارای زادآوری و بدون زادآوری نمونه برداری شد. پس از عصاره گیری، فعالیت آنزیم های فسفاتاز اسیدی و فسفاتاز قلیایی، دهیدروژناز و اوره آز با استفاده از واکنش با سوبسترا و توده زنده میکروبی توسط اسپکتوفتومتر اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که فعالیت آنزیم ها و توده زنده میکروبی در ریزوسفر درختان دارای زادآوری از فعالیت آنها در گروه بدون زادآوری بیشتر است که می تواند به دلیل وجود میکروارگانیسم های بیشتر از جمله قارچ های میکوریزی در ریشه درختان دارای زادآوری و جذب بهتر عناصر و مواد غذایی باشد.

یکی از مشکلات اغلب رویشگاه های ارس در ایران کمبود زادآوری است که می تواند احیا و آینده این رویشگاه ها را با چالش روبرو سازد. پراکنش این زادآوری ها در زیر همه درختان یکسان نیست. خاک و اجزای آن سهم مهمی در شکل گیری آنها دارد. آنزیم های خاک را ریشه گیاهان و میکروارگانیسم ها تولید می کنند و می توانند با حضور در چرخه های مختلف غذایی سبب آزادشدن و در دسترس قرار گرفتن عناصر تغذیه ای برای گیاهان و زادآوری ها شوند. این تحقیق برای بررسی نقش احتمالی آنزیم های خاک در ریزوسفر درختان دارای زادآوری ارس Juniperus excelsa و مقایسه آنها با خاک درختان بدون زادآوری در رویشگاه چهار باغ گرگان انجام شد. از خاک اطراف ریشه درختان دارای زادآوری و بدون زادآوری نمونه برداری شد. پس از عصاره گیری، فعالیت آنزیم های فسفاتاز اسیدی و فسفاتاز قلیایی، دهیدروژناز و اوره آز با استفاده از واکنش با سوبسترا و توده زنده میکروبی توسط اسپکتوفتومتر اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که فعالیت آنزیم ها و توده زنده میکروبی در ریزوسفر درختان دارای زادآوری از فعالیت آنها در گروه بدون زادآوری بیشتر است، که می تواند به دلیل وجود میکروارگانیسم های بیشتر از جمله قارچ های میکوریزی در ریشه درختان دارای زادآوری و جذب بهتر عناصر و مواد غذایی باشد.

به منظور بررسی رابطه موقعیت و شکل زمین با زادآوری طبیعی گونه راش، جوامع راشستان موجود در بخش نمخانه از جنگل آموزشی و پژوهشی دانشکده منابع طبیعی در ارتفاع بیش از 7000 متر از سطح دریا انتخاب گردیدند. با توجه به وضعیت زادآوری و پراکنده بودن آن در اشکال مختلف زمین، آماربرداری در سه شکل متفاوت زمین شامل دره، دامنه، یال به روش نواری انجام شد و 15 نوار با عرضهای یکسان (2 متر) و با طولهای متغیر (با توجه به شرایط محیطی) که طول کوتاهترین نوار 40 متر و بلندترین نوار 517 متر بود، به فاصله 150 متر از یکدیگر در روی زمین پیاده شد. در مورد چهارمین شکل زمین یعنی دولین، با جنگل گردشی در سطح منطقه مورد مطالعه، دولین هایی انتخاب گردیدند که میزان پوشش زادآوری راش در آنها بیش از 30% بود و برای بررسی دقیق تر زادآوری، جهت داخل دولین ها به 4 جهت جغرافیایی (رو به شمال، شرق، جنوب و غرب) تقسیم شدند. سپس در هر یک از اشکال چهارگانه زمین، اندازه گیریهای کمی و کیفی در مورد زادآوری طبیعی راش و برآورد درجه تاج پوشش توده مادری انجام گرفت. نتایج بدست آمده نشان داد که بیشترین میزان پوشش زادآوری راش در روی یالها وجود دارد و تفاوتها از نظر آماری معنی دار بودند. همچنین از نظر بلندی نهالهای راش، در روی یال و دره بیشترین فراوانی در طبقه ارتفاعی 30> سانتیمتر و در روی دامنه و دولین ها در طبقه ارتفاعی 130-30 سانتی متر مشاهده شد. در بررسی دولین های منطقه مورد مطالعه، بین فراوانی زادآوری راش و جهات جغرافیایی مختلف آن رابطه معنی داری در این بررسی بدست نیامد. در ضمن در منطقه مورد مطالعه مشخص شد که در هر متر مربع به طور متوسط 0.8 (معادل 8 هزار اصله در هکتار) نهال وجود دارد و 70% از نهالها سالم و بقیه ناسالم هستند.

گونه سرخدار در جنگلهای ارسباران به صورت آمیخته با پهن برگانی همچون ممرز، بلوط و افرا ظاهر شده و در گذشته مورد تخریب بسیار زیادی قرار گرفته است. این تحقیق با هدف بررسی وضعیت تجدید حیات طبیعی سرخدار در جنگلهای ارسباران انجام شد. بدین منظور 111 قطعه نمونه یک آری (100 مترمربع) با شبکه آماربرداری 250×100 متر به روش منظم- تصادفی از توده های سرخدار برداشت شد. نتایج بررسی نشان داد که در هر هکتار 520 نهال سرخدار وجود دارد که اکثریت آنها منشا دانه زاد دارند و این نسبت در نهالهای کوتاه تر از 30 سانتی متر بیشتر از سایر رده های ارتفاعی (30 تا 130 و 130 تا 200 سانتی متری) است. نتایج حاصل از بررسی سلامت و شادابی نهالها نشان داد که نهالها از سلامت و شادابی بسیار زیادی برخوردارند و این امر نشان می دهد که حفاظت منطقه نتیجه خوبی در بر داشته است؛ زیرا با توجه به اطلاعات جمع آوری شده در محل، فراوانی سرخدار در گذشته های دور تقریبا از بین رفته و چنانچه حفاظت ادامه یابد در آینده شاهد توده های متراکم و سالم سرخدار در منطقه خواهیم بود.

ویژگی زیستی زنبور پارازیتویید T.brassicae Bezd جمع آوری شده از روی میزبان طبیعی Ostrrinia nubilalis Hubner (WT) با نتاج همین زنبورها در پنجمین نسل پرورش آزمایشگاهی (LR) روی تخم های Sitotroga cerealella Olivier به عنوان میزبان واسط آزمایشگاهی مورد بررسی و مقایسه قرار گرفتند. با استفاده از این داده ها، پارامترهای جمعیت پایدار محاسبه گردیدند. نتایج نشان داد که اغلب پارامترهای ارزیابی شده در جمعیت زنبورهای WT بالاتر و بهتر از زنبورهای LR بوده ولیکن تنها طول عمر زنبورهایLR ، 6.59) روز) به طور معنی داری بیشتر از WT، (5.23 روز) بود. نرخ ذاتی رشد جمعیت (rm) در زنبورهای WT و LR به ترتیب 315/0 و 2989/0 برآورد گردید. میانگین تخم ریزی زنبورهای WT، 77.65 و LR، 68.38، عدد و نسبت جنسی زنبورهایWT ، 68.5 و LR، 67.9 درصد افراد ماده بود که تفاوت معنی داری را نشان ندادند. بیشترین میزان تخم ریزی زنبورها (WT، %60.74 و LR، %49.66 از کل تخم ریزی) در همان روز اول زندگی اتفاق می افتد.

جنگل ها، از منابع ملی هر کشور هستند که در بسیاری از کشورها به خصوص ایران، در حال تخریب می باشند. از عوامل تخریب جنگل های شمال ایران می توان به تأثیر دام بر روی جنگل اشاره کرد. بااینکه دام ها آسیب های جدی به جنگل وارد می کنند؛ همچنان در جنگل های شمال کشور دامداری دیده می شود. عمده نگاه پژوهش حاضر، تأثیر دام بر میزان زادآوری جنگل خیرودکنار می باشد. پژوهش حاضر از نوع میدانی و با استفاده از مشاهده و پرسش وپاسخ است. یافته این پژوهش نشان می-دهد که در محل های سهل الوصول رفت وآمد دام، زادآوری به شدت ضعیف است یا زادآوری صورت نمی گیرد اما در نزدیکی دولین که محلی صعب العبور است، زادآوری بسیار زیاد است.

تعداد 30قطعه نمونه 1000متر مربعی در منطقع لاجیم مازندران در سه ناحیه ارتفاعی 600-400متر،800-600متر و 1000- 800متر انتخاب گردید. در هر پلات، 9 میکروپلات 2 متر مربعی و یک میکروپلات 100متر مربعی اندازه گیری شد. در ماکروپلات ها کلیه درختان، پوشش علفی، خاک، عوامل تخریب جنگل و فاکتورهای فیزیوگرافی، و در میکروپلات ها زادآوری طبیعی گونه ها خصوصا ممرز از نظر کمی و کیفی بررسی شد. در تجزیه و تحلیل اطلاعات به دست آمده و در بررسی روابط بین پارامترهای مورد مطالعه از روابط رگرسیون و ضرایب همبستگی استفاده گردید. نتایج اطلاعات به دست آمده نشان می دهد که : تیپ خاک بسته به نقاط مختلف پدزول، راندزین و قهوه ای جنگلی است. جوامع جنگلی منطقه شامل بلوط- ممرزستان ( کمتر از 400متر)، انجیلی- ممرزستان ( 600-400متر)، راش- ممرزستان (800-600متر) و راشستان ( بالاتر از  800متر) است که بسته به ارتفاعات مختلف از سطح دریا با گروه های افرا، توسکا، نمدار، کلهو، لرگ و غیره همراهند. از نظر تعداد گونه ها، ممرز 44 درصد، راش23.7درصد، انجیلی13.7درصد، کلهو9.4درصد و سایر گونه ها 9.2درصد است. متوسط درصد زادآوری ممرز 56 درصد و سایر گونه ها 44 در صد است.به طور کلی زادآوری ممرز 56درصد با ارتفاع از سطح دریا، شیب، جغرافیایی، درصد تاج پوشش و پوشش علفی کف جنگل ارتباط معناداری ندارد (95%P>).در جامعه راش- ممرزستان در اثر تخریب و بهره برداری از جنگل در مراحل اولیه ممرز جایگزین راش می شود. هرچه خاک اسیدی تر باشد کیفیت توده های ممرز بهتر می شود ولی اگر این اسیدی بودن از حد معینی (مول اولیگوتروف) تجاوز کند، ممرز ناپدید می شود و جای خود را به گونه های دیگر می دهد. خراش سطحی خاک باعث افزایش تجدید حیات ممرز و سایر گونه ها می شود. طولانی شدن دوره خشکی و گرمی هوا باعث کاهش زادآوری ممرز می گردد. در جامعه انجیلی- ممرزستان، زادآوری ممرز درصد بالایی دارد. به علاوه در اثر تخریب جنگل توسط عوامل مختلف، زادآوری گونه های مرغوب کاهش پیدا کرده،  گونه های مهاجم و نامرغوب نظیر انجیلی و کلهو به سرعت جانشین آنها می شوند. با توجه به این که گونه ممرز 34 در صد حجم جنگل های شمال را تشکیل می دهد از برگ های آن هوموس مرغوبی تولید می شود که سبب اصلاح خاک می گردد. درپرورش و هرس گونه های مرغوب اشکوب برین نقش مهمی دارد و به علت طویل بودن الیاف آن برای کاغذ سازی مناسب است. لذا تقویت و گسترش آن اهمیت بسیار دارد. با اجرای عملیات مناسب جنگل شناسی، به ویژه برای تقویت زادآوری طبیعی، می توان گونه های مرغوب سازگار و به ویژه ممرز را جانشین گونه های نا مرغوب و پست در جوامع انجیلی- ممرزستان کرد و بدین ترتیب، ضمن اصلاح این جوامع ارزش های بیولوژیک، حفاظتی و اقتصادی آن را ارتقا داد.

به منظور بررسی وضعیت زادآوری در حفره های طبیعی، 15 حفره در سری 3 طرح ناو جنگل های اسالم در راستای طرح ملی زادآوری راش انتخاب گردید. گونه، قطر در ارتفاع برابر سینه کلیه درختان حاشیه حفره، شکل تقریبی حفره، اندازه دو قطر کوچک و بزرگ و سطح تقریبی آن ثبت شد. در طول بزرگترین قطر حفره (از یک سوی حفره به سوی دیگر آن) به طور یک در میان قطعات نمونه کوچک 1×1 نصب و در صد حضور و نوع پوشش گونه های مزاحم، صفات کمی و کیفی نهال ها نیز مورد ارزیابی قرار گرفت. حداقل و حداکثر سطح حفره های اندازه گیری شده به ترتیب 89 و 2276 متر مربع بود نتایج نشان داد که حفره های مورد ارزیابی از شکل هندسی خاص و منظمی پیروی نمی کند ولی عمدتا به اشکال دایره ای تا بیضوی نزدیک تر می باشد طوری که 54% از حفره ها از این نوع می باشند. همچنین مشاهده گردید که با افزایش سطح از تعداد نهال های راش و تا حدودی ممرز کاسته می شود اما فراوانی گونه افرا با اندازه حفره ها از نظر آماری معنی دار نبود.