پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین عملکرد کودکان در مهارت های هماهنگی حرکتی با توانایی آن ها در همدلی شناختی و عاطفی صورت گرفت. شرکت کنندگان را 45 نفر از دانش آموزان 7 تا 9 ساله مدارس ابتدایی شهر تهران تشکیل دادند. مهارت های هماهنگی حرکتی با استفاده از مجموعه آزمون ارزیابی حرکت کودکان، ویرایش دوم و در سه حیطه چالاکی دست ها، هدف گیری و دریافت و نیز مهارت های تعادلی اندازه گیری شدند. همچنین از مقیاس همدلی گریفیت برای ارزیابی توانایی همدلی آزمودنی ها استفاده شد. نتایج رگرسیون تک متغیره و چندگانه نشان داد که چالاکی دست ها و تعادل به ترتیب با همدلی عاطفی و شناختی رابطه مستقیم و معنادار دارند و به ترتیب 7 و 11 درصد از واریانس آن ها را تبیین می نمایند. به علاوه، بدون کنترل متغیرهای دیگر، بین مهارت چالاکی دست ها و نمره کل همدلی رابطه مستقیم و معناداری مشاهده شد. ارزیابی و توجه به مهارت های هماهنگی حرکتی به ویژه مهارت های حرکتی ظریف در سنین کودکی برای پیشگیری از بروز اختلال در رشد مهارت های اجتماعی نظیر همدلی ضروری به نظر می رسند.

از وقتی که در پنجم خردادماه 1287، مته حفاری در چاه شماره یک مسجد سلیمان به نفت رسید، بیش از 113 سال از شکل گیری تدریجی «ایران نفتی ـ گازی» می گذرد. واقعیت این است که طی این مدت، از یک سو ثروت و درآمد منابع طبیعی نفت و گاز، لزوماً به نحو «عادلانه ای» بین همه ایرانیان که مالکان اصلی این منابع هستند توزیع نشده اند بلکه در بسیاری موارد به صورت انواع رانت های دولتی ناعادلانه، بین گروه های ذی نفوذ، توزیع شده اند و از سوی دیگر این منابع چنان که باید در خدمت رشد اقتصادی کشور قرار نگرفته اند. با توجه به این دو واقعیت، دو مسئله اساسی این پژوهش عبارتند از: 1) بر مبنای کدام نظریه ارزشی می توان ثروت و درآمد منابع نفت و گاز را به نحو عادلانه تری بین همه ایرانیان توزیع کرد؟ 2) چگونه می توان چنین توزیع عادلانه تری را در خدمت تحقق رشد اقتصادی بالا و پایدار قرار داد؟ روش انجام پژوهش به این صورت است که با بررسی ویژگی های اساسی طرح های حمایتی رایج و مروری بر مبانی ارزشی چنین طرح هایی در قالب چند نظریه عدالت و با آسیب شناسی آن طرح ها، از اجرای یک طرح درآمد پایه همگانی (UBI) که عمدتاً از طریق ثروت و درآمد منابع نفت و گاز قابل تأمین مالی است، به منزله طرحی عادلانه تر و کاراتر از طرح های حمایتی رایج دفاع می شود. در ادامه روش های مختلف تأمین مالی این طرح و سازوکارهای اثرگذاری این طرح بر رشد اقتصادی بررسی می شوند. سرانجام استدلال می شود که چگونه طی یک چرخه سعد، از یک سو، یک «نهاد درآمد پایه همگانی» علاوه بر ریشه کنی فقر، می تواند به رشد اقتصادی بالا و پایدار منجر شود و از سوی دیگر، چگونه این رشد اقتصادی می تواند افزایش مستمر مبلغ UBI برای نسل فعلی و نسل های آتی را به دنبال داشته باشد.

هدف این پژوهش، فهم دیدگاه کارشناسان در مورد روش های انتقال مفاهیم فرهنگی و اجتماعی از طریق پویانمایی است. دلیل اصلی توجه به این امر، استراتژیک بودن ژانر پویانمایی برای کودکان است؛ ژانری که می تواند به عنوان جزئی از فرآیند رشد کودک و وسیله نهادینه شدن انواع مفاهیم اجتماعی و فرهنگی موردنیاز وی در طول زمان رشد به حساب آید. از این رو مفاهیم منتقله و روش های نهادینه شدن صحیح مفاهیم، برای استفاده از این ابزار در فرایند رشد کودک، اهمیت خواهد داشت. این پژوهش با استفاده از روش کیفی انجام شده و از طریق مصاحبه عمیق با کارشناسان، اطلاعات و داده ها جمع آوری گردیده است. همچنین، از روش مقایسه دائمی برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شده است. به منظور همگرایی مصاحبه ها و نیز نگاه عملی به موضوع، تأکید در مصاحبه ها بر نمونه ای ایرانی از تولیدات مرکز صبا با نام «پهلوانان» بود؛ که به داستان هایی از زندگی پوریای ولی به عنوان یک اسطوره ایرانی می پردازد. نتایج پژوهش نشان می دهد که : «ساخت مفهوم توسط کودک به جای انتقال آن» ، «تقویت بازارهای جانبی (ایجادپیوست فرهنگی) به عنوان تحکیم کننده انتقال مفاهیم»، «تولید پویانماییهای صامت(بدون دیالوگ)»، «الگو پروری»،«توجه انتقال مفاهیم بر اساس مقتضای سنی کودک»، «انتقال مفاهیم در حاشیه به جای متن پیام»،«استفاده از روش یادگیری پنهان»،« اصالت داستان زیبا و متناسب با مفهوم در نوشتن فیلم نامه»، از مهم ترین روش های انتقال مفاهیم فرهنگی و اجتماعی از طریق پویانمایی است.

این تحقیق اثر عصاره پوسته برنج بر فاکتورهای رشد، فاکتورهای خونی و بیوشیمیایی فیل ماهی بررسی می شود. 120 قطعه بچه فیل ماهی با میانگین وزنی 10±112 گرم به صورت تصادفی در تانک های 2000 لیتری توزیع شدند. تیمارها شامل 0 (شاهد)، 5/0 درصد (تیمار 1)، 1 درصد (تیمار 2) و 2 درصد (تیمار 3) بودند. ماهیان 8 هفته با جیره حاوی عصاره پوسته برنج تغذیه شدند زیست سنجی به منظور ارزیابی فاکتورهای رشد انجام و جهت ارزیابی فاکتورهای خونی و بیوشیمیایی خونگیری انجام شد.نتایج نشان داد که اگرچه استفاده از عصاره پوسته برنج سبب بهبود عملکرد رشد شد اما بین تیمارهای مختلف و گروه شاهد در میزان وزن نهایی، افزایش وزن و نرخ رشد ویژه اختلاف معنی داری مشاهده نگردید (05/0P). بنابراین می توان چنین نتیجه گرفت که عصاره پوسته برنج می تواند باعث بهبود عملکرد رشد و وضعیت سلامت فیل ماهی شود

تحقیق حاضر با هدف تعیین اثرات جیره حاوی مخمر اتولیزشده بر عملکرد ایمنی ذاتی، آنزیم های متابولیکی کبد، رشد و بازماندگی ماهی زبرا انجام شد.تعداد 480 قطعه ماهی زبرا به صورت تصادفی در آکواریوم هایی با حجم آب 40 لیتر به مدت 60 روز با سطوح مختلف مخمر اتولیزشده در جیره غذایی پایه شامل 1، 2 و 5 درصد جیره به همراه یک گروه شاهد (سه تکرار) به میزان 5 درصد وزن بدن مورد تغذیه قرار گرفتند. در پایان دوره، برای بررسی بازماندگی و عملکرد رشد زیست سنجی از تمام ماهیان صورت گرفت. برای سنجش برخی از شاخص های ایمنی ذاتی سرم مانند ایمونوگلوبولین کل، پروتئین کل، آلبومین و بررسی آنزیم های متابولیکی کبد (آلکالین فسفاتاز، آلانین آمینوترنسفراز، آسپارتات آمینوترنسفراز) از ماهیان به منظور تهیه سرم بطور تصادفی نمونه برداری صوررت گرفت (5 قطعه از هر تکرار). داده ها با استفاده از نرم افزارSPSS از طریق آنالیز واریانس یکطرفه مورد تجزیه و تجلیل قرار گرفتند. یافته های حاصل نشان داد که تغذیه ماهیان زبرا با سطوح متفاوت مخمراتولیزشده تاثیر معناداری در عملکرد رشد، درصد بازماندگی و آنزیم های کبدی گروه های تیمار در مقایسه با گروه شاهد نداشت (05/0p). به طور کلی، نتایج نشان داد که استفاده از مخمراتولیزشده علی رغم اثر روی رشد، آنزیم های کبدی و بازماندگی، توانست سبب بهبود شاخص های ایمنی ذاتی در ماهی زبرا شود و بهترین سطح پیشنهادی در تحقیق حاضر، میزان 5 درصد جیره مخمر اتولیزشده معرفی گردد.

ابتلا به بیماری سرطان، بحرانی آسیب زا می باشد که تاثیر به سزایی در ابعاد گوناگون زندگی شخص دارد. بنابراین هدف این پژوهش بررسی اثربخشی رواندرمانی مثبت نگر بر انعطاف پذیری شناختی، سرخوردگی زناشویی و رشد پس از آسیب در زنان مبتلا به سرطان در شهر مشهد بود.پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری زنان مبتلا به سرطان مراجعه کننده به بیمارستان امید و مراکز تخصصی مشهد در سال 1400 بود. از میان این افراد، 36 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل ( هر گروه شامل 18 نفر) جایگزین شدند. سپس روان درمانی مثبت نگر (به مدت 8 جلسه 90 دقیقه ای) روی گروه آزمایش اجرا شد و گروه کنترل هیچگونه درمانی دریافت نکرد. هر دو گروه به پرسشنامه های انعطاف پذیری شناختی دنای و ونادروال (2010)، سرخوردگی زناشویی کایزر (1993) و رشد پس از آسیب تدسچی و کالهون (1996) پاسخ دادند. داده ها با استفاده از روش تحلیل واریانس مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی با نرم افزار آماریSPSS نسخه 23 تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که مداخله رواندرمانی مثبت نگر بر افزایش انعطاف پذیری شناختی، افزایش رشد پس از آسیب و کاهش سرخوردگی زناشویی در زنان مبتلا به سرطان مؤثر بوده است (01/0 ≥p ).از آنجا که رواندرمانی مثبت نگر اثرات مطلوبی روی متغیرهای پژوهش پیش رو داشته است، بنابراین استفاده از آن به منظور روش درمانی موثر جهت حمایت از بیماران خاص سرطانی پیشنهاد می شود

زمینه و هدف: با رشد سریع و ظهور هزاران کسب وکار نوپا در سال های اخیر، به ویژه در حوزه فناوری اطلاعات، این کسب وکارها با چالش های متعددی در مسیر تثبیت، توسعه و رقابت پذیری روبه رو شده اند. در این میان، مربیگری کسب وکار به عنوان یکی از رویکردهای مؤثر در ارتقای ظرفیت های مدیریتی، تصمیم گیری و رشد پایدار، اهمیت فزاینده ای یافته است. این مطالعه با رویکرد پدیدارشناختی به واکاوی تجربه های زیسته خبرگان از  مربیگری کسب وکار در کسب وکارهای نوپا می پردازد. روش شناسی: این پژوهش با رویکرد کیفی و بر مبنای استراتژی پدیدارشناسی تفسیری (هرمنوتیکی) به منظور فهم عمیق تجربه زیسته مربیان و شاگردان در زمینه مربی گری کسب وکار در استارت آپ های حوزه فناوری اطلاعات انجام شده است. فلسفه پژوهش در پارادایم تفسیری و با رویکرد استقرایی شکل گرفته است. داده ها با استفاده از مصاحبه های نیمه ساخت یافته و از طریق نمونه گیری هدفمند قضاوتی از 20 مشارکت کننده گردآوری شده اند. تحلیل داده ها بر اساس روش شش مرحله ای پدیدارشناسی تفسیری ون منن انجام گرفته و افق زمانی پژوهش، مقطعی بوده است. یافته ها: تحلیل کیفی داده ها به شناسایی شش بُعد اصلی مؤثر بر اثربخشی مربیگری کسب وکار در استارت آپ های فناورانه منجر شد. این ابعاد شامل: ساختار و فرهنگ سازمانی، فرآیندها و ابزارهای مربیگری، توسعه و رشد فردی و سازمانی، راهبردها و چالش ها، روابط و ارتباطات، و محیط کار هستند. یافته ها نشان دادند که مربیگری موفق در استارت آپ ها مستلزم تلفیق دقیق رویکردهای روان شناختی، مدیریتی، و فرهنگی با نیازهای پویای این کسب وکارها است. این شش بُعد در قالب یک چارچوب مفهومی، مسیر طراحی و اجرای مؤثر برنامه های مربیگری در اکوسیستم نوآوری را روشن می سازند. نتیجه گیری: یافته های این مطالعه نشان می دهد که مربیگری کسب وکار نقش مهمی در افزایش خودآگاهی، اعتماد به نفس، تصمیم گیری راهبردی و تسهیل یادگیری در میان بنیان گذاران کسب وکارهای نوپا دارد. همچنین، تجربه مربیگری به عنوان یک فرآیند تعاملی و تحول آفرین درک می شود که فراتر از انتقال دانش، به توانمندسازی ذهنی و توسعه فردی و سازمانی منجر می گردد. این نتایج می تواند راهگشای طراحی برنامه های اثربخش مربیگری برای حمایت هدفمند از اکوسیستم استارتاپی باشد.