امنیت غذایی یکی از مهمترین مسائل جوامع بشری است. روشها ی بیوتکنولوژی نوین کشاورزی، از جمله اصلاح ژنتیکی، راهکاری است که از طریق امکان افزایش تولید، استفاده بیشتر از منابع طبیعی و کاهش اثرات زیست محیطی مورد توجه است. با این حال، انواع جدید محصولات زراعی تراریخته که با روش های مهندسی ژنتیکی تغییر یافته اند لازم است در معرض ارزیابی های ایمنی برای تحقق الزامات نظارتی، قبل از بازاریابی قرار گیرند. هدف از ارزیابی، بررسی تاثیر محصولات زراعی تراریخته بر سلامت انسان، حیوان و محیط زیست است. اگرچه، مطالعات بسیاری در مورد ارزیابی ریسک مواد غذایی تراریخته (GM) منتشر شده است، خوراک دام GM مورد توجه نبوده است، با وجود این که بین 70 تا 90٪ از کل محصولات GM و زیست توده آنها به عنوان خوراک دام استفاده می شود. در این مقاله، چارچوب نظارتی محصولات GM برای خوراک دام در نظر گرفته شده است و اطلاعات موجود در مورد ارزیابی مواد غذایی GM به عنوان مبنا بررسی می شود. اگرچه، اکثر تکنیک های مورد استفاده برای ارزیابی ایمنی مواد غذایی GM می توانند در خوراک دام GM استفاده شوند، با این وجود بسیاری از قسمت های گیاهی که برای تغذیه دام استفاده می شود برای انسان غیرقابل استفاده هستند. بنابراین، غلظت پروتئین های بیان شده جدید در بافت های مختلف گیاه و و ترکیباتی که بطور طبیعی در گیاه وجوددارند اما مقدارشان در گیاه تراریخته و و خوراک دام حاصل از آن تغییر کرده است به عنوان شاخص در نظر گرفته می شود. توسعه بیشتر روش های اختصاصی برای ارزیابی محصولات GM برای مصرف حیوانات، در ایمنی خوراک GM ضرورت دارد.

سابقه و هدف: بیماریهای انگلی مشترک انسان و دام طیف وسیعی از بیماریهای زئونوز را شامل می شوند که از نظر بهداشتی و اقتصادی حائز اهمیت فراوان می باشند. هدف از این مطالعه تعیین شیوع آلودگی بیماریهای انگلی در دامهای کشتار شده در کشتارگاه صنعتی سنندج می باشد روش کار: این مطالعه بصورت توصیفی مقطعی با نمونه برداری ساده بر روی 273 راس دام کشتار شده شامل 164 راس گوسفند، 64 راس گاو و 45 راس بز با استفاده از روش مشاهده ماکروسکوپی انجام گرفت. آنالیز داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS صورت پذیرفت. یافته ها: در این تحقیق میزان آلودگی انگل های گوارشی گوسفند، بز و گاو به ترتیب 29، 38 و 8 درصد گزارش شد. میزان آلودگی کبد به فاسیوال در گوسفند، بز و گاو به ترتیب 49/5، 4/4 و 25/6 درصد، آلودگی کبد به دیکروسلیوم بهترتیب 05/3، 2/2 و 1/3 درصد و آلودگی کرمهای ریوی در گوسفند و بز 54/8 و 4. /4 درصد گزارش شد ولی در گاو آلودگی کرمی درریه مشاهده نگردید. میزان آلودگی کبدگوسفند، بز و گاو به کیست هیداتیک به ترتیب 27/4، 2/2 و 25/6 درصد، میزان آلودگی ریه به کیست هیداتیک به ترتیب 32/7، 11/11 و 37/9 درصد اعالم گردید. در این مطالعه از گوسفند 19 گونه انگل )12 نوع نماتود، 4 نوع سستود، 3 نوع ترماتود(، بز 11 گونه )7 نوع نماتود، 2 نوع سستود، 2 نوع ترماتود( و گاو 7 گونه انگلی )3 نوع نماتود، 1 نوع سستود، 3 نوع ترماتود( جدا شد. نتیجه گیری: این مطالعه نشان می دهد که شیوع آلودگی به انگلهای فوق نسبتاً باال می باشد که این مسئله عالوه بر تحمیل زیانهای اقتصادی و خطرات بهداشتی برای ساکنین منطقه، ضرورت انجام اقدامات بهداشتی و کنترلی فراگیرتر در جهت کنترل بیماریها را افزایش می دهد.

سابقه و هدف: بیماریهای انگلی مشترک انسان و دام طیف وسیعی از بیماریهای زئونوز را شامل می شوند که از نظر بهداشتی و اقتصادی حائز اهمیت فراوان می باشند. هدف از این مطالعه تعیین شیوع آلودگی بیماریهای انگلی در دامهای کشتار شده در کشتارگاه صنعتی سنندج می باشد روش کار: این مطالعه بصورت توصیفی مقطعی با نمونه برداری ساده بر روی 273 راس دام کشتار شده شامل 164 راس گوسفند 64 راس گاو و 45 راس بز با استفاده از روش مشاهده ماکروسکوپی انجام گرفت. آنالیز داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS صورت پذیرفت. یافته ها: در این تحقیق میزان آلودگی انگل های گوارشی گوسفند، بز و گاو به ترتیب 29، 38 و 8 درصد گزارش شد. میزان آلودگی کبد به فاسیولا در گوسفند، بز و گاو به ترتیب 5. 49، 4. 4 و 6. 25 درصد، آلودگی کبد به دیکروسلیوم به ترتیب 3. 05، 2. 2 و 3. 1 درصد و آلودگی کرمهای ریوی در گوسفند و بز 8. 54 و 4. 4 درصد گزارش شد ولی در گاو آلودگی کرمی درریه مشاهده نگردید. میزان آلودگی کبدگوسفند، بز و گاو به کیست هیداتیک به ترتیب 4. 27، 2. 2 و 6. 25 درصد، میزان آلودگی ریه به کیست هیداتیک به ترتیب 7. 32، 11. 11 و 9. 37 درصد اعلام گردید. در این مطالعه از گوسفند 19 گونه انگل (12 نوع نماتود، 4 نوع سستود، 3 نوع ترماتود)، بز 11 گونه (7 نوع نماتود، 2 نوع سستود، 2 نوع ترماتود) و گاو 7 گونه انگلی (3 نوع نماتود، 1 نوع سستود، 3 نوع ترماتود) جدا شد. نتیجه گیری: این مطالعه نشان می دهد که شیوع آلودگی به انگل های فوق نسبتا بالا می باشد که این مسئله علاوه بر تحمیل زیان های اقتصادی و خطرات بهداشتی برای ساکنین منطقه، ضرورت انجام اقدامات بهداشتی و کنترلی فراگیرتر در جهت کنترل بیماریها را افزایش می دهد.

کاربرد جراحی های کم تهاجمی در دامپزشکی در حال افزایش است. آرتروسکوپی (Arthroscopy) یکی از روش ها به منظور تشخیص، درمان و مدیریت جراحات مفصلی است. بیماری های مفصلی از جمله مهم ترین عوامل لنگش در دام های کوچک به ویژه سگ ها است. آرتروسکوپی در مقایسه با آرتروتومی دارای مزایایی است. جراحی آرتروسکوپی در دام های کوچک به منظور مدیریت جراحات مختلفی در مفاصل شانه (شولدر/Shoulder)، لگنی-رانی (Coxofemoral/hip)، آرنج (Elbow)، کارپ (Carpus) و تارس (Tarsus) استفاده می شود. آرتروسکوپی امکان مشاهده بهتر ساختارهای داخل مفصلی را فراهم می آورد. همچنین مراقبت های پس از عمل و دوره استراحت، درد و عفونت در مقایسه با آرتروتومی کمتر است. هدف از این مقاله مروری بر آرتروسکوپی در دام های کوچک است.

کشف جرم از وظایف عمده و اصلی پلیس است. یکی از روش های متداول کشف جرم، صحنه سازی است.در این نوشتار، انجام عملیات دام گستری توسط پلیس، در سه بخش (پلیس، متهم و ارزش اثباتی ادله) مورد بررسی قرار گرفته است. در مواردی که جرم با روش دام گستری کشف می شود، جرم مورد نظر ماموران پلیس به وقوع پیوسته و مرتکب (مخاطب پلیس) دارای مسوولیت کیفری است. همچنین ماموران پلیسی که با تحرک و ترغیب خود باعث وقوع جرم مورد نظر شده اند، در مظان اتهام معاونت در جرم ارتکابی توسط مرتکب قرار می گیرند. بنا به دلایلی که شرح آن خواهد رفت، کشف جرم به روش دام گستری، علاوه بر مغایرت با نظم عمومی، مخالفت موازین اخلاقی بوده و دلایل تحصیل شده به این روش، فاقد اعتبار و صحت لازم برای اثبات بسیاری از جرایم است. از سویی به دلیل اهمیت فراوان حفظ امنیت کشور، ماهیت خاص برخی از جرایم نوین (سازمان یافتگی و فراملی بودن) و در راستای همگامی با رویکرد نوین حقوق کیفری در این راستا ضمن بررسی قوانین ایالات متحده آمریکا، فرانسه، انگلیس و ایتالیا، موضوع قانون گذار ایران نسبت به دام گستری و جایگاه آن در فقه جزایی اسلام نیز بیان شده است. در پایان با ذکر چند راهکار سعی شده که ماموران پلیس، حسب مورد به روش های دیگری برای کشف جرم سوق داده شوند.