سابقه و هدف: گونه های درختی می توانند به دلیل تحمل شرایط سخت محیطی، تغییراتی را در ویژگی های خاک و ذخیره کربن آلی ایجاد کنند. بنابراین، با شناخت گونه هایی که قابلیت بیشتری برای ذخیره کربن دارند می توان اصلاح و احیای جنگل های شهری را نیز از منظر شاخص ذخیره کربن آلی خاک (ترسیب کربن) بررسی کرد. درختچه های تاغ و گز ازجمله گونه های هالوفیت مهم ناحیه رویشی ایران- تورانی هستند. در این مناطق، نقش این درختچه ها در ذخیره کربن و افزایش تنوع زیستی گیاهی دارای اهمیت است. پژوهش پیش رو در نظر دارد، توان ذخیره کربن خاک و شاخص های تنوع زیستی گیاهی را در رویشگاه های این دو گونه در استان قم بررسی کند.مواد و روش ها: رویشگاه طبیعی گز (Tamarix hispida) واقع در دشت مسیله استان قم و رویشگاه دست کاشت تاغ (Haloxylon ammodendron) در سال 1362، واقع در منطقه حسین آباد میش مست در دشت قم با آب و هوایی خشک قرار دارد. نمونه برداری از خاک در سطح یک هکتار به شکل تصادفی با تعداد 30 نمونه خاک از جهت شرقی زیر تاج پوشش و خارج از تاج پوشش، به کمک سیلندر از عمق 0-15 سانتی متری خاک در هر دو رویشگاه تاغ و گز به طور مجزا انجام شد. به منظور محاسبه ذخیره کربن آلی خاک و به دست آوردن جرم مخصوص ظاهری و کربن آلی و برخی فاکتورهای فیزیکی و شیمیایی خاک، نمونه برداری انجام گردید. برای مطالعه پوشش گیاهی در هر رویشگاه، از پلات 400 مترمربعی با روش پیاده سازی پلات به صورت چهار قطعه 10 در 10 متر به منظور پراکنش بهتر در سطح یک هکتار و برای مطالعه پوشش گیاهی کف از 20 میکروپلات یک مترمربعی (پنج میکروپلات در هر پلات اصلی) استفاده شد. برای محاسبه شاخص های تنوع زیستی گیاهی، مقادیر تنوع گونه ای در هر قطعه نمونه با استفاده از شاخص های سیمپسون، شانون- وینر و غنای گونه ای با استفاده از شاخص های مارگالف، منهینیک و یکنواختی با شاخص های پیلو و شلدون برای هر میکروپلات محاسبه شد. برای محاسبه همبستگی بین فاکتورهای ذخیره کربن و کربن خاک با برخی فاکتورهای فیزیکی و شیمیایی از آزمون اسپیرمن استفاده شد.نتایج و یافته‏ها: میانگین همه فاکتورهای اندازه گیری شده در خاک برای گونه گز بالاتر بود. اثر گونه و موقعیت نمونه برداری و اثر متقابل گونه در موقعیت نمونه برداری بر مقدار فاکتورهای اسیدیته، درصد کربن آلی، پتاسیم و ترسیب کربن (ذخیره کربن آلی) خاک در سطح پنج درصد تفاوت معنی دار داشت. همچنین، براساس نتایج به دست آمده از مقایسه میانگین تیمارها مشخص شد که بیشترین میزان ذخیره کربن خاک در تیمار زیر تاج درختچه گز با میزان 13/191 تن در هکتار است. نتایج نشان داد، میزان ذخیره کربن خـاک بین دو گونه تاغ و گز، دارای اختلاف معنی دار بوده و در خاک گز بالاتر است. ویژگی های خاک مانند مقدار ذخیره کربن، %OC،pH  و K در زیرتاج پوشش گز بالاتر از منطقه شاهد (خارج از تاج پوشش) است. همبستگی بین ویژگی ذخیره کربن و سایر فاکتورها نشان داد که فاکتورهای OC،pH  و EC می توانند به عنوان مهمترین عوامل تأثیرگذار برای برآورد ذخیره کربن خاک استفاده شوند. شاخص های تنوع زیستی گیاهی شامل تنوع گونه ای، غنای گونه ای و یکنواختی برای هر میکروپلات، فقط در تاغزار محاسبه شد، زیرا رویشگاه گز به دلیل تنش شدید خشکی، فاقد پوشش کف و زادآوری بود. شاخص های منهینیک و مارگالف با میزان 39/1 و 68/1 به ترتیب میانگین غنای گونه ای رویشگاه تاغ را به خود اختصاص داده اند.نتیجه گیری: با توجه به تأثیر مثبت درختچه گز بر عناصر مغذی و افزایش ماده آلی و ذخیره کربن خاک که در طولانی مدت موجب بهبود ساختمان خاک می شود، همین طور توانایی سازگاری و مقاومت مطلوب با شرایط آب و هوایی خشک و شکننده منطقه مسیله، حفظ و احیای این گونه بومی باارزش بسیار حیاتی است و گونه ای مناسب برای جنگل کاری در مناطقی با چنین مشخصاتی است. همچنین، با توجه به تأثیر مثبت گونه تاغ در افزایش شاخص های تنوع زیستی رویشگاه که در طولانی مدت سبب حفاظت و بهبود ساختمان خاک می شوند، موضوع حفظ و احیای این گیاهان با ارزش برای منطقه و استان قم ضروریست.

تولیدات گیاهان و تنوع آنها نقش مهمی در گسترش سطوح مختلف تنوع زیستی، بویژه بندپایان، در هر اکوسیستم دارد. به منظور بررسی چگونگی تاثیر گیاهان بر تنوع و فراوانی بندپایان، مطالعه ای در سه منطقه متفاوت از نظر میانگین درجه حرارت و بارندگی سالیانه در شهرستان های شیروان، مشهد و گناباد روی جامعه گیاهی و بندپایان انجام گرفت. با توجه به تاثیر فعالیت های کشاورزی بر تنوع گیاهان، دو سیستم کشاورزی کم نهاده و پرنهاده گندم و یک سیستم طبیعی در هر منطقه به عنوان اکوسیستم های مورد مطالعه انتخاب شدند. برای تعیین تنوع گیاهان، در مرحله پرشدن دانه های گندم در هر منطقه، نمونه برداری با استفاده از کوادرات و با پنج تکرار از سیستم های مورد مطالعه انجام شد و گیاهان داخل کوادرات مورد سنجش و ارزیابی قرار گرفتند. نمونه برداری از بندپایان بوسیله تور حشره گیری و از سطح بوته های مزرعه یا منطقه طبیعی و به صورت هفتگی انجام گرفته و غنای گونه ای و فراوانی حشرات و عنکبوت های جمع آوری شده تعیین گردید. فعالیت های کشاورزی غنای گونه های گیاهی را کاهش داد اما تنوع و فراوانی حشرات و عنکبوت ها در سیستم های کشاورزی افزایش یافت. یافته های این پژوهش نشان داد که غنای گونه ای گیاهان ارتباط مستقیمی با غنای گونه ای و فراوانی حشرات و عنکبوت ها ندارد، بلکه زیست توده گیاهان عامل مهم و موثر بر غنای گونه ای و فراوانی کل حشرات، عنکبوت ها و حشرات مفید است. بر اساس نتایج این مطالعه، تولیدات گیاهی در سیستم های کشاورزی و وجود درختان در حاشیه مزارع نقش قابل توجهی در حفظ و بهبود تنوع گونه ای بندپایان و کارکردهای مفید آنها دارد. بنابراین با کاهش غنای گونه ای گیاهان، که در اثر فعالیت های کشاورزی اتفاق می افتد، غنای گونه ای بندپایان کاهش نمی یابد بلکه مصرف بی رویه نهاده های شیمیایی، بویژه آفت کش ها نقش مهمی در کاهش غنای گونه ای گیاهان و بندپایان در سیستم های کشاورزی دارد.

به منظور بررسی و تعیین تنوع ژنتیکی و ارتباط آن با پراکندگی اقلیمی در جوهای بومی ایرن، تعداد 208 نمونه از توده های موجود در موسسه اصلاح و تهیه نهال و بذر متعلق به 22 شهر و 5 اقلیم آب و هوایی (در تقسیمات اقلیمی گوسن) کشت و مورد ارزیابی قرار گرفتند. صفات مورد بررسی عبارت بودند از: تعداد روز تا خوشه دهی، تعداد روز تا رسیدن فیزیولوژیکی، دوره پر شدن دانه، طول و عرض و سطح برگ پرچم، فاصله بین قاعده سنبله و پهنک برگ پرچم، قطر قسمت وسط فاصله بین قاعده سنبله و گره برگ پرچم، طول غلاف برگ پرچم، طول سنبله، طول ریشک، نسبت طول ریشک به طول سنبله، ارتفاع بوته، وزن بذر در سنبله، تعداد بذر در سنبله، وزن هزار دانه، تعداد سنبلچه در سنبله، تراکم خوشه، طول بذر و عرض بذر. محاسبات آماری از جمله تجزیه واریانس یکطرفه با تعداد تکرار نامساوی برای هر صفت، مقایسه های میانگین صفات بین جامعه اصلی با شهرها و اقلیم ها، همبستگی بین ویژگیهای اقلیمی و صفات و نهایتا گروه بندی نمونه های مورد بررسی از طریق تجزیه خوشه ای صورت گرفت. تجزیه واریانس و مطالعات مقدماتی نمونه ها از حیث صفات مورد بررسی، اهمیت صفات مذکور را در تمایز شهرها و اقلیم ها مشخص نمود. همبستگی صفات با پارامترهای اقلیمی، اطلاعات سودمندی از وراثت پذیری صفات و اثرات متقابل ژنوتیپ با محیط برای انتخاب ژرم پلاسم مناسب بدست می دهد. تجزیه خوشه ای بر اساس صفات، اقلیم های مورد بررسی را در دو کلاستر قرار داد که از مقایسه این نتایج با تجزیه خوشه ای حاصل از ویژگیهای اقلیمی الگوپذیری نسبتا خوب تنوع ژنتیکی از تنوع اقلیمی نتیجه گیری شد اما مشخص گردید بین تنوع ژنتیکی و تقسیم بندی جغرافیایی رابطه مشخصی وجود ندارد.

تنوع پاتوژنیک بین چهار جدایه Phaeosphaeria nodorum، عامل بیماری سوختگی گلوم گندم مورد بررسی و تحقیق قرار گرفت. تهاجمی بودن جدایه های P. nodorum به وسیله اجزای نسبی مقاومت با شش رقم گندم آزمایش شد. تمام جدایه ها روی تمام ارقام گندم مورد آزمایش بیماریزا بودند. تفاوت های معنی داری برای دوره انکوباسیون، دوره نهفتگی، و رسیدگی و نیز نوع خسارت در آزمایش های برگ کامل به دست آمد. همبستگی معنی داری بین بعضی از اجزای نسبی مقاومت به دست آمد. نوع خسارت بهترین جز برای پیش بینی تهاجمی بودن جدایه ها و مقاومت ارقام گندم بود. هیچ مدرکی دال بر وجود نژاد یا نژادها در میان جدایه های P. nodorum به دست نیامد، لیکن بر اساس تهاجمی بودن جدایه ها، پاتوتایپ های مختلف شناسایی شدند. در میان ارقام گندم، رقم گندم بهاره “86 ISWMN2137” بر پایه داده های اجزای نسبی مقاومت، بالاترین مقاومت را در برابر جدایه های P. nodorum از خود نشان داد.

یکی از انواع استراتژی­ ها که سازمان ­ ها برای توسعه کسب ­ و­ کار خود اتخاذ می­ نمایند، استراتژی تنوع­ گرایی ناهمگون است. انتخاب صحیح این استراتژی در شرایطی که سازمان ­ ها توانایی مالی و مدیریتی بالایی دارند، باعث افزایش مزیت رقابتی سازمان می­ شود. بنابراین سازمان­ ها باید انواع استراتژی­ های تنوع­ گرایی ناهمگون خود را با توجه به شرایط سازمان و محیط خارجی به ­ خوبی ارزیابی کنند. پژوهش حاضر با هدف اولویت­ بندی و انتخاب بهترین استراتژی تنوع­ گرایی ناهمگون برای شرکت اندیشه گستر خیام با­ توجه به تحلیل SWOT انجام گرفته است. این شرکت به دلیل توانایی مدیریتی و مالی بالای خود، تصمیم به ایجاد کسب و کار جدید گرفته است. برای دستیابی به این هدف در این پژوهش پس از مطالعه ادبیات موضوع یک روش با ترکیب تکنیک­ های فرآیند تحلیل شبکه ­ ای و تصمیم­ گیری گروهی در حالت فازی برای انتخاب بهترین استراتژی شرکت ارائه شد که در آن از عوامل SWOT به ­ عنوان عوامل تصمیم­ گیری استفاده شده است. در نهایت پس از انتخاب بهترین استراتژی تنوع­ گرایی ناهمگون برای شرکت اندیشه گستر خیام نتایج در اختیار شرکت قرار گرفت و این شرکت اقدام به پیاده­ سازی این استراتژی نمود.

چکیدهاهداف: این تحقیق جهت ارزیابی تنوع­ گونه­ای و تنوع ژنتیکی گیاهان زراعی در افغانستان انجام شد. مواد و روش­ها: جهت انجام این تحقیق، داده­های لازم از 388 شهرستان در 34 استان از طریق تکمیل پرسشنامه­ها جمع­آوری شد. برای این منظور، تمام استان­ها و نیز حداقل 10 درصد از شهرستان­های واقع در هر استان انتخاب شده و معیارهای تنوع زیستی مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ­ها: نتایج نشان داد که از نظر غنای گونه‏ای محصولات کشاورزی، استان­های تخار، هرات، بدخشان و بغلان بترتیب با 21، 20، 19 و 19 گونه زراعی بیشترین و استان­های پکتیا و نورستان با 9 گونه کمترین غنای گونه­ای را داشتند. بیشترین مقدار شاخص تنوع شانون غلات، حبوبات، سبزیجات و گیاهان صنعتی به­ترتیب 11/1، 53/1، 33/1 و 30/1 و کمترین مقدار به ترتیب  06/0، 09/0، 03/0 و 01/0 محاسبه شد. بیشترین شاخص یکنواختی غلات را استان نیمروز (86/0)، حبوبات را جوزجان و لغمان (95/0)، سبزیجات را خوست و لغمان (99/0) و گیاهان صنعتی را استان کندهار(99/0) دارند. در بررسی تنوع ژنتیکی و غنای گونه­ای، گندم با 52 رقم(30 رقم اصلاح شده و 22 رقم بومی) بالاترین تعداد ارقام را در بین کلیه محصولات زراعی افغانستان دارد و استان هرات با 27 رقم از بیشترین غنا برخوردار می­باشد. نتیجه­گیری: محصولات کشاورزی، استان­های مختلف افغانستان باتوجه به شرایط اقلیمی مختلف، دارای غنای گونه­ای متفاوتی بوده بعلاوه شاخص­های تنوع زیستی شانون و سیمپسون در اکثر استان­ها و برای محصولات کشاورزی پایین می­باشد. البته از نظر تنوع ژنتیکی گندم بیشترین تعداد ارقام را در بین کلیه محصولات زراعی داشت. بوم نظام های زراعی کشور افغانستان اغلب به روش های سنتی مدیریت می شوند و با توجه به شرایط اقتصادی فعلی این کشور کشاورزان ناچارند تولید را در نظام های کم نهاده پیش ببرند. تحت این شرایط تنوع زیستی و خدمات اکوسیستمی حاصل از آن می تواند جایگزین مناسبی برای نهاده های خارجی محسوب شود. بافته های این تحقیق با روشن کردن وضعیت تنوع گونه ای و ژنتیکی در کشور افغانستان قدم موثری در این راستا خواهد بود.

تنوع صادرات یک اقدام پیشگیرانه در برابر شوک های تجاری است که به صورت افزایش در تعداد کالاهای صادراتی و کاهش وابستگی یک کشور به یک منبع برای صادرات تعریف می شود و می تواند به ثبات اقتصاد کلان و بهبود فضای کسب وکار کمک کند. این شاخص، جنبه اساسی از فرآیند توسعه نه تنها برای دولت های رانتیر بلکه برای تمامی کشورها محسوب می شود که می تواند از طرق مختلف نابرابری درآمد را تحت تأثیر قرار دهد. بنابراین مطالعه حاضر باهدف بررسی اثر تنوع صادرات بر نابرابری درآمد و تأثیر ریسک سیاسی بر تعامل میان این دو متغیر، در 81 کشور با ریسک سیاسی بالا و پایین با استفاده از الگوی داده های تابلوئی کوانتایل بااثرات ثابت طی سال های 2019-2000 انجام شد. نتایج نشان داد که تنوع صادرات، نابرابری درآمد را در هر دو دسته کشورهای مورد بررسی، افزایش می دهد. بااین حال اثر آن بر نابرابری درآمد درکشوهای با ریسک سیاسی بالا بیشتر است که این نتیجه نشان می دهد، درکشورهای با ریسک سیاسی بالا، به علل مختلف مانند موانع تجاری و محدودیت بازگشت درآمد صادرات به داخل، هزینه های تنوع صادرات بالا است؛ لذا در این کشورها استفاده از نیروی کار ماهر باشدت بیشتری برای جبران هزینه های متنوع سازی صورت گرفته و سبب ایجاد شکاف دستمزدی و نابرابری بالاتر شده است. صنعتی شدن و افزایش درجه بازبودن تجاری به طور معناداری نابرابری درآمد را کاهش و سرمایه گذاری مستقیم خارجی، نابرابری درآمد را در هر دو دسته کشور افزایش می دهد. تولید ناخالص داخلی سرانه اثر غیرخطی به شکل U معکوس بر نابرابری درآمد دارد که نشان می دهد، فرضیه کوزنتس تأیید می شود.

متنوع سازی افقی صادرات، نقش بی بدیلی در ثبات درآمدهای ارزی، رشد پایدار بلندمدت و بهبود رابطه مبادله دارد. لذا مطالعه حاضر، عوامل موثر بر تنوع افقی صادرات غیرنفتی را در کوتاه مدت و بلندمدت، به روش خودرگرسیون با وقفه های توزیعی و با استفاده از داده ی سال های 1400-1375، بررسی می کند. ابتدا شاخص جدیدی از تنوع صادراتی، طراحی می شود، سپس برای ایران و کشورهای مقصد عمده صادراتی، محاسبه و جایگاه تنوع صادراتی ایران در بین این کشورها مشخص می شود. همچنین نتایج برآورد الگو حاکی از آن است که متغیرهای سرمایه گذاری مستقیم خارجی غیرنفتی و نرخ ارز حقیقی، تأثیر معناداری بر شاخص تنوع صادراتی در بلندمدت ندارند. هزینه های تحقیق و توسعه و سرمایه گذاری ثابت ناخالص غیرنفتی، تأثیر مثبت و معناداری بر تنوع صادراتی در بلندمدت دارند. متغیر اعطای تسهیلات به بخش غیردولتی، اثرات منفی معناداری بر متغیر وابسته در بلندمدت به جای گذاشته و تحریم نیز تأثیر منفی معناداری در بلندمدت بر تنوع صادراتی داشته است. مطابق با نتایج الگو، افزایش بودجه تحقیق و توسعه دولت و اعطای وام به شرکت های صادرات محور با هدف اعتلای عملیات تحقیق و توسعه در این شرکت ها و سرمایه گذاری در بخش غیرنفتی، برای بهبود تنوع صادراتی می تواند راهگشا باشد.

پروژه بررسی تنوع ژنوم انسانی یک پروژه جهانی است و هدف آن یافتن شباهت ها و تفاوت ها در همه نمونه های انسانی می باشد. پروژه HGD هم اکنون مراحل طرح و برنامه را پشت سر می گذارد و در صدد یافتن بهترین روش ها برای رسیدن به اهداف خود می باشد و امید آن داریم که این مختصر مطالب بتواند پیش زمینه های اساسی را در درک بهتر پروژه و ابتکار عمل های آن ایجاد کند. مطالب ذیل نیز به منظور پاسخ گویی به برخی سوالات مطرح شده در خصوص پروژه می باشد.1. پروژه بررسی تنوع ژنوم انسانی (HGD) چیست؟2. چرا پروژه HGD حایز اهمیت می باشد؟3. آیا این پروژه جزیی از پروژه ژنوم انسانی است؟...