زمینه و هدف: مطالعه حاضر، به منظور کشف و درک انگیزه ها، علل و دلایل اقدام به صحنه زنی و تصادفات ساختگی و ترسیم زمینه های اجتماعی آن با تکیه بر تجربه زیسته کنشگران این عرصه در سال 1402 در شهر مشهد انجام شد.روش: این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر رویکرد، کیفی از نوع تحلیل مضمون می­ باشد. نمونه ها (افرادی باسابقه حداقل یک بار صحنه زنی) به صورت هدفمند انتخاب گردیدند و داده ها از طریق ابزار مصاحبه روایتی مستقیم با کنشگران گردآوری و با استفاده از روش کیفیِ تحلیل مضمون تحلیل شد.یافته ها: در میان یافته های توصیفی شاخص هایی چون مرد بودن، در دوره سنی 28-50 ساله بودن، مهاجر بودن از ویژگی های مشترک کنشگران و نیمه شب اتفاق افتادن و در جاده های خلوت و بزرگراه های پرخطر رقم زدن از ویژگی های مشترک عمل صحنه زنی ا ست. از تجزیه وتحلیل مضامین به هفت مضمون اصلی شامل: «مهاجرت»، «پیوند و تقویت افتراقی»، «خانواده گسترده نابسامان»، «ناپایداری اقتصادی»، «تله محرومیت»، «ادراک نابرابری اجتماعی» و «عنصر هیجان در زندگی کارناوالی» برای انگیزه و اقدام به صحنه زنی دست یافتیم.نتایج: صحنه زنی پدیده ایست که بیشترین ارتباطش با مسائل اقتصادی یا سایر انشعاب های آن مانند نابرابری و فقر است و مهم ترین انگیزه افراد در اقدام به صحنه زنی دریافت دیه و رفع مشکلات مالی ا ست.  

طرح مساله: هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی وضعیت سلامت روان رانندگان حرفه ای و غیرحرفه ای در تصادفات منجر به جرح و فوت در جاده های کشور ایران بوده است.روش: بدین منظور 453 نفر از رانندگانی که تصادف منجر به جرح یا فوت داشته اند در محل پاسگاه های بین راه و در 24 ساعت اول تصادف به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب و مورد بررسی قرار گرفتند .کلیه رانندگان پرسشنامه SCL-90 – R و پرسشنامه جمعیت شناختی را تکمیل نمودند.یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد بین نمرات پرسشنامه SCL-90 – R دو گروه رانندگان حرفه ای و غیرحرفه ای تفاوت معنی داری دیده نمی شود. هر چند که میانگین نمرات شاخص کلی علایم هر دو گروه رانندگان حرفه ای و غیرحرفه ای بالاتر از نقطه برش برای جمعیت بهنجار (81/0) بود ولی این تفاوت نیز از لحاظ آماری معنادار نمی باشد. همچنین میانگین نمرات ابعاد افکار پارانوئیدی، وسواس و اجبار، حساسیت در روابط بین فردی و افسردگی در هر دو گروه بیشتر از سایر ابعاد بود. بین سابقه استفاده از دارو و تصادفات قبلی در هر دو گروه با نمرات بالاتر از نمره برش در آزمون SCL -90 – R ارتباط معنی داری وجود داشت.نتایج: نتایج این پژوهش بیانگر آن است که مشکلات سلامت روان و سابقه مصرف دارو ممکن است با تعداد تصادفات رانندگی مرتبط باشد و احتمالا با مداخلات در این زمینه ها می توان از افزایش این حوادث پیشگیری نمود.

زمینه­ و هدف: آموزش تخصصی، مستمر و بروز کارشناسان تصادفات از مهمترین راهکارهای ارتقای دانش علمی و فنی است؛ به همین دلیل امروزه موضوع نیازسنجی و اولویت­بندی آموزشی جزء مسائل ضروری بوده که باید برای بهبود آن با هدف افزایش بهره­وری اقدام کرد. لذا هدف اصلی تحقیق حاضر نیازسنجی و اولویت­بندی آموزشی کارشناسان تصادفات پلیس راهور می­باشد.روش: این تحقیق از نظر هدف کاربردی، از نظر روش آمیخته از نوع اکتشافی بود. جامعه آماری بخش­کیفی خبرگان پلیس راهور تهران­بزرگ و دانشگاه افسری­وتربیت پلیس امام حسن مجتبی علیه­السلام و در بخش­کمی کارشناسان عالی تصادفات مناطق 28گانه پلیس راهور تهران به تعداد 201 نفر می­باشند. نمونه­گیری در بخش کیفی به روش هدفمند مبتنی بر معیار و در بخش­کمی به روش تصادفی ساده بود. برای تحلیل داده­های گردآوری شده­ در بخش کیفی تحقیق از تحلیل تم با استفاده از نرم­افزار MAXQDA و در بخش­کمی از تحلیل عاملی تأییدی و برای اعتبارسنجی مدل بدست آمده در بخش کیفی از مدل­یابی معادلات ساختاری با استفاده از نرم­افزار Smart PLS انجام شد.یافته­ ها: بارهای عاملی جامعیت با مقدار 875/0 ، ارزش­واعتبار با مقدار 866/0 ، مشارکت با مقدار864/0 و مداومت با مقدار772/0 بیشتر از 5/0 هستند که در سطح 95/0 معنی­دار بود. بیشترین تأثیر نیازسنجی و اولویت­بندی آموزشی کارشناسان تصادفات مربوط به جامعیت با مقدار68/22 و کمترین تأثیر مربوط به مداومت با مقدار 792/12 می­باشد.نتایج: کارشناسان تصادفات نیاز بیشتری به کسب دانش تخصصی در خصوص مسائل مربوط به رسیدگی سوانح ترافیکی داشته که لازم است دامنه­ی مطلوبی از استانداردهای آموزشی با اولویت تنوع در برنامه­ها، تحولات جدید علمی، دانش فنی و علاقه­مندی­های دانشجویان در محتوای کتب درسی متناسب با نیازهای تخصصی و راهبردی آنها تغییر یابد.

نظرات کارشناسی در اثبات دعاوی از جایگاه ویژه ای برخوردار است زیرا به عنوان قرینه ای در راستای افزایش علم قاضی در تشخیص دقیق و قریب به عدالت در یک موضوع تخصصی کاربرد دارد. با توجه به این اهمیت، بایستی در تهیه نظرات کارشناسی و ایجاد وحدت رویه در این مسیر، نسبت به شناخت دلایل موجب اختلاف در ارایه نظرات کارشناسی اقدام کرد و پس از شناخت، نسبت به رفع آنها اقدام کرد؛ این پژوهش، رسالت این امر مهم را بر عهده دارد. این پژوهش، از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش انجام، توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری تحقیق از طریق بررسی اسنادی تعداد 50 فقره پرونده تصادفات که کارشناسان رسیدگی کننده، آرا و نظرات متفاوتی درباره تصادف ارایه داده بودند و بررسی نظرات تعداد 100 نفر از کارشناسان تصادفات در قالب پرسش نامه ای 26 سوالی در طیف لیکرت، شکل گرفت. نتایج ابتدا با استفاده از آمارهای توصیفی و سپس با استفاده از نرم افزار spssو آزمون T تک نمونه ای مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. بررسی های اسنادی این تحقیق نشان داد که کارشناسان در مباحث اعمال تبصره سه ماده 14 قانون رسیدگی به تخلفات، دخالت سرعت در علت تامه تصادف، تصادفات ساختگی و تصادفات عابران پیاده دارای بیشترین اختلاف نظر هستند. هم چنین نتایج حاصل از پرسش نامه با استفاده از آزمون فریدمن رتبه بندی شد که ضعف در تجهیزات و فناوری، ضعف در آموزش و ضعف در قوانین و مقررات به ترتیب از مهم ترین دلایل اختلاف آرای کارشناسان است. به منظور نیل به رویه ای یکسان در ارایه نظرات کارشناسی و کاهش اختلافات در این راستا، که در واقع مقدمه صدور آرای قضایی واحد و نزدیک به عدالت خواهد بود، شناخت علل اصلی تصادفات، امری اجتناب ناپذیر است. این مهم از طریق به روزرسانی تجهیزات و فناوری های موثر در این زمینه، افزایش آموزش های تخصصی و اصلاح قوانین و مقررات موجود ممکن خواهد شد.