هدف این پژوهش، بررسی وضعیت شاخص های اجتماعی، فرهنگی، بهداشتی و زیربنایی دهستان های شهرستان اصفهان و رتبه بندی آنها از نظر برخورداری از شاخص های توسعه است. در این پژوهش با استفاده از داده های سرشماری عمومی نفوس و مسکن 1385، تعداد 44 شاخص انتخاب شدند و دهستان های منطقه با روش های تاکسونومی عددی و موریس، رتبه بندی و درجه توسعه یافتگی آنها تعیین و تحلیل گردید. نتایج تحقیق نشان داد که در هر دو روش، دهستان های قهاب جنوبی، رودشت شرقی، براآن شمالی و جرقویه در گروه دهستان های توسعه یافته، و دهستان های سیستان، رودشت و زفره در زمره دهستان های محروم قرار گرفته اند. همچنین، در شاخص های 44 گانه نابرابری زیادی وجود دارد، به گونه ای که در روش موریس این نسبت 23 برابر، و در روش تاکسونومی این اختلاف حدود 0.376 است.

وجود کالاهای ایمن در بازار هر کشور، لازمه سلامت و رفاه عمومی شهروندان آن کشور است، لذا حق ایمنی و برخورداری از محصولات ایمن در زمره حقوق بشر و حقوق بنیادین هر مصرف کننده به شمار می رود. نظر به اهمیت فوق العاده حق ایمنی، در قوانین حمایت از مصرف کننده عمده کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه توجه ویژه ای به این حق شده و تمهیدات مختلفی برای تضمین رعایت آن از سوی عرضه کنندگان - اعم از تولید کننده و توزیع کننده - پیش بینی گردیده است. در سطح بین المللی نیز به ویژه در اتحادیه اروپا، اهتمام فراوانی برای تحقق این منظور صورت پذیرفته است. با این همه، وضع در کشور ما تا حدی متفاوت است و مقررات موجود به هیچ وجه وافی به مقصود نمی باشند. در این مقاله کوشش شده است تا با بررسی ضرورت حمایت از این حق و مطالعه تطبیقی قوانین برخی از کشورها، نواقص مهم قانونی کشورمان روشن و پیشنهادات لازم جهت لحاظ داشتن در "لایحه حمایت از حقوق مصرف کنندگان" به مقنن ارایه گردد.

مفهوم سرمایه انسانی را در اوایل دهه 1960 شولتز و دنیسون معرفی کردند و از آن زمان بررسی نقش آن در پدیده های مختلف اقتصاد مورد توجه نظریه پردازان علم اقتصاد قرار گرفته است. آموزش، تجربه و سلامت سه بعد اصلی سرمایه انسانی را تشکیل می دهند که نقش آموزش در آن قابل توجه است. جنبه آموزشی سرمایه انسانی را برخوداری آموزشی می نامند. در این پژوهش ضمن معرفی و بیان نقاط ضعف و قوت شاخصهای متعددی که تاکنون برای  برخورداری آموزشی معرفی شده اند، چنین استدلال می شود که شاخص متوسط سالهای تحصیل، خصوصیات مطلوبی را برای بیان برخورداری آموزشی داراست، از این رو، ضمن تشریح روش مقطعی باور در محاسبه متوسط سالهای تحصیل، با اعمال تعدیلات لازم در روش وی برای سازگاری با ویژگیهای منحصر به فرد سیستم آموزشی ایران و همچنین، داده های آموزشی موبوط، الگویی برای محاسبه سری زمانی این شاخص در ایران تدوین می شود و متوسط سالهای تحصیل جمعیت 15ساله و بالاتر را در طی دوره 1340-1380 محاسبه می کنیم. شاخص مزبور برای دو جنس زن و مرد و همچنین، چهار مقطع تحصیلی ابتدایی، راهنمایی، متوسطه و دانشگاه محاسبه شده است.

لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

هدف این مقاله بررسی میزان برخورداری ازشاخص های مختلف رفتار شهروندی سازمانی در یکی از سازمان های آموزشی بوده است. در این تحقیق رفتار شهروندی سازمانی کارکنان دانشگاه مازندران با توجه به نوع وظایف، سابقه خدمت، سطح تحصیلات، جنسیت و نوع استخدام، در چارچوب نظریه ارگان مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است. جامعه آماری آن 300 نفراز پرسنل بخش های مختلف دانشگاه هستند و روش جمع آوری اطلاعات به شیوه سرشماری انجام گرفته است. روش تحقیق از نوع توصیفی-پیمایشی است که داده ها با استفاده از روش مثلث سازی و سه ابزار پرسش نامه، مصاحبه و بررسی اسناد جمع آوری شدند. یافته های این تحقیق نشان می دهد که کارکنان دانشگاه مازندران از رفتار شهروندی سازمانی برخوردار هستند. ولی میان میزان برخورداری از شاخص های مختلف رفتار شهروندی سازمانی تفاوت معنی داری وجود دارد. هم چنین از دیگر یافته های حاصل از این تحقیق این است که میان کارکنان در میزان برخورداری برحسب جنسیت نوع وظایف، سطح تحصیلات و نوع استخدام تفاوت معنی داری وجود ندارد. ولی از نظر سابقه خدمت تفاوت معنی دار وجود دارد. یافته های حاصل از مصاحبه نیز نشان دادکه کارکنان از رفتار شهروندی سازمانی برخوردار هستند، در نهایت بررسی اسناد و مدارک نیز گویای این بود که دانشگاه در زمینه آموزش رفتارهای شهروندی دوره آموزشی برگزار نکرده است. بر این اساس توجه بیش تر به شناخت رفتار شهروندی سازمانی در دانشگاه مازندران به منظور افزایش اثربخشی سازمان بیش از پیش احساس می شود و به دنبال آن، نیاز به شناخت و آموزش این مفهوم و ابعاد آن به منظور توانمندسازی نیروی انسانی را می طلبد.

بررسی و شناخت نواحی روستایی و تحلیل قابلیت ها و تنگناهای آنها در فرایند برنامه ریزی توسعه روستایی اهمیت بسزایی دارد و امروزه آگاهی از امکانات و تنگناهای نواحی روستایی، نوعی ضرورت جهت ارائه طرح ها و برنامه های توسعه محسوب می شود. تعیین و تحلیل سطوح برخورداری نواحی روستایی در زمینه های مختلف با استفاده از روش های کمی نقش مهمی در این فرایند دارد. در مقاله حاضر با بهره گیری از «شاخص ناموزون موریس» و استفاده از 27 شاخص در زمینه های اقتصادی، اجتماعی و کالبدی به تعیین و تحلیل سطوح برخورداری دهستان های استان زنجان پرداخته شده است. نتایج مطالعات نشان دهنده تفاوت زیاد در سطوح برخورداری دهستان هاست؛ به طوری که 12 دهستان از مجموع 44 دهستان استان در همه زمینه های اقتصادی، اجتماعی و کالبدی در سطوح «محروم» و یا «کمتر برخوردار» قرار دارند و تنها 11 دهستان به طور نسبی توسعه یافته محسوب می شوند. امکانات محیطی، مجاورت و فاصله نزدیک با مراکز شهری، کانون ها و محورهای توسعه، محدوده های صنعتی و شبکه های زیربنایی عمده نقش موثری در سطوح برخورداری نواحی روستایی استان دارد. در راستای توسعه هماهنگ و متوازن نواحی روستایی، تقویت مراکز محلی اعم از شهرهای کوچک و مراکز روستایی، و همچنین ایجاد و تقویت کانون ها و محورهای جدید توسعه در نواحی محروم استان ضروری است.