این پژوهش به مقایسه تأثیر چهار هفته تمرینات تخصصی بدمینتون به همراه انسداد جریان خون بر ویژگی های روانشناختی و اضطراب در بدمینتون بازان ماهر می پردازد. در این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون، بدمینتون بازان نخبه پسر و دختر استان آذربایجان شرقی انتخاب و به صورت کاملاً تصادفی در دو گروه تمرین با محدودیت جریان خون و تمرین بدون محدویت جریان خون قرار گرفته و برنامه تمرینی سه جلسه در هفته (چهار هفته، هر جلسه 60 دقیقه) را انجام دادند. در پیش آزمون پرسشنامه های آمادگی روانی و اضطراب اجتماعی واتسون و فرند مورد برسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که اجرای تمرینات بدمینتون با و بدون محدودیت کالریایی باعث ایجاد تفاوت در نمره کل آمادگی روانی آزمودنی ها شد اما در میزان اضطراب هیچ تفاوتی مشاهده نشد. شیوه تمرینی انسداد جریان خون می تواند مسیر نوینی در تمرینات ورزشی بوجود آورده و باعث ایجاد تغییرات در سطح آمادگی روانی ورزشکاران حرفه ای می شود.

هدف از پژوهش حاضر، شناسایی ویژگی های روانسنجی مقیاس استحکام روانی نوجوانان مک گوئن و همکاران(2016) و آزمون رابطه ی آن با اهمالکاری تحصیلی، اضطراب فراگیر و اضطراب ریاضی در قالب تحلیل مسیر بود.نمونه آماری پژوهش شامل 455 نفر از دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر زنجان بود که به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. شرکت کنندگان به صورت حضوری و اجرای کلاسی به مقیاس های مربوطه پاسخ دادند. تجزیه وتحلیل داده ها، به صورت دو فازی و با بکارگیری روش های آماری تحلیل عاملی و تحلیل مسیر انجام شد. در فاز اول پژوهش به بررسی ویژگی های روانسنجی مقیاس استحکام روانی پرداخته شد. نتایج نشان داد یک راه حل شش عاملی، مطابق با شش ویژگی پیشنهادی استحکام روانی یعنی چالش، تعهد، کنترل (زندگی و هیجان) و اعتماد به نفس(توانایی ها و بین فردی)، نسبت به مدل های رقیب بهترین برازش مدل را دارد. به علاوه همسانی درونی کل مقیاس با استفاده از آلفای کرونباخ 81/0 بدست آمد. در فاز دوم پژوهش به آزمون اثرات مستقیم و غیر مستقیم استحکام روانی بر اضطراب(فراگیر و ریاضی) و اهمالکاری تحصیلی با بکارگیری تکنیک آماری تحلیل مسیر پرداخته شد. نتایج پژوهش نشان که استحکام روانی اثر مستقیم بر اضطراب فراگیر، اضطراب ریاضی و اهمالکاری تحصیلی دارد به علاوه استحکام روانی با میانجی گری اضطراب فراگیر بر اهمالکاری تحصیلی و اضطراب ریاضی اثر غیر مستقیم دارد. پیامد یافته های پژوهش از جمله کاربرد نتایج در مدارس و محیط های تحصیلی و پیشنهادات پژوهشی برای مطالعات آتی مورد بررسی قرار گرفت.

یکی از رایج ترین و کاربردی ترین مداخلات روان شناختی در زمینه مدیریت حالات هیجانی، مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی و پذیرش است. هدف مطالعه حاضر بررسی اثرات مداخله مبتنی بر ذهن آگاهی-پذیرش و تعهد بر نشخوارفکری خشم، اضطراب رقابتی، کژتنظیمی هیجان و عملکرد ورزشی در ورزشکاران مرد رشته بدنسازی بود. پژوهش حاضر از نوع مطالعات نیمه تجربی بود که در قالب طرح تک موردی با خط پایه چندگانه اجرا شد. جامعه آماری شامل تمام ورزشکارانی بود که به باشگاه های ورزشی بدن سازی در شهرستان سلسله از توابع استان لرستان در سال 2021 مراجعه کرده بودند. از بین این افراد تعداد 10 نفر که حائز ملاک های ورود به پژوهش بودند با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. شرکت کنندگان به صورت انفرادی در یک برنامه 8 جلسه ای مبتنی بر ذهن آگاهی-پذیرش و تعهد شرکت کردند. داده ها با استفاده از تحلیل نیمرخ نمودارهای دیداری، شاخص تغییر پایا (RCI)، شاخص داده های ناهمپوش (PND,PAND,PEM)، شاخص میزان بهبودی، و اندازه اثر D کوهن تفسیر شدند. نتایج نشان داد که مداخله مبتنی بر ذهن آگاهی-پذیرش و تعهد منجر به کاهش نشخوارفکری خشم، اضطراب رقابتی، کژتنظیمی هیجان و نیز افزایش عملکرد ورزشی در ورزشکاران شده است. یافته های حاصل از پژوهش حاضر بیانگر این که مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی و پذیرش می تواند در بهبود کارکردهای شناختی-هیجانی و عملکرد ورزشی ورزشکاران مؤثر واقع شده و به کارگیری آن در کنار تمرینات جسمانی می تواند موجب بهبود عملکرد ورزشی آنها شود.

هدف این مقاله بررسی اثربخشی حالت های عاطفی و هیجانی، به عنوان مولفه های شخصیت یادگیرنده بر رفتار ریاضی است. امروزه اضطراب ریاضی مورد توجه و علاقه بسیاری از متخصصان روان شناسی آموزش ریاضی و نیز روان شناسان شناختی است تا از این طریق تأثیرهای هیجانی و برانگیختی های روانی شاگردان را در کار ریاضی بشناسند و برای کنترل و مهار علمی آنها راه کارهای عملی بیابید. در این میان اضطراب و فشار روانی و تعامل آنها با یادگیری ریاضیات جایگاه ویژه ای را در امر آموزش و یادگیری ریاضیات مدرسه و حتی دانشگاهی به خود اختصاص داده است؛ هرچند که در محافل علمی و آموزشی ما کمتر به آن توجه شده است. پژوهش ها در سال های اخیر نشان داده اند که اضطراب ریاضی غیرمعقول (اضطراب مرضی) با ایجاد مانع های جدی شناختی و آموزشی در فراگیران ضمن ابتلای آنان به ایست فکری و نقصان قابلیت های استدلالی موجبات تضعیف خودباروری ریاضی را در آنها فراهم می آورد و با ایجاد نگرش منفی به شدت بر عملکرد پیشرفت ریاضی فراگیران موثر می افتد. نوشتار حاضر با مروری اجمالی بر ادبیات کار در این عرصه می کوشد تا ضمن ارائه تعریفی از اضطراب ریاضی چگونگی تعامل میان رفتار ریاضی افراد و مقوله اضطراب ریاضی را نشان دهد.

پژوهش حاضر با هدف شناسایی اثر گشتالت درمانی بر اضطراب فراگیر و اضطراب امتحان در دانشجویان اجرا گردید. این پژوهش در روش تحقیق بالینی و بر پایه طرح چند خط پایه ای به مطالعه فرایند درمان پنج مورد پرداخت. لذا از جامعه آماری کلیه دانشجویان مراجعه کننده به مرکز مشاوره دانشگاه محقق اردبیلی پنج مورد دانشجوی مراجعه کننده دارای معیارهای اضطراب فراگیر و اضطراب امتحان (بر اساس5- DSM)، مورد مطالعه قرار گرفتند و طی مراحل سه گانه پیش آزمون (خط پایه)، پس آزمون و پیگیری، ارزیابی گردیدند. سه هفته اول به عنوان خط پایه در نظر گرفته شد، پس از 12 هفته گشتالت درمانی (هر هفته یک جلسه 1.5 ساعت)، پس آزمون اجرا گردید و سه هفته بعد سنجش پی گیری به اجرا درآمد. داده ها در منحنی چند خط پایه تحلیل گردید و یافته ها، کاهش نمرات اضطراب امتحان و اضطراب فراگیر در چهار نفر از پنج دانشجوی تحت درمان را نشان داد. بر این اساس نتایج بیانگر اثربخشی گشتالت درمانی بر کاهش اضطراب فراگیر و بهبود اضطراب امتحان در دانشجویان است.

مقدمه: علی رغم پیامدهای منفی پاندمی کووید-19 بر سلامت روان، دانش ما از روند تغییرات شدت علایم اختلال های روانشناختی در دوران پاندمی کرونا بسیار ناچیز است. هدف: هدف مطالعه حاضر بررسی تغییرات علایم اضطراب، افسردگی، وسواس فکری-عملی، اضطراب اجتماعی و اضطراب فراگیر در جمعیت دانشجویی در دوره پاندمی کووید-19 بود. روش: این مطالعه از نظر گردآوری داده ها از نوع مطالعات توصیفی طولی است. نمونه ای به حجم 376 نفر در یک پلتفرم پژوهشی آنلاین (پرسآل) به روش در دسترس از جامعه دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه علوم پزشکی و دانشگاه سراسری زنجان انتخاب و در 4 مرحله به فواصل زمانی 6 ماه از اردیبهشت 1399 تا مهر 1400 مورد ارزیابی قرار گرفتند. پرسشنامه های افسردگی و اضطراب بک (1996، 1993)، اختلال اضطراب فراگیر (2006)، پرسشنامه ی تجدیدنظر شده وسواسی-جبری (2002) و پرسشنامه فوبیای اجتماعی (2000) برای گردآوری داده ها استفاده شد. داده ها به روش تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر و با استفاده از نرم افزارهای SPSS نسخه 26 و R تحلیل شد. یافته ها: در طول پاندمی کووید-19، شدت علایم اضطراب (0/008=p)، وسواس فکری-عملی (0/023=p) و اضطراب فراگیر (0/052=p) روندی افزایشی داشته که با فروکش کردن شرایط پاندمی، از شدت این علایم نیز کاسته شده است. این در حالی است که شدت افسردگی پیوسته افزایشی بوده (0/001=p) و شدت اضطراب اجتماعی نیز تغییرات ناچیزی داشته است (0/964=p). نتیجه گیری: پاندمی کووید-19 موجب افزایش قابل توجه شدت علایم اختلال های روانشناختی شده است؛ لذا ضروری است که با اجرای مطالعات گسترده تر، عوامل زیربنایی این تغییرات و دیگر پیامدهای روانشناختی پاندمی کووید-19 مورد بررسی قرار گیرد.

مقدمه و هدف: اضطراب یکی از عوامل روحی-روانی ورزشکاران است که بررسی اثرات و عوامل ایجاد کننده آن می تواند برخی از مشکلات این افراد را برطرف کند. تحقیق حاضر با هدف تعیین رابطه اضطراب مربیان با اضطراب و عملکرد بازیکنان فوتسال شهرستان گناباد انجام گرفته است. روش تحقیق: این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی می باشد که با استفاده از پرسشنامه اضطراب رقابتی ورزشی مارتنز و پرسشنامه ویژگی های فردی و چک لیست عملکرد ورزشی انجام گرفته است. جامعه آماری این تحقیق را 600 نفر بازیکن و مربی فوتسال در قالب 60 تیم 10 نفره تشکیل دادند. نمونه گیری به صورت سرشماری انجام شد. داده ها در نرم افزار آماری SPSS ویرایش 19 ثبت گردید. برای توصیف داده ها از آمار توصیفی شامل شاخص های تمایل مرکزی و پراکندگی و برای تجزیه و تحلیل آماری از آزمون کای دو و ضریب همبستگی پیرسون استفاده گردید.یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد که بین سطح اضطراب مربی با سطح اضطراب ورزشکاران رابطه معنی داری وجود دارد (p=0.019). همچنین بین سطح اضطراب مربی و عملکرد ورزشکاران، رابطه معنی دار مشاهده گردید (p=0.012). بین سطح اضطراب ورزشکاران و عملکرد آن ها رابطه منفی و معنی دار وجود داشت (p=0.001، r=-0.81) و نیز بین سطح اضطراب ورزشکاران و تجربه ورزشی (p=0.001، r=-0.45) و نیز سن آن ها (p=0.001، r=-0.37) رابطه معنی دار معکوس مشاهده شد.نتیجه گیری : اضطراب رقابتی در مقایسه با سایر عوامل روانی، دارای ارتباط عمیق تر و موثرتری در اجرای مهارت های حرکتی در شرایط مسابقه می باشد و افزایش اضطراب در بازیکنان باعث کاهش عملکرد آنان می شود. لذا مربیان و مسوولین باید ضمن بررسی اضطراب رقابتی بین ورزشکاران نسبت به کاهش آن اقدام نمایند.