منطقه حفاظت شده میاندشت به وسعت 84435 هکتار و با میانگین بارندگی سالانه 250 میلی متر در غرب استان خراسان شمالی در 10 کیلومتری شرق جاجرم واقع شده است. این منطقه در تقسیم بندی های اقلیمی در زمره اقلیم های خشک قرار می گیرد. این پژوهش در سال های 1386 - 1382 با هدف بررسی جامعه های گیاهی این منطقه صورت گرفت. بدین منظور از روش اکوفیتوسوسیولوژی استفاده شد که در آن علاوه بر معیارهای فیزیونومیک و فلوریستیک، معیار اکولوژیک نیز در تشخیص محیط های آندوژن مورد توجه است. عوامل اکولوژی مورد بررسی در هریک از قطعات نمونه، شامل ارتفاع از سطح دریا، میزان و جهت شیب، pH، EC، OC و بافت خاک بود. در نهایت شرایط اکولوژیکی زیستگاه هریک از هم آرایه های شناسایی شده تعیین گردید. تجزیه و تحلیل به روش AFC و CAH ، با استفاده از نرم افزار آنافیتو صورت گرفت. تجزیه و تحلیل داده های مربوط به 196 گونه گیاهی جمع آوری شده از منطقه و 195 قطعه نمونه، منجر به تفکیک 33 جامعه و 2 زیر جامعه گردید مهم ترین جامعه ها از نظر وسعت پراکنش در منطقه، جامعه های Ephedretum sarcocarpae، Artemisietum sieberi، Caricetum physodis و Halimocnemidetum piliferae و Stipagrostietum plumosae بودند.

مراتع کوهستانی، بهترین زیستگاه های طبیعی، تنوع زیستی و حفاظت آب و خاک را فراهم می آورند، بنابراین شناخت و آگاهی از تاثیر متقابل بین عوامل زنده و غیر زنده اکولوژیک و ارتباط آنها به منظور مدیریت پایدار این اکوسیستم ها امری ضروری است. هدف از این تحقیق بررسی روابط پوشش گیاهی با عوامل محیطی و تعیین مهمترین عوامل موثر در پراکنش پوشش گیاهی است. بدین منظور بعد از بازدید مقدماتی و انتخاب منطقه مورد مطالعه، 20 واحد کاری از تلفیق نقشه های شیب، جهت شیب، ارتفاع و زمین شناسی، با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافیایی تعیین گردید. سپس در هر واحد، نمونه برداری از پوشش گیاهی به روش سیستماتیک-تصادفی و از طریق پلات گذاری در امتداد 3 ترانسکت 100 متری انجام شد. در طول هر ترانسکت، 10 پلات با ابعاد یک متر مربع و به فاصله 10 متر از هم قرار داده شد. همچنین در ابتدا و انتها و وسط هر ترانسکت از عمق 30-0 سانتی متری نمونه خاک برداشت شد. خصوصیات خاک از قبیل ازت، فسفر، ماده آلی، اسیدیته، شوری و بافت خاک اندازه گیری گردید. تجزیه و تحلیل داده های جامعه شناسی گیاهی به دو روش تجزیه و تحلیل ارتباط های عاملی (AFC) و طبقه بندی سلسله مراتب بالارونده (CAH) انجام گرفت. بر این اساس 5 گروه اکولوژیک در منطقه مورد مطالعه شناسایی شد. سپس به منظور بررسی رابطه بین متغیرهای محیطی (فاکتورهای خاک و توپوگرافی) و گونه های غالب پوشش گیاهی، از آنالیز چند متغیره، استفاده شد. نتایج نشان داد که مهم ترین خصوصیات خاکی موثر در پراکنش و استقرار گونه های غالب، ازت، فسفر و بافت خاک و از بین عوامل توپوگرافی شیب و ارتفاع از سطح دریا تاثیر بسزایی دارد.

منطقه باغ شاد بخشی از پارک ملی خجیر به مساحت 2310 هکتار است که در فاصله 22 کیلومتری شرق تهران قرار دارد. پوشش گیاهی منطقه باغ شاد به روش براون بلانکه مورد مطالعه قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده های جامعه شناسی گیاهی با استفاده از نرم افزار آنافیتو (Anaphyto) به دو روش تجزیه و تحلیل ارتباطهای عاملی (AFC) و طبقه بندی سلسله مراتب بالا رونده (CAH) انجام گرفت. بر این اساس 9 جامعه گیاهی و 6 زیر جامعه گیاهی در منطقه مورد مطالعه تشخیص داده شد. بررسی خصوصیات اکولوژیک منطقه باغ شاد نشان می دهد که پراکنش و استقرار جوامع گیاهی در ارتباط با ارتفاع از سطح دریا، درصد شیب، عمق و بافت خاک می باشد. سایر عوامل اکولوژیک از قبیل pH، آهک، فسفر، پتاسیم، نیتروژن، درصد ماده آلی اهمیت کمتری در پراکنش و استقرار جوامع گیاهی منطقه دارند.

آگاهی از اصول رشد و تکامل، چگونگی ساختار تحت تاثیر عوامل طبیعی و ارزیابی قابلیت جوامع زیستی، گام نخست در مدیریت مناسب برای برآورد نیازهای اقتصادی - اجتماعی و حفظ روند پویایی اکوسیستم طبیعی است. بنابراین طبقه بندی رویشگاه های طبیعی بر اساس عوامل اکولوژیک، می تواند به عنوان معیاری از کیفیت اکو سیستم های جنگلی باشد. این تحقیق با هدف طبقه بندی رویشگاه بر اساس جوامع گیاهی، در جنگل آموزشی - پژوهشی دانشگاه تهران واقع در خیرودکنار نوشهر انجام گرفته است. برای بررسی جوامع گیاهی از روش براون - بلانکه استفاده شد. داده های مربوط به پوشش گیاهی با استفاده از نرم افزار ANAPHYTO مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. جوامع منطقه بر اساس حضور گونه های معرف در تابلوی جامعه شناسی تعیین شدند. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد که دو جامعه گیاهی برای منطقه قابل تشخیص است. در هر کدام از این جوامع، یک زیرجامعه مشاهده می شود:1- جامعه Rusco-Fagetum با زیر جامعه Mercurialietosum perenni و گونه های شاخص:Ruscus hyrcanus, Laurocerasus officinalis, Danae racemosa, Evonymus latifolia, Ilex spinigera, Frangula grandifolia, Symphandra odontosepala, Daphne mezereum, Hedera pastuchovii.2- جامعه  Carpineto-Fagetum با زیر جامعه Epimedietosum pinnatii و گونه های معرف:Pteridium aquilinem, Lathyrus vernus, Sedum stoloniferum, Primula heterochroma, Carex remota, Polygonatum oriental, Paeonia wittmanniana.

آنالیز پوشش گیاهی در رویشگاه های طبیعی بر اساس عوامل بوم شناختی می تواند به عنوان معیاری از کیفیت اکوسیستم های جنگلی باشد. بر این اساس مطالعه حاضر نیز به منظور بررسی رویشگاه بر اساس پوشش گیاهی و ارتباط آن با شرایط خاک در جنگل آموزشی-پژوهشی دانشگاه تهران واقع در خیرودکنار نوشهر انجام شده است. برای مطالعه جوامع گیاهی از روش Braun-Blanquet استفاده شد که داده های مربوط به پوشش گیاهی با استفاده از نرم افزار آنافیتو (ANAPHYTO) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و جوامع منطقه بر اساس حضور گونه های معرف در تابلوی جامعه شناسی تعیین شدند. سپس بر اساس داده های اولیه پوشش گیاهی، گروههای اکولوژیک با استفاده از آنالیز دو طرفه گونه های معرف (TWINSPAN) معین شدند. در هر یک از این گروهها، گونه های ترجیح پذیر با تواتر ویژه مشخص شده و قطعات نمونه ای که این گونه ها در آنها حضور دارند به عنوان محلهای نمونه برداری خاک انتخاب شدند. با این توضیح که اگر برخی از قطعات نمونه با شرایط یاد شده در یک طبقه شکل زمین قرار گیرند، تنها در یکی از آنها نمونه خاک برداشت می شود. اطلاعات مربوط به مشخصه های خاک با استفاده از تجزیه به مولفه های اصلی مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج حاصل از این مطالعه نشان می دهد که دو جامعه گیاهی Rusco-Fagetum و Carpineto-Fagetum برای منطقه قابل تشخیص می باشند. در جامعه Carpineto –Fagetum مشخصه های میزان رس و شن، رطوبت اشباع، ازت کل و کربن آلی و در جامعهRusco – Fagetum ، عمق خاک، میزان سیلت، فسفر و اسیدیته از عوامل موثر در گسترش این جوامع می باشند.

منطقه «واوسر» با وسعتی در حدود 2413 هکتار، در فاصله طول جغرافیایی 53o37'35'' - 53o43'45'' و عرض جغرافیایی36o5'40'' – 36o10'13'' واقع شده است. پوشش گیاهی منطقه بر اساس مکتب براون - بلانکه (زیگماتیست) مورد مطالعه قرار گرفت. تجزیه و تحلیل جوامع گیاهی با استفاده از روش های AFC و CAH انجام و در مجموع هشت جامعه گیاهی تشخیص داده شد. جوامع زیربخش اعظم پوشش طبیعی منطقه مورد مطالعه را تشکیل می دهند:Stachyetum laxae, Astragalo caspici, Onobrychidetum cornutae, Fagetum orientalis, Querco macrantherae, Fagetum orientalis پراکنش جوامع گیاهی منطقه، اساسا تحت تاثیر عوامل توپوگرافیکی، شامل ارتفاع از سطح دریا، جهت و میزان شیب، و عوامل خاکی نظیر EC، pH، SP و بافت خاک قرار دارد. به طور کلی این عوامل موجب استقرار اجتماعات گیاهی در نوارهای ارتفاعی و شیب های مختلف شده است.

منطقه باغ شاد بخشی از پارک ملی خجیر به مساحت 2310 هکتار است. این منطقه در 22 کیلومتری شرق تهران و در جنوب جاده هراز قرار دارد. از نظر موقعیت جغرافیایی در فاصله بین 35o36’41” و 35o39’33” عرض شمالی و 51o40’29” و 41o46’52” طول شرقی قرار گرفته است. در این تحقیق پوشش گیاهی منطقه بر اساس روش براون- بلانکه بررسی شد. تشکیلات گیاهی اصلی و فرعی بر مبنای معیار فیزیونومیکی مشخص و در هر یک بر اساس معیارهای فلورستیکی و اکولوژیکی افراد جامعه تشخیص داده شد. برای تعیین سطح قطعات نمونه در هر فرد جامعه از روش سطح حداقل استفاده شد و در مجموع 85 قطعه نمونه از کل منطقه برداشت شد. اطلاعاتی که از قطعات نمونه برداشت شد، شامل ضریب فراوانی- چیرگی و ضریب جامعه پذیری گونه های گیاهی بود. تجزیه و تحلیل داده های جامعه شناختی گیاهی با استفاده از نرم افزار آنافیتو (Anaphyto) به دو روش رسته بندی و طبقه انجام گرفت. با توجه به اینکه در منطقه مورد بررسی افراد جوامع گیاهی متعددی وجود داشت، پس از تجزیه و تحلیل اولیه به تجزیه و تحلیل جزیی اقدام شد. سپس با استفاده از نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل قطعات نمونه و گونه ها، جدول جامعه شناسی گیاهی ساخته شد. بر این اساس 9 جامعه گیاهی و 6 زیر جامعه گیاهی در منطقه مورد بررسی تشخیص داده شد. پس از تعیین محدوده جوامع و زیرجوامع گیاهی ، نقشه جامعه شناسی گیاهی منطقه با استفاده از نرم افزار Arc View 3.1 تهیه شد.

بخش مرکزی منطقه حفاظت شده سفید کوه با وسعتی در حدود 10000 هکتار در فاصله طول جغرافیایی 48° 8´-48° 2´ و عرض جغرافیایی 33° 42´-33° 40´ واقع شده است. پوشش گیاهی منطقه بر اساس مکتب  (Zygmatist) Braun-Blanquetمورد مطالعه قرار گرفت و طی آن، 18 جامعه و 6 زیر جامعه بر پایه تجزیه و تحلیل داده های جامعه شناسی گیاهی به روش های FCA و HAC تشخیص داده شد. این جوامع جنگل استپی به رده Quercetea persicae و راسته Quercetalia persicae تعلق دارند. جوامع زیر بخش اعظم پوشش طبیعی منطقه مورد مطالعه را تشکیل می دهند: Quercetum persicae, Amygdaletum orientalis, Polygono luzuloidis-Astragaletum strictifolii, Lonicero nummulariifoliae-Amygdaletum orientalis, Phlomido olivieri-Ferulaginetum angulatae, Astragalo microphysae-Acantholimentum aspadani, Astragalo nervistipuli-Daphnetum mucronatae پراکنش جوامع گیاهی منطقه اساسا تحت تاثیر عوامل توپوگرافیکی شامل ارتفاع از سطح دریا، جهت و میزان شیب و عوامل خاکی از جمله عمق و بافت قرار دارد. به طور کلی، این عوامل موجب استقرار اجتماعات گیاهی در نوارهای ارتفاعی و شیب های مختلف شده اند.

ذخیره گاه بیوسفر میانکاله با وسعتی حدود 68800 هکتار و با موقعیت 53o 35¢- 54o 2¢ طول شرقی و 36o 45¢-36o 55¢ عرض شمالی در 12 کیلومتری شمال شهرستان بهشهر (استان مازندران) واقع شده است. پوشش گیاهی منطقه بر اساس روش براون - بلانکه (زیگماتیست) مورد مطالعه قرار گرفت و طی آن 26 جامعه گیاهی بر پایه تجزیه و تحلیل داده های جامعه شناختی با استفاده از نرم افزار آنافیتو به روش های تجزیه و تحلیل ارتباط های عاملی (AFC) و طبقه بندی سلسله مراتب بالارونده (CAH) تشخیص داده شد. جامعه های زیر بخش بیشتر پوشش طبیعی منطقه مورد مطالعه را تشکیل می دهند: Punicetum granati, Junco maritimi - Rubetum sancti, Juncetum littoralis, Salicornietum europaeae پراکنش جامعه های گیاهی منطقه اساسا تحت تاثیر خصوصیات شیمیایی خاک از جمله EC، کاتیون های Na+، Ca2+، Mg2+، آنیون های Cl-، HCO3-، SO42- و سطح ایستایی قرار می گیرند.