نتایج جستجو

1759

نتیجه یافت شد

مرتبط ترین ها

اعمال فیلتر

به روزترین ها

اعمال فیلتر

پربازدید ترین ها

اعمال فیلتر

پر دانلودترین‌ها

اعمال فیلتر

پر استنادترین‌ها

اعمال فیلتر

تعداد صفحات

176

انتقال به صفحه



فیلترها/جستجو در نتایج    

فیلترها

سال

بانک‌ها




گروه تخصصی








متن کامل


مرکز اطلاعات علمی SID1
مرکز اطلاعات علمی SID
اسکوپوس
مرکز اطلاعات علمی SID
ریسرچگیت
strs
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1385
  • دوره: 

    7
  • شماره: 

    3 (مسلسل 28)
  • صفحات: 

    179-186
تعامل: 
  • استنادات: 

    1
  • بازدید: 

    1648
  • دانلود: 

    305
چکیده: 

زمینه و هدف: اختلال در بیان هر یک از ژن های موثر در مسیر اسپرماتوژنز به عنوان یکی از عوامل احتمالی ایجاد آزواسپرمی غیرانسدادی و ناباروری مردان مطرح می باشد. در این میان نحوه بیان ژن های موثر در توانایی حرکت اسپرم نیز می تواند تاثیر قابل توجهی بر باروری مردان داشته باشد. مطالعات اخیر نشان می دهد ژن TSGA10 در انجام روند طبیعی اسپرماتوژنز موثر می باشد، به طوری که پروتئین حاصل از این ژن در موش منجر به تشکیل ساختار اصلی دم اسپرم می شود. تاکنون مطالعه گسترده ای درباره نحوه بیان ژن در بافت بیضه مردان نابارور انجام نشده است.روش بررسی: در این مطالعه، بیان mRNA ژن TSGA10 در بافت بیضه 84 مرد مبتلا به آزواسپرمی مراجعه کننده به مرکز درمان ناباروری ابن سینا در سال های 84-1383 به روش Semi-quantitative Nested RT-PCR مورد بررسی قرار گرفت. همچنین با هدف تعیین اثر بیان ژن فوق در پیشرفت اسپرماتوژنز، بررسی و امتیازدهی هیستوپاتولوژی بر اساس روش Johnsen  در نمونه ها صورت گرفت. برای آنالیز آماری از نرم افزار SPSS ویرایش 2/11 استفاده شد. تفاوت بین بیان ژن بر اساس متغیرهای کمی با استفاده از آزمون های t و آنالیز کوواریانس بررسی و a<0.05 به عنوان سطح معنی دار آماری در نظر گرفته شد.نتایج: بیان mRNA ژن TSGA10 در بافت بیضه 31 بیمار دارای آزواسپرمی غیرانسدادی (9/36%) مشاهده شد و رابطه معنی داری با میزان پیشرفت اسپرماتوژنز داشت (p<000.0). از نظر هیستوپاتولوژی، ژن در بیماران دارای امتیاز بالای Johnsen بیان شده بود، در حالی که در نمونه های بیماران با امتیاز کمتر از 5/4، عدم بیان وجود داشت.نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که ژن TSGA10 در بیضه بیان شده و مختص سلول های جنسی می باشد. به نظر می رسد عدم بیان ژن در بیضه بتواند تاثیر منفی در اسپرماتوژنز و باروری مردان داشته باشد. از سوی دیگر، تعیین زمان شروع یا خاتمه بیان ژن در مرحله خاصی از اسپرماتوژنز، امکان استفاده از آن به منظور تعیین پیشرفت اسپرماتوژنز در کنار یافته های پاتولوژی را میسر می سازد.

آمار یکساله:  

بازدید 1648

دانلود 305 استناد 1 مرجع 19
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1388
  • دوره: 

    5
  • شماره: 

    3 (پیاپی 19)
  • صفحات: 

    179-184
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    945
  • دانلود: 

    264
چکیده: 

مقدمه: سفیکسیم یک آنتی بیوتیک باکتریال با طیف گسترده است که توانایی مقابله با پاتوژن های گوناگون به ویژه ارگانیسم های گرم منفی را دارد. امروزه استفاده گسترده ای از سفالوسپورین ها، به ویژه سفیکسیم در بیماری های عفونی می شود.هدف: با توجه به اثرات این گروه از آنتی بیوتیک ها بر سیستم تولید مثل این تحقیق به منظور تعیین اثرات سفیکسیم روی هورمون های محور هیپوفیز-گناد، گنادوتروپین ها و مورفولوژی بیضه در موش های نر سوری نژاد balb/c صورت گرفت.مواد و روش ها: در این تحقیق 18 سر موش سوری نر، نژاد balb/c به سن 16-12 هفته و به وزن تقریبی 35 ± 5 گرم انتخاب و به سه گروه 6 تایی شامل شاهد، شم (گروهی که فقط حلال دارو را دریافت می کند) و تجربی تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت 10 روز متوالی سفیکسیم را با دوز 0.5 گرم/کیلوگرم که در حلالی به نام دی متیل سولفوکساید (DMSO) حل شده بود به صورت داخل صفاقی دریافت کرد. گروه شم در این مدت فقط حلال دارو (DMSO) دریافت کرد و گروه شاهد هیچ ماده ای دریافت ننمود. در انتهای تحقیق میزان هورمون ها با روش رادیو ایمنو اسی اندازه گیری شد. معیارهای مورفولوژیک بیضه (حجم، طول و وزن) اندازه گیری شد. نتایج با استفاده از آزمون تی و نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایج: هورمون محرک فولیکولی (FSH) بین گروه های تجربی و کنترل اختلاف معنی داری داشت. اختلاف هورمون دی هیدرواپی آندروسترون (DHEA) در بین گروه های تجربی و شم نیز معنی دار بود. تفاوت معنی داری در سنجش معیارهای مورفولوژیک بیضه، هورمون لوتیینی (LH) و تستوسترون مشاهده نشد.نتیجه گیری: با توجه به نقش فیزیولوژیکی سلول های سرتولی در طول اسپرماتوژنز، ممکن است کاهش هورمون FSH اثرات منفی روی تولید اسپرم و پتانسیل تولید مثلی موش نر داشته باشد.

آمار یکساله:  

بازدید 945

دانلود 264 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1385
  • دوره: 

    15
  • شماره: 

    58
  • صفحات: 

    48-53
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    2212
  • دانلود: 

    232
چکیده: 

مقدمه: کریپتورکیدیسم یکی از شایع ترین ناهنجاری های دوران کودکی است و زمانی رخ می دهد که بیضه در قسمتی از مسیر نزول طبیعی خود، بین کلیه ها و اسکروتوم متوقف شود. چون در منطقه ما آژنزی بیضه مورد بررسی قرار نگرفته، ممکن است تصویر منطقه ای آن متفاوت باشد. هدف این مطالعه ارائه تصویر روشن تری از این ناهنجاری در منطقه و طرح این سوال است که استفاده نکردن از لاپاروسکوپی تشخیصی می تواند باعث افزایش تشخیص کاذب آژنزی بیضه بشود یا خیر؟مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی در بیمارستان رازی رشت در سال های 82 – 1377 انجام شد که از کل افراد بستری، بیماران مبتلا به عدم نزول بیضهUDT) ) مشخص شدند. سپس اطلاعات موجود را بر اساس سن، یک یا دو طرفه بودن بیماری های همراه، مکان آناتومیک توقف نزول بیضه، روش ها و وضعیت تشخیص و اولین نشانه در هنگام مراجعه بیمار، استخراج کرده و در پایان به تجزیه و تحلیل آنها پرداخته شد.نتایج: از 7200 بیمار بستری در بخش ارولوژی در سال های 82 – 1377، 235 بیمار مبتلا به عدم نزول بیضه بودند که فراوانی نسبی این بیماری در بیماران بستری 3.26% بدست آمد.بیشترین سن مراجعه بیماران در 14 –5 سالگی بود که 41.3% است. بر اساس بیماری های همراه، 14% بیماران UDT طرف مقابل، 8.1% هرنی اینگوینال، 1.7% هیپوسپادیس، 6% هیدروسل، 0.9 % پیچش بیضه و 3% ناباروری داشتند.از نظر محل آناتومیک توقف بیضه، 61.4% داخل کانال اینگوینال، 16.1% ناحیه سطحی کانال، 14% داخل شکم و 0.9 % در ناحیه سوپراپوبیک قرار داشتند و 7.6% آنها دچار آژنزی بیضه بودند.نتیجه گیری: UDT شیوع نسبتا بالایی دارد و اکثر بیمارانی که عمل جراحی شده اند در رده سنی بالا (14 – 5 سالگی) قرار داشتند. که لزوم آموزش همگانی در این مورد را مطرح می سازد. از طرفی با توجه به شیوع بالای آژنزی بیضه (7.6%) پیشنهاد می شود که قبل از عمل جراحی در بیمارانی که بیضه غیر قابل لمس دارند لاپاروسکپی تشخیصی انجام شود.

آمار یکساله:  

بازدید 2212

دانلود 232 استناد 0 مرجع 2
گارگاه ها آموزشی
نویسندگان: 

HONAR AMOUZ A.

نشریه: 

CELL JOURNAL (YAKHTEH)

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2008
  • دوره: 

    10
  • شماره: 

    SUPPLEMENT 1
  • صفحات: 

    33-33
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    7496
  • دانلود: 

    9195
کلیدواژه: 
چکیده: 

Spermatogenesis is inherently a highly organized, efficient and complex process controlled by cellular and hormonal interactions that are not well understood. In order to comprehensively investigate testis function, an in vitro or in vivo model for spermatogenesis is required that is accessible and can faithfully mimic the donor tissues environment. testis tissue xenografting involves grafting of small fragments of testis tissue from immature donor males of a variety of mammalian species under the back skin of host mice to allow the grafted tissue to grow and develop. testis tissue xenografting has numerous potential applications. Perhaps most importantly, it can be used as an in vivo culture system to study testis function from a variety of donor species in a laboratory mouse. Using this culture system, virtually all aspects of testis function remain intact and the testis tissue is accessible for study and interventions. Therefore, it can serve as a unique and previously unavailable in vivo system for the study of spermatogenesis and steroidogenesis in a controlled manner not feasible in the target donor species. Completion of primate spermatogenesis in testis tissue fragments originating from prepubertal donor monkeys grafted into immunodeficient mice shows this technique can be used to examine spermatogenesis of primates and possibly humans, and can potentially be used as an in vivo system to study the endocrine/paracrine control of human testis in a laboratory model. This for example can be used to test the in vivo effects of new male contraceptives in the form of candidate compounds or promising hormone-therapy regimens directly on miniature primate testes incubated inside a mouse.

آمار یکساله:  

بازدید 7496

دانلود 9195 استناد 0 مرجع 0
نویسندگان: 

EBRAHIMI ALI

نشریه: 

ACTA MEDICA IRANICA

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2010
  • دوره: 

    48
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    75-76
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    18953
  • دانلود: 

    5613
چکیده: 

Congenital undescending testis is a common anomaly of testis, but we had a rare case of ectopic testis. A 15-month-old infant was operated emergently because of left incarcerate inguinal hernia. Intraoperative exploration of hernial sac revealed two ectopic testes with one spermatic cord proximally but in the middle divided to two spermatic cords in a 8 shape. There was an important point about vas deferens as it was single proximal to the chord, but divided into two in the middle of the chord. Vessels showed a similar condition about. We released both testes and brought down both of them into scrotum. This is a rare case of ectopic testis transectopia with partially common vas and vessels.

آمار یکساله:  

بازدید 18953

دانلود 5613 استناد 0 مرجع 0
نویسندگان: 

ZENG W. | RATHI R. | PAN H.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2007
  • دوره: 

    74
  • شماره: 

    6
  • صفحات: 

    674-679
تعامل: 
  • استنادات: 

    315
  • بازدید: 

    4153
  • دانلود: 

    9195
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 4153

دانلود 9195 استناد 315 مرجع 0
strs
نویسندگان: 

نشریه: 

Frontiers of medicine

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2021
  • دوره: 

    7
  • شماره: 

    -
  • صفحات: 

    1-9
تعامل: 
  • استنادات: 

    19
  • بازدید: 

    0
  • دانلود: 

    864
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 0

دانلود 864 استناد 19 مرجع 0
نویسندگان: 

نشریه: 

medRxiv

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2020
  • دوره: 

    -
  • شماره: 

    -
  • صفحات: 

    0-0
تعامل: 
  • استنادات: 

    315
  • بازدید: 

    844
  • دانلود: 

    9195
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 844

دانلود 9195 استناد 315 مرجع 0
نویسندگان: 

PERHEENTUPA A. | HUHTANIEMI I.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2009
  • دوره: 

    299
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    2-13
تعامل: 
  • استنادات: 

    315
  • بازدید: 

    4802
  • دانلود: 

    9195
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 4802

دانلود 9195 استناد 315 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2021
  • دوره: 

    16
  • شماره: 

    4
  • صفحات: 

    461-464
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    590
  • دانلود: 

    515
چکیده: 

Primary leiomyosarcoma in testis is an uncommon tumor with few cases reported. It generally develops after radiotherapy or long-term taking anabolic steroid medication. We report a 53-year-old male patient with primary testis leiomyosarcoma who presented with painless testicular enlargement without any known predisposing factors. Ultrasound revealed a large heterogeneous left testicular solid lesion. Alpha-fetoprotein (AFP) and beta-human chorionic gonadotrophin (beta-HCG) levels in serum were normal. Left radical orchidectomy following with histology assessment established a diagnosis of primary leiomyosarcoma of testis. No data of cancer metastasis was established. The patient didn’ t receive any adjuvant therapy. There wasn’ t any evidence of recurrence after 1 year follow-up. Leiomyosarcoma must be one of the differential diagnoses of seronegative tumors in testis. The motivation for this paper is the extreme infrequency of the situation and the differential diagnosis by all expansive inguinoscrotal tumors.

آمار یکساله:  

بازدید 590

دانلود 515 استناد 0 مرجع 0
litScript