نتایج جستجو

80

نتیجه یافت شد

مرتبط ترین ها

اعمال فیلتر

به روزترین ها

اعمال فیلتر

پربازدید ترین ها

اعمال فیلتر

پر دانلودترین‌ها

اعمال فیلتر

پر استنادترین‌ها

اعمال فیلتر

تعداد صفحات

8

انتقال به صفحه



فیلترها/جستجو در نتایج    

فیلترها

سال

بانک‌ها


گروه تخصصی







متن کامل


مرکز اطلاعات علمی SID1
مرکز اطلاعات علمی SID
اسکوپوس
مرکز اطلاعات علمی SID
ریسرچگیت
strs
نویسندگان: 

GARCI ROGER E.M. | CARMONA M.J.

نشریه: 

FRESHWATER BIOLOGY

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2006
  • دوره: 

    51
  • شماره: 

    -
  • صفحات: 

    1351-1358
تعامل: 
  • استنادات: 

    315
  • بازدید: 

    7447
  • دانلود: 

    9195
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 7447

دانلود 9195 استناد 315 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1397
  • دوره: 

    31
  • شماره: 

    4
  • صفحات: 

    71-80
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    89
  • دانلود: 

    22
چکیده: 

روتیفرها به دلیل حساسیت و اهمیت اکولوژیکی شان غالبا به عنوان موجودات آزمایشگاهی شاخص آلاینده های آبی به کار می روند. در این تحقیق سطح پاسخ جمعیت روتیفر B. calyciflorus نسبت به شش غلظت مختلف از کارباریل (1، 0، 10، 100، 200 و 400 میکروگرم در لیتر (parts per billion)) با سه تکرار به ازای هر غلظت طی مدت شش روز مورد بررسی قرار گرفت. تراکم و نرخ رشد ویژه روتیفرها به طور روزانه در گروه شاهد و تیمارهای حاوی آفت کش کارباریل محاسبه شد. نتایج نشان داد که رشد جمعیت روتیفرها با افزایش غلظت کارباریل در محیط کشت به طور معنی داری (05/0>P) کاهش یافت. بیشترین تراکم (001/1± 79/34 فرد در میلی لیتر) در روز ششم مربوط به تیمار شاهد و کمترین تراکم (10/0± 28/6 فرد در میلی لیتر) مربوط به تیمار حاوی غلظت 400 میکروگرم در لیتر کارباریل به دست آمد. همچنین نرخ رشد ویژه روتیفرها با افزایش غلظت این آفت کش به طور معنی داری (05/0>P) کاهش یافت و از 006/0± 71/0 در تیمار شاهد به 003/0± 37/0 در غلظت 400 میکروگرم در لیتر آفت کش رسید. نتایج این تحقیق نشان داد که آفت کش کارباریل قادر است حتی در غلظت های بسیار پایین جمعیت روتیفر B. calyciflorusرا به شدت تحت تاثیر قرار دهد.

آمار یکساله:  

بازدید 89

دانلود 22 استناد 0 مرجع 0
نشریه: 

علوم زیستی

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1388
  • دوره: 

    3
  • شماره: 

    3 (پیاپی 10)
  • صفحات: 

    45-55
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    845
  • دانلود: 

    185
چکیده: 

در صنعت آبزی پروری Brachionus calyciflorus به عنوان غذای آغازین جهت تغذیه لارو ماهیان استفاده می شود. از آنجایی که این موجود همه جازی بوده و از قدرت سازگاری بالای محیطی برخوردار است که در نواحی زیادی از منابع آب شیرین دنیا دیده می شود. از این رو جهت دستیابی به میزان رشد و تولید بالای این گونه بررسی تغییرات دمایی و نوری در شرایط آزمایشگاهی مورد مطالعه قرار گرفت. نمونه های خالص شده به مدت 7 ماه در تراکم حدود 50 عدد در 1 میلی لیتر به منظور سازگاری با محیط آزمایشگاه نگهداری شدند. همه آزمایشات درون لوله های آزمایش با حجم 20 میلی لیتر در 7.6 pH و شدت روشنایی 1000 لوکس بررسی شد و روتیفرها در هر لوله آزمایش روزانه شمارش شدند. در بررسی دمایی 4 تیمار با دماه های به ترتیب (25 -28)، (28 -31)،(31 -34) ، (34 -37) درجه سانتی گراد به مدت 9 روز در مقابل لامپ فلوروسنت با شدت 1000 لوکس انجام شد. در هر تیمار غذادهی ثابت با استفاده از جلبک Chlorella vulgaris با تراکم 8´105 سلول در هر میلی لیترانجام شد جهت بررسی ارتباط تاثیر عامل دما با میانگین تراکم جمعیت و زمان رسیدن به حداکثر تراکم جمعیت از آزمون توکی و آنالیز واریانس یک طرفه در برنامه Statgraphics plus استفاده شد. نتایج نشان داد که جمعیت در سطح 5 درصد اختلاف معنی داری با دما ندارد(p<0.05)  اما زمان رسیدن به حداکثر تراکم جمعیت با افزایش دما اختلاف معنی داری در سطح 5 درصد نشان می دهد (p<0.05). بررسی روشنایی در 5 تیمار 24:1 ساعت روشنایی، تیمار 12:2 ساعت روشنایی و 12 ساعت تاریکی، تیمار 16:3 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی، تیمار 24:4 ساعت تاریکی  تیمار 5: روشنایی در شرایط طبیعی) و سه تکرار برای هر تیمار در نظر گرفته شد. روتیفرها با تراکم 12 عدد در میلی لیتر به تیمارهای مورد آزمایش معرفی شدند. در تیمارهای مورد آزمایش غذادهی به جهت آلوده نشدن محیط آزمایش انجام نشد. دمای بررسی 27 درجه سانتی گراد ثابت نگه داشته شد. رابطه تاثیر فاکتور روشنایی با میزان تولید روتیفر از آزمون توکی استفاده شد. نتایج آزمایش های روشنایی نشان داد افزایش تراکم روتیفر با طول مدت روشنایی از نظر آماری اختلاف معنی دار وجود ندارد (p<0.05).

آمار یکساله:  

بازدید 845

دانلود 185 استناد 0 مرجع 1
گارگاه ها آموزشی
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1394
  • دوره: 

    9
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    1-9
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    799
  • دانلود: 

    181
چکیده: 

در این پژوهش تاثیر شدت نورهای مختلف بر رشد و تولیدمثل روتیفر Brachionus rotundiformis مورد بررسی قرار گرفت. به این منظور ویال های 10 میلی لیتر را که هر یک حاوی 3 میلی لیتر ریز جلبک دریایی Nonnochloropsis oculata با غلظت 106×12 سلول در میلی لیتر بود، به وسیله روتیفر با تراکم 10 عدد در میلی لیتر (30 عدد در هر ویال) تلقیح شدند و تحت تابش شدت نورهای مختلف (5000-4000-3000-2000-1000-200 و 7000 لوکس)، شرایط یکسان (دما بین 28o-32o، شوری pH, ppt 25 بین 7.9 تا 8.1، تراکم غذایی با غلظت 106×12 سلول در میلی لیتر و هوادهی به وسیله تکان دادن دستی ویال ها) کشت شد. نتایج آزمایش نشان داد میان تراکم های روتیفر در تیمارهای رشد یافته با شدت نورهای مختلف در زمان 12 ساعت پس از کشت، اختلاف معنی داری وجود نداشت (P>0.05). پس از 24 ساعت بیشترین تراکم روتیفر در تیمار رشد یافته در شدت نور 3000 لوکس (34±8.71 عدد در میلی لیتر) مشاهده شد، که به جز تیمار 4000 لوکس با سایر تیمارها اختلاف معنی دار بود (P<0.05). نتایج نشان داد بیشترین تراکم روتیفر در زمان های 36، 48، 60 و 72 ساعت در شدت نور 3000 لوکس بود (P<0.05). به طوری که پس از گذشت 72 ساعت میزان آن به 19 ± 255 عدد در میلی لیتر رسید. همچنین محاسبات آماری حاصل از شمارش تخم روتیفر نشان داد، طی زمان های 12 تا 72 ساعت میان تیمارها، اختلاف معنی دار بود (P<0.05). بیشترین تعداد تخم تولید شده در واحد حجم در تیمار 3000 لوکس (122±41.5 عدد در میلی لیتر) و کمترین آن مربوط به تیمار 7000 لوکس (1±4 عدد در میلی لیتر) به دست آمد. در پایان آزمایش نتایج بیان داشت، شاخص های طول لوریکا و قطر تخم، میان تیمارهای مختلف آزمایش اختلاف معنی داری نشان نداد (P>0.05). پس از گذشت 72 ساعت، کمترین تراکم روتیفر در شدت نور 7000 لوکس (57.6±20.5 عدد در میلی لیتر) و بیشترین تراکم روتیفر در شدت نور 3000 لوکس (19 ± 255 عدد در میلی لیتر) محاسبه گردید. در نتیجه با افزایش میزان شدت نور (تا 3000 لوکس) تراکم روتیفر افزایش و در شدت نورهای بالاتر، این تراکم کاهش یافت.

آمار یکساله:  

بازدید 799

دانلود 181 استناد 0 مرجع 0
نویسندگان: 

SALER S.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2009
  • دوره: 

    33
  • شماره: 

    A1
  • صفحات: 

    121-126
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    22607
  • دانلود: 

    21583
چکیده: 

With the aim of identifying the rotifera fauna of Kepektas Dam Lake, samples were collected monthly between January-December 2005. In total 11 rotifer species were identified. As a species-wise percentage, Kellicttia longispina had the highest level with 57%. When the annual abundance of species was taken into consideration Polyarthra vulgaris, Colurella uncinata, Asplanchna priodonta and Keratella cochlearis were determined as dominant species. These species were observed in most months of the year and were well observed in their annual abundance. Notholca squamula was classified as cold steno-thermal species, as this species was recorded only in February and March. Increases in rotifer individual numbers were observed in spring and summer months.

آمار یکساله:  

بازدید 22607

دانلود 21583 استناد 0 مرجع 0
نویسندگان: 

PRESTON B.L. | SNELL T.W. | FIELDS D.M.

نشریه: 

AQUATIC TOXICOLOGY

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2001
  • دوره: 

    52
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    117-131
تعامل: 
  • استنادات: 

    315
  • بازدید: 

    5518
  • دانلود: 

    9195
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 5518

دانلود 9195 استناد 315 مرجع 0
strs
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1386
  • دوره: 

    16
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    1-10
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    219
  • دانلود: 

    20
چکیده: 

گونه Brachionus calyciflorus روتیفر آب شیرین بوده که بعنوان غذای زنده برای تولید انبوه لارو ماهیان آب شیرین مورد استفاده قرار می گیرد. در این مطالعه امکان جداسازی، تخلیص و تولید نیمه انبوه روتیفر آب شیرین مورد بررسی قرار گرفت. نمونه برداری در فصل پاییز 1384 از تالاب انزلی انجام شد و گونه مورد نظر در آزمایشگاه مورد شناسایی و جداسازی قرار گرفت. جهت کشت روتیفر از محیط غذایی EPA به همراه کلرلای آب شیرین (Chlorella sp.) با تراکم cell/ml 1´106 استفاده گردید. کشت روتیفر B. calyciflorus بصورت دسته ای انجام شد. تراکم اولیه روتیفر در بالن های 1 لیتری 30 ind/ml بود. مطابق نتایج حاصله، حداکثر تراکم روتیفر در روز هفتم به میزان 453±43 ind/ml رسید و میانگین نرخ رشد به ازای هر روز 0.50 بدست آمد. میانگین طول و عرض لوریکا بترتیب 204 و 167 میکرون و میانگین طول و عرض تخم 121 و 95 میکرون بدست آمد. این آزمایش نشان داد که روتیفر آب شیرین در مدت زمان کوتاهی به میزان رشد مناسبی در شرایط آزمایشگاهی می رسد. همچنین چگونگی تولید نیمه انبوه این گونه در شرایط مصنوعی مشخص گردید.

آمار یکساله:  

بازدید 219

دانلود 20 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1395
  • دوره: 

    25
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    69-78
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    93
  • دانلود: 

    19
چکیده: 

روتیفر ها گروه مهمی از زئوپلانکتون های اکوسیستم های آبی را تشکیل داده و دارای مقادیر نسبتا زیادی از اسیدهای چرب غیر اشباع، پروتئینها و پپتیدها می باشند. روتیفر ها از جمله Brachionus plicatilis به عنوان یکی از منابع مهم غذای زنده لارو ماهیان دریایی در آبزی پروری محسوب می شوند. هدف این مطالعه ارزیابی فعالیت آنتی اکسیدانی پپتیدهای تخلیص شده از روتیفر B. plicatilis می باشد. در این پژوهش، پپتید های آنتی اکسیدانی از این روتیفر به وسیله آنزیم های –Chymotrypsin α، Papain، Neutrase، Trypsin و Alcalase هیدرولیز شدند و با استفاده از فعالیت مهارکنندگی رادیکال آزاد دی فنیل پیکریل هیدرازیل (DPPH) مورد ارزیابی قرار گرفتند. همچنین، با استفاده از روش کروماتوگرافی متوالی جداسازی و خالص سازی شدند. نتایج نشان داد که پپتید هیدرولیز شده با پپسین در مقایسه با دیگر هیدرولیزها، بالاترین فعالیت آنتی اکسیدانی را دارد. فعالیت مهارکنندگی هیدرولیز پپسین %58 در 0.015 میلی مولار DPPH مورد ارزیابی قرار گرفت. در نهایت، هیدرولیز پپسین به ترتیب با استفاده از روش های کروماتوگرافی متوالی شامل ژل فیلتراسیون کروماتوگرافی (سفادکس G-250) و فاز معکوس مایع کروماتوگرافی با کارایی بالا (HPLC) روی ستون Eurospher C18 (250×4.6mm) خالص سازی شدند. نتایج این تحقیق نشان داد که هیدرولیزهای گونه B. plicatilis دارای فعالیت آنتی اکسیدانی چشمگیری بوده و امکان استفاده از آن به عنوان مکمل در مواد غذایی قابل بررسی می باشد.

آمار یکساله:  

بازدید 93

دانلود 19 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1388
  • دوره: 

    18
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    53-66
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    569
  • دانلود: 

    87
چکیده: 

این تحقیق به منظور بررسی امکان جایگزینی غذای زنده (روتیفر) توسط یک نوع غذای میکروکپسوله شده از زمان شروع تغذیه آغازین در لاروهای شانک زردباله تا روز پانزدهم بعد از تخم گشایی با تکنیک استفاده هم زمان از غذای زنده و غذای فرموله (تغذیه ترکیبی) صورت پذیرفت. آزمایشات شامل یک تیمار کنترل بود که در آن لاروها فقط توسط غذای زنده در سرتاسر دوره آزمایش تغذیه شدند؛ سه تیمار تغذیه ترکیبی لاروها با غذای زنده و غذای میکروکپسوله که در آنها میزان غذای زنده استفاده شده 75 درصد، 50 درصد و 25 درصد میزان تیمار کنترل بود و در نهایت یک تیمار نیز به تغذیه انحصاری لاروها با غذای میکروکپسوله اختصاص داده شد. نتایج این مطالعه حاکی از آن است که در پایان دوره آزمایش بین تیمار کنترل با استفاده  100درصد از غذای زنده و تیمارهایی که در آنها از 75 درصد و 50 درصد غذای زنده به همراه غذای میکروکپسوله جهت پرورش لاروها استفاده شده بود اختلاف معنی داری از نظر طول کل، بازماندگی و مقاومت لاروها به تنش وجود نداشت (P>0.05). از نظر میزان وزن خشک بین تیمار کنترل و تیماری که در آن از 75 درصد غذای زنده به همراه غذای میکروکپسوله استفاده شده بود اختلاف معنی داری مشاهده نگردید (P>0.05). در تیمار استفاده کامل از غذای میکروکپسوله شاخصهای رشد و بازماندگی تفاوت معنی داری را با تیمارهایی که در آنها از غذای زنده برای پرورش لاروها استفاده شده بود نشان داد (P<0.05). نتایج این تحقیق نشان داد که نمی توان در پرورش لارو ماهی شانک زرد باله بطور کامل از غذای فرموله مزبور استفاده نمود، اما امکان کاهش میزان غذای زنده تا 50 درصد و جایگزینی آن با غذای میکروکپسوله با استفاده از تکنیک تغذیه ترکیبی وجود دارد.

آمار یکساله:  

بازدید 569

دانلود 87 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1394
  • دوره: 

    28
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    198-209
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    54
  • دانلود: 

    23
چکیده: 

Euchlanis dilatata از روتیفرهای آب شیرین است که پتانسیل پرورش مناسبی به عنوان غذای زنده در آبزی پروری دارد. در این تحقیق رشد و تولید این گونه با تغذیه جیره از 6 جیره شامل کلرلا (Chlorella vulgaris)، سندسموس (Scenedesmus quadricauda)، کلرلا + سندسموس، کود مرغی، کود گاوی، کود مخلوط مرغی + گاوی مورد مطالعه قرار گرفت. آزمایش به مدت 16 روز در دمای 24 درجه سانتی گراد، دوره نوری 12 ساعت تاریکی: 12 ساعت روشنایی و شدت نور 60 میکرمول فوتون بر متر مربع بر ثانیه در ارلن مایرهای 250 میلی لیتری در قالب طرح کاملا تصادفی در سه تکرار انجام شد. نتایج نشان داد که نوع جیره بر رشد و تولید E. dilatata تاثیر معنی دار دارد (P<0. 05). میانگین اوج تراکم جمعیت روتیفر E. dilatata تغذیه شده با تیمارهای کلرلا، سندسموس، کلرلا + سندسموس، کود مرغی، کود گاوی، کود مخلوط مرغی+ گاوی به ترتیب 7/115، 0/65، 8/128، 3/22، 2/69 و 3/163 فرد در میلی لیتر بدست آمد. علاوه بر این، میانگین میزان رشد ویژه روتیفر به ترتیب 25/0، 24/0، 28/0، 02/0، 24/0 و 30/0 در روز بدست آمد. میانگین طول و عرض لوریکا بترتیب دارای دامنه 272-153 میکرون و 226-108 میکرون داشت. بطورکلی، پرورش این گونه با کلرلا + سندسموس و تیمار کود مرغی + کود گاوی عملکرد مناسب تری را داشت. پرورش E. dilatata با تغذیه روی کود مرغی + کود گاوی ممکن است هزینه های تولید روتیفر را کاهش دهد.

آمار یکساله:  

بازدید 54

دانلود 23 استناد 0 مرجع 0
litScript