نتایج جستجو

195

نتیجه یافت شد

مرتبط ترین ها

اعمال فیلتر

به روزترین ها

اعمال فیلتر

پربازدید ترین ها

اعمال فیلتر

پر دانلودترین‌ها

اعمال فیلتر

پر استنادترین‌ها

اعمال فیلتر

تعداد صفحات

20

انتقال به صفحه



فیلترها/جستجو در نتایج    

فیلترها

سال

بانک‌ها



گروه تخصصی








متن کامل


مرکز اطلاعات علمی SID1
مرکز اطلاعات علمی SID
اسکوپوس
مرکز اطلاعات علمی SID
ریسرچگیت
strs
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1396
  • دوره: 

    48
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    545-556
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    63
  • دانلود: 

    49
چکیده: 

به منظور ارزیابی تأثیر برگ زدایی بر میزان انتقال دوباره ی موادپروده در گندم در شرایط تنش کم آبی، آزمایشی مزرعه ای به صورت کرت های دوبار خردشده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در دانشکده ی کشاورزی دانشگاه شیراز در سال زراعی 93-1392 اجرا شد. تیمارها شامل رژیم آبیاری: آبیاری مطلوب و قطع آبیاری در مرحله ی گلدهی به عنوان عامل اصلی، رقم های گندم پیشتاز، چمران و مرودشت به عنوان عامل فرعی و سطوح برگ زدایی: بدون برگ زدایی و برگ زدایی در اواسط مراحل ساقه روی یا گلدهی به عنوان عامل فرعی فرعی بودند. نتایج نشان داد، برگ زدایی به ویژه در مرحله ی ساقه روی باعث کاهش معنی دار عملکرد دانه (پیشتاز 2/19 درصد، چمران 7/24 درصد و مرودشت 9/24 درصد) شد. بیشترین انتقال دوباره از تیمار برگ زدایی در ساقه روی مشاهده شد، به طوری که برگ زدایی در ساقه روی به ترتیب باعث افزایش 6/1 و 4/1 برابری سهم ذخایر ساقه و سنبله در عملکرد شد، هرچند منجر به جبران افت عملکرد ناشی از برگ زدایی نشد. رقم های پیشتاز و مرودشت به ترتیب بیشترین و کمترین انتقال دوباره را به خود اختصاص دادند. تنش کم آبی موجب افزایش انتقال دوباره و سهم نسبی ذخایر ساقه و سنبله در عملکرد شد، به گونه ای که سهم نسبی ساقه و سنبله در عملکرد دانه در شرایط مطلوب به ترتیب برابر با 1/9 و 8/6 درصد و در شرایط تنش کم آبی به ترتیب 2/15 و 3/26 درصد بود.، در این میان سهم نسبی رقم پیشتاز بیشتر بود. به طورکلی، نتایج این پژوهش نشان داد، اعمال تیمارهای تنش کم آبی و برگ زدایی به ویژه در اوایل فصل، انتقال دوباره ی ذخایر پیش از گلدهی و سهم نسبی ساقه و سنبله در عملکرد دانه را افزایش داد.

آمار یکساله:  

بازدید 63

دانلود 49 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1397
  • دوره: 

    7
  • شماره: 

    24
  • صفحات: 

    53-72
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    85
  • دانلود: 

    46
چکیده: 

مواد ژنتیکی موتانت ابزاری بسیار ارزشمند در درک فیزیولوژیکی انتقال مجدد هستند و می توانند در ایجاد رقم متحمل به تنش خشکی مفید باشند. دو لاین موتانت پیشرفته گندم نان (T-67-60 وT-65-7-1 ) به همراه رقم تیپ وحشی آن ها (رقم طبسی) در دو شرایط رطوبتی (مطلوب و 40-30 درصد ظرفیت مزرعه) به منظور بررسی انتقال مجدد کربوهیدرات های محلول ساقه به صورت یک آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در سه تکرار کشت شدند. آغاز اعمال تنش در مرحله ظهور کامل سنبله (زادوکس 60) بود و کربوهیدرات های محلول در 5 مرحله (0، 7، 14، 21 و 28 روز پس از گرده افشانی) به تفکیک میانگره های ساقه اندازه گیری شد. بر اساس نتایج می توان گفت تغییرات در دریافت سیگنال های پدیده پیری در اثر تنش خشکی، در قدرت مخزن، در مقدار ذخایر ساقه پیش از گرده افشانی و در استفاده از ظرفیت ذخایر طول ساقه از عوامل تأثیرگذار در بروز تنوع ژنوتیپ ها در انتقال مجدد کربوهیدرات های محلول ساقه در اثر تنش خشکی هستند. به نظر می رسد لاین موتانت T-65-7-1 از نظر انتقال مجدد و کارایی آن در تنش خشکی نسبت به رقم تیپ وحشی با دریافت سریع تر سیگنال های پیری (به عنوان عامل محرک انتقال مجدد)، قدرت مخزن بالاتر (عملکرد دانه بیشتر) و ظرفیت ذخیره بالاتر (حداکثر غلظت و چگالی محتوای کربوهیدرات بیشتر) به طور معنی داری بهتر عمل می کند. همچنین لاین موتانت T-65-7-1 از پتانسیل همه بخش های ساقه در انتقال مجدد کربوهیدرات های محلول ساقه به دانه در طی پر شدن دانه استفاده کرده است.

آمار یکساله:  

بازدید 85

دانلود 46 استناد 0 مرجع 0
نویسندگان: 

عبدلی مجید

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1398
  • دوره: 

    2
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    87-104
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    10
  • دانلود: 

    4
چکیده: 

گندم اولین غله و مهمترین گیاه زراعی دنیاست و با توجه به افزایش رشد جمعیت نیاز به افزایش تولید آن هر ساله بیشتر می شود. در این بین، ایران به علت موقعیت خاص جغرافیایی دارای آب و هوای مدیترانه ای و جزء مناطق خشک و نیمه خشک دنیا به شمار می رود. تحت شرایط آب و هوای مدیترانه-ای، در گندم و سایر غلات پرشدن دانه معمولاً زمانی اتفاق می افتد که متوسط درجه حرارت محیط افزایش و میزان رطوبت قابل دسترس کاهش یافته است، که این امر سبب اختلال در فتوسنتز و کاهش فتوآسیمیلات تولیدی طی فرایند فتوسنتز جاری می شود. این در حالی است که در همین زمان تقاضا برای مواد فتوسنتزی برای پرشدن دانه ها و تقاضا برای تنفس نگهداری بیوماس زنده گیاه نیز افزایش می یابد و فتوسنتز جاری جوابگوی آنها نیست. بنابراین، کربن مورد نیاز برای پرکردن دانه های در حال رشد توسط سایر منابع تأمین کننده کربن ازجمله انتقال مجدد کربوهیدرات های ذخیره ای قبل از مرحله گرده افشانی از میانگره های ساقه تأمین می شود. پس بررسی عوامل مؤثر بر انتقال مجدد فتوآسیمیلات ها از قسمت های مختلف بوته می تواند راهکاری را پیش روی ما بگذارد که بتوان از این عوامل به نحو مطلوب تری جهت کاهش خسارات تنش خشکی و تولید مطلوب عملکرد گندم بهره جست.

آمار یکساله:  

بازدید 10

دانلود 4 استناد 0 مرجع 0
گارگاه ها آموزشی
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1385
  • دوره: 

    13
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    97-104
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    92
  • دانلود: 

    34
چکیده: 

به منظور مطالعه انتقال مجدد نیتروژن در ژنوتیپ های برنج تحت تاثیر تیمارهای مختلف نیتروژن خاک در سال زراعی 1378-79 آزمایش مزرعه ای در موسسه تحقیقات برنج کشور (رشت) به صورت اسپلیت پلات با طرح پایه های بلوک های کامل تصادفی و 4 تکرار انجام گرفت. پلات های اصلی شامل سطوح کود نیتروژنه N0)= صفر، 150=N1، 300=N2 کیلوگرم اوره در هکتار( و پلات های فرعی شامل ژنوتیپ های برنج 424)، 506 و 507) بود. نتایج نشان داد که انتقال مجدد نیتروژن در سطوح مختلف کود نیتروژنه تفاوت های معنی داری داشتند. به علاوه، اثر متقابل کود و ژنوتیپ بر انتقال مجدد نیتروژن معنی دار بود. اندام های مختلف هوایی ژنوتیپ های برنج (ساقه، برگ پرچم و سایر برگ ها) نیز در سطوح مختلف کود نیتروژنه از نظر انتقال مجدد نیتروژن رفتارهای متفاوتی داشتند، و برگ ها نقش بیشتری در تامین نیتروژن دانه ایفا کردند. در این مطالعه، همبستگی عملکرد با انتقال مجدد نیتروژن منفی بود. در حالی که همبستگی عملکرد با شاخص برداشت و تعداد روزها تا 50 درصد گلدهی مثبت و معنی دار بود. همچنین همبستگی انتقال مجدد نیتروژن با بیوماس منفی و معنی دار و همبستگی انتقال مجدد نیتروژن با تعداد روزها تا رسیدگی مثبت و معنی دار بود.

آمار یکساله:  

بازدید 92

دانلود 34 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1393
  • دوره: 

    7
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    25-44
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    84
  • دانلود: 

    32
چکیده: 

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

آمار یکساله:  

بازدید 84

دانلود 32 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1389
  • دوره: 

    12
  • شماره: 

    4 (پیاپی 48)
  • صفحات: 

    422-435
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    601
  • دانلود: 

    166
چکیده: 

به منظور بررسی اثر کم آبیاری در مرحله زایشی بر انتقال مجدد ماده خشک ارقام آفتابگردان، آزمایشی به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سال 1386 در مزرعه پژوهشی دانشگاه بوعلی سینا انجام شد. آبیاری در شش سطح: آبیاری کامل (شاهد)، کم آبیاری با عدم آبیاری در مراحل غنچه دهی، گلدهی، دانه بندی، غنچه دهی + دانه بندی و گلدهی + دانه بندی بود. در این آزمایش از چهار رقم آفتابگردان آذرگل، آلستار، آلیسون و یوروفلور استفاده شد. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد دانه با 75.1 گرم در بوته از رقم یوروفلور با آبیاری کامل به دست آمد. کمترین کاهش عملکرد در تیمار کم آبیاری در مرحله دانه بندی حاصل شد. رقم آلیسون با کم آبیاری در مرحله دانه بندی، رقم آلستار با کم آبیاری در مراحل گلدهی و دانه بندی و سپس رقم یوروفلور با کم آبیاری در مرحله دانه بندی به ترتیب با 22.6، 22.4 و 22.1 گرم در بوته، بیشترین مقدار انتقال مجدد ماده خشک را داشتند. ذخایر ساقه نقش موثرتری از نظر کارآیی و مشارکت انتقال مجدد ماده خشک در پرشدن دانه در تیمارهای کم آبیاری داشت. بیشترین میزان کارآیی و مشارکت انتقال مجدد در رقم آلستار با کم آبیاری در مرحله گلدهی و مرحله دانه بندی (به ترتیب 55.8 و 50.4درصد) برآورد گردیده و رقم آذرگل در تیمار کم آبیاری در مرحله غنچه دهی از کارآیی و مشارکت کمتری برخوردار بود. بر اساس نتایج این آزمایش میزان انتقال مجدد ماده خشک در ارقام آفتابگردان در شرایط کم آبیاری در مرحله دانه بندی، بیشتر از سایر مراحل بوده و در نتیجه میزان کاهش عملکرد نیز کمتر بوده است.

آمار یکساله:  

بازدید 601

دانلود 166 استناد 0 مرجع 0
strs
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1390
  • دوره: 

    42
  • شماره: 

    3
  • صفحات: 

    555-564
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    87
  • دانلود: 

    25
چکیده: 

به منظور بررسی واکنش انتقال مجدد نیتروژن به تنش شوری و نحوه عرضه نیتروژن، پژوهشی در قالب آزمایش فاکتوریل با طرح پایه بلوک کامل تصادفی در سه تکرار و شامل تیمارهای: شوری: شاهد 1.1 دسی زیمنس بر متر (S0) و شوری 12 دسی زیمنس بر متر (S1)، نحوه عرضه نیتروژن: الف) تلقیح بذرها پیش از کاشت با باکتری ریزوبیوم ملیلوتی (N1)، ب) مصرف 400 میلی گرم در لیتر نیترات آمونیوم در محلول غذایی بدون تلقیح بذرها با باکتری (N2)، ج) تلقیح بذرها پیش از کاشت با باکتری ریزوبیوم ملیلوتی به همراه مصرف 400 میلی گرم در لیتر نیترات آمونیوم در محلول غذایی (N3)، بر روی دو رقم یونجه ایرانی شامل بمی و قره یونجه در گلخانه طرح حبوبات دانشکده کشاورزی کرج انجام پذیرفت. تنش شوری قابلیت جذب و تثبیت نیتروژن در ریشه و انتقال مجدد نیتروژن از ریشه به شاخساره را به طور معنی داری کاهش داد و درصد این کاهش در رقم قره یونجه از رقم بمی بالاتر بود. با توجه به وجود همبستگی مثبت میان انتقال مجدد نیتروژن از ریشه به شاخساره و تولید ماده خشک شاخساره پس از برگ زدایی، می توان گفت یکی از دلایل کاهش سرعت رشد مجدد شاخساره یونجه در شرایط تنش شوری، کاهش انتقال مجدد نیتروژن به شاخساره می باشد. بر این اساس انتقال مجدد نیتروژن از ریشه به شاخساره پس از برگ زدایی و تجدید رشد شاخساره در رقم بمی نسبت به رقم قره یونجه از تحمل نسبی بالاتری به تنش برخوردار است. بالاترین مقدار انتقال مجدد در تیمارهای N2 و N3 وجود داشت هر چند درصد بهره برداری از منابع نیتروژن ریشه برای انتقال مجدد نیتروژن در این تیمارها به طور معنی داری از تیمار N1 کمتر بود. در اثر تنش شوری انتقال مجدد نیتروژن در هر سه شکل عرضه نیتروژن کاهش یافت اما درصد این کاهش در تیمارهای N2 و N3 به طور معنی داری از تیمار N1 بالاتر بود. محتوای سدیم ریشه و شاخساره در تیمار N1 به طور معنی داری از دو تیمار دیگر کمتر بود و درصد افزایش در محتوای سدیم ریشه و شاخساره در مواجهه با تنش شوری هم در این تیمار پایین تر بود. بنابراین ممکن است که کاهش کمتر در انتقال مجدد نیتروژن و رشد مجدد پس از برگ زدایی در تیمار N1 از افزایش کمتر در محتوای سدیم ریشه و شاخساره در این تیمار ناشی شده باشد.

آمار یکساله:  

بازدید 87

دانلود 25 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1388
  • دوره: 

    9
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    21-32
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    147
  • دانلود: 

    35
چکیده: 

جهت تعیین مهم ترین اجزای موثر بر عملکرد دانه برنج و سهم انتقال مجدد مواد فتوسنتزی از هر یک از بخش های اندام هوایی در عملکرد دانه، آزمایشی در سال زراعی 84-1383 در موسسه تحقیقات برنج کشور، معاونت ماندران (آمل) با ده ژنوتیپ برنج در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. ژنوتیپ های مورد مطالعه شامل 8 لاین امید بخش و دو رقم به عنوان شاهد شامل فجر و ندا بود. در این آزمایش صفاتی از قبیل وزن هزار دانه، تعداد دانه در خوشه، تعداد خوشه در واحد سطح و تعداد دانه پر در خوشه به عنوان اجزای عملکرد و سهم انتقال مجدد مواد فتوسنتزی از هر یک از اندام های هوایی شامل ساقه، برگ پرچم و سایر برگ ها و همچنین شاخص سطح برگ در مرحله گل دهی مورد مطالعه قرار گرفتند. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که ژنوتیپ های برنج از نظر تمامی صفات مورد آزمون به استثنای وزن هزار دانه و درصد دانه پر، دارای اختلاف معنی دار در سطح 1 درصد بودند. در بین ژنوتیپ های مورد بررسی لاین 106 بالاترین عملکرد دانه و لاین شماره 104 کم ترین عملکرد دانه را به خود اختصاص داد. لاین 106 در مقایسه با ژنوتیپ های دیگر دارای بالاترین میانگین وزن هزار دانه و تعداد خوشه در واحد سطح، همچنین تعداد دانه در خوشه متعادل و درصد دانه پر بالایی بود. شاخص سطح برگ بالا در مرحله گل دهی در این لاین همچنین موجب افزایش انتقال مجدد مواد در دوره پر شدن دانه شد. نتایج این بررسی حاکی از آن است که وزن هزار دانه و تعداد خوشه در واحد سطح دارای همبستگی بالایی با عملکرد هستند و می توان از آن ها در انتخاب ژنوتیپ برتر در جهت بهبود عملکرد دانه استفاده کرد.

آمار یکساله:  

بازدید 147

دانلود 35 استناد 0 مرجع 9
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1389
  • دوره: 

    8
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    244-251
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    81
  • دانلود: 

    24
چکیده: 

این بررسی به منظور تعیین مقدار انتقال مجدد در ژنوتیپ های گندم (.Triticum aestivum L) تحت شرایط مطلوب رطوبتی و کمبود رطوبتی آخر فصل رشد اجرا شد. تعداد 16 ژنوتیپ حاصل از برنامه به نژادی اقلیم سرد کشور که دارای تیپ رشد زمستانه و بینابین در مقایسه با رقم شهریار و لاین C-80-4 به عنوان شاهد، در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار در دو شرایط مطلوب و محدودیت رطوبتی انتهای فصل رشد در ایستگاه تحقیقات کشاورزی طرق مشهد مورد مقایسه قرار گرفتند. در این تحقیق 4 صفت مقدار ماده خشک انتقال یافته (DMT)، درصد مشارکت مواد پرورده ذخیره ای قبل از ظهور بساک در پرشدن دانه (CPAAG)، بازدهی انتقال مجدد (RE)، شاخص برداشت سنبله (SHI) بحث و بررسی شد که همگی با موضوع انتقال مجدد مرتبط بوده و در تمام این صفت ها به اتفاق ژنوتیپ 14 بالاترین مقدار را به خود اختصاص داده بودند.

آمار یکساله:  

بازدید 81

دانلود 24 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1397
  • دوره: 

    8
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    37-48
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    109
  • دانلود: 

    20
چکیده: 

به منظور بررسی اثر تیمارهای آبیاری و مصرف کود نیتروژن بر انتقال مجدد و عملکرد دانه ارقام گندم نان، آزمایشی به صورت طرح کرت های دو بار خرد شده بر پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. سطوح مختلف آبیاری (آبیاری کامل و قطع آبیاری در مراحل ظهور سنبله و مرحله گلدهی) در کرت های اصلی، زمان و نحوه مصرف کود نیتروژن (شامل 120 کیلوگرم در چهار سطح: 20 و 100 کیلوگرم در هکتار به ترتیب در مراحل کاشت و پنجه دهی، 20 و 100 کیلوگرم در هکتار به ترتیب در مراحل کاشت و گلدهی، 20، 50 و50 کیلوگرم در هکتار به ترتیب در مراحل کاشت، پنجه دهی و گلدهی، 20، 50 و50 کیلوگرم در هکتار به ترتیب در مراحل کاشت، پنجه دهی و ظهور سنبله) در کرت های فرعی و پنج رقم گندم نان (زرین، پیشگام، اروم، زارع، میهن) در کرت های فرعی فرعی به طور تصادفی قرار گرفتند. قطع آبیاری در مراحل مختلف نمو، سبب افزایش درصد انتقال مجدد در کلیه ارقام گندم شد. کوددهی نیتروژن در مرحله ظهور سنبله موجب کاهش انتقال مجدد شد. بیشترین و کمترین میزان انتقال مجدد برای ارقام گندم اروم و زرین به ترتیب با 13/62 و 33/20 درصد ثبت شد. عملکرد دانه به طور معنی دار با کاهش مقدار آب قابل دسترس کاهش یافت. متوسط عملکرد دانه کلیه ارقام گندم تحت شرایط آبیاری کامل 5/7 تن در هکتار بود که به 5/6 تن در هکتار در شرایط قطع آبیاری کاهش یافت. مصرف کود نیتروژن منجر به بهبود عملکرد دانه شد. در شرایط آبیاری کامل، بیشترین عملکرد دانه با 4/9 تن در هکتار متعلق به رقم میهن تحت تیمار کوددهی 20، 50 و50 کیلوگرم در هکتار به ترتیب در مراحل کاشت، پنجه دهی و ظهور سنبله بود. نتایج نشان داد که عملکرد دانه بیشتر در ارقام متحمل به خشکی تحت تیمارهای کم آبی ناشی از انتقال مجدد کربوهیدرات های غیرساختمانی از ساقه به دانه بوده است. بنابراین، به نظر می رسد که انتخاب ارقام گندم با ماده خشک منتقل شده بیشتر و مشارکت مواد فتوسنتزی قبل از گلدهی در پرشدن دانه تحت شرایط کمبود آب، یک راه کار مناسب برای دستیابی به ارقام گندم با عملکرد دانه بالا در این شرایط باشد. متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

آمار یکساله:  

بازدید 109

دانلود 20 استناد 0 مرجع 0
litScript