نتایج جستجو

74214

نتیجه یافت شد

مرتبط ترین ها

اعمال فیلتر

به روزترین ها

اعمال فیلتر

پربازدید ترین ها

اعمال فیلتر

پر دانلودترین‌ها

اعمال فیلتر

پر استنادترین‌ها

اعمال فیلتر

تعداد صفحات

7422

انتقال به صفحه



فیلترها/جستجو در نتایج    

فیلترها

سال

بانک‌ها




گروه تخصصی











متن کامل


مرکز اطلاعات علمی SID1
مرکز اطلاعات علمی SID
اسکوپوس
مرکز اطلاعات علمی SID
ریسرچگیت
strs
نویسندگان: 

DEAM C. | MYORS K. | EVANS E.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2003
  • دوره: 

    2
  • شماره: 

    3
  • صفحات: 

    0-0
تعامل: 
  • استنادات: 

    315
  • بازدید: 

    8378
  • دانلود: 

    9195
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 8378

دانلود 9195 استناد 315 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2014
  • دوره: 

    8
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    59-65
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    19607
  • دانلود: 

    14760
چکیده: 

Objective: Attention deficit hyperactivity disorder (ADHD) is a chronic, highly prevalent neurodevelopmental disorder which affects 9% of school-age children. Triple P-positive parenting program is an evidence-based parenting program reported to be useful in the management of this disorder. The aim of this randomized controlled trial was to evaluate the effectiveness of Triple P in mothers of ADHD children.Methods: In this study, 30 mothers with ADHD children aged between 6 to 10 were randomly assigned to two groups (15 participants in each group). parenting style, mother-child relationship, maternal depression, anxiety and stress, and children’s behavioral problems were evaluated. The intervention group received 120 minute sessions for 5 weeks and 15-30 minute telephone contacts for 3 weeks while no intervention was done for the control group.Results: Analysis of covariance revealed that mothers of the Triple P group showed significant (p<0.01) improvements in parenting style, mother-child relationship, and considerable decrease in depression, anxiety and stress. Women trained in the Triple P group also reported significantly lower rates of child misbehavior than women of the control group.Conclusion: Triple P-positive parenting intervention is effective and acceptable for mothers of ADHD children.

آمار یکساله:  

بازدید 19607

دانلود 14760 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1393
  • دوره: 

    23
  • شماره: 

    6
  • صفحات: 

    66-75
تعامل: 
  • استنادات: 

    455
  • بازدید: 

    535
  • دانلود: 

    96
چکیده: 

زمینه و هدف: مطالعات، آسیب شنوایی را پراسترس ترین معلولیت می داند. استرس والدین نیز می تواند به عملکرد بد نظام خانواده و فرزندپروری نامتناسب منتهی شود. از این رو هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی برنامه فرزندپروری مثبت بر تنیدگی والدینی مادران کودکان دچار آسیب شنوایی بود.روش بررسی: جامعه آماری شامل کلیه مادران کودکان 7 تا 12 ساله آسیب دیده شنوایی در شهر تهران بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی 24 نفر به عنوان نمونه مورد پژوهش انتخاب و به تصادف در دو گروه مورد و شاهد جای داده شدند. به گروه مورد برنامه فرزندپروری مثبت بر مبنای برنامه Sanders (1993) در طول هشت جلسه آموزش داده شد. از پرسش نامه تنیدگی والدین Abidin به عنوان ابزار سنجش استفاده شد.یافته ها: نتایج نشان داد که میانگین نمرات در قلمرو والد و قلمرو کودک در گروه مورد نسبت به گروه شاهد در پیش آزمون نسبت به پس آزمون با توجه به هدف پژوهش کاهش بیشتری یافته است. همچنین نتایج با استفاده از روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری حاکی از این بود که آموزش روش فرزندپروری مثبت در کاهش نمرات تنیدگی والدینی در قلمرو کودک و مولفه های تقویت گری و خلق کودک و در قلمرو والد و مولفه های آن احساس صلاحیت، روابط با همسر و محدودیت نقش موثر بوده است (p<0.05).نتیجه گیری: با توجه به مزیت های آموزش والدین در کاهش تنیدگی والدینی مادران کودکان آسیب دیده شنوایی، آموزش این روش به مادران این کودکان در کلیه مراکز آموزشی ناشنوایان توصیه می شود.

آمار یکساله:  

بازدید 535

دانلود 96 استناد 455 مرجع 11
گارگاه ها آموزشی
نویسندگان: 

نشریه: 

Psychology

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2018
  • دوره: 

    9
  • شماره: 

    7
  • صفحات: 

    1761-1788
تعامل: 
  • استنادات: 

    630
  • بازدید: 

    3761
  • دانلود: 

    9195
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 3761

دانلود 9195 استناد 630 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1395
  • دوره: 

    7
  • شماره: 

    28
  • صفحات: 

    183-201
تعامل: 
  • استنادات: 

    910
  • بازدید: 

    326
  • دانلود: 

    204
چکیده: 

هدف این پژوهش تعیین تاثیر آموزش برنامه والدگری مثبت (Triple P) بر کیفیت تعامل والد-کودک مادران کودکان دبستانی شهر اهواز بود. پژوهش حاضر، یک مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه مادران کودکان مدارس ابتدایی شهر اهواز بود که 30 نفر از آنها به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. شرکت کنندگان به صورت تصادفی به دو گروه 15 نفری تقسیم شدند (یک گروه آزمایش و یک گروه کنترل). گروه آزمایش، برنامه آموزشی والدگری مثبت را در 8 جلسه دریافت کردند در حالی که به گروه کنترل این آموزش ارائه نشد. ابزار استفاده شده در این پژوهش، مقیاس رابطه والد-کودک پیانتا (1994) بود. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری، با استفاده از نسخه 21 نرم افزار آماری SPSS تحلیل شد. نتایج تحلیل کواریانس چندمتغیری نشان داد که گروه آزمایش و کنترل حداقل در یکی از مولفه های تعامل والد-کودک تفاوت معناداری داشتند (p<0.001) و آموزش برنامه والدگری مثبت بر تعارض، نزدیکی، وابستگی و رابطه مثبت کلی اثر مثبت و معناداری داشت (p<0.001). نتایج حاکی از آن بود که برنامه آموزش والدگری مثبت سبب بهبود تعامل مادر با کودک شده است.

آمار یکساله:  

بازدید 326

دانلود 204 استناد 910 مرجع 0
نشریه: 

خانواده پژوهی

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1390
  • دوره: 

    7
  • شماره: 

    27
  • صفحات: 

    311-323
تعامل: 
  • استنادات: 

    1
  • بازدید: 

    340
  • دانلود: 

    149
چکیده: 

خوداثرمندی والدینی اشاره به باورها یا قضاوت های یک والد از توانمندی هایش جهت نظم دهی و اجرای یک سری از تکالیف مربوط به والدگری با کودک را دارد. احساس خوداثرمندی ضعیف در والدین می تواند مقدمه ای بر بدرفتاری با کودک و تاثیرات سوء بر رشد اجتماعی، هیجانی و شناختی کودک باشد و نیز می تواند عملکرد و سازگاری روان شناختی والدین را تحت تاثیر قرار دهد. این مطالعه با هدف اثر بخشی آموزش برنامه فرزندپروری مثبت بر خوداثرمندی والدینی مادران صورت گرفته است.این پژوهش از نوع تجربی و به صورت پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل است.نمونه پژوهش شامل 24 نفر از مادران دختران 7 تا 9 ساله شهر بردسکن در سال تحصیلی 89-88 است که به صورت تصادفی و همتاسازی شده در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفته اند. اعضای گروه آزمایش به مدت 8 هفته، هر هفته یک جلسه، به مدت 2 ساعت در جلسات برنامه فرزندپروری مثبت شرکت کرده در حالی که گروه کنترل هیچ گونه آموزشی دریافت نکردند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه خوداثرمندی والدینی و پرسشنامه توانایی ها و مشکلات بود. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آماری t مستقل و تحلیل کوواریانس استفاده شد. یافته های حاصل از تحلیل کوواریانس نشان داد که میانگین نمرات در دو گروه، بعد از برنامه آموزش، دارای تفاوت معناداری در سطح P<0.05 است. به طور کلی می توان گفت که برنامه فرزندپروری مثبت توانسته است از طریق تقویت رفتار های مثبت کودکان به وسیله مادر، الگو سازی والدگری مناسب، تلفیق سطح دانش و توانایی مادران، ایجاد تعاملات موثر والد-کودک و فراهم آوردن حمایت اجتماعی، سطح خوداثرمندی والدینی مادران را ارتقا بخشد.

آمار یکساله:  

بازدید 340

دانلود 149 استناد 1 مرجع 1
strs
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1396
  • دوره: 

    6
  • شماره: 

    2 (پیاپی 19)
  • صفحات: 

    35-52
تعامل: 
  • استنادات: 

    489
  • بازدید: 

    3261
  • دانلود: 

    1619
چکیده: 

ایفای نقش فرزندپروری، وارد شدن به یک نقش اجتماعی است که نشان دهنده یک تغییر قابل توجه در زندگی و هویت فرد است. در سال های اخیر، برنامه های بسیاری در زمینه آموزش والدین طراحی شده اند که هر یک از نظر فلسفه، روش و اثربخشی متفاوت هستند. در این مقاله به معرفی برنامه فرزندپروری مثبت پرداخته شده است که مبتنی بر نظریه یادگیری اجتماعی و اصول رفتاری، شناختی و عاطفی است. همچنین بر خودکارآمدی مادران در مدیریت و کنترل رفتار تاکید دارد. این برنامه بر پنج اصل محیط سالم و جذاب، محیط یادگیری مثبت، انضباط قاطع، انتظارات واقع بینانه و توجه به نقش خود به عنوان والدین مبتنی است. افزایش دانش و مهارت، آموزش حل مساله، گسترش سرگرمی و ایمنی، افزایش کارآمدی رفتاری، هوشی، زبانی، عاطفی و اجتماعی از اهداف اختصاصی برنامه فرزندپروری مثبت محسوب می شوند. برنامه مذکور پنج سطح دارد که این سطوح بر اساس سطوح متفاوت اختلال در عملکرد و رفتار کودکان و همچنین نیازهای گوناگون والدین آنها شکل گرفته است. در این مقاله پس از معرفی برنامه های فرزندپروری، به برنامه فرزندپروری مثبت پرداخته شده است و اصول، اهداف، سطوح و محتوای آن به طور جامع مورد بررسی گرفته است.

آمار یکساله:  

بازدید 3261

دانلود 1619 استناد 489 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2019
  • دوره: 

  • شماره: 

  • صفحات: 

    606-616
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    184
  • دانلود: 

    158
چکیده: 

زمینه و هدف: اختلال یادگیری خاص تاثیرات مختلفی ازجمله استرس فرزند پروری را در والدین به دنبال دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی و مقایسه اثربخشی برنامه فرزند پروری مبتنی بر تجارب زیسته مادران دارای فرزند مبتلا به اختلال یادگیری خاص و برنامه فرزند پروری مثبت بر استرس فرزند پروری مادران انجام گرفت. مواد و روش ها: این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه بود. نمونه پژوهش شامل 45 مادر دارای فرزند مبتلا به اختلال یادگیری خاص بود که به روش در دسترس انتخاب و به تصادف در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه تقسیم شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه استرس فرزند پروری بود. داده های جمع آوری شده با استفاده از روش تحلیل کوواریانس چند متغیره و نرم افزار SPSS نسخه 23 تحلیل شدند. یافته ها: یافته ها نشان داد که هر دو مداخله تاثیر معنی داری بر استرس فرزند پروری والدین داشته است. نتایج آزمون تعقیبی نشان داد بین دو مداخله فرزند پروری تجارب زیسته و فرزند پروری مثبت در متغیر استرس فرزند پروری در قلمرو کودک تفاوت معنی داری وجود دارد، اما این تفاوت معنی دار در متغیر استرس فرزند پروری در قلمرو والدین وجود نداشته است. نتیجه گیری: برنامه فرزند پروری مبتنی بر تجارب زیسته می تواند به عنوان برنامه ای موثر جهت کاهش استرس فرزند پروری مادران مورد استفاده قرار گیرد.

آمار یکساله:  

بازدید 184

دانلود 158 استناد 0 مرجع 0
نویسندگان: 

TURNER K.M.T. | SANDERS M.R.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2006
  • دوره: 

    11
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    176-193
تعامل: 
  • استنادات: 

    315
  • بازدید: 

    8939
  • دانلود: 

    9195
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 8939

دانلود 9195 استناد 315 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1388
  • دوره: 

    11
  • شماره: 

    2 (پی در پی 49)
  • صفحات: 

    74-79
تعامل: 
  • استنادات: 

    2
  • بازدید: 

    313
  • دانلود: 

    113
چکیده: 

سابقه و هدف: یکی از معمولترین مشکلات مربوط به کودکان، وجود شکایات جسمانی پایدار بدون علت طبی مشخص می باشد که اغلب بر عملکرد کودک در مدرسه، خانواده و ارتباط با همسالان تاثیر می گذارد. عوامل خانوادگی مانند بیماری ها و استرس والدین، خصوصا تعامل منفی والدین با کودک و فرزندپروری ناکارآمد والدین با شکایات جسمانی کودکان و نوجوانان ارتباط دارند. لذا این مطالعه به منظور بررسی اثربخشی برنامه فرزندپروری مثبت بر کاهش شکایات جسمانی کودکان انجام شد.مواد و روشها: این مطالعه از نوع شبه آزمایشی بر روی 18 دانش آموز که در دو مرحله تصادفی و مبتنی بر هدف انتخاب شده بودند، انجام شد. دانش آموزانی که در خرده مقیاس جسمانی کردن فهرست رفتاری کودک (Child Behavioral Checklist, CBCL) و نیز فرم گزارش معلم (Teacher Report Form, TRF) نمره ای بالاتر از 3، نقطه برش (T=64) کسب کرده بودند، انتخاب و از مادران آنها جهت شرکت در مطالعه دعوت شد و به دو گروه 9 نفری آزمایش و کنترل تقسیم شدند و از همه آنها پیش آزمون و پس آزمون بعمل آمد. برای گروه آزمایش برنامه فرزندپروری مثبت به مدت 2 ماه در 8 جلسه آموزشی 120 دقیقه ای اجرا شد. سپس هر دو گروه مجددا توسط فهرست رفتاری کودک ارزیابی و مورد مقایسه قرار گرفتند.یافته ها: میانگین سن افراد گروه آزمایش 32.2±4.4 و گروه کنترل 31.8±4.3 سال بود میانگین نمره پیش آزمون گروه کنترل 3.8±0.8 و میانگین نمره پس آزمون آنها 3.6±0.9 بود. میانگین نمره پیش آزمون و پس آزمون گروه آزمایش به ترتیب 3.7±0.7 و 2.8±1.1 بود. همچنین تفاضل نمره در گروه کنترل 0.2±0.4 بود که اختلاف معنی داری را نشان داد (p<0.05).نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد که برنامه آموزش فرزندپروری مثبت به مادران سبب کاهش شکایات جسمانی کودکان می شود. بنابراین توصیه می شود برنامه آموزش فرزندپروری مثبت با حضور پدران و مادران بدون در نظر گرفتن سن و جنس فرزندانشان انجام گیرد.

آمار یکساله:  

بازدید 313

دانلود 113 استناد 2 مرجع 0
litScript