نتایج جستجو

6

نتیجه یافت شد

مرتبط ترین ها

اعمال فیلتر

به روزترین ها

اعمال فیلتر

پربازدید ترین ها

اعمال فیلتر

پر دانلودترین‌ها

اعمال فیلتر

پر استنادترین‌ها

اعمال فیلتر

تعداد صفحات

1

انتقال به صفحه



فیلترها/جستجو در نتایج    

فیلترها

سال

بانک‌ها


گروه تخصصی



متن کامل


مرکز اطلاعات علمی SID1
مرکز اطلاعات علمی SID
اسکوپوس
مرکز اطلاعات علمی SID
ریسرچگیت
strs
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1399
  • دوره: 

    6
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    157-173
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    18
  • دانلود: 

    8
چکیده: 

آرایه لایه چینی و طلاکاری یکی از پیچیده ترین و خاص ترین شیوه های تزیین سطح، در معماری اسلامی ایران است که شکوفایی آن را باید در دوره صفوی جست و جو کرد؛ این آرایه معماری که ترکیبی از مواد آلی و همچنین مواد معدنی فلزی و غیرفلزی در کنار یکدیگر است، طی فرایند خاصی عمل آوری و اجرا می شده است. جهت حفاظت صحیح اثر و همچنین بازیابی اطلاعات فنی نهفته در آن و همچنین دستیابی به اطلاعات فنی این گونه آرایه معماری در ایران دوره صفویه، بازشناخت هنری و فنی آن در کاخ چهل ستون قزوین به عنوان یکی از مهم ترین بناهای پایتخت بخشی از دوره صفویه، اهمیت و ضرورت پیدا می کند. از اولین پایتخت دوره صفویه(در تبریز) آرایه لایه چینی و طلاکاری باقی نمانده است و قزوین قبل از اصفهان مورد توجه بوده و اقدامات شایسته ای در خلق آرایه های معماری انجام پذیرفته است. پژوهش حاضر، به مطالعه ساختار آرایه های لایه چینی و طلاکاری در دو دوره صفویه(دوره شاه تهماسب و دوره شاه عباس) در کاخ چهل ستون قزوین پرداخته است. این پژوهش، با رویکرد آزمایشگاهی با هدف واکاوی و شناخت ساختار بخش های مختلف این آرایه ها از جمله ساختار آلی و معدنی لایه چینی و همچنین لایه طلایی استفاده شده بر روی لایه چینی، موسوم به طلاکاری، انجام پذیرفته است. در این راستا، از بخش لایه چینی و طلاکاری لایه مربوط به دوره شاه تهماسب و همچنین لایه مربوط به دوره شاه عباس صفوی نمونه برداری انجام پذیرفت که با استفاده از آنالیزهای(SEM-EDS, FT-IR, GC-MS) به ارزیابی و مقایسه این نمونه ها پرداخته شد. نتیجه آنالیز EDS از سطح لایه فلزی نشان دهنده طلا با خلوص بالا است، همچنین بخش معدنی لایه چینی، از ترکیب گچ و نوعی خاک با درصد آهن بالا(گل هرمز یا گل ارمنی) تشکیل شده است. بررسی تصاویر SEM بر روی نمونه های مورد بررسی، نشان دهنده وجود بقایایی از مواد آلی مورد استفاده در آرایه های لایه چینی و طلاچسبانی است. بررسی نمونه ها با GC-MS نشان دهنده استفاده از روغن های گیاهی است که باتوجه به مقدار قابل توجه ترکیبات هیجده کربنی و اکسیدهای آن، می توان آن را منسوب به روغن بزرک دانست که به عنوان چسباننده ورق طلا در آرایه های لایه چینی و طلاکاری مورد استفاده بوده است.

آمار یکساله:  

بازدید 18

دانلود 8 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1399
  • دوره: 

    6
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    25-39
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    54
  • دانلود: 

    80
چکیده: 

اوج استفاده از لایه چینی، که به عنوان یک فن وابسته به طلاکاری شناخته میشود، در ایران مربوط به دوره ی صفوی است. عموما هدف از اجرای لایه چینی، ایجاد یک سطح برجسته برای اجرای آرایه ی طلاکاری ست. کلیسای بیت لحم یا بیدخم و کلیسای جامع وانک یا سن سور، دو کلیسای مربوط به دوره ی صفوی مورد بررسی در این پژوهش، از مشهورترین کلیساهای ارمنیان جلفای نو در اصفهان هستند که دارای لایه چینی و آرایه ی طلاکاری هستند. ناشناخته بودن مواد تشکیل دهنده ی ساختار این آرایه ها و وجود ابهام در روش اجرا و فن اجرایی لایه چینی ها و آرایه های طلاکاری کلیساهای ارامنه مساله ی اصلی این پژوهش است. پژوهش حاضر، با بهره جستن از روش های پیرولیز-کروماتوگرافی گازی-طیف سنجی جرمی (Py-GC-MS) و کروماتوگرافی گازی-طیف سنجی جرمی (GC/MS) به شناسایی و بررسی ساختار بست و چسب مورد استفاده در آرایه های لایه چینی و طلاکاری این دو کلیسا پرداخته است. همچنین در این مقاله با استفاده از پراش سنجی پرتو ایکس (XRD) و طیف سنجی انرژی پرتو ایکس پراکنده شده (EDX) در کنار میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) به بررسی ساختار بلوری ترکیبات معدنی و همچنین شناسایی مواد معدنی موجود در ساختار این آرایه ها پرداخته شده است. سپس با مقایسه ی نتایج حاصل از این پژوهش، با نتایج مربوط به بررسی های انجام یافته بر روی لایه چینی های بناهای عالی قاپو، هشت بهشت و چهلستون اصفهان، در صدد رسیدن به یک نتیجه گیری کلی در مورد آرایه های لایه چینی و طلاکاری مربوط به دوره ی صفوی اصفهان بوده است. نتایج حاصل از آنالیز، سریشم بودن بست در ترکیبات معدنی لایه چینی های کلیساهای وانک و بیت لحم را اثبات نمود، همچنین بخش معدنی آرایه های لایه چینی از ترکیب گچ و یک نوع رس حاوی کوارتز و غنی از اکسید آهن (گل ارمنی) تشکیل شده است. با توجه به نتایج، روغن بزرک به عنوان چسب مورد استفاده برای چسباندن ورقه ی طلا شناسایی شد.

آمار یکساله:  

بازدید 54

دانلود 80 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1399
  • دوره: 

    10
  • شماره: 

    25
  • صفحات: 

    225-240
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    127
  • دانلود: 

    125
چکیده: 

دیوارنگاره های تزیینی عمارت چهل ستون قزوین که دو دوره ی زمانی اوایل حکومت صفوی و یک دوره ی زمانی حکومت قاجار را شامل می شود، در حوزه ی مطالعات ساختاری و سبک شناسی کمتر مورد توجه قرار گرفته و بررسی آن ها با توجه به تقدم زمانی تشکیل نسبت به دیگر دیوارنگاره های بناهای دوره ی صفوی(بالاخص بناهای اصفهان)، به منظور شناخت سیر تحولات این هنر ضروری به نظر می رسد. پرسش اصلی این پژوهش حول محور شناخت ساختار معدنی و بررسی افتراق و اشتراک فن آرایه های لایه چینی و طلاکاری دولایه ی مربوط به دوره ی صفوی بنای مذکور است؛ و فرضیه، برمبنای عدم تفاوت در مواد معدنی و فنون در دو دوره ی زمانی کوتاه متوالی اتخاذ شده است. هدف پژوهش، شناخت تفاوت های احتمالی ساختار مواد معدنی و فنون لایه چینی و طلاکاری در آن دو دوره ی بناست. از آن رو، بخش غربی دالان جنوبی و نقوش گیاهی دو دوره که روی همدیگر قرار داشتند، انتخاب و به کمک ابزار دندانپزشکی تا عمق لایه ی بستر گچی نمونه برداری شدند. پس از بررسی های ماکروسکوپی و کدگذاری نمونه ها، دو نمونه ی منتخب که بتوان لایه های دیوارنگاره های دو دوره را تا بستر کنار هم مطالعه نمود، برای شناخت عنصری و تصاویر میکروسکوپی توسط دستگاه میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM-EDX) مورد بررسی قرار گرفتند؛ و نیز به منظور دستیابی به ترکیب فازی مواد، لایه های مختلف آرایه های لایه چینی و طلاکاری به صورت مجزا (لایه ی طلا، لایه ی گل سرخ، بستر گچی) توسط دستگاه آنالیز پراش پرتو ایکس (XRD) بررسی شدند. درمجموع، 8 نمونه برای آزمایش های مذکور مورد استفاده قرار گرفتند. نتایج این پژوهش نشان از اشتراک فنون اجرای لایه چینی و طلاکاری دو دوره با کمی تفاوت در خلوص ورق طلا و گچ بستر مورد استفاده دارد؛ ورق طلای دوره ی اول دارای ناخالصی های فلزی و بستر گچی آن حاوی فاز انیدریت است که در دوره ی دوم دیده نمی شود. نتایج حاصله می تواند در زنجیره ی بررسی های هنر دیوارنگاری موثر بوده و به منظور مطالعات آتی، شناخت مواد آلی (بست) مورد استفاده ی آرایه های بنا پیشنهاد می گردد.

آمار یکساله:  

بازدید 127

دانلود 125 استناد 0 مرجع 0
گارگاه ها آموزشی
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1392
  • دوره: 

    3
  • شماره: 

    6
  • صفحات: 

    55-68
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    1379
  • دانلود: 

    666
چکیده: 

لایه چینی روی سنگ، گونه ای خاص از تزئینات برجسته مطلا در معماری ایران است که به طور عمده متشکل از گچ بوده، در قالب نقوش گیاهی و به صورت برجسته بر سطح سنگ اجرا و سپس سطح آن، طلاچسبانی می شده است. نگارندگان در تحقیق پیش رو در تحقیق پیش رو نگارندگان به بررسی تکنیک اجرای نوع خاصی از تزئینات برجسته مطلا در معماری ایران پرداخته اند. با توجه به صیقلی بودن سطح سنگ مرمر که تکیه گاه تزئینات مورد بررسی است، اجرای لایه چینی با روش رایج دور از ذهن به نظر می رسید.از آنجا که در منابع مکتوب هیچ گونه اشاره ای به روش اجرای این نوع خاص از تزئینات نشده و نیز تاکنون پژوهشی در این زمینه صورت نگرفته، مناسب ترین روش برای بررسی تکنیک اجرای این تزئینات، نمونه سازی و اجرای دوباره تزئینات تشخیص داده شد. با استناد بر آنالیزهای FTIR، ماده واسط چسباننده ورق فلزی و نیز لایه محافظ، روغن کمان شناسایی شد.نتایج به دست آمده از نمونه سازی ها و بررسی نسبت آب و گچ مصرفی، بررسی نحوه حرکت قلم مو و پیرسازی نمونه های اجراشده بیانگر این مساله بود که این تزئینات به شیوه لایه چینی با تعریف مشخص ارائه شده توسط کارشناسان و استادان سنتی به صورت لایه لایه اجرا نشده و ضخامت ایجادشده در این تزئینات برجسته، یک باره با قلم مو بر سطح ایجاد شده است.در نهایت، پس از بررسی های لازم چنین به دست آمد که تزئینات مورد بررسی لایه چینی نبوده و با تکنیکی کاملا متفاوت اجرا شده است. بدین گونه نام لایه چینی، نامی گویا و مناسب برای این تزئینات به نظر نرسید و نام هایی چون نقش برجسته سازی روی سنگ یا نقش برجسته مطلا روی سنگ، پیشنهاد شد.

آمار یکساله:  

بازدید 1379

دانلود 666 استناد 0 مرجع 0
نویسندگان: 

محتشم عادله

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1395
  • دوره: 

    2
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    77-89
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    1002
  • دانلود: 

    360
چکیده: 

طلاکاری روی سنگ از جمله تزئینات ارزشمندی است که به واسطه ی ساختار لایه لایه و حساسش، در معرض آسیب و نابودی کامل قرار دارد. امروزه تعداد معدودی از نمونه های این تزئینات در هنر ایران شناسایی شده اند. مهم ترین دلیل این مساله می تواند از بین رفتن این تزئینات در طول سالیان متمادی باشد. این پژوهش به مطالعه و بررسی ویژگی های فنی یک نمونه از این تزئینات واقع در کلیسای وانک و متعلق به دوره ی صفوی پرداخته است. هدف از این پژوهش، شناخت ویژگی-های فنی تزئینات طلاکاری بر روی کتیبه های سنگی کلیسای وانک در اصفهان متعلق به دوره ی صفوی است. این تزئینات معماری، به دلیل بی توجهی و با گذر زمان و به سبب حساسیت ساختاری در معرض نابودی و فراموشی قرار گرفته است. مطالعات و شناسایی نمونه های برجای مانده، تاکنون، حاکی از آن بود که طلاکاری روی سنگ در ایران به 4 روش انجام می گرفته است: 1- ترصیع، 2- استفاده از فویل یا ورق ضخیم طلا، 3- استفاده از ورق نازک طلا یا روش طلاچسبانی و در نهایت 4- برجسته سازی مطلا (لایه چینی روی سنگ). بررسی و شناسایی نمونه های مربوط به هنر ایران پیش از اسلام، نشان دهنده ی رواج این تزئینات در ایران پیش از اسلام است. همچنین نمونه هایی مربوط به هنر ایرانی- اسلامی به ویژه در سه دوره ی متاخر صفوی، زندیه و قاجار شناسایی شده است. در اینجا مطالعه ی ساختار یک نمونه از تزئینات طلاکاری روی سنگ متعلق به دوره ی صفوی نشان از کاربرد ورق طلا با عیار بالا و یک ماده ی روغنی به عنوان چسباننده ی ورق طلا داشت. از آزمون کوره برای شناسایی ورق فلزی، از روش دستگاهی SEM-EDS برای آنالیز عنصری ورق فلزی و از روش دستگاهی FTIR به همراه مطالعات میکروسکوپی برای شناسایی ماده ی واسط چسباننده ی ورق فلزی بر سطح سنگ استفاده شد. روش مورد استفاده در اجرای تزئینات طلاکاری این کتیبه، تکنیک "طلا چسبان" و به روش "طلاکاری روغنی" است. در این پژوهش، روش تحقیق، تحلیلی- تجربی و روش یافته اندوزی کتابخانه ای، میدانی- مشاهده ای و آزمایشگاهی است. در نهایت با تحلیل اطلاعات گردآوری شده، نتیجه گیری حاصل شده است.

آمار یکساله:  

بازدید 1002

دانلود 360 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1389
  • دوره: 

    -
  • شماره: 

    41
  • صفحات: 

    115-125
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    412
  • دانلود: 

    20
چکیده: 

بافت، از عناصر مهم بصری در هنرهای تجسمی است که به صور مختلف به وجود می آید. نقاشی، جسمی چند لایه است که هر لایه آن بافت ویژه خود را داراست. بافت می تواند ذاتی مصالح آماده انتخابی به وسیله هنرمند، همچون پارچه تکیه گاه، باشد، یا در لایه بستر یا لایه رنگ و یا با موادی غیر از رنگ در سطح اثر به وجود آید. ترک های ناشی از میانکنش نقاشی و محیط نیز، بافتی یکدست ایجاد می کند که ارزش تاریخی دارد. لذا، با توجه به اهمیت و نحوه شکل گیری بافت، محافظت از آن را بایستی در زمره اصول بنیادین دانش حفظ، نگهداری و مرمت آثار هنری قرار داد. بافت به ویژه مورد توجه هنرمندان سده بیستم بوده است. از دهه دوم این سده با ورود موادی با بافت آماده به نقاشی و شکسته شدن محدوده های مواد در نقاشی این عنصر تجسمی اهمیتی بسزا پیدا کرد. در این مقاله ضمن طبقه بندی انواع بافت، به فن شناسی آن در نقاشی های سه پایه ای با توجه به لایه های نقاشی و اثر زمان بر آنها پرداخته ایم. توجه ویژه به مواد مورد استفاده و فن هنری برخی هنرمندان معاصر و بررسی تحولات تکنیکی ایجاد شده در آثار آنان در طی زمان های مختلف از نکات مهم مقاله است.

آمار یکساله:  

بازدید 412

دانلود 20 استناد 0 مرجع 0
strs
litScript