نتایج جستجو

67324

نتیجه یافت شد

مرتبط ترین ها

اعمال فیلتر

به روزترین ها

اعمال فیلتر

پربازدید ترین ها

اعمال فیلتر

پر دانلودترین‌ها

اعمال فیلتر

پر استنادترین‌ها

اعمال فیلتر

تعداد صفحات

6733

انتقال به صفحه



فیلترها/جستجو در نتایج    

فیلترها

سال

بانک‌ها




گروه تخصصی











متن کامل


مرکز اطلاعات علمی SID1
مرکز اطلاعات علمی SID
اسکوپوس
مرکز اطلاعات علمی SID
ریسرچگیت
strs
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1397
  • دوره: 

    16
  • شماره: 

    3
  • صفحات: 

    525-540
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    60
  • دانلود: 

    17
چکیده: 

حدود 90 درصد از مساحت ایران در نواحی خشک و نیمه خشک قرار دارد که در این مناطق بروز تنش خشکی در دوره رشد گیاهان و از جمله لوبیا امری اجتناب ناپذیر است. به منظور بررسی اثر کم آبیاری بر ژنوتیپ های لوبیا چیتی، آزمایشی به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار طی سال 1393 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهرکرد اجرا شد. عامل اصلی رژیم آبیاری (سه سطح: تأمین 100، 80 و 60 درصد نیاز آبی گیاه) و عامل فرعی پنج ژنوتیپ لوبیا چیتی (صدری، C. O. S. 16، KS21193، لاین تیلور و KS21486) بودند. نتایج نشان داد واکنش ژنوتیپ ها از نظر روند تغییرات وزن خشک، وزن شاخساره، وزن برگ، وزن دانه و همچنین شاخص سطح برگ (LAI)، دوام سطح برگ (LAD)، سرعت رشد گیاه (CGR)، سرعت رشد نسبی (RGR)، سرعت آسمیلاسیون خالص (NAR) و کارایی مصرف نور (RUE)، تحت تأثیر آبیاری متفاوت بود. بیشترین کارایی مصرف نور از ژنوتیپ KS21486 در شرایط تأمین 80 درصد نیاز آبی به دست آمد (21/3 گرم بر مگاژول). کاهش آب مصرفی، کارایی مصرف نور ژنوتیپ های مورد بررسی را تغییر داد؛ ولی تغییرات در ژنوتیپ ها متغیر بود؛ به نحوی که با کاهش میزان آب مصرفی به 80 درصد نیاز آبی گیاه، کارایی مصرف نور ژنوتیپ های تیلور، صدری و C. O. S. 16 نسبت به شرایط تأمین 100 درصد نیاز آبی کاهش یافت و کارایی مصرف نور ژنوتیپ های KS21193 و KS21486 نسبت به شرایط تأمین 100 درصد نیاز آبی افزایش یافت. در شرایط تأمین 60 درصد نیاز آبی کارایی مصرف نور همه ژنوتیپ ها، نسبت به شرایط تأمین 100 درصد نیاز آبی کاهش یافت؛ ولی شدت کاهش یکسان نبود، به نحوی که بیشترین و کمترین درصد کاهش کارایی مصرف نور به ترتیب در ژنوتیپ های C. O. S. 16 و صدری مشاهده شد. در شرایط تأمین 100% نیاز آبی، افزایش شاخص رشد محصول در ژنوتیپ C. O. S. 16زودتر و با شتاب بیشتری از سایر ژنوتیپ ها بود و از نظر حداکثر این شاخص نیز از سایر ژنوتیپ ها برتر بود. بیشینه سرعت آسمیلاسیون خالص و سرعت رشد نسبی، در شرایط تأمین 100% نیاز آبی در ژنوتیپ C. O. S. 16 مشاهده شد و در شرایط تأمین 80 و 60 درصد نیاز آبی بیشینه میزان سرعت آسمیلاسیون خالص و سرعت رشد نسبی را ژنوتیپ KS21486 داشت. دوام بیوماس، دوام سطح برگ و شاخص سطح برگ بیشترین همبستگی مثبت و معنی دار را با عملکرد نشان دادند؛ بنابراین شاخص های مناسبی جهت تخمین عملکرد دانه در شرایط رطوبتی مختلف هستند.

آمار یکساله:  

بازدید 60

دانلود 17 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1394
  • دوره: 

    13
  • شماره: 

    4
  • صفحات: 

    766-785
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    59
  • دانلود: 

    17
چکیده: 

برای بررسی اثر پرایمینگ و اندازه بذر بر روند رشد و عملکرد سوخ ارقام پیاز در شرایط مزرعه، این پژوهش در سال زراعی 1391-1390 به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان شرقی اجرا گردید. فاکتورهای آزمایش شامل پرایمینگ در چهار سطح: هیدرو پرایمینگ با آب مقطر، اسمو پرایمینگ بانیترات پتاسیم، پرایمینگ با استفاده از محلول فولامین دو درصد و شاهد (پرایمینگ نشده)، اندازه بذر در سه سطح: ریز، متوسط و درشت و ارقام در دو سطح: قرمز آذرشهر و زرقان بود. نتایج آزمایش مزرعه ای نشان داد که پرایمینگ بذر موجب بهبود تجمع ماده خشک، سرعت رشد گیاه زراعی، سرعت جذب خالص، سرعت رشد سوخ، سرعت رشد نسبی و شاخص سطح برگ شد. از نظر عملکردهای تر، خشک و درصد ماده خشک سوخ نیز اختلاف بین تیمارها معنی دار بود و بالاترین عملکردهای تر خشک و درصد ماده خشک به پرایمینگ با فولامین تعلق داشت. بر اساس نتایج آنالیز رشد بیشترین و کمترین مقادیر شاخص های رشد به ترتیب در بذور درشت و ریز مشاهده شد. همچنین مقایسه میانگین ها نشان داد که بذور درشت از نظر عملکردهای تر، خشک و درصد ماده خشک سوخ نسبت به بذور متوسط و ریز از وضعیت بهتری برخوردار بودند. اثر سودمند پرایمینگ و بذور درشت بر شاخص های رشد و عملکرد سوخ به سبز شدن و استقرار سریع گیاهچه ها و در نهایت استفاده بهتر از نور، رطوبت خاک و عناصر غذایی به وسیله گیاهان حاصل از بذور درشت و بذرهای پرایمینگ شده نسبت داده شد.

آمار یکساله:  

بازدید 59

دانلود 17 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1395
  • دوره: 

    14
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    59-72
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    541
  • دانلود: 

    315
چکیده: 

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

آمار یکساله:  

بازدید 541

دانلود 315 استناد 0 مرجع 0
گارگاه ها آموزشی
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1396
  • دوره: 

    15
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    267-285
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    586
  • دانلود: 

    252
چکیده: 

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

آمار یکساله:  

بازدید 586

دانلود 252 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1388
  • دوره: 

    23
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    36-45
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    122
  • دانلود: 

    48
چکیده: 

به منظور آنالیز رشد و بررسی تغییرات کربوهیدراتهای غیر ساختمانی ساده (ساکارز، گلوکز و فروکتوز) در هنگام تشکیل سوخ در ارقام قرمز آذرشهر، زرگان، سفید نیشابور و سفید قم آزمایشی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا گردید. بذور در اواسط اسفند درخزانه کشت و اواخر اردیبهشت به زمین اصلی منتقل شدند. شروع تشکیل سوخ با تجمع کربوهیدراتها درغلاف برگ همراه بود. قبل و بعد از تشکیل سوخ (حدود  20روز بعد از تشکیل سوخ) حداکثر مقدار کربوهیدراتهای غیر ساختمانی ساده به رقم سفید قم تعلق داشت. حداکثر و حداقل درصد افزایش کربوهیدراتهای غیر ساختمانی ساده به ترتیب مربوط به گلوکز و ساکارز بود. نتایج آنالیز رشد مشخص نمود که در همه ارقام مورد بررسی، مرحله رشد کند تا حدود 75 روز بعد از جوانه زدن ادامه داشته و سپس مرحله رشد سریع برگ آغاز شد. در رقم زرگان زودتر تشکیل شدن سوخ و بالاتر بودن سرعت رشد این اندام در بیشتر دوره رشد ونمو اندام مزبور سبب افزایش عملکرد این رقم نسبت به سایر ارقام گردید. همبستگی مثبت و معنی داری در سطح 1% (r=%48) بین سرعت رشد نسبی و سرعت آسمیلاسیون خالص مشاهده شد. رقم زرگان حداکثر عملکرد کل و قابل فروش را تولید نمود و این رقم برای کشت درمنطقه کرج توصیه می شود.

آمار یکساله:  

بازدید 122

دانلود 48 استناد 0 مرجع 13
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1394
  • دوره: 

    23
  • شماره: 

    3
  • صفحات: 

    439-451
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    73
  • دانلود: 

    44
چکیده: 

اهمیت نور و رطوبت به عنوان عامل های بوم شناختی ضروری برای رشد و تولید نهال هایی با ویژگی های کمی و کیفی بهتر ایجاب می کند که مناسب ترین ترکیب تیماری عامل های فوق برای هر گونه به طور علمی محاسبه شود. پژوهش پیش رو اثر برخی از تیمارهای مختلف شدت نور و دوره آبیاری را بر برخی از مشخصه های رویشی و مورفولوژیکی نونهال سمر (Prosopis juliflora (Swartz) DC.) مورد مطالعه قرار می دهد. بدین منظور بذرهای با مبدا مشخص جمع آوری شدند و مطالعه به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی در سه مرحله نمونه برداری به اجرا در آمد. در هر ترکیب تیماری از 10 گلدان به عنوان 10 تکرار و درمجموع 180 گلدان استفاده شد. پس از کاشت، تیمارهای دوره آبیاری در دو سطح روزانه و یک روز در میان و شدت نور در سه سطح نور کامل، 75% نور کامل و 50% نور کامل اعمال شد. سپس مشخصه های کمی مورد بررسی با نمونه برداری تصادفی از نونهال ها در سه مرحله اندازه گیری شد. بر اساس نتایج، در هر سه مرحله نمونه برداری، اعمال تیمارهای نور و رطوبت باعث ایجاد اختلاف معنی دار در اکثر مشخصه های رویشی و مورفولوژیکی مورد اندازه گیری شد، به طوری که مناسب ترین پاسخ مورفولوژیکی رویشی مشخصه های کمی و شاخص کیفی نونهال سمر در پاسخ به تیمار نور کامل با آبیاری یک روز در میان مشاهده شد. اعمال تیمارها تاثیر معنی داری بر نسبت زی توده اندام هوایی به زی توده ریشه نداشت، اما باعث ایجاد اختلاف معنی دار در مقادیر ضریب کشیدگی نهال ها شد. نتایج همچنین نشان داد که بیشترین میزان نرخ جذب خالص در تیمار نور کامل با آبیاری روزانه و بیشترین میزان نرخ رشد نسبی در تیمارهای نور کامل می باشد. با توجه به نتایج مشخص شد که گونه سمر نیاز به نور کامل دارد و سایه عاملی محدود کننده برای رشد نونهال های این گونه محسوب می شود.

آمار یکساله:  

بازدید 73

دانلود 44 استناد 0 مرجع 0
strs
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1396
  • دوره: 

    11
  • شماره: 

    4 (پیاپی 44)
  • صفحات: 

    837-856
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    760
  • دانلود: 

    206
چکیده: 

این پژوهش به منظور مقایسه عملکرد دانه و شاخص های مختلف فیزیولوژیک رشد و نمو سه رقم کنجد بومی ایران در پاسخ به استفاده از منابع کود شیمیایی سولفات پتاسیم و کود بیولوژیک پتاس در ایستگاه تحقیقاتی کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک انجام شد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با 3 تکرار اجرا گردید. فاکتور کود پتاسیم شامل چهار سطح کاربرد کود شیمیایی سولفات پتاسیم بر اساس آزمون خاک به عنوان شاهد، کاربرد کود بیولوژیک باکتریایی .Bacillus circulans L، باکتری .Bacillus megatherium L و ترکیب هر دو گونه باکتری و فاکتور ارقام کنجد شامل سه رقم اولتان، یکتا و دشتستان 2 بودند. نمونه برداری ها به صورت تخریبی از 30 روز تا 105 روز پس از کاشت با فواصل هر 15روز یک بار انجام پذیرفت. محاسبه میزان شاخص سطح برگ و وزن خشک بوته نیز برای هر مرحله از نمونه برداری انجام و محاسبه میزان سرعت رشد گیاه، میزان جذب خالص و سرعت رشد نسبی گیاه تعیین گردیدند. نتایج نشان داد که رقم یکتا با میانگین 18.62گرم در بوته بالاترین عملکرد دانه را تولید کرد و رقم اولتان از نظر سرعت رشد برتری نسبی خود را نشان داد. رقم اولتان نسبت به رقم یکتا عملکرد دانه کمتری تولید نمود. این رقم همچنین، از نظر روند رشد و نمو نسبت به دو رقم یکتا و دشتستان کاملا متفاوت بود. از طرف دیگر واکنش ارقام کنجد نسبت به کاربرد باکتری های محلول کننده پتاسیم کاملا مغایر بود به طوری که، باکتری Bacillus circulans L. بیشترین تغییرات را در تولید دانه نشان داد. در این بررسی استفاده از پتاسیم توانست تا 90 روز پس از کاشت سرعت رشد کنجد را تحریک کند.

آمار یکساله:  

بازدید 760

دانلود 206 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1381
  • دوره: 

    6
  • شماره: 

    4
  • صفحات: 

    11-24
تعامل: 
  • استنادات: 

    2
  • بازدید: 

    512
  • دانلود: 

    54
چکیده: 

به منظور بررسی آثار شوری و زیادی بر در آب آبیاری بر سرعت رشد نسبی، سرعت فتوسنتز خالص، نسبت وزن برگ و ویژگی های فیزیولوژیکی پایه های درختان پسته، سه پایه بادامی زرند، سرخس و قزوینی که از پایه های عمده بهره گیری شده در باغ پسته اند، انتخاب و در گلدان های 8 لیتری در خاک کاشته شدند. تیمارهای شوری در غلظت های 0، 75، 150 و 225 میلی مول سدیم کلراید و بر به صورت اسیدبوریک و در غلظت های 0، 20 و 40 میلی گرم در لیتر تهیه و به جای آبیاری روی نهال های یک ساله اعمال شد. قبل از شروع تیمارها و بعد از 30 و 60 روز از شروع تیمارها، از هر واحد آزمایش نهالها برداشت شدند و صفات مختلف از جمله شمار کل برگ، سطح برگ، ارتفاع ساقه و ریشه، وزن تر و وزن خشک ساقه، ریشه و برگ، میزان تجمع پرولین در برگ، میزان کلروفیل کل و میزان نسبی آب برگ روی گیاهان برداشت شده اندازه گیری شد، هم چنین در طول آزمایش هر 14 روز یک بار پتانسیل آب برگ و میزان کلروفیل فلورسانس و ارتفاع بوته، شمار برگ و قطر ساقه مورد اندازه گیری قرار گرفت.نتایج نشان داد که میزان سرعت رشد نسبی با افزایش سطح شوری و زمان شروع تیمار کاهش یافت. هم چنین تیمار شوری مخصوصا در غلظت های بالا میزان سرعت فتوسنتز خالص را نیز کاهش داد، ولی در ارتباط با نسبت وزن برگی اختلافات معنی دار نبود. در تمام پایه ها سرعت فتوسنتز خالص با سرعت رشد نسبی هم بستگی بالایی داشت ولی این هم بستگی با نسبت وزن برگی کمتر بود که نشان دهنده این است که سرعت فتوسنتز خالص عامل اولیه و مهم در تیمار شوری بوده و نسبت وزن برگی به عنوان عامل ثانویه، از اهمیت کمتری برخوردار است. هم چنین مشخص شد که شوری اثری روی پتانسیل آب برگ، میزان کلروفیل و میزان کلروفیل فلورسانس نداشت، ولی با افزایش میزان غلظت سدیم کلراید و زمان تیمار، میزان انباشت پرولین در برگ ها افزایش یافت. از پایه های مورد بررسی، پایه قزوینی نسبت به پایه های دیگر، پرولین بیشتری در برگ ها انباشت کرد، به همین دلیل نسبت به پایه بادامی زرند و سرخس نسبت به شوری مقاومت بیشتری نشان داد. در ارتباط با بر مشخص شد تا غلظت 40 میلی گرم در لیتر هیچ تاثیری در سرعت رشد نسبی، سرعت فتوسنتز خالص، میزان تجمع پرولین و میزان کلروفیل فلورسانس نداشت، چرا که اختلاف معنی داری بین صفات اندازه گیری شده در نهال های تیمار شده و شاهد دیده نشد.

آمار یکساله:  

بازدید 512

دانلود 54 استناد 2 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1397
  • دوره: 

    49
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    353-364
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    88
  • دانلود: 

    30
چکیده: 

به منظور ارزیابی تأثیر تغذیه برگی روی از منابع سولفات روی و آمینوکلات لیزین-روی بر شاخص های رشد و عملکرد پیاز بهبهان آزمایشی در ایستگاه تحقیقات کشاورزی بهبهان در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تیمار و سه تکرار اجرا شد. تیمارهای کودی شامل تغذیه برگی سولفات روی، آمینوکلات لیزین-روی، آمینواسید لیزین و شاهد (بدون روی و آمینواسید) بود. محلول پاشی در دو مرحله: ابتدای مرحله رشد سریع و ابتدای شروع تشکیل سوخ انجام شد. نتایج آنالیز رشد مشخص نمود که مرحله رشد کند تا 125 روز بعد از جوانه زنی ادامه داشت و سپس مرحله رشد سریع برگ آغاز شد. بیشترین شاخص سطح برگ (19/4)، سرعت رشد سوخ (49/30 گرم در مترمربع در روز) و سرعت رشد محصول (66/39 گرم در مترمربع در روز)، عملکرد کل (07/63 تن در هکتار) و عملکرد قابل فروش سوخ (54/60 تن در هکتار) به آمینوکلات لیزین-روی اختصاص داشت. مقایسه الگوی تجمع ماده خشک در بین تیمارهای مختلف نشان داد محلول پاشی آمینوکلات لیزین-روی باعث افزایش معنی دار وزن خشک گیاه (62 درصد در مقایسه با شاهد) شد و این روند تا انتهای فصل رشد نیز ادامه داشت. همبستگی مثبت و معنی داری (در سطح 1 درصد) بین سرعت رشد نسبی و سرعت آسمیلاسیون خالص مشاهده شد.

آمار یکساله:  

بازدید 88

دانلود 30 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1391
  • دوره: 

    20
  • شماره: 

    1 (47)
  • صفحات: 

    74-83
تعامل: 
  • استنادات: 

    1
  • بازدید: 

    132
  • دانلود: 

    29
چکیده: 

عدم تجدید حیات طبیعی گونه بلوط ایرانی به شکل دانه زاد، که بیشترین دامنه پراکنش را در رویشگاه های زاگرس به خود اختصاص داده است، منجر به جنگل کاری توسط بذر یا نهال این گونه به منظور ارتقاء کمی و کیفی این رویشگاه ها شده است. به رغم اهمیت زیاد شناخت بردباری به سایه این گونه در تولید نهال و جنگل کاری، هنوز مطالعه جامعی در این خصوص انجام نشده است. این مطالعه درصدد تعیین پاسخ های مورفولوژیکی و رویشی گونه بلوط ایرانی به سطوح مختلف نور در اولین سال رویشی در نهالستان می باشد. بدین منظور در این تحقیق از طرح آزمایشی کاملا تصادفی با عامل نور در چهار سطح 20 درصد، 40 درصد، 60 درصد و 100 درصد (نور کامل) استفاده شد. تعداد بیست نهال از هر تیمار در دو زمان 100 روز پس از جوانه زنی و 90 روز پس از اولین نمونه برداری به شکل کاملا تصادفی انتخاب شده و مولفه های رویشی در آنها اندازه گیری شدند. نتایج نشان داد که با افزایش میزان سایه (20 درصد نور کامل) رویش ارتفاعی، ضریب کشیدگی، نسبت زی توده اندامهای هوایی به زی توده ریشه و میانگین سطح برگ افزایش می یابد و مقادیر اندازه قطر یقه، مقدار زی توده ریشه، نرخ جذب خالص و نرخ رشد نسبی کاهش می یابد. با در نظر گرفتن اینکه هر چه نرخ رویش نسبی بالاتر باشد میزان زنده مانی بیشتر خواهد بود، بلوط ایرانی را می توان یک گونه نورپسند محسوب کرد که در نهالستانها با توجه به عدم محدودیت رطوبتی، در نور 100 درصد بهترین کارآیی را نشان می دهد.

آمار یکساله:  

بازدید 132

دانلود 29 استناد 1 مرجع 4
litScript