نتایج جستجو

122

نتیجه یافت شد

مرتبط ترین ها

اعمال فیلتر

به روزترین ها

اعمال فیلتر

پربازدید ترین ها

اعمال فیلتر

پر دانلودترین‌ها

اعمال فیلتر

پر استنادترین‌ها

اعمال فیلتر

تعداد صفحات

13

انتقال به صفحه



فیلترها/جستجو در نتایج    

فیلترها

سال

بانک‌ها



گروه تخصصی






متن کامل


مرکز اطلاعات علمی SID1
مرکز اطلاعات علمی SID
اسکوپوس
مرکز اطلاعات علمی SID
ریسرچگیت
strs
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2022
  • دوره: 

    10
  • شماره: 

    3
  • صفحات: 

    286-292
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    252
  • دانلود: 

    322
چکیده: 

Background: ligamentous laxity is a condition that leads to joints’ hypermobility beyond their average and normal range of motion. It can cause musculoskeletal and joint injuries. This national multi-centered study investigated the epidemiology of generalized ligamentous laxity and its relationship with musculoskeletal disorders among Iranian adults with different ethnic backgrounds. Methods: A total of 1, 488 people (age range: 17-40 years) were selected from eight cities and six different ethnicities of Iran and included in this cross-sectional study. The presence of ligamentous laxity with clinical examinations was searched according to Beighton score criteria. They were also examined for any kind of musculoskeletal disorders that might accompany ligamentous laxity. The Chi-square test was used to compare the frequency of ligamentous laxity based on gender and ethnicity; moreover, the t-test was utilized to compare the frequency of ligamentous laxity based on age. Results: In total, 280 (18. 8%) participants had generalized ligamentous laxity, and it was more prevalent in women (22. 7%), compared to men (14. 4%). Regarding ethnicity, the highest and lowest prevalence rates were in Gilak (37. 9%) and Persian-Arab (6%) ethnicities, respectively (P<0. 001). ligamentous laxity showed a significant relationship with sports injury, joint complaint, joint dislocation, ligament sprain, sciatica and back pain, Baker’ s cyst, and varicose veins (P<0. 001). Most participants with generalized ligamentous laxity (93. 6%) had no knowledge of their problem and its importance in choosing an appropriate sports activity. Conclusion: The prevalence of generalized ligamentous laxity seems to be relatively high among the 17-40-year-old population of Iran, especially in women. It seems to be significantly related to ethnicity. It is strongly recommended that examinations, screening, and information be provided at an early age in schools or at least in areas with a high prevalence as national programs.

آمار یکساله:  

بازدید 252

دانلود 322 استناد 0 مرجع 0
نویسندگان: 

SAREMI HOSSEIN

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2022
  • دوره: 

    30
  • شماره: 

    140
  • صفحات: 

    299-302
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    2370
  • دانلود: 

    1985
چکیده: 

This is a report of a 17-year-old wrestler who had suffered from a sport injury during an international competition that led to recurrent shoulder dislocation. Physical examination showed that he had a severe ligamentous laxity. In the magnetic resonance images there were combined humeral avulsion of the glenohumeral ligament (HAGL) and Bankart lesions. Combination of Bankart and HAGL lesions, severe ligamentous laxity, being adolescent and requiring a full recovery to resume wrestling professionally, made this case unique. Here we explain his imaging and arthroscopic findings, the technique used for arthroscopic repair, and his midterm follow-up results.

آمار یکساله:  

بازدید 2370

دانلود 1985 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1386
  • دوره: 

    9
  • شماره: 

    3 (پی در پی 23)
  • صفحات: 

    80-83
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    207
  • دانلود: 

    29
چکیده: 

دررفتگی تیبیوتالار بدون شکستگی همراه در استخوان های اطراف صدمه نادری است. ما یکی از این صدمات را گزارش می کنیم که بعد از یک دوره 10 ماهه به صورت جااندازی نشده، تظاهر کرده بود. یک زن 25 ساله 10 ماه پس از زلزله بم به کلینیک ما مراجعه کرد. وی در طی زلزله دچار دررفتگی قدامی تالوتیبیال بدون هیچ گونه شکستگی در استخوان های همراه شده بود. دو بار جااندازی باز برای بیمار امتحان شد که هر دو به علت کیفیت بد استخوان ناموفق بودند. اگرچه گزارش شده که دررفتگی مچ پا با پیش آگهی خوب همراه است، این در مورد بیمار دیرتظاهر ما صادق نبود.

آمار یکساله:  

بازدید 207

دانلود 29 استناد 0 مرجع 0
گارگاه ها آموزشی
نویسندگان: 

FRITZ M. | CONNTERS J.T. | ZELICKSON B.D.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2004
  • دوره: 

    6
  • شماره: 

    -
  • صفحات: 

    370-373
تعامل: 
  • استنادات: 

    315
  • بازدید: 

    4059
  • دانلود: 

    9195
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 4059

دانلود 9195 استناد 315 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1385
  • دوره: 

    5
  • شماره: 

    2 (مسلسل 18)
  • صفحات: 

    114-116
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    766
  • دانلود: 

    153
چکیده: 

دررفتگی هیپ به دلیل ضربه در کودکان نادر می باشد و در کودکان زیر 5 سال به دلیل شلی لیگامانی با آسیب کمتری اتفاق می افتد. هدف از این مطالعه گزارش یک مورد دررفتگی پشتی هیپ در یک کودک 19 ماهه به دلیل سقوط از دو پله بود.

آمار یکساله:  

بازدید 766

دانلود 153 استناد 0 مرجع 0
نویسندگان: 

BROWN C.N.

نشریه: 

FOOT ANKLE INTERNATIONAL

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2015
  • دوره: 

    36
  • شماره: 

    5
  • صفحات: 

    565-572
تعامل: 
  • استنادات: 

    315
  • بازدید: 

    3854
  • دانلود: 

    9195
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 3854

دانلود 9195 استناد 315 مرجع 0
strs
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1385
  • دوره: 

    11
  • شماره: 

    5 (پی در پی 53)
  • صفحات: 

    309-311
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    143
  • دانلود: 

    20
چکیده: 

سابقه و هدف: آسیب همزمان لیگامان های زانو در شکستگی های دیافیزیال دوبل ساق در برخی از مطالعات گزارش شده و نتایج آن متفاوت بوده است. به منظور تعیین میزان این همراهی، تحقیق حاضر با طراحی توصیفی به مدت 18 ماه از مهر 1382 لغایت فروردین 1384 صورت گرفت.مواد و روش ها: تعداد 82 مورد شکستگی دیافیزیال دوبل ساق وارد طرح شدند. همه بیماران پس از فیکساسیون شکستگی در اتاق عمل زیر بیهوشی عمومی مورد معاینات بالینی لیگامانی زانو (PCL & ACL, LCL, MCL) قرار گرفتند و شیوع همراهی آسیب های لیگامانی زانو در نمونه ها تعیین شد و نقش عوامل مرتبط با بروز مشخص گردید.یافته ها: از 82 بیمار مورد بررسی 16 نفر (%19.5) آسیب لیگامان های زانو همراه با شکستگی های دیافیزیال دوبل ساق داشتند. میانگین سنی بیماران 27.2 سال و 87.8 درصد بیماران مرد بودند. مکانیسم آسیب در 65.8 درصد موارد تصادف موتورسوار با اتوموبیل بوده است. در کل در 16 مورد (%19.5) آسیب لیگامانی زانو دیده شد که مشتمل بر 8 مورد آسیب رباط جانبی داخلی (%9.7)، 6 مورد آسیب رباط ضربدری جلویی (%7.3)، دو مورد آسیب رباط جانبی خارجی (%2.4) و 2 مورد آسیب رباط ضربدری پشتی (%2.4) بوده است. در 2 زانو همزمان آسیب های MCL و ACL وجود داشت.نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان دهنده بروز بالای آسیب های لیگامانی زانو در همراهی با شکستگی های دیافیزیال دوبل ساق است که لزوم بررسی و معاینه دقیق زانو در بیماران دچار شکستگی دیافیزیال دوبل ساق را مسجل می کند.

آمار یکساله:  

بازدید 143

دانلود 20 استناد 0 مرجع 0
نویسندگان: 

SHULTZ S.J. | CARCIA C.R. | PERRIN D.H.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2004
  • دوره: 

    14
  • شماره: 

    4
  • صفحات: 

    475-483
تعامل: 
  • استنادات: 

    315
  • بازدید: 

    3337
  • دانلود: 

    9195
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 3337

دانلود 9195 استناد 315 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2020
  • دوره: 

    6
  • شماره: 

    3 (22)
  • صفحات: 

    0-0
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    6751
  • دانلود: 

    2469
چکیده: 

Background and Aim: Diagnosing the status of the posterior ligament complex (PLC) plays an essential role in the management of patients with thoracolumbar fractures. In this study, due to the inefficiency of existing imaging modalities in the accurate detection of PLC damage, we investigated the relevance of some imaging parameters to specific guidelines for rapid PLC injury detection. Methods and Materials/Patients: In this study, 50 patients with and 50 patients without PLC injury were included. MRI, CT scan, and radiographic imaging of the thoracolumbar spine (T12-L1) were evaluated. The thoracolumbar injury classification systems such as Denis, TLICS (Thoracolumbar Injury Classification and Scoring System), and McCormack Load Sharing and radiographic parameters such as Superior Inferior Endplate Angle (SIEA), Body Height (BH), Local Kyphosis (LK), Interspinous Distance (ISD), and Interpedicular Distance (IPD) were investigated in these patients for each imaging method. Statistical analysis was performed using SPSS (Version 21). Result: The ISD and LK and BHp (Body Height Posterior) were significant predictors of PLC injury. On radiographs, the mean LK with and without PLC damage was 25. 67° and 20. 92° , respectively (p<0. 001). The ISD difference was 6. 75 mm in cases with PLC damage and 2. 84 mm in cases with an intact PLC (p<0. 0001). In CT images, the mean LK was 25. 77° in cases with PLC damage and 18. 63° in cases with an intact PLC (p<0. 037). The ISD difference was 4. 14 mm in patients with PLC damage and 2. 19 mm in patients without PLC damage (p<0. 002). The BHp difference was 9. 44 mm in cases with PLC damage and 11. 09 mm in cases without PLC damage (p<0. 002). Conclusion: The current study suggests formulating a predictive radiological index to identify PLC injury successfully. These guidelines can be very helpful in emergency room decision-makings, especially when the cost, availability, and time of performing MRI are important concerns in patients with multiple trauma.

آمار یکساله:  

بازدید 6751

دانلود 2469 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1395
  • دوره: 

    17
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    128-135
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    1227
  • دانلود: 

    449
چکیده: 

هدف :شلی عمومی مفاصل افراد را مستعد ابتلا به انواع ضایعات عضلانی-اسکلتی به ویژه در مفصل شانه می کند. حس عمقی که شامل حس وضعیت و حس حرکت مفصل است، نقش مهمی در ثبات عملکردی شانه دارد. با توجه به نقش مهم حس عمقی در عملکرد مفصل شانه این پژوهش با هدف انجام انجام شد: 1. مقایسه حس وضعیت و حس حرکت مفصل شانه در افراد با و بدون شلی عمومی مفاصل؛ 2. مقایسه حس عمقی بین دو سمت غالب و غیرغالب در هر گروه.روش بررسی: در این مطالعه موردی-شاهدی 20 زن با شلی عمومی مفاصل (سن 22.05±20.30 سال) و 20 زن بدون شلی مفصلی عمومی (سن 22.65±2.53 سال) شرکت کردند. آزمون ها در وضعیت طاق باز انجام شد. قبل از شروع هر آزمون افراد با مراحل انجام آزمون ها آشنا می شدند. حس عمقی شامل آزمون بازسازی زاویه ای غیرفعال و حس حرکت بود که با دستگاه دینامومتر ایزوکینتیک انجام شد. ابتدا دامنه حرکتی چرخش خارجی شانه با گونیومتر استاندارد اندازه گیری و 90 درصد انتهایی آن به عنوان زاویه هدف در آزمون بازسازی زاویه ای غیرفعال درنظرگرفته شد. سپس حس حرکت نیز به روش آستانه تشخیص حرکت غیرفعال در صفر درجه چرخش خارجی اندازه گیری شد. آزمون آستانه تشخیص حرکت با سرعت 0.5 درجه بر ثانیه و آزمون بازسازی زاویه ای با سرعت 2 درجه بر ثانیه انجام گرفت. آزمون ها در هر دو شانه غالب و غیرغالب انجام شد. توالی انجام آزمون ها برای آزمون بازسازی زاویه ای و آستانه تشخیص حرکت و نیز شانه غالب و غیرغالب به صورت تصادفی بوده است. برای حذف بازخوردهای بینایی و شنوایی از چشم بند و گوشی استفاده شد. میانگین خطای بازسازی زاویه غیرفعال و میانگین آستانه تشخیص حرکت غیرفعال در سه بار تکرار آزمون ثبت شد. از آزمون تی مستقل برای مقایسه حس بازسازی زاویه ای غیرفعال و حس حرکت بین دو گروه و آزمون تی زوج برای مقایسه دو سمت غالب و غیرغالب در هرکدام از گروه ها استفاده شد.یافته ها :تفاوت معناداری در آستانه تشخیص حرکت در سمت غالب و غیرغالب بین دو گروه مشاهده نشد [در شانه غالب (P=0.47) و در شانه غیرغالب (P=0.70). در سمت غالب و غیرغالب، زنان با شلی عمومی مفاصل خطای بیشتری در بازسازی زاویه غیرفعال حرکت چرخش خارجی شانه در مقایسه با زنان بدون شلی مفصلی عمومی نشان دادند (P=0.001) تفاوت معنی داری بین حس وضعیت و حرکت بین دو سمت غالب و غیرغالب در هرکدام از گروه ها مشاهده نشد (P>0.05).نتیجه گیری: نتایج تحقیق نشان داد حس بازسازی زاویه در دامنه انتهایی شانه در افراد مبتلا به شلی عمومی مفاصل در مقایسه با افراد بدون شلی عمومی مفاصل کاهش می یابد. این امر می تواند حاصل اختلال یا کاهش پیام های حسی گیرنده های مفصلی وارده به سیستم عصبی مرکزی باشد. کاهش بازخورد حس عمقی ممکن است به این منجر شود که اندام از نظر بیومکانیکال وضعیت نادرستی را اتخاذ کند. چنین سازوکاری می تواند به تغییرات تخریبی مفصل سرعت بخشد و دلیلی برای شیوع بالای مشکلات عضلانی اسکلتی در افراد با شلی عمومی مفصلی باشد.

آمار یکساله:  

بازدید 1227

دانلود 449 استناد 0 مرجع 2
litScript