نتایج جستجو

517

نتیجه یافت شد

مرتبط ترین ها

اعمال فیلتر

به روزترین ها

اعمال فیلتر

پربازدید ترین ها

اعمال فیلتر

پر دانلودترین‌ها

اعمال فیلتر

پر استنادترین‌ها

اعمال فیلتر

تعداد صفحات

52

انتقال به صفحه



فیلترها/جستجو در نتایج    

فیلترها

سال

بانک‌ها



گروه تخصصی








متن کامل


مرکز اطلاعات علمی SID1
مرکز اطلاعات علمی SID
اسکوپوس
مرکز اطلاعات علمی SID
ریسرچگیت
strs
نشریه: 

نهال و بذر

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1379
  • دوره: 

    16
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    77-87
تعامل: 
  • استنادات: 

    1
  • بازدید: 

    2666
  • دانلود: 

    87
چکیده: 

به منظور بررسی اثر های متقابل خیار و گوجه فرنگی در کشت توام و همچنین تعیین مناسب ترین تراکم بوته در کشت خالص این دو محصول، آزمایشی به مدت یک سال (1375) در ایستگاه تحقیقات کشاورزی بهبهان با استفاده از طرح آماری بلوک های کامل تصادفی با 15 تیمار در 4 تکرار انجام شد. دراین آزمایش خیار و گوجه فرنگی در سه تراکم زیاد، متوسط و کم ( 4.2، 2.8 و 2.1بوته در مترمربع) به صورت خالص و توام به روش جایگزینی با نسبت های 75،50 و25 درصد کاشته شدند. نتایج به دست آمده از این بررسی نشان داد تراکم مطلوب خیار و گوجه فرنگی در کشت خالص 2.8بوته در متر مربع می باشد. محاسبه نسبت برابری زمین (Land Equivalent = LER) نشان دادکه دو ترکیب50 درصد خیار + 50 درصد گوجه فرنگی و 25 درصد خیار + 75 درصد گوجه فرنگی درهر سه تراکم دارای LER بزرگ تر ازیک هستند، بنابراین سودمندی کشت توام این دو محصول مورد تایید قرار گرفت. ترکیب 50 درصد خیار + 50 درصد گوجه فرنگی درتراکم متوسط با میانگین عملکرد 46.71 در هکتار و سودمندی 34 درصد به عنوان تیمار برتر آزمایش شناخته شد. اختلاف صفات کیفی (درصد ماده خشک میوه خیار و گوجه فرنگی و همچنین مقدار ویتامین ث میوه گوجه فرنگی) دربین کلیه تیمارهای آزمایشی معنی دار نبود.

آمار یکساله:  

بازدید 2666

دانلود 87 استناد 1 مرجع 2
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1383
  • دوره: 

    17
  • شماره: 

    3 (پی آیند64) در زراعت و باغبانی
  • صفحات: 

    39-45
تعامل: 
  • استنادات: 

    3
  • بازدید: 

    1708
  • دانلود: 

    640
چکیده: 

به منظور بررسی کشت مخلوط ذرت و آفتابگردان در منطقه جیرفت، آزمایشی در سال 1376 در مزرعه تحقیقاتی مرکز تحقیقات شهرستان جیرفت، در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 5 تیمار و 3 تکرار انجام گرفت که تیمارهای مورد آزمایش عبارت بودند از :1M (تک کشتی ذرت)، 2M (75 درصد ذرت + 25 درصد آفتابگردان)، 3M (50 درصد ذرت + 50 درصد آفتابگردان) ، 4M (25 درصد ذرت + 75 درصد آفتابگردان) و 5M (تک کشتی آفتابگردان). گیاهان مذکور با استفاده از روش جایگزینی کاشته شدند. با محاسبه LER (نسبت برابری زمین) ملاحظه گردید که کشت مخلوط این دو گیاه با ترکیب 2M (75 درصد ذرت + 25 درصد آفتابگردان) بیشترین عملکرد علوفه تر، علوفه خشک، عملکرد دانه و میزان کل پروتئین را در منطقه بر داشت. همچنین برای استفاده بهینه از رطوبت خاک ترکیب 2M نسبت به سایر ترکیب ها برتری نشان داد. بنابراین شاید در مجموع برای منطقه این نوع کشت (2M) جهت دستیابی به عملکرد بالا قابل توصیه باشد.

آمار یکساله:  

بازدید 1708

دانلود 640 استناد 3 مرجع 1
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1381
  • دوره: 

    15
  • شماره: 

    1 (پی آیند 54) در زراعت و باغبانی
  • صفحات: 

    49-53
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    684
  • دانلود: 

    87
چکیده: 

کشت مخلوط یعنی کاشت دو یا چند گونه که در دوره ای از چرخه رویش با یکدیگر هم زمان هستند، بطوریکه رقابت بین گونه ها آشکار شود. به منظور بررسی امکان دستیابی به عملکردهای بالاتر، کشت مخلوط ارقام سویا در طول فصل زراعی 79 – 1378 در مزرعه آزمایشی دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران صورت گرفت. در این تحقیق عملکرد و اجزا عملکرد در کشت خالص و مخلوط مورد ارزیابی قرار گرفت. طرح آماری به کار رفته آزمایش فاکتوریل در سه تکرار بود. اولین فاکتور شامل سه سطح تراکم گیاهی (20، 40 و 80 بوته در متر مربع) و فاکتور دوم شامل پنج نسبت مختلف کاشت 100%:0، 75%:25%:50%:5%:25%، 75%: و 0: 100% به ترتیب ارقام هاگ و کلارک 63 بود. نتایج نشان داد که تیمار 50%، 50% (2 ردیف هاگ + 2 ردیف کلارک) بیشترین عملکرد را تولید نمود. ارزیابی عملکرد دانه با استفاده از روش نسبت برابری زمین (LER) نشان داد که مخلوط 50% هاگ + 50% کلارک در تراکم 80 بوته در متر مربع دارای بیشترین LER معادل 1.07 برای عملکرد دانه بود. این نشان دهنده 7% افزایش کارایی استفاده از زمین برای تولید دانه در سیستم کشت مخلوط می باشد. تعداد غلاف در گیاه تحت تاثیر تراکم قرار گرفت و با افزایش تراکم، کاهش یافت. تعداد دانه در غلاف و وزن هزار دانه تحت تاثیر تیمارهای مختلف قرار نگرفت.

آمار یکساله:  

بازدید 684

دانلود 87 استناد 0 مرجع 0
گارگاه ها آموزشی
نشریه: 

بیابان

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1382
  • دوره: 

    8
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    250-263
تعامل: 
  • استنادات: 

    2
  • بازدید: 

    1162
  • دانلود: 

    337
چکیده: 

در راستای برقراری کشاورزی پایدار، آزمایشی در بهار سال 1378 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز، اجرا گردید. در این آزمایش ارزن نوتریفید (Pennisetum glaucum (L.) R.Br) و ماشک زراعی (Vicia sativa .L.) به صورت مخلوط ردیفی کاشته شدند. بررسی در قالب طرح با هم کامل تصادفی با 3 تکرار انجام گرفت.تیمارها یک تراکم ثابت ارزن نوتریفید با میزان 15 کیلوگرم در هکتار و سه تراکم با 50، 70 و90 کیلوگرم در هکتار بذر ماشک و کلیه ترکیب های حاصل از دو گیاه را شامل گردید. سیستم کشت مخلوط ارزن نوتریفید با سطح سوم ماشک زراعی بهتر از بقیه تیمارها شد و LER آن 56/1 بدست آمد. در برخی از تیمارهای کشت مخلوط عملکرد ارزن نوتریفید در چین دوم (در این چین ماشک وجود نداشت) بیشتر از چین های خالص شد. این امر را می توان به بهره گیری ارزن از بقایای نیتروژن ماشک و به کاهش رقابت درون گونه ای آن نسبت داد. کشت خالص ماشک زراعی نیز به دلیل کوتاه تر بودن دوره رشد و برخورداری از عملکرد مناسب، کیفیت مطلوب علوفه ای و نقش آن در حاصلخیزی خاک قابل توصیه است.

آمار یکساله:  

بازدید 1162

دانلود 337 استناد 2 مرجع 3
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1389
  • دوره: 

    2
  • شماره: 

    8
  • صفحات: 

    67-81
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    89
  • دانلود: 

    21
چکیده: 

برای بررسی اثر سطوح نیتروژن و نسبت های کاشت بر عملکرد کشت مخلوط ذرت و آفتابگردان، آزمایشی به صورت کرت های یک بار خرد شده، در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر در سال 1384 اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل مقادیر مختلف نیتروژن (50، 100 و 150 کیلوگرم نیتروژن در هکتار از منبع اوره) به عنوان کرت‏های اصلی و نسبت های اختلاط ذرت و آفتابگردان به عنوان کرت های فرعی در نظر گرفته شدند. نسبت های اختلاط شامل S1 (100 درصد آفتابگردان)، S2 (25 درصد ذرت و 75 درصد آفتابگردان)، S3 (50 درصد ذرت و 50 درصد آفتابگردان)، S4 (75 درصد ذرت و 25 درصد آفتابگردان) و S5 (100 درصد ذرت) بودند. نتایج نشان داد که عملکرد دانه آفتابگردان، عملکرد دانه ذرت، مجموع عملکرد دو گیاه، وزن هزاردانه و درصد روغن دانه آفتابگردان به طور معنی داری تحت تاثیر سطوح مختلف نیتروژن و نسبت های اختلاط قرار گرفتند. اما وزن هزاردانه ذرت و تعداد دانه در بلال معنی دار نگردید. بیشترین عملکرد دانه برای آفتابگردان و ذرت به ترتیب به ترکیب های تیماری N2S1 و N3S5 با 462 و 1319 گرم در متر مربع اختصاص داشت. بیشترین و کمترین شاخص نسبت برابری زمین (LER) به ترتیب مربوط به ترکیب تیماری N2S2 و N3S4 به میزان 1.85 و 1.08 بود. علاوه بر این ضریب نسبی تراکم (K) مشخص نمود که کمترین و بیشترین مقدار این شاخص به ترکیب تیماری N3S4 و N3S2 به ترتیب به میزان 0.2 و 7.2 تعلق داشت.

آمار یکساله:  

بازدید 89

دانلود 21 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1397
  • دوره: 

    10
  • شماره: 

    4
  • صفحات: 

    1121-1134
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    120
  • دانلود: 

    42
چکیده: 

به منظور بررسی تأثیر کشت مخلوط غلات-لگوم بر علف های هرز، آزمایشی در سال زراعی 94-1393 در دانشکده کشاورزی داراب، دانشگاه شیراز اجرا شد. در این آزمایش 16 تیمار (کشت خالص گندم (Triticum aestivum L. )، جو (Hordeum vulgare L. )، تریتیکاله (X Triticosecale witmack)، نخود (Cicer arietinum L. ) و باقلا (Vicia faba L. ) با و بدون علف هرز، و شش تیمار کشت مخلوط جایگزینی گندم-نخود، گندم-باقلا، جو-نخود، جو-باقلا، تریتیکاله-نخود و تریتیکاله-باقلا بدون کنترل علف هرز) در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در 3 تکرار بررسی شد. تیمارهای وجین به صورت دستی اعمال گردید. عملیات کاشت غلات و لگوم ها به صورت همزمان انجام شد. نتایج نشان داد که کمترین تراکم و زیست توده علف های هرز در تیمارهایی بود که جو حضور داشت. برای مثال، کمترین زیست توده نهایی علف های هرز در تیمارهای کشت خالص جو با علف هرز (1 گرم در متر مربع)، کشت مخلوط جو + باقلا (67/12 گرم در متر مربع و کشت مخلوط جو + نخود (56 گرم در متر مربع) مشاهده شد. کمترین تنوع گونه ای در تیمارهای جو + نخود (صفر) و جو با علف هرز (007/0) به دست آمد. به طور کلی، تنوع گونه ای در بسیاری از تیمارهای مخلوط مشابه یا کمتر از تیمارهای کشت خالص بدون کنترل علف هرز بود. در این آزمایش غلات رشد خوبی در مقایسه با علف های هرز و لگوم ها داشتند و توانستند رشد علف های هرز را در تیمارهای کشت مخلوط نسبت به تیمارهای کشت خالص لگوم به-طور قابل توجهی کاهش دهند. بنابراین توصیه می شود که برای کاهش رشد علف های هرز در لگوم ها، از کشت مخلوط با غلات استفاده شود.

آمار یکساله:  

بازدید 120

دانلود 42 استناد 0 مرجع 0
strs
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1391
  • دوره: 

    6
  • شماره: 

    2 (22)
  • صفحات: 

    111-125
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    920
  • دانلود: 

    322
چکیده: 

در راستای تحقق کشاورزی پایدار، آزمایش هایی به صورت کشت مخلوط سیب زمینی و لوبیا چیتی به روش جایگزینی و افزایشی در سال های زراعی 1385 و 1386 درایستگاه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز اجرا گردید. آزمایش ها به صورت طرح بلوک های کامل تصادفی با 16 تیمار و3 تکرار انجام شدند. تیمارها شامل 8 نوع کشت مخلوط جایگزینی با نسبت های 1:2 و 1:3 سیب زمینی و لوبیا چیتی (سیب زمینی با تراکم های 4.7 و5.3 بوته در متر مربع و لوبیا چیتی با تراکم های 45 و 55 بوته در متر مربع)، 4 کشت مخلوط افزایشی سیب زمینی (با تراکم های 4.7 و 5.3 بوته در متر مربع) و لوبیا چیتی (با تراکم های 5.3 و 10.6 بوته در متر مربع)، همراه با 2 کشت خالص سیب-زمینی با تراکم های 4.7 و 5.3 بوته در متر مربع و 2 کشت خالص لوبیا چیتی با تراکم های 45 و 55 بوته در متر مربع بودند. در مورد سیب زمینی، بالاترین عملکرد غده در بوته، عملکرد غده در واحد سطح (متر مربع)، اندازه غده، میانگین وزنی غده، تعداد برگ در بوته، تعداد انشعابات در بوته، در تیمارهای کشت مخلوط جایگزینی مشاهده شد. در مورد صفات مربوط به لوبیا چیتی، بالاترین عملکرد دانه لوبیا چیتی در واحد سطح در تیمارهای کشت مخلوط جایگزینی و بیشترین عملکرد دانه در بوته، تعداد نیام در بوته، تعداد برگ در بوته، تعداد انشعابات در بوته، در تیمارهای کشت مخلوط افزایشی مشاهده شد. در ارزیابی تیمارهای کشت مخلوط بالاترین مقدار نسبت برابری زمین (LER) در هر دو سال، به ترتیب 1.27 و1.25 ، به تیمار کشت مخلوط جایگزینی 1:2 (66 درصد سیب زمینی با تراکم 5.3 بوته در متر مربع + 34 درصد لوبیا چیتی با تراکم 55 بوته در متر مربع) تعلق داشت. در نتیجه، این ترکیب از نظر اقتصادی توصیه می شود.

آمار یکساله:  

بازدید 920

دانلود 322 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1390
  • دوره: 

    21/2
  • شماره: 

    3
  • صفحات: 

    135-145
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    215
  • دانلود: 

    426
چکیده: 

کشت مخلوط یکی از روش های مناسب برای حرکت در راستای کشاورزی پایدار می باشد. بر این اساس آزمایشی در فصل زراعی سال 1388 در مزرعه ای واقع در 5 کیلومتری جاده میانه-تبریز اجرا گردید. آزمایش بصورت فاکتوریل دو فاکتوره در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 4 تکرار بصورت افزایشی اجرا شد. فاکتور اول ارقام امپراتور، بینگو، سوپراستار و نفر خیار و فاکتور دوم فاصله کاشت پیازخوراکی در سطوح هشت، 10 و 12 سانتی متر بود. نتایج نشان داد عملکرد پیازخوراکی تنها در کشت مخلوط با رقم امپراتور به طور معنی دار کاهش پیدا کرد. بیشترین عملکرد پیازخوراکی در فاصله کاشت 10 سانتی متر مشاهده شد. ارقام امپراتور و سوپراستار عملکرد بیشتری در مقایسه با دو رقم دیگر خیار در واحد سطح تولید نمودند. عملکرد میوه خیار در کشت مخلوط به طور معنی داری کاهش پیدا کرد. درصد ماده خشک میوه خیار تنها در کشت مخلوط پیازخوراکی با فاصله هشت سانتی متر به طور معنی دار کاهش پیدا کرد. درصد ماده خشک پیازخوراکی تنها در کشت مخلوط با رقم نفر، به طور معنی داری کاهش پیدا کرد. بالاترین نسبت برابری زمین (1.56) در ترکیب تیماری رقم سوپراستار با فاصله کاشت 10 سانتی متر پیازخوراکی بدست آمد.

آمار یکساله:  

بازدید 215

دانلود 426 استناد 0 مرجع 7
نشریه: 

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1381
  • دوره: 

    12
  • شماره: 

    3
  • صفحات: 

    99-112
تعامل: 
  • استنادات: 

    2
  • بازدید: 

    844
  • دانلود: 

    87
چکیده: 

به منظور بررسی رقابت و عملکرد در کشت مخلوط ذرت و سویا، پژوهشی در سال 1376 در مزرعه آزمایشی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز اجرا گردید. آزمایش به صورت فاکتوریل در طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار پیاده شد. تراکم های کشت ذرت بعنوان فاکتور اول و تراکم های کشت سویا بعنوان فاکتور دوم در نظر گرفته شدند. ارزیابی تیمارهای مختلف کشت مخلوط با استفاده از شاخص نسبت برابری زمین نشان داد که کشت مخلوط ذرت در تراکم 5.3 بوته در مترمربع با سویا در تراکم 42 بوته در مترمربع دارای بیشترین کارایی بیولوژیک است. به منظور انتخاب کارآترین سیستم، از مدل های نسبت برابری زمین موثر و اصلی استفاده شد. در ارزیابی رقابت نیز شاخص های رقابتی، غالبیت ذرت را در رقابت با سویا به وضوح نشان دادند. با وجود این، در کلیه تیمارهای مخلوط، رقابت ذرت و سویا از یک حالت مکملی نسبت به یکدیگر برخوردار بود، زیرا نسبت برابری زمین در کلیه تیمارهای مخلوط بزرگتر از یک به دست آمد و این امر حاکی از مزیت کشت مخلوط به کشت های خالص دو گونه است.

آمار یکساله:  

بازدید 844

دانلود 87 استناد 2 مرجع 1
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1388
  • دوره: 

    7
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    605-614
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    278
  • دانلود: 

    98
چکیده: 

به منظور ارزیابی کشت مخلوط ذرت و لوبیا، آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد در سال زراعی 86 - 1385 به مرحله اجرا درآمد. این آزمایش در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. در طراحی کشت مخلوط از روش سری های جایگزینی ردیفی استفاده گردید. تیمارهای آزمایش عبارت از نسبت های لوبیا:ذرت به ترتیب 25:75، 50:50 و 75:25 و نیز کشت خالص آنها بود. نتایج به دست آمده در مورد عملکرد دانه و ماده خشک نشان داد که ترکیب 50 درصد از هر دو گیاه به صورت یک ردیف در میان نسبت به تمام ترکیب های دیگر برتری داشت. نسبت برابری زمین (LER) برای تولید دانه و ماده خشک در این ترکیب بیشتر از یک بود. در کشت مخلوط در تمام نسبت ها افزایش عملکرد دانه و ماده خشک به نفع ذرت و به زیان لوبیا بود. با افزایش تراکم ذرت در مخلوط بر عملکرد دانه، ماده خشک، شاخص برداشت، تعداد بلال در بوته، تعداد دانه در بلال و وزن هزاردانه ذرت افزوده شد(p<0.05) . به علاوه افزایش تراکم لوبیا در مخلوط، عملکرد دانه، ماده خشک، تعداد غلاف در بوته و شاخص برداشت لوبیا را افزایش داد (p<0.05).

آمار یکساله:  

بازدید 278

دانلود 98 استناد 0 مرجع 0
litScript