نتایج جستجو

66594

نتیجه یافت شد

مرتبط ترین ها

اعمال فیلتر

به روزترین ها

اعمال فیلتر

پربازدید ترین ها

اعمال فیلتر

پر دانلودترین‌ها

اعمال فیلتر

پر استنادترین‌ها

اعمال فیلتر

تعداد صفحات

6660

انتقال به صفحه



فیلترها/جستجو در نتایج    

فیلترها

سال

بانک‌ها



گروه تخصصی











متن کامل


مرکز اطلاعات علمی SID1
مرکز اطلاعات علمی SID
اسکوپوس
مرکز اطلاعات علمی SID
ریسرچگیت
strs
نشریه: 

تحقیقات غلات

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1395
  • دوره: 

    6
  • شماره: 

    3
  • صفحات: 

    307-321
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    935
  • دانلود: 

    258
چکیده: 

تغییر در زمان کاشت منجر به تغییر در فنولوژی گیاهی از جمله مرحله پر شدن دانه گندم می شود. در این آزمایش، اثر زمان های مختلف کاشت بر تغییرات روند پر شدن دانه ژنوتیپ های مختلف گندم نان در سال زراعی 92-1391 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی گنبد ارزیابی شد. عامل اول زمان کاشت شامل 11 آذر، 30 آذر، 19 دی، 8 بهمن و 28 بهمن ماه و عامل دوم پنج ژنوتیپ گندم شامل گنبد، کوهدشت، کریم، لاین 7 و لاین 16 بودند. اثر متقابل زمان کاشت × ژنوتیپ برای صفات سرعت پر شدن دانه، وزن نهایی دانه و دوره موثر پر شدن دانه معنی دار و برای عملکرد دانه غیرمعنی دار بود. تاخیر در کاشت، میانگین عملکرد دانه را در ژنوتیپ های گندم کاهش داد. بیشترین عملکرد دانه در زمان کاشت اول و کمترین آن در زمان کاشت پنجم حاصل شد. بیشترین میانگین عملکرد دانه در رقم کریم و کمترین آن مربوط به رقم گنبد بود. با تاخیر در کاشت سرعت پر شدن دانه ژنوتیپ های گندم تا زمان کاشت چهارم افزایش یافت و پس از آن در بیشتر ژنوتیپ ها به علت مواجه شدن با افزایش دما و افت رطوبت، کاهش شدیدی نشان داد. بیشترین سرعت پر شدن دانه در زمان کاشت چهارم در ژنوتیپ کوهدشت به میزان 1.93 میلی گرم در روز و کمترین مقدار در زمان کاشت پنجم در رقم گنبد به مقدار 1.32 میلی گرم در روز مشاهده شد. بیشترین و کمترین تغییرات این صفت از زمان کاشت اول تا زمان کاشت پنجم به ترتیب مربوط به رقم کوهدشت با افزایش 0.46 میلی گرم در روز و رقم گنبد با افزایش 0.14 میلی گرم در روز بود. در اثر تاخیر در کاشت، طول دوره موثر پر شدن دانه ژنوتیپ ها از 35.3 روز به 18.3 روز کاهش یافت. حداکثر وزن نهایی دانه ژنوتیپ ها نیز در زمان های مختلف کاشت از 54.1 میلی گرم به 29.5 میلی گرم کاهش نشان داد، به طوری که بیشترین و کمترین کاهش به ترتیب مربوط به رقم گنبد (19.4 میلی گرم) و رقم کریم با کاهش 13.2 میلی گرم بود. به ازای هر درجه افزایش دمای محیط در زمان کاشت پنجم نسبت به زمان کاشت اول در مرحله پر شدن دانه، طول این دوره 4.1 روز کاهش نشان داد و میانگین عملکرد دانه ژنوتیپ ها به ازای هر روز تاخیر در کاشت به مقدار 51 کیلوگرم در هکتار کاهش یافت. نتایج این آزمایش نشان دهنده واکنش های متفاوت ژنوتیپ های گندم مورد ارزیابی به شرایط محیطی در مرحله پر شدن دانه بود. به نظر می رسد که می توان از این موضوع در شناسایی و انتخاب ژرم پلاسم های مناسب برای برنامه های اصلاحی گندم در شرایط دیم منطقه گنبد بهره برداری کرد.

آمار یکساله:  

بازدید 935

دانلود 258 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1385
  • دوره: 

    13
  • شماره: 

    ویژه نامه زراعت و اصلاح نباتات (ضمیمه)
  • صفحات: 

    66-77
تعامل: 
  • استنادات: 

    2
  • بازدید: 

    1975
  • دانلود: 

    493
چکیده: 

جهت درک خصوصیات مربوط به پرشدن دانه ها با توجه به دو ویژگی طول دوره پرشدن دانه و نیز سرعت پرشدن دانه در بهبود عملکرد دانه و نیز استفاده از روش های مناسب زراعی، آزمایشی در سال زراعی 1378-79، با استفاده از ده ژنوتیپ گندم بهاره دیم در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار در ایستگاه تحقیقات کشاورزی دیم کوه دشت اجرا گردید. در این بررسی ضرایب همبستگی ساده صفات با همدیگر تعیین شد. عملکرد دانه با وزن هزار دانه، شاخص برداشت، عملکرد بیولوژیک، عملکرد کاه، سرعت پرشدن دانه و وزن هکتولیتر همبستگی مثبت و معنی دار و با تعداد روز تا ساقه دهی همبستگی منفی و معنی دار داشت. نتایج روند رشد دانه ژنوتیپ ها نشان داد که در انتهای رشد خطی ژنوتیپ های شماره 4 و 10 (Zagros و Tr8010200) بیشترین وزن نهایی تک دانه (40 میلی گرم) و ژنوتیپ های شماره 2 و 7 (Pik/ Opatacm , Maya 74"s" ….) کمترین وزن نهایی تک دانه (32 میلی گرم) را داشتند. دوره موثر پر شدن دانه ژنوتیپ ها بین 18.93 تا 25.03 روز در نوسان بود. بیشترین دوره موثر پرشدن دانه مربوط به ژنوتیپ شماره 10 (Zagros) با مدت تقریبی 25 روز با کمترین دوره موثر پرشدن دانه مربوط به ژنوتیپ شماره 7 (Maya 74"s" ..) با مدت تقریبی 19 روز بود. سرعت موثر پرشدن دانه ژنوتیپ ها نیز بین 1.43 تا 1.74 میلی گرم بر روز در نوسان بود. کمترین و بیشترین سرعت موثر پر شدن دانه (1.43 و 1.74 میلی گرم بر روز) را به ترتیب ژنوتیپ های شماره 2 و 4 (Pik/Opata cm-Tr 8010200) داشتند. بین سرعت و مدت موثر پرشدن دانه ژنوتیپ ها همبستگی منفی و معنی دار مشاهده گردید (r=-%46**).

آمار یکساله:  

بازدید 1975

دانلود 493 استناد 2 مرجع 3
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1395
  • دوره: 

    47
  • شماره: 

    4
  • صفحات: 

    665-676
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    85
  • دانلود: 

    78
چکیده: 

داده های ماهواره ای لندست 7 ETM+ به طور گسترده ای در مطالعات پوشش گیاهی و توزیع مکانی ضریب گیاه در مقیاس منطقه ای و جهانی استفاده می شوند اما شکست تصحیح کننده خط اسکن (SLC) در سال 2003 تا حد زیادی سودمندی آن را کاهش داده است. علاوه بر این، شکست مذکور دائمی است و تلاش های متعاقب آن برای بازیابی تصحیح کننده خط اسکن ناموفق بوده، بنابراین راه لازم و عملی برای رسیدگی به این مشکل پر کردن پیکسل های فاقد داده در تصایر SLC-off است. اگرچه روش های پیشنهادی مختلفی برای پر کردن شکاف ها وجود دارد اما کیفیت تصاویر پر شده در مناطق ناهمگن هنوز هم برای بیشتر برنامه های کاربردی رضایت بخش نیست. این پژوهش به مقایسه دو روش زمین آماری و استفاده از داده های کمکی مودیس برای پر کردن شکاف ها در تصاویر SLC-off در تصویر لندست 7 ETM+ و با هدف برآورد مقادیر ضریب گیاهی گیاه برنج در بخش شرقی واحد عمرانی F1 از شبکه آبیاری و زهکشی سفیدرود پرداخته است. نتایج نشان داد که برآوردها در روش IDW با مقدار NRMSE برابر 09/6 درصد دارای بیشترین دقت بوده و روش های FGMAD و FAD به ترتیب با مقدار NRMSE برابر 75/14 و 97/14 در رتبه های بعدی از نظر دقت برآورد قرار می گیرند. روش FDCAD، کم-ترین دقت را در برآوردها داشت.

آمار یکساله:  

بازدید 85

دانلود 78 استناد 0 مرجع 0
گارگاه ها آموزشی
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1388
  • دوره: 

    16
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    87-100
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    129
  • دانلود: 

    30
چکیده: 

به منظور بررسی تاثیر تاریخ کاشت طی دوره پرشدن دانه بر بنیه بذر کانولا، آزمایشی در سال زراعی 85-1384 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی گنبد اجرا شد. دو رقم کانولا (هایولا 401 و آرجی اس 003) در پنج تاریخ کاشت (15 آبان، 15 آذر، 15 دی، 15 بهمن، 15 اسفند) بر اساس طرح اسپلیت پلات در 3 تکرار مورد مقایسه قرار گرفتند. برای ارزیابی بنیه بذر از آزمون های جوانه زنی استاندارد، سرعت رشد گیاهچه و هدایت الکتریکی استفاده شد. نتایج نشان داد که تاخیر در کاشت از 15 آبان باعث کاهش طول دوره پر شدن دانه، وزن هزار دانه، کیفیت بذر و عملکرد دانه کانولا شد. آزمون بنیه بذر نشان داد که در هر دو رقم، تاخیر در کاشت از 15 آبان باعث کاهش درصد جوانه زنی، سرعت جوانه زنی، یکنواختی جوانه زنی، تعداد گیاهچه نرمال، وزن خشک گیاهچه و افزایش هدایت الکتریکی شد. شرایط محیطی مانند دمای هوا طی دوره پرشدن دانه بر صفات مربوط به جوانه زنی بذر موثر بودند. بنابراین می توان تنها از بذور کانولا حاصل از تاریخ کشت مطلوب جهت کشت در سال بعد استفاده کرد.

آمار یکساله:  

بازدید 129

دانلود 30 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1394
  • دوره: 

    0
  • شماره: 

    18
تعامل: 
  • بازدید: 

    32
  • دانلود: 

    10
کلیدواژه: 
چکیده: 

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

آمار یکساله:  

بازدید 32

دانلود 10
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1393
  • دوره: 

    37
  • شماره: 

    4
  • صفحات: 

    119-130
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    627
  • دانلود: 

    87
چکیده: 

به منظور بررسی تاثیر تنش گرما طی دوره پر شدن دانه بر صفات عملکرد، اجزای عملکرد، سرعت و دوره پر شدن دانه گندم، آزمایشی مزرعه ای در سال زراعی 90-1389 به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در شرایط محیطی شهر اهواز اجرا گردید. فاکتورهای آزمایشی شامل ده ژنوتیپ گندم نان میان رس (چمران، اترک، افلاک، دز، فلات، داراب 2، کویر، پیشتاز،S-78-11 وS-83-3 ) و دو تاریخ کاشت مناسب (22 آبان ماه) و تاخیری (اول دی ماه) بودند. نتایج نشان داد که تاخیر در کاشت منجر به کاهش معنی دار عملکرد و اجزای عملکرد دانه همه ژنوتیپ ها شد. رقم اترک (8.2 درصد) کمترین و رقم پیشتاز (26.3 درصد) بیشترین کاهش عملکرد در واحد سطح را به خود اختصاص دادند. در تاریخ کاشت تاخیری ارقام کویر و چمران بیشترین (به ترتیب 584.3 و 579.8 گرم در مترمربع) و رقم پیشتاز کمترین (446.3 گرم در مترمربع) عملکرد دانه را تولید کردند. بر اساس شاخص حساسیت به تنش، رقم اترک متحمل، ارقام چمران، کویر، دز، فلات و افلاک از ارقام نیمه متحمل و لاین های S-78-11 و S-83-3 و ارقام داراب 2 و پیشتاز حساس شناخته شدند. نتایج نشان داد که کاهش وزن هزار دانه در تاریخ کاشت تاخیری ناشی از کاهش دوره موثر پر شدن دانه بود و افزایش سرعت پر شدن دانه نتوانست کاهش طول دوره پر شدن دانه را جبران کند. به طورکلی به نظر می رسد که سرعت زیادتر رشد دانه در شرایط تنش گرما طی دوره پر شدن دانه به تنهایی نمی تواند منجر به عملکرد زیادتر در یک ژنوتیپ شود و عوامل دیگری نظیر دوره پر شدن دانه و تعداد دانه در سنبله از اهمیت زیادتری برخوردارند.

آمار یکساله:  

بازدید 627

دانلود 87 استناد 0 مرجع 0
strs
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1389
  • دوره: 

    20/2
  • شماره: 

    4
  • صفحات: 

    23-35
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    155
  • دانلود: 

    31
چکیده: 

عملکرد ذرت در کشور ما در مقایسه با دیگر کشورها پایین است. یکی از مهمترین فاکتورهای موثر، عدم کاربرد تراکم گیاهی مطلوب و اختلاف هیبرید های ذرت در واکنش به تراکم گیاهی است. به منظور بررسی تاثیر تراکم های مختلف بوته بر عملکرد، سرعت و دوره موثر پر شدن دانه ارقام ذرت هیبرید، آزمایشی در سال زراعی 86 در مزرعه پژوهشی دانشکده کشاورزی دانشگاه محقق اردبیلی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار اجرا گردید. تیمارهای مورد بررسی را ارقام ذرت در سه سطح ((SC-404, DC-370, SC-504 با تراکم های مختلف (هشت، 10 و 12 بوته در مترمربع) شامل می شدند. نتایج نشان داد که عملکرد و صفات وابسته به آن (به جز تعداد ردیف دانه) به طور معنی داری به واسطه تغییر در تراکم تغییر کرد. با افزایش تراکم تعداد دانه در بلال و تعداد دانه در ردیف کاهش یافت. بالاترین عملکرد دانه در تراکم 10 بوته در مترمربع حاصل شد. واکنش ارقام ذرت به تراکم یکسان نبود. طوری که بالاترین عملکرد دانه به رقم SC-504 و کمترین آن به DC-370 تعلق داشت. بیشترین عملکرد دانه در تراکم 10 بوته در مترمربع به رقم SC-504 تعلق داشت. در این بررسی با استفاده از یک مدل خطی دو تکه ای پارامترهای مربوط به پر شدن دانه ارزیابی گردید. کلیه پارامترها به طور معنی داری تحت تاثیر رقم و تراکم قرار گرفتند. حداکثر وزن دانه، سرعت و دوره موثر پر شدن دانه در تراکم های پایین بوته بدست آمد. مقایسه میانگین ترکیبات تیماری نشان داد که حداکثر وزن دانه (0.35 میلی گرم ) و دوره موثر پر شدن دانه به ترتیب به ترکیبات تیماری هیبرید SC-504 با تراکم هشت بوته در مترمربع و SC-404 با تراکم 8 بوته در مترمربع و حداقل آن به ترکیب تیماری DC-370 با تراکم 12 بوته در مترمربع تعلق داشت.

آمار یکساله:  

بازدید 155

دانلود 31 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1396
  • دوره: 

    9
  • شماره: 

    28
  • صفحات: 

    1-9
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    494
  • دانلود: 

    192
چکیده: 

هدف این مطالعه پیش بینی توزیع ماده خشک به دانه بر اساس شاخص برداشت در نخود (رقم هاشم) تحت شرایط مختلف تاریخ کاشت و تراکم بود. بدین منظور آزمایشی در سال زراعی 1390-1389 در مزرعه آزمایشی دانشکده علوم زراعی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان انجام شد. طرح آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب بلوک های کامل تصادفی و فاکتورها شامل تاریخ کاشت در سه سطح (15 آذر، 1 بهمن و 1 فروردین) و تراکم در چهار سطح (15، 30، 45 و 60 بوته در متر مربع) بودند. افزایش تراکم و تأخیر در کاشت باعث کوتاه شدن طول دوره هریک از مراحل فنولوژیک روز تا گلدهی (R1)، روز تا غلاف دهی(R3)، روز تا دانه بندی(R5) و روز تا شروع رسیدگی(R7) شد. شاخص برداشت در طول دوره پر شدن دانه به طور خطی افزایش یافت. تأثیر تراکم بر شیب افزایش خطی شاخص برداشت (dHI/dt) معنی دار نبود ولی بین تاریخ کاشت ها از نظر این صفت اختلاف وجود داشت. زمان شروع افزایش خطی شاخص برداشت یا به عبارتی فاز تأخیری پر شدن دانه از 26 روز در تاریخ کاشت اول به 8 روز در تاریخ کاشت سوم کاهش یافت ولی در تراکم های مختلف اختلافی مشاهده نشد. زمان توقف افزایش خطی شاخص برداشت علی رغم عدم اختلاف معنی دار در تراکم های مختلف، در تاریخ کاشت ها متفاوت بود و با تأخیر در کاشت کاهش یافت. hز پارامتر های حاکم بر توزیع ماده خشک که در این مطالعه برآورد شده می توان در مدل سازی رشد و نمو نخود استفاده کرد.

آمار یکساله:  

بازدید 494

دانلود 192 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1395
  • دوره: 

    18
  • شماره: 

    3
  • صفحات: 

    655-671
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    87
  • دانلود: 

    22
چکیده: 

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

آمار یکساله:  

بازدید 87

دانلود 22 استناد 0 مرجع 0
نویسندگان: 

FARAJI A.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2012
  • دوره: 

    6
  • شماره: 

    3
  • صفحات: 

    267-278
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    33356
  • دانلود: 

    17519
چکیده: 

Oil concentration (OC) in canola (B. napus L.) is determined during seed filling period (SFP), and the variation in OC is greatly related to environmental conditions during that period. To determine factors affecting OC in canola, 12 field experiments were conducted at Agricultural Research Station of Gonbad, Iran, during 2000-07. The experiments were carried out under different growing conditions. The regression functions were fitted to the data of each group of genotypes, over years and experiments. Increasing SFP was a determinant factor for increasing OC. Oil concentration was affected by the duration of SFP, which was maximized when plants of both genotypes (open pollinates and hybrids) were exposed to lower temperatures. There was a linear negative relationship between air temperature during SFP and OC. High temperatures, accelerated the rate of plant development, lowered the length of SFP, and reduced OC potential. In both group of genotypes, the variation of OC was explained by rainfall during SFP, and temperature and radiation interactions during the period, as showed by photothermal quotient (PTQ). There was a positive logarithmic relationship between PTQ during SFP and OC. The relationships of OC with duration of SFP, and temperature, PTQ and rainfall during SFP over years, sowing dates and genotypes showed that these variables are generally applicable in canola OC determination.

آمار یکساله:  

بازدید 33356

دانلود 17519 استناد 0 مرجع 0
litScript