نتایج جستجو

583

نتیجه یافت شد

مرتبط ترین ها

اعمال فیلتر

به روزترین ها

اعمال فیلتر

پربازدید ترین ها

اعمال فیلتر

پر دانلودترین‌ها

اعمال فیلتر

پر استنادترین‌ها

اعمال فیلتر

تعداد صفحات

59

انتقال به صفحه



فیلترها/جستجو در نتایج    

فیلترها

سال

بانک‌ها



گروه تخصصی









متن کامل


مرکز اطلاعات علمی SID1
مرکز اطلاعات علمی SID
اسکوپوس
مرکز اطلاعات علمی SID
ریسرچگیت
strs
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1398
  • دوره: 

    34
  • شماره: 

    4 (پیاپی 134)
  • صفحات: 

    527-538
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    193
  • دانلود: 

    146
چکیده: 

اهداف و زمینه ها: بیابان زایی یکی از چالش های مهم دنیای امروز، به خصوص کشورهایی مثل ایران است که تحت تاثیر آب و هوای خشک و نیمه خشک قرار دارند. نخستین گام موثر و ضروری به منظور پیشگیری و کاهش سرعت بیابان زایی، شناسایی مناطق مستعد و عوامل موثر در ایجاد این پدیده است. این پژوهش با هدف ارزیابی شدت بیابان زایی در دشت کاشان با استفاده از مدل ایرانی انجام شد. روش شناسی: در این پژوهش مقایسه ای، پتانسیل بیابان زایی در دشت کاشان در سال های 1380 و 1394 با مدل ایرانی ارزیابی بیابان زایی مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت. معیار های مورد استفاده در این مدل پوشش گیاهی و آب و هوا بودند. بر این اساس از داده های NDVI ماهواره لندست 7، پایگاه داده بارش CHIRPS و داده های تبخیر و تعرق پتانسیل ماهواره MODIS استفاده شد. یافته ها: در سال 1380، 1/3853کیلومترمربع از دشت کاشان دارای بیابان زایی متوسط و 8/3294کیلومترمربع دارای بیابان زایی شدید بود. در سال 1394، 2/1035کیلومترمربع از این دشت دارای بیابان زایی متوسط، 3/6019کیلومترمربع بیابان زایی شدید و 2/124کیلومترمربع بیابان زایی بسیار شدید داشت. نتیجه گیری: علاوه بر اینکه در سال 1394 کلاس بیابان زایی بسیار شدید در منطقه ایجاد شده است، وسعت مناطق دارای بیابان زایی شدید نیز گسترش قابل توجهی داشته است.

آمار یکساله:  

بازدید 193

دانلود 146 استناد 0 مرجع 0
نویسندگان: 

FRRAJI F.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2001
  • دوره: 

    -
  • شماره: 

    33
  • صفحات: 

    0-0
تعامل: 
  • استنادات: 

    315
  • بازدید: 

    7125
  • دانلود: 

    9195
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 7125

دانلود 9195 استناد 315 مرجع 0
نویسندگان: 

GIORDANO L. | GIORDANO F. | GRAUSO S.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2002
  • دوره: 

    -
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    0-0
تعامل: 
  • استنادات: 

    630
  • بازدید: 

    12960
  • دانلود: 

    9195
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 12960

دانلود 9195 استناد 630 مرجع 0
گارگاه ها آموزشی
نویسندگان: 

طاووسی تقی

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1388
  • دوره: 

    4
  • شماره: 

    9
  • صفحات: 

    121-137
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    528
  • دانلود: 

    97
چکیده: 

آبرویل (1949) مفهوم «بیابانزایی»را برای توصیف تغییر زمین حاصلخیز به بیابان بکار برد که از فعالیت انسانی در ناحیه جنگل استوایی آفریقا ناشی شده بود. خشکسالی های پیاپی اواخر دهه 1960 این معضل زیست محیطی را به یک فاجعه انسانی و جهانی تبدیل کرد. کنفرانس بیابانزایی سازمان ملل متحد در نایروبی (1977)، شروع موضوع بیابانزایی در عرصه سیاسی و مباحث جالب علمی بود. بر اساس تعریف کنوانسیون سازمان ملل متحد برای بیابان زدایی (1994): «بیابانزایی به معنی تخریب سرزمین در مناطق خشک، نیمه خشک و خشک نیمه مرطوب ناشی از عوامل مختلف از جمله تغییرات آب و هوایی و فعالیت های انسانی می باشد». مبارزه با بیابانزایی مستلزم ارتباط متقابل و مشارکت بین کاربران زمین و سازمان های طرفدار محیط زیست است تا کارکردهای «بیابان زدایی» در مقیاس وسیع را پدید آورد.

آمار یکساله:  

بازدید 528

دانلود 97 استناد 0 مرجع 4
نویسندگان: 

SQUIRES V.R.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2010
  • دوره: 

    1
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    17-21
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    14747
  • دانلود: 

    3581
کلیدواژه: 
چکیده: 

Introduction: The UNCCD has been ratified by over 190 countries. It is the attempt by nations, both rich and poor to control the scourge of desertification. The definition of which is “land degradation in arid, semiarid, and dry subhumid areas resulting from various factors, including climatic variations and human activities. It is now widely accepted that desertification is not the relentless advance of desert but rather the development of land degradation in discrete sites that can coalesce and spread (Squires and Sidahmed 1998). China, a signatory to the UNCCD, has a large area of desert and an alarming rate of desertification of all types wind and water erosion, and soil salinization (Luo and Zhang 2006). In China for example, in provinces such as Ningxia, Inner Mongolia and Gansu the local officials report that the rate of expansion of desertified lands is proceeding at double the rate of control measures. Clearly, this is unsatisfactory and better ways must be found to reverse the trend. National efforts to combat desertification employ a range of measures, some physical and others relate to socio-economic and policy change (Lu et al. 2005). Other countries that are UNCCD signatories face similar problems. Sandy desertification1 (sandification) is of great concern in China (Wang 2000). Iran and countries of the Gulf Persian region (Al Faraji 2002). Until recently the area of sandification in China was growing at a rapid rate, despite efforts to combat it (Fig. 1). It is estimated that the rate of rangeland degradation in semi arid and dry sub-humid areas is 90-97%, and the annual rate of rangeland degradation is accelerating. But, in China as a whole, from 2004 onwards the rate of expansion of land affected by sandification has declined and in some areas it has been reversed (Luo and Zhang 2006). Other forms of desertification, especially in the marginal cropping lands in the interface zone between the pastoral zone and the croplands, are on the increase. This is also apparent in other countries as burgeoning human and livestock populations put more and more pressure on the shrinking arable land base (El-Beltagy, Saxena and Wang 2008).

آمار یکساله:  

بازدید 14747

دانلود 3581 استناد 0 مرجع 630
نویسندگان: 

AKBARI M. | OWNEGH M. | ASGARI H.R. | SADODDIN A. | KHOSRAVI H.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2016
  • دوره: 

    2
  • شماره: 

    4
  • صفحات: 

    365-380
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    43808
  • دانلود: 

    21243
چکیده: 

Risk assessment provides the possibility of planning and management to prevent and reduce the risk of desertification. The present study is aimed to assess the hazard and risk of desertification and to develop management programs in the semi-arid western regions of Golestan Province in Iran. desertification rate was obtained using the Iranian model of desertification potential assessment. Since the rating system was considered for the indicators, data analyses were carried out according to the Mann-Whitney test. The risk of desertification was calculated based on hazard, elements at risk and vulnerability assessment maps. The intensity of desertification was estimated to be medium. Among the factors affecting desertification, agriculture by the weighted average of 3.22 had the highest effect, followed by soil, vegetation, water and wind erosion criteria by weighted averages of 2.45, 2.32, 2.15 and 1.6 respectively.desertification risk assessment results also showed that about 78% of central and northern parts of the region, with the largest population and residential centers, surface and underground water resources, agriculture and horticulture, is confronted with a high to very high degree of risk. Management plans and control measures, based on risk values were presented in four activities (with two management priorities under critical and non-critical conditions). For the management program with the largest area. Control measures and strategies such as the establishment of halophytic and xerophytic plants, drainage networks, resilient facilities and infrastructure were proposed. Reducing the risk of desertification, could play a crucial role in the sustainable development of drylands and desert ecosystems.

آمار یکساله:  

بازدید 43808

دانلود 21243 استناد 0 مرجع 0
strs
نویسندگان: 

CHERIF BENABDERRAHMANE M.C. | CHENCHOUNI H.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2010
  • دوره: 

    1
  • شماره: 

    -
  • صفحات: 

    5-10
تعامل: 
  • استنادات: 

    315
  • بازدید: 

    8721
  • دانلود: 

    9195
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 8721

دانلود 9195 استناد 315 مرجع 0
نویسندگان: 

گریوانی گل محمد

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1388
  • دوره: 

    16
  • شماره: 

    2 (پیاپی 35)
  • صفحات: 

    174-189
تعامل: 
  • استنادات: 

    2
  • بازدید: 

    1104
  • دانلود: 

    476
چکیده: 

بوم سازگان های مناطق خشک با سطحی معادل 44.7 میلیون کیلومترمربع، تقریبا 30 درصد خشکی های کره زمین را  شامل می شوند که از این مقدار، حدود 39 درصد آن (معادل 17.4 میلیون کیلومتر مربع) در شمار مناطق نیمه خشک قرار دارند. بیش از 90 درصد مناطق نیمه خشک جهان در 27 کشور متمرکز شده است. تقریبا 20 درصد جمعیت جهان وابسته به این مناطق است. در کشور ما 86 درصد از کل سطح کشور، در شرایط خشک واقع شده و به نحوی چشمگیر و همه جانبه تحت تاثیر فعالیت های گوناگون انسانی است. شرایط شکننده بوم شناختی در مناطق خشک و نیمه خشک بیابانی از یک سو و بهره برداری های بی رویه و انحصار طلبانه انسان از سویی دیگر، زمینه گسترش بیابان ها شده و آن را به معضلی حاد در سطح ملی بدل کرده است. راه حل منطقی برای مهار بیابان زایی، پیش بینی تغییرات حادث شده در محیط طبیعی با پایش مداوم و فراکافت (تجزیه و تحلیل) داده ها است. بر این اساس، در مطالعه حاضر سعی شده است با مقایسه وضع موجود بیابان زایی در حال حاضر با وضعیت منطقه در گذشته، تغییرات حاصله و دلایل آن مورد بررسی و واکاوی قرار گیرد. بر اساس ستاده های بدست آمده، مشاهده می شود که 76.7 درصد از سطح استان در حال حاضر (1387) تحت تاثیر فرایند های مختلف بیابان زایی با شدت های متفاوت قرار دارد. تخریب پوشش گیاهی توام با فرسایش آبی و بادی (فرایند نوع اول) با 44.7 درصد از وسعت منطقه پدیده غالب است. فرسایش آبی توام با فرسایش بادی و تخریب پوشش گیاهی در وسعتی بالغ بر 24.3 درصد (فرایند نوع دوم) و نهایتا و شوری ثانوی در وسعتی معادل 11.7 درصد در مرتبه سوم قرار دارد. از نظر طبقات بیابان زایی، طبقه بیابان زایی شدید با 36.6 درصد در ردیف اول و طبقات خیلی شدید، متوسط و جزیی به ترتیب با 14.4، 13.1، و 12.6 درصد در ردیف های بعدی قرار دارد.

آمار یکساله:  

بازدید 1104

دانلود 476 استناد 2 مرجع 7
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1391
  • دوره: 

    2
  • شماره: 

    5
  • صفحات: 

    63-76
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    292
  • دانلود: 

    52
چکیده: 

توسعه سریع شهری در چند دهه اخیر ابعاد مختلف اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و زیست محیطی بشر را تحت تاثیر قرار داده است. آثار منفی زیست محیطی رشد شهرها تا آن اندازه افزایش یافته که بزرگترین تهدید در مقابل زیست بوم ها شمرده می شود بطوریکه یکی از تبعات آن، کاهش توان اکولوژیکی و بیولوژیکی زمین بوده که از آن با عنوان بیابان زایی نیز یاد می شود. هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر توسعه شهری و صنعتی (بیابانزایی تکنوژنیکی) در بیابان زایی در منطقه شرق اصفهان می باشد. برای این منظور علاوه بر اطلاعات موجود در نقشه کاربری اراضی و نقشه واحد کاری منطقه مورد بررسی، از تفسیر بصری تصاویر ماهواره ای نیز جهت شناسایی و انطباق مکانی شاخص های ارزیابی بیابان زایی با واقعیت های زمینی استفاده گردید. جهت استفاده از فایل های رقومی و نقشه های ارائه شده از نرم افزارهای Arc GIS و ILWIS استفاده شد. برآورد شدت بیابان زایی محدوده مطالعاتی، با استفاده از شاخص های مربوط به معیار توسعه شهری و صنعتی (تکنوژنیکی) که یکی از زیرمعیارهای مدل AIDPMI می باشد صورت گرفت. بررسی و مقایسه امتیازهای شاخص ها بر اساس روش مذکور نشان داد که در منطقه مورد مطالعه اراضی با شدت بیابان زایی کم در حدود 284451 هکتار (82.3 درصد)، اراضی با شدت بیابان زایی متوسط در حدود 59187 هکتار (17.2 درصد) و اراضی با شدت بیابانزایی شدید در حدود 1883 هکتار (0.5 درصد) گسترش دارند. اراضی با شدت بیابانزایی خیلی شدید در منطقه مشاهده نگردید. به طور کلی اصلی ترین شاخص بیابان زایی تکنوژنیکی در محدوده مطالعاتی را نسبت اراضی مسکونی و شهری به باغی و زراعی تشکیل می دهد که نشان می دهد باید از تبدیل بی رویه اراضی کشاورزی اعم از باغی و زراعی به اراضی صنعتی و مسکونی خودداری گردد و مکان های مناسب دیگری برای توسعه شهرک های صنعتی و مسکونی انتخاب شود.

آمار یکساله:  

بازدید 292

دانلود 52 استناد 0 مرجع 4
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1385
  • دوره: 

    19
  • شماره: 

    3(پی آیند 73) در منابع طبیعی
  • صفحات: 

    65-75
تعامل: 
  • استنادات: 

    5
  • بازدید: 

    2707
  • دانلود: 

    1410
چکیده: 

باد یکی از عوامل مهم فرسایش خاک در مناطق خشک و نیمه خشک محسوب میشود که به دلیل محدودیت پوشش گیاهی در این نواحی، قادر است بر اثر کاوش، ذرات قابل انتقال خاک را با خود حمل نموده و منجر به ایجاد فرسایش بادی گردد. فرسایش بادی از مهمترین فرآیندهای بیابانزایی در مناطق خشک و نیمه خشک محسوب میشود که در مدل های مختلف بیابانزایی به وفور مورد استفاده قرار می گیرد. از جمله مدلهای فوق میتوان به مدلهای FAO- و (UNEP (1 و (ICD (2 اشاره نمود که با وجود نواقصی که در هر یک از آنها موجود می باشد، همچنان یکی از مطرح ترین مدلهای بیابانزایی در خارج و داخل (ICD) کشور جهت برآورد شدت بیابان زایی می باشند. در این تحقیق با توجه به تجزیه و تحلیلی که بر روی دو روش فوق انجام شد، سعی شد تا شاخصها و زیر شاخصهای موثر در معیار فرسایش بادی و عوامل انسانی و محیطی بالقوه آن شناسایی و مناسبترین آنها انتخاب شوند تا در نهایت با توجه به ارزش عددی که به هر یک از این پارامترها داده می شود بتوان شدت بیابان زایی منطقه را با مد نظر قرار دادن فرسایش بادی در قالب یک مدل بیابان زایی تعیین نمود. در این رابطه پس از تعیین واحدهای کاری (رخسارههای ژئومورفولوژی) تمامی شاخصها و زیر شاخصها در هر یک از آنها و سپس در کل منطقه مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفتند که در نتیجه آن کل منطقه مورد مطالعه (901.29 کیلومتر مربع) در کلاس متوسط شدت بیابان زایی از نظر فرسایش بادی قرار گرفت.

آمار یکساله:  

بازدید 2707

دانلود 1410 استناد 5 مرجع 0
litScript