نتایج جستجو

875

نتیجه یافت شد

مرتبط ترین ها

اعمال فیلتر

به روزترین ها

اعمال فیلتر

پربازدید ترین ها

اعمال فیلتر

پر دانلودترین‌ها

اعمال فیلتر

پر استنادترین‌ها

اعمال فیلتر

تعداد صفحات

88

انتقال به صفحه



فیلترها/جستجو در نتایج    

فیلترها

سال

بانک‌ها



گروه تخصصی








متن کامل


مرکز اطلاعات علمی SID1
مرکز اطلاعات علمی SID
اسکوپوس
مرکز اطلاعات علمی SID
ریسرچگیت
strs
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1387
  • دوره: 

    21
  • شماره: 

    4 (پی آیند 81) در امور دام و آبزیان
  • صفحات: 

    66-72
تعامل: 
  • استنادات: 

    1
  • بازدید: 

    788
  • دانلود: 

    239
چکیده: 

در این تحقیق اثر شستشوی گوشت ماهی کپور قبل و بعد از چرخ شدن بر برخی از شاخص های کیفی آن بررسی گردید. با توجه به نتایج حاصل دو تیمار چرخ کردن گوشت و سپس شستشو دادن آن و شستن فیله و سپس چرخ کردن آن در فاکتورهای زیر دارای تفاوت معنی دار بودند. سوریمی (گوشت چرخ شده شسته) رطوبتی در حدود %81.9 داشت (p<0.05). مقدار پروتئین سوریمی %96.33 و میزان پروتئین تیمار دیگر %67.74 بود که با هم تفاوت معنی دار داشتند (p<0.05). سوریمی %49 ظرفیت نگهداری آب و تیمار دیگر در حدود %7 ظرفیت نگهداری آب را به خود اختصاص داد (p<0.05). گوشت چرخ شده حاصل از فیله های شسته میزان ازت فرار بالاتری نشان داد که بین دو تیمار تفاوت معنی دار بود (p<0.05). در کنار این فاکتورها ارزیابی ژل و نیز برخی از شاخص های ارزیابی حسی نظیر رنگ، بو و طعم تعیین گردیدند. ژل حاصل از هر دو نوع تیمار کیفیت خوبی داشت و بالاترین امتیاز را به خود اختصاص داد.

آمار یکساله:  

بازدید 788

دانلود 239 استناد 1 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1398
  • دوره: 

    11
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    173-178
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    231
  • دانلود: 

    113
چکیده: 

در ﻣ ﻄ ﺎ ﻟ ﻌ ﻪ ﺣ ﺎ ﺿ ﺮ اﺛ ﺮ ات ﺳ ﻄ ﻮ ح ﻣ ﺨ ﺘ ﻠ ﻒ ملاس چغندر ﺑ ﺮ ﺑ ﺮ ﺧ ﯽ از ﻓ ﺎ ﮐ ﺘ ﻮ رﻫ ﺎ ی اﯾ ﻤ ﻨ ﯽ ﻣ ﻮ ﮐ ﻮ ﺳ ﯽ ، شاخص های بیوشیمیایی ﺧ ﻮ ن در ماهی کپور معمولی مورد بررسی قرار گرفت. در این آزمایش از 360 قطعه ماهی کپورمعمولی با میانگین وزنی 2/5± 22 استفاده شد. بچه ماهی ها در 12مخزن به تعداد 30 قطعه در هر مخزن به طور تصادفی توزیع شد. پس از یک هفته آداپتاسیون، در یک دوره به مدت 8 هفته غذادهی انجام گرفت. آزمایش در قالب 4 تیمار و هر تیمار با 3 تکرار شامل: جیره فاقد ملاس (تیمار 1)، جیره حاوی 0/5 درصد ملاس (تیمار 2)، جیره حاوی 1 درصد ملاس (تیمار3) و جیره حاوی 2 درصد ملاس (تیمار 4) انجام شد و ماهی ها روزانه به-میزان 3 درصد وزن بدن و دو بار در روز با جیره های آزمایشی تغذیه شدند. غذای گروه شاهد، غذای تجاری کپورمعمولی شرکت فرادانه بدون ملاس بود. نتایج نشان داد بعد از تغذیه با جیره حاوی ملاس مقدار پروتئین محلول موکوس افزایش معنی داری پیدا کرده است (0/05>P). بیش ترین مقدار پروتئین محلول موکوس هم در تیمار 2% ملاس بوده است. مقدار ایمنوگلوبین در تیمارها و گروه شاهد تغییر معنی داری پیدا نکرده است. هم چنین میزان آلکالین فسفاتاز موکوس در تیمارها نسبت به گروه شاهد دارای افزایش معنی داری در تیمار 1% ملاس بوده است (0/05>P). مقدار پروتئین محلول و هم چنین میزان فعالیت فسفاتاز قلیایی در سرم خون ماهی کپور افزایش معنی داری پیدا کرده است (0/05>P). هم چنین مقدار گلوکز سرم خون ماهی کپور مورد آزمایش با افزایش مقدار ملاس جیره افزایش پیدا کرده است (0/05>P).

آمار یکساله:  

بازدید 231

دانلود 113 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1389
  • دوره: 

    28
  • شماره: 

    121
  • صفحات: 

    1628-1637
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    2475
  • دانلود: 

    87
چکیده: 

مقدمه: با توجه به این که آسیب عصب رادیال بسیار ناتوان کننده است، ترمیم عصب و یا بازگرداندن عملکرد از دست رفته آن تا حد امکان، به وسیله تاندون ترانسفر، از اهمیت والایی برخوردار است و کیفیت زندگی فرد را به طور قابل توجهی ارتقا می دهد. در این مطالعه دو روش انتقال تاندون فلکسور کارپی رادیالیس FCR و فلکسور کارپی اولناریس FCU در ترمیم آسیب های قدیمی عصب رادیال مورد مقایسه قرار گرفت.روش ها: این مطالعه توصیفی تحلیلی در مراکز آموزشی درمانی الزهرا (س) و کاشانی اصفهان به انجام رسید. بیماران مشمول این طرح، افرادی هستند که عصب رادیال آن ها آسیب دیده و اقدام جراحی برای ترمیم عصب در زمان مناسب برای آنها صورت نگرفته بود و یا ترمیم عصب در آنان موفقیت آمیز نبوده است. این بیماران طی یک دوره هفت ساله به کلینیک مراجعه کرده، کاندیدای عمل جراحی تاندون ترانسفر شده بودند. بیماران به طور تصادفی به 2 گروه تقسیم شدند و در یک گروه از FCR و در گروه دیگر از FCU استفاده شد. بیماران شش ماه پس از عمل، معاینه شدند و نتایج به دست آمده در پرسش نامه ویژه ثبت گردید. اطلاعات به دست آمده با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های آماری X2 و Student-t مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: تفاوت معنی داری بین Active fingers extension و Active Ulnar deviation برای دو گروه FCU و FCR مشاهده شد(P=0.045) . طبق آزمون دقیق فیشر، توزیع فراوانی تغییر شکل غیر طبیعی ساعد در دو گروه تفاوت معنی دار داشت(P<0.001) .نتیجه گیری: به دلیل کمتر بودن شیوع بد شکلی در ناحیه ساعد و همچنین مطلوب تر بودن دامنه حرکات جانبی مچ دست و نیز بیشتر بودن دامنه اکستانسیون فعال انگشتان در روش انتقال تاندون FCR، می توان در صورت وجود اندیکاسیون، از این روش درمانی در بیماران استفاده نمود.

آمار یکساله:  

بازدید 2475

دانلود 87 استناد 0 مرجع 0
گارگاه ها آموزشی
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1396
  • دوره: 

    11
  • شماره: 

    3
  • صفحات: 

    13-27
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    182
  • دانلود: 

    32
چکیده: 

کشور ما یکی از تولید کنندگان بزرگ نفت خام بوده و دارای صنایع بزرگ و گسترده ای در زمینه های نفت و پتروشیمی می باشد و در آینده گسترش قابل ملاحظه ای در این صنایع پیش بینی می گردد، در نتیجه امکان آلوده شدن منابع آبی کشور به مواد نفتی به طرق مختلف وجود دارد. این مطالعه باهدف بررسی اثر فوتوکاتالیستی نانو ذرات دی اکسید تیتانیوم جهت تجزیه و کاهش اثر سمیت فاز محلول نفت خام انجام گرفت. بچه ماهیان با میانگین وزنی 58.89 گرم در 7 تیمار تحت تاثیر نفت خام و نانو ذرات دی اکسید تیتانیوم در شرایط تاریکی و فرابنفش قرار داده شدند. در پایان آزمایش، بافت آبشش به منظور مطالعات آسیب شناسی بافتی مورد ارزیابی قرار گرفت. انواع آسیب های بافتی شامل هایپرتروفی، هایپرپلاژی رشته و تیغه ثانویه، چماقی شدن رأس رشته های ثانویه، فیوژن، آنیوریسم و کوتاه شدن رشته های ثانویه در بافت آبشش ماهیان مورد مطالعه مشاهده شد. از نظر کمی، به ترتیب بیش ترین و کم ترین آسیب در بافت آبشش ماهیان تیمار شده با فاز محلول نفت خام آماده شده در تاریکی و گروه شاهد مشاهده شد. نتایج نشان داد که اگر چه هر سه ترکیب فاز محلول نفت خام، سوسپانسیون نانو ذرات دی اکسید تیتانیوم و ترکیب فاز محلول نفت خام و سوسپانسیون نانو ذرات دی اکسید تیتانیوم در آب منجر به افزایش آسیب بافتی در آبشش کپور معمولی نوجوان می شود، اما در مقادیر برابر، آسیب متاثر از فاز محلول نفت خام آماده شده در تاریکی به مراتب بیش تر بود (P>0.05). بر اساس نتایج به دست آمده استفاده از این پژوهش می توان عنوان کرد که فرآیند فتوکاتالیستی نانو ذرات دی اکسید تیتانیوم و اثر تقویتی پرتوی فرابنفش تا حدودی منجر به کاهش اثرات نامطلوب فاز محلول نفت خام شده است.

آمار یکساله:  

بازدید 182

دانلود 32 استناد 0 مرجع 0
نویسندگان: 

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2017
  • دوره: 

    26
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    118-124
تعامل: 
  • استنادات: 

    315
  • بازدید: 

    2776
  • دانلود: 

    9195
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 2776

دانلود 9195 استناد 315 مرجع 0
نشریه: 

TRAUMA MONTHLY

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2016
  • دوره: 

    21
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    0-0
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    23707
  • دانلود: 

    19932
چکیده: 

Introduction: Dislocation/subluxation of the Extensor carpi Ulnaris (ECU) tendon is a rare condition in the general population, but is a common problem among athletes that subject their wrists to forceful rotational movements. Pain and snapping sensation at the dorsoulnar aspect of the wrist especially during supination are the predominant symptoms that often necessitate surgical intervention.Case Presentation: We present a case of a professional water-polo athlete with recurrent ECU tendon dislocation, in whom a combination of direct repair of the tendon’s subsheath and reinforcement with an extensor retinaculum graft led to definitive resolution of her symptoms and resulted in her uneventful return to high-level sport activities 4 months postoperatively.Conclusions: The treatment of symptomatic ECU instability is still controversial, especially for acute dislocations. Depending on the type of injury many surgical techniques have been proposed. Combination of direct repair of the tendon’s subsheath and reinforcement with an extensor retinaculum graft is a reliable option.

آمار یکساله:  

بازدید 23707

دانلود 19932 استناد 0 مرجع 0
strs
نویسندگان: 

KHOSRAWI SAEID | TAHERI PARISA | HASHEMI SEYED HASAN

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2015
  • دوره: 

    14
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    41-46
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    12337
  • دانلود: 

    4486
چکیده: 

Background: H-reflex is a valuable electrophysiological technique for assessing nerve conduction through entire length of afferent and efferent pathways, especially nerve roots and proximal segments of peripheral nerves. The aim of this study was to investigate the relation between normal values of flexor carpi radialis (FCR) H-reflex latency, upper limb length and age in normal subjects, and to determine whether there is any regression equation between them. Methods: By considering the criteria of inclusion and exclusion, 120 upper limbs of 69 normal volunteers (68 hands of 39 men and 52 hands of 30 women) with the mean age of 39. 8 ± 11. 2 years participated in this study. FCR H-reflex was obtained by standard electrodiagnostic techniques, and its onset latency was recorded. Upper limb length and arm length were measured in defined position. The degree of association between these variables was determined with Pearson correlation and linear regression was used for obtaining the proposed relations. Results: Mean FCR H-reflex latency was found to be 15. 88 ± 1. 27 ms. There was a direct linear correlation between FCR H-reflex latency and upper limb length (r = 0. 647) and also arm length (r = 0. 574), but there was no significant correlation between age and FCR H-reflex latency (P = 0. 260). Finally, based on our findings, we tried to formulate these relations by statistical methods. Conclusion: We found that upper limb length and arm length are good predictive values for estimation of normal FCR H-reflex latency but age, in the range of 20-60 years old, has no correlation with its latency. This estimation could have practical indications in pathologic conditions.

آمار یکساله:  

بازدید 12337

دانلود 4486 استناد 0 مرجع 0
نویسندگان: 

SHARIATZADEH HOOMAN | HOSSEINI BAHMAN

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2017
  • دوره: 

    4
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    0-0
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    20875
  • دانلود: 

    10870
چکیده: 

Introduction: Avulsion of extensor carpi radialis brevis (ECRB) insertion from dorsal base of the third metacarpal with or withoutbony chips is rarely reported. Case Presentation: The current study reported the case of a young male that after falling down the stairs, referred to emergencyroomwith dorsal wrist painandweakness in wrist extension, andthe lateral X-rayshowedabonefragment of dorsal capitate, but thecomputed tomography (CT) scan proved that the fragment was detached from the third metacarpal base. Then, with the diagnosisof ECRB avulsion fracture of its metacarpal base, the patient was operated and the fragment and accompanying tendon were fixedwith 3 k-wires to its anatomic location and after 6 weeks of casting the pins were removed and at 6 months post-operation the rangeof motion and strength were the same as those of contralateral side. Conclusions: ECRB avulsion is a rare condition, and its diagnosis can be difficult, and it should be in differential diagnosis of wristtrauma with tenderness on the base of the third metacarpal bone.

آمار یکساله:  

بازدید 20875

دانلود 10870 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2020
  • دوره: 

    8
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    21-26
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    10264
  • دانلود: 

    6953
چکیده: 

Background: Enthesopathy of the extensor carpi radialis brevis origin [eECRB] is a common idiopathic, noninflammatory disease of middle age that is characterized by excess glycosaminoglycan production and frequently associated with radiographic calcification of its origin. The purpose of our study was to assess the relationship of calcification of the ECRB and advancing age. Methods: We included 28, 563 patients who received an elbow radiograph and assessed the relationship of calcifications of the ECRB identified on radiograph reports with patient age, sex, race, affected side, and ordering indication using multivariable logistic regression. Results: Calcifications of the ECRB were independently associated with age (OR: 1. 04; P<0. 001); radiographs ordered for atraumatic pain (OR2. 6; P<0. 001) or lateral epicondylitis (OR5. 5; P<0. 001); and Hispanic ethnicity (OR1. 5; P<0. 001) and less likely to be found at the left side (OR0. 68; P<0. 001). Similarly, incidental calcifications of the ECRB, those on radiographs not ordered for atraumatic pain or lateral epicondylitis, were independently associated with age (OR1. 03; P<0. 001) and Hispanic ethnicity (OR1. 5; P<0. 024) and less likely to be found on the left side (OR0. 71; P<0. 001). Conclusion: We observed that about nine percent of people have ECRB calcification by the time they are in their sixth decade of life and calcifications persist in the absence of symptoms which supports the idea that eECRB is a common, self-limited diagnosis of middle age.

آمار یکساله:  

بازدید 10264

دانلود 6953 استناد 0 مرجع 0
نویسندگان: 

Behazin Mohamad | KACHOOEI AMIR R.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2021
  • دوره: 

    9
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    174-179
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    7759
  • دانلود: 

    3161
چکیده: 

Background: The aim of this study was to assess the functional outcomes and time to improve after the modified arthroscopic technique (recession technique) by using a knife to sharply cut the extensor carpi radialis brevis (ECRB) tendon origin in patients with recalcitrant tennis elbow. Methods: In a prospective study, we included 11 consecutive patients. Following the routine elbow arthroscopy and after exposing the ECRB tendon, we used a knife (no. 11 blade) to cut the tendon at the level of radiocapitellar articulation while avoiding the lateral collateral ligament, which is considered a tendon recession as is done in spastic muscles. Patients were followed up for 1, 3, 6, and 12 month intervals and were asked to fill the Mayo Elbow Performance Index (MEPI), Quick Disabilities of the Arm Shoulder Hand (QuickDASH), and Patient-Rated Tennis Elbow Evaluation (PRTEE). Results: The mean PRTEE, QuickDASH, and MEPI scores showed significant improvement over time (P<0. 001). There were 5 excellent, 5 good and 1 fair results based on MEPI. The patient with fair result was the only patient with existing varus instability on examination under anesthesia although we could not elicit the test positive on clinical examination. Substantial functional and pain improvement was reported almost 6 months after surgery. We did not find any nerve injury or post-operative infection. Conclusion: Arthroscopic recession surgery by using a knife is a safe and effective way in managing recalcitrant tennis elbow although patients should be informed of the expected time to improve. A simple tendon recession by a sharp cut is a time-saving technique that works effectively and is comparable with the piecemeal shaving. Clinical Relevance: The modified muscle recession technique is a rapid and safe way to manage the recalcitrant tennis elbow arthroscopically while the outcomes are comparable to the routine piecemeal shaving of the pathologic tissue.

آمار یکساله:  

بازدید 7759

دانلود 3161 استناد 0 مرجع 0
litScript