نتایج جستجو

30

نتیجه یافت شد

مرتبط ترین ها

اعمال فیلتر

به روزترین ها

اعمال فیلتر

پربازدید ترین ها

اعمال فیلتر

پر دانلودترین‌ها

اعمال فیلتر

پر استنادترین‌ها

اعمال فیلتر

تعداد صفحات

3

انتقال به صفحه



فیلترها/جستجو در نتایج    

فیلترها

سال

بانک‌ها



گروه تخصصی




متن کامل


مرکز اطلاعات علمی SID1
مرکز اطلاعات علمی SID
اسکوپوس
مرکز اطلاعات علمی SID
ریسرچگیت
strs
نشریه: 

علوم زمین

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1390
  • دوره: 

    21
  • شماره: 

    81
  • صفحات: 

    151-158
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    1046
  • دانلود: 

    156
چکیده: 

مطالعه توالی معادل سازند بهرام در ناحیه باغین نشان دهنده سن آخر ژیوسین پسین تا فرازنین پسین است. در این راستا سی و دو گونه و زیر گونه کنودونت شناسایی شده که مهم ترین آنها عبارتند از:Ancyrodella alata, An. pristina, Polygnathus aspelundi, P. aequalis, P. subincompletus, P. politus, Icriodus alternatus alternatus, I. iowaensis iowaensis. وجود گونه هایی مانند  Ancyrodella alata, An. pristinaدر قاعده سازند بهرام نشان دهنده پیشروی دریا در ژیوسین پسین است. با توجه به ارزش چینه شناسی گونه های کنودونتی به دست آمده، پنج زیست زون در این برش شناسایی شده است که عبارتند از: Lower to Upper falsiovalis zones, transitans to punctata zones, Lower hassi to jamieae zones, Lower rhenana Zone, Upper rhenana tolinguiformis zones.

آمار یکساله:  

بازدید 1046

دانلود 156 استناد 0 مرجع 2
نشریه: 

علوم زمین

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1394
  • دوره: 

    25
  • شماره: 

    98
  • صفحات: 

    137-146
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    902
  • دانلود: 

    181
چکیده: 

برش مطالعه شده، در دامنه جنوبی البرز مرکزی، در 5 کیلومتری شمال شهمیرزاد در استان سمنان قرار دارد. محل این برش در مختصات 35° 48’ 40” عرض شمالی و 53° 16’ 59” طول خاوری می باشد. سازند میلا تنها در برش الگو (میلاکوه دامغان) و در این برش دارای 5 پاره سازند قابل اندازه گیری است. این سازند بر روی سازند ماسه سنگی لالون به سن کامبرین پیشین با همبری عادی و همشیب قرار دارد و با کنگلومراهای سرخ رنگ دونین پیشین با ناپیوستگی فرسایشی پوشیده می شود. کنودونت های مطالعه شده در این برش از نوع پروکنودونت و از گروه مخروطی هستند. 14 جنس و 6 گونه از این کنودونت ها به دست آمده که فاصله زمانی کامبرین میانی- پسین و اردویسین پیشین را تایید می کنند. این کنودونت ها به شرح ذیل هستند: Proconodontus serratus, Proconodontus muelleri, Proconodontus rotundatus, Prooneotodus sp?, Prooneotudus tenuis, Furnishina furnishi, Furnishina asymmetrica, Furnishina sp., Furnishina obliqus-Hirsutodontus?, Westergardodina cf. mossebergensis, Westergardodina fossa, Cordylodus sp., Cordylodus intermedius, Cordylodus lindstromi, Cordylodus proavus, Oneotodus nakamurai و Problematoconites sp. نکته قابل توجه، وجود جنس و گونه tenuis Prooneotudus از پاره سازند دوم این برش است؛ زیرا تاکنون از این پاره سازند کنودونتی گزارش نشده است. همراه با این عناصر کنودونتی، گروه های دیگر فسیلی نیز به دست آمده که وابسته به تریلوبیت ها، براکیوپوداها، هیولیتس، ائوکرینوییدا، رزوفیکوس، کروزیانا، پالئواسکوله ییدا و اسفنج ها و نشان دهنده رسوب گذاری سازند میلا در دریایی کم ژرفا هستند. این مجموعه فسیلی با مناطق دیگر ایران و کشورهای همجوار قابل مقایسه است.

آمار یکساله:  

بازدید 902

دانلود 181 استناد 0 مرجع 0
نویسندگان: 

غلامعلیان حسین

نشریه: 

علوم زمین

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1385
  • دوره: 

    15
  • شماره: 

    59
  • صفحات: 

    94-101
تعامل: 
  • استنادات: 

    1
  • بازدید: 

    887
  • دانلود: 

    187
چکیده: 

بررسی انجام شده بر روی افقهای برش هوتک نشان دهنده سن فرازنین میانی تا فامنین برای این برش است. کنودونهای به دست آمده از این برش، شامل سه جنس و هجده گونه و زیرگونه است. گونه های شاخصی مانند P.zinaidae و I.vitabilis سن فرازنین میانی تا پسین (hassi- linguiformis Zone) را برای بخش زیرین مقطع نشان می دهند. همچنین یافت شدن تعدادی از گونه های شاخص فامنین مانند I. cornutus ، P.semicostatus ، I.iowaensis iowaensis و Pel.inclinatus نشان دهنده سن فامنین پیشین (triangularis- Late crepida Zone) برای بخش بالایی برش است. محدوده سنی بعضی گونه ها در این مقاله تغییر کرده است به صورتی که سن گونه I. iowaensis از فرازنین میانی شروع می شود و سن P. alatus تا فامنین پیشین ادامه می یابد. همچنین به نظر می رسد که قدیمی ترین نمونه های P. communis با سن فرازنین میانی در قاعده این برش وجود داشته باشند.

آمار یکساله:  

بازدید 887

دانلود 187 استناد 1 مرجع 0
گارگاه ها آموزشی
نشریه: 

علوم زمین

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1388
  • دوره: 

    19
  • شماره: 

    74
  • صفحات: 

    121-130
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    1233
  • دانلود: 

    241
چکیده: 

بررسی بازوپایان و کنودونت های سازند مبارک در برش کلاریز سن تورنزین پیشین تا ویزئن میانی را نشان می دهد. گونه هایی نظیر  Bispathodus aculeatus aculeatus, Bi. stabilis, Spinocarinifera nigra, Shumardella sp. سن تورنزین پیشین را برای قاعده برش نشان می دهند. همچنین سن بخش میانی با یافته شدن گونه هایی مانند Tomiproductus vaughani, Tomiopsis sp., Polygnathus flabellus, P. rostratus, P. longiposticus, Clydagnathus cavusformis برابر تورنزین میانی-پسین است. بخش بالایی نیز بر اساس وجود گونه هایی مانند Marginatia kinghirica و Buxtonia cf. praejuresanensis سنی برابر ویزئن پیشین-میانی دارد. بر اساس پراکندگی گونه های بازوپا و کنودونت، سه زیست زون محلی در ستون چینه نگاری شناسایی شده است. زیست زون 1 (تورنزین پیشین): این زون با اجتماع گونه های شاخص زیر شناخته می شود  Spinocarinifera nigra, Rossirhynchus adamantinus, Shumardella sp., Cleiothyridina transversa, Bispathodus aculeatus aculeatus, Bi. stabilis, Polygnathus communis communis, P. inornatus .  زیست زون 2 (تورنزین میانی- پسینTomiproductus vaughani, Tomiproductus elegantulus, Tomiopsis sp., Scabricosta sp., Tylothyris planimedia, Syringothyris altaica, Leptagonia analoga, Leptagonia cf. regularis, Ripidomella michelini, Athyris hibernica, Spirifer missouriensis, Schelwienella sp., Leptagonia cf. regularis, Torynifer sp., Polygnathus flabellus, P. longiposticus, P. inornatus, P. aff. inornatus, P. rostratus, P. sp., P. communis communis, Bispathodus stabilis, Pseudopolygnathus primus, Clydagnathus cavusformis.   زیسـت زون 3 (ویزئـن پیشیـن- مـیانـی): گـونـه هـای شاخـص در ایـن زیسـت زون عبارتنـد از  Buxtonia cf. praejuresanensis, Megachonetes sp., Actinoconchus lamellosus, Orthotetes batesvillensis, Marginatia cf. kinghirica, Balakhonia sp.  سازند مبارک به صورت پیوسته روی سازند جیرود قرار گرفته است در حالی که با یک ناپیوستگی توسط سازند دورود پوشیده می شود و نشانگر نبود چینه ای ویزئن پسین تا قزلین است که حاصل عملکرد فاز خشکی زایی هرسی نین است.

آمار یکساله:  

بازدید 1233

دانلود 241 استناد 0 مرجع 2
نشریه: 

زمین

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1391
  • دوره: 

    7
  • شماره: 

    23
  • صفحات: 

    219-234
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    88
  • دانلود: 

    62
چکیده: 

سازند روته در برش شمال شلمزار، ﻳکی از برش های پرفسیل البرز مرکزی است که به شش واحد سنگی تقسیم شده است، این سازند اساسا از تناوب سنگ آهک های خاکستری رنگ، توده ای و ضخیم لایه، دﻳواره ساز، دارای چرتهای گرهک دار و حاوی فسیل های فوزولینید، کنودونت، بازوپایان، مرجان، برﻳوزوآ، شکم پایان می باشد.سازند روته در این منطقه با یک ناﭘﻳوستگی هم شیب (unconformity) برروی سازند دورود قرار دارد و در مرز بالایی توسط یک ناﭘﻳوستگی فرسایشی موازی (disconformity) با یک افق لاتریت و بوکسیت همراه با سنگهای آهکی سازند نسن پوﺷﻳده می شود.در مطالعات حاضر برای اولین بار، دو ﺑﻳﻭزون کنودونتی زﻳر به سن (Artinskian = Yakhtashian) و(Late Yakhtashian – Early Murgabian) تشخیص داده شده است. 1) Sweetognathus whitei Zone2) Ellisonia – Merrillina Assemblage Zone Sweetognathus whitei Zone مطابق با بیوزوناسیون استاندارد جهانی (Wang Cheng et al., 1987) می باشد.

آمار یکساله:  

بازدید 88

دانلود 62 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1395
  • دوره: 

    32
  • شماره: 

    3 (پیاپی 64)
  • صفحات: 

    55-74
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    329
  • دانلود: 

    30
چکیده: 

در این پژوهش، ردیف های سنگ آهکی، شیلی و مارنی خاکستری، سبز، قرمز و کرم رنگ سازندهای جلفا، علی باشی و ابتدای سازند الیکا در برش زال، شمال باختر ایران، به ضخامت مجموع 67.20 متر از دیدگاه زیست چینه نگاری بر اساس کنودونت ها بررسی شده اند. این مطالعه به شناسایی 27 گونه و 4 زیرگونه متعلق به 5 جنس از کنودونت ها انجامیده ضمن این که یک زیرگونه پیشنهادی جدید به نام Clarkina leveni zalensis n. sub sp. نیز تشریح گردیده است. همچنین تعداد 18 بیوزون کنودونتی مختلف که موید سن ووچیاپینگین تا گریسباخین پیشین هستند، در این برش شناسایی شده اند.از این میان تعداد 5 بیوزون متعلق به زمان ووچیاپینگین، 10 بیوزون متعلق به زمان چانگزینگین و 3 بیوزون هم متعلق به زمان گریسباخین هستند، ضمن این که همچون دیگر برش های چینه شناسی منطقه کوه های علی باشی، افق انقراض انتهای پرمین در سطح بالایی آخرین لایه سنگ آهک های حاوی Paratirolites قرار گرفته است. بر این اساس، مرز ووچیاپینگین چانگزینگین در گذر سازند جلفا به سازند علی باشی قرار گرفته و گذر پرمین تریاس (چانگزینگین گریسباخین) در فاصله +0.9 متری از سطح بالایی افق انقراض و درون سنگ آهک های خاکستری رنگ ابتدایی سازند الیکا جای دارد. برخلاف برخی نوشته های اخیر و با توجه به حضور دو بیوزون کنودونتی Clarkina meishanensis – Hindeodus praeparvus As. Zone و Merrillina ultima – Stepanovites ?mostleri As. Zone در عضو کاملا دریایی ارس و بخش های کربناته ابتدای سازند الیکا و نیز حضور بازوپایان کوچک اورتوتتید، شکم پایان بلروفونتید کوچک و نیز حضور فراوان استراکودهای Bairdiidae در این عضو شیلی و همچنین مطالعات ژئوشیمیایی و ایزوتوپی متعدد پیشین، مرز سازندهای علی باشی و الیکا کاملا پیوسته است.

آمار یکساله:  

بازدید 329

دانلود 30 استناد 0 مرجع 0
strs
نویسندگان: 

بهرامی علی | یزدی مهدی

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1386
  • دوره: 

    29
  • شماره: 

    3 (ویژه نامه زمین شناسی)
  • صفحات: 

    145-156
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    702
  • دانلود: 

    208
چکیده: 

برش مورد مطالعه (اسد آباد) در ناحیه رامشه 35 کیلومتری جنوب شرق شهرضا در جنوب غربی ایران مرکزی واقع است. این منطقه بخشی از کمربند شهرضا- آباده- همبست بوده و بین کمربند متامورفیک اقلید و فررفتگی گاوخونی قرار دارد. نهشته های مورد بررسی 620 متر ضخامت داشته که 315 متر آن مشتمل بر آهک های میکریتی تیره تا خاکستری همراه با میان لایه های دولومیتی و تناوبی از شیل ورقه ای نازک تا متوسط لایه که با مطالعه فونای کنودونتی بیوزون های زیر در این بخش شناسایی گردید:expansa-sulcata zone 2- duplicate zone 3- typicus zone 4- ancuralis-latus zone?-این بخش از لحاظ سنی معادل زیر سازند شیشتو 2 در حوضه طبس می باشد. در بخش بالایی 298 متر در نهشته های عمدتا کربناته آواری بوده و با مطالعه فونای کنودونتی بیوزون های زیر شناسایی گردید:5-muricatus Zone 6- noduliferus zone 7- sinutus- minutus zone 8- sinuosus-delicatus zone 9- ?elongates zoneاین بخش از برش معادل سنی سازند سردر در شرق ایران مرکزی می باشد. با تعیین سن کنودونت های بدست آمده 9 بیوزون در برش مورد مطالع تشخیص داده شد که سنی معادل تورنزین پیشین تا باشکرین پسین- موسکووین پیشین ?expansa- sulcata zone تا sinuosus-delicatus zone برای برش مورد مطالعه پیشنهاد می گردد. همچنین مرز فوقانی سازند سردر با وژنان (آسیلین- ساکمارین) ناپیوستگی همشیب بوده که احتمالا به نوسانات سطح آب دریا در مقیاس جهانی ناشی از دوره یخچالی کربونیفر پسین مربوط می باشد.

آمار یکساله:  

بازدید 702

دانلود 208 استناد 0 مرجع 4
نویسندگان: 

فضلی لیلا | حمدی بهاالدین

نشریه: 

علوم زمین

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1387
  • دوره: 

    17
  • شماره: 

    68
  • صفحات: 

    190-195
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    1227
  • دانلود: 

    242
چکیده: 

سازند میلا در برش شهمیرزاد به سن اواخر کامبرین پیشین تا اردوویسین پیشین برونزد دارد. این سازند شامل 5 پاره سازند است که شماری چند از زیست زون های کنودونتی در این برش تشخیص داده شده است. افزون بر آن برخی از پیکرفسیل ها و اثرفسیل ها نیز از پاره سازندهای دوم تا پنجم به دست آمده است.پاره سازند اول شامل دولومیت های استروماتولیتی بوده و یک دیرینه خاک در بخش میانی آن جای دارد.پاره سازند دوم آهکی بوده و حاوی چندین لایه ریخت نمای نمک (Saltpseudomorph) است. این لایه ها فاقد عناصر کنودونتی هستند در حالی که نمونه هایی از تریلوبیت ها و اثرفسیل های مانند Rusophycus isp. (اثر استراحت تریلوبیت) و Cruzianan isp. (اثر حرکت تریلوبیت) جمع آوری و مطالعه شدند. اثرفسیل های یاد شده که از نظر ژرفاسنجی و محیط رسوبی در اثر رخساره کریوزیانا (Cruziana inchnofacies) جای دارد، گویای محیط های کم ژرفای دریاست. ائوکرینوییدها (Eocrinoids) نیز گواه همین حقیقت هستند. لایه های توفانی (Strom beds) و همچنین هیولیتیدهای (Hyolithids) جهت دار در سطوح لایه ها، نشان دهنده شدت درجه آشفتگی آب در محیط رسوبی بوده است.زیست زون های کنودونتی از پاره سازندهای سوم تا پنجم به دست آمده است.

آمار یکساله:  

بازدید 1227

دانلود 242 استناد 0 مرجع 0
نشریه: 

علوم زمین

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1383
  • دوره: 

    12
  • شماره: 

    53
  • صفحات: 

    118-131
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    877
  • دانلود: 

    143
چکیده: 

برش نیاز در فاصله 22 کیلوتری باختر طبس قرار دارد. ضخامت سازند شیشتو در این برش حدود 14 متر و سنگ شناسی آن شامل بایوستروم مرجان، آهک گرهکی و آهک مارنی غنی از فسیل(به ویژه بازوپایان) است. پس از جمع آری بازوپایان این برش، بیست گونه زیر شناسایی شدند. Schizphoria sriartula,Aulacella cf. eifeliensis, Gypidula sp., Coeloterhynchus tabasensis, Spinatrypina bodini, Spinatrypina chitralensis, Spinatrypina cf. robusta,Desqamaria sp., Athyris chitralensis,Athyris cf. concentrica, Athyris sp., Anathyris sp., Crurithyris cf. inflata, Cyrtospirifer sp., Cyrtospirifer c f. minor,Indospirifer sp., Warrenella sp., Caucasiproductus sardarensis, Producella e.g.belanskii.Spinulicosta sp.,  افزون بر این، کنودونت هایی از لایه های دارای بازوپایان به دست آمد. این کنودونت ها عبارتند از: Palmatolepis winchelli, palmatolepis sp, Palmatolepis sp, Ancrodella curvata(Late form),Ancyrodella, nodosa, lcriodus alternatus alternatus, Icriodus expansus, polynathus webbi,polygnathus capolloci,polygnathus evidence. از شواهد فوق، چنین می توان نتیجه گرفت که سن دقیق سازند شیشتو (عضو 1) در محل مورد مطالعه، براساس زیست شناسی چینه شناسی بازوپایان و کنودونت های ، آنر فرازنین پسین (Linguiformis Zone) است.

آمار یکساله:  

بازدید 877

دانلود 143 استناد 0 مرجع 0
نشریه: 

علوم زمین

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1389
  • دوره: 

    20
  • شماره: 

    78
  • صفحات: 

    117-122
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    748
  • دانلود: 

    209
چکیده: 

برش مورد بررسی (کیاسر) در منطقه کیاسر، 75 کیلومتری جنوب خاوری ساری و در البرز مرکزی واقع است. نهشته های کربنیفر (سازند مبارک) 385 متر ستبرا داشته و شامل سنگ آهک های نازک لایه در قاعده و سنگ های آهکی با ستبرای مختلف (به طور عمده متوسط لایه) با میان لایه های شیلی در بخش های بالاتر است. مرز بین نهشته های متعلق به دونین و نهشته های متعلق به کربنیفر توسط عناصر کنودونتی معین شده است. این مرز در ظاهر یک مرز هم شیب و موازی بوده که سنگ های زیرین این مرز متعلق به سازند خوش ییلاق هستند. این مرز در فاصله بین نمونه های 4.1 (متعلق به انتهای دونین) و 4.3 (شروع و قاعده کربنیفر) قرار دارد و فاصله این دو نمونه نیز 4 متر است. محدوده مرز با انقراض انواعی چون Pelekysgnathus sp.، Icriodus costatus و Polygnathus semicostatus در اواخر دونین (نمونه4.1 ) و با پیدایش انواع و گونه هایی مانند Polygnathus spicatus، Clydagnathus gilwernensis، Polygnathus thomassi و Spathognathodus crassidentathus در اوایل کربنیفر (نمونه4.3 ) مشخص شده است. در مجموع، سنگ آهک در تناوب با شیل به سن فامنین پسین و متعلق به Lower-Middle costatus zone بخش زیرین سنگ های کربنیفر را در منطقه تشکیل می دهند که بیشترین گسترش این زون تا آغاز Siphonodella presulcata zone است. یعنی در واقع زون Siphonodella presulcata را نداریم که می تواند بیانگر نبود کوچکی در حدفاصل دونین تا کربنیفر باشد. در واقع این نبود می تواند با حادثه Hangenberg مرتبط باشد. بر روی سنگ های سازند مبارک نیز تناوبی از ماسه سنگ و شیل متعلق به سازند دورود به سن پرمین زیرین با یک ناپیوستگی (Disconformity) قرار دارد. با مطالعه عناصر کنودونتی (20جنس، 36 گونه و 7 زیرگونه)، 7 زیست زون در نهشته های متعلق به کربنیفر پیشین (سازند مبارک) تشخیص داده شده است که عبارتند از: 1) 2 sulcata zone) duplicate zone 3) sandbergi-L. crenulata zone 4) typicus zone 5) anchoralis-latus zone 6) texanus-A.scalenus zone 7) Gnathodus bilineatus zone این زیست زون ها بیانگر محدوده سنی تورنزین پیشین تا ویزین پسین هستند.

آمار یکساله:  

بازدید 748

دانلود 209 استناد 0 مرجع 0
litScript