نتایج جستجو

9

نتیجه یافت شد

مرتبط ترین ها

اعمال فیلتر

به روزترین ها

اعمال فیلتر

پربازدید ترین ها

اعمال فیلتر

پر دانلودترین‌ها

اعمال فیلتر

پر استنادترین‌ها

اعمال فیلتر

تعداد صفحات

1

انتقال به صفحه



فیلترها/جستجو در نتایج    

فیلترها

سال

بانک‌ها



گروه تخصصی





متن کامل


مرکز اطلاعات علمی SID1
مرکز اطلاعات علمی SID
اسکوپوس
مرکز اطلاعات علمی SID
ریسرچگیت
strs
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2016
  • دوره: 

    0
  • شماره: 

    9
تعامل: 
  • بازدید: 

    1680
  • دانلود: 

    0
چکیده: 

PLEASE CLICK ON PDF TO VIEW THE ABSTRACT

آمار یکساله:  

بازدید 1680

دانلود 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1394
  • دوره: 

    0
  • شماره: 

    9
تعامل: 
  • بازدید: 

    98
  • دانلود: 

    6
چکیده: 

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

آمار یکساله:  

بازدید 98

دانلود 6
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1393
  • دوره: 

    2
  • شماره: 

    3
  • صفحات: 

    19-28
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    169
  • دانلود: 

    40
چکیده: 

زمینه و هدف: پروتئین های نوروتروفیک نقش های گوناگونی را در مغز ایفا می کنند. عامل نوروتروفیک دوپامین مغزی (cdnf) نوروتروفین حفاظت کننده سلول های دوپامینی در مغز می باشد. تاکنون در رابطه با تاثیر ورزش و فعالیت های بدنی روی تغییرات سطوح این پروتئین در مغز مطالعه ای صورت نگرفته است. هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر حاد دویدن روی نوارگردان با سه شدت متفاوت بر cdnf مخچه موش های صحرایی نر بود. روش تحقیق: 32 سر موش صحرائی نر نژاد ویستار هشت هفته ای پس از 7 جلسه آشنایی با نحوه فعالیت روی دستگاه نوارگردان ویژه جوندگان به طور تصادفی به 2 گروه اصلی کنترل و تمرین تقسیم شدند. گروه های تمرینی (هر گروه 8 سر) به انجام یک جلسه تمرین حاد با شدت های مختلف (پایین، متوسط و بالا) پرداختند. از روش الایزا برای اندازه گیری cdnf مغز استفاده گردید. بررسی تفاوت میانگین گروه ها با روش تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی، با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 19 صورت گرفت. یافته ها: انجام تمرین حاد روی نوارگردان با سه شدت پایین (0.04= p)، متوسط (0.001= p) و بالا (0.001= p) موجب افزایش سطوح cdnf مخچه گردید و شدت های گوناگون از این نظر تفاوت معنی داری با هم نداشتند (p>0.05) نتیجه گیری: بر اساس نتایج به دست آمده، یک جلسه فعالیت استقامتی دویدن روی نوارگردان بدون در نظر گرفتن شدت آن، بهبود سطوح cdnf مخچه را به همراه دارد، و احتمالا این راهبرد می تواند برای تنظیم شدت تمرین به منظور تاثیرگذاری مطلوب بر دستگاه عصبی، مورد استفاده قرار گیرد.

آمار یکساله:  

بازدید 169

دانلود 40 استناد 0 مرجع 0
گارگاه ها آموزشی
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1393
  • دوره: 

    21
  • شماره: 

    6
  • صفحات: 

    508-517
تعامل: 
  • استنادات: 

    455
  • بازدید: 

    70
  • دانلود: 

    11
چکیده: 

هدف: هدف از مطالعه حاضر، اثر تمرین اختیاری بر سطح cdnf (Cerebral dopamine neurotrophic factor) هیپوکامپ پس از القای تخریب با تزریق درون بطنی 6- هیدروکسی دوپامین (6-hydroxydopamine یا 6-OHDA) در موش های صحرایی بود.روش: در این مطالعه تجربی، 24 سر موش صحرایی به طور تصادفی به چهار گروه شاهد سالم (6 سر)، تمرین سالم (6 سر)، شاهد مبتلا به پارکینسون (6 سر) و تمرین مبتلا به پارکینسون (6 سر) تقسیم شدند. پس از 12 هفته، 6- هیدروکسی دوپامین به داخل بطن راست مغز تزریق شد و در نهایت پنج روز بعد از تزریق داخل بطنی، بافت برداری انجام و سطح cdnf هیپوکامپ حیوان با روش ELISA (Enzyme linked Immunosorbent assay) اندازه گیری گردید. داده ها به روش آزمون ANOVA بین گروه ها مورد مقایسه قرار گرفت.یافته ها: 6- هیدروکسی دوپامین، مقدار پروتئین cdnf در هیپوکامپ آزمودنی های گروه شاهد مبتلا به پارکینسون را در مقایسه با آزمودنی های شاهد سالم کاهش داد (P=0.011). سطح cdnf در گروه تمرین مبتلا به پارکینسون بالاتر از گروه شاهد مبتلا به پارکینسون بود (P=0.050).نتیجه گیری: پیش درمان با استفاده از تمرینات ورزشی اختیاری سبب افزایش سطح cdnf هیپوکامپ می شود؛ بنابراین موجب افزایش مقاومت نورون ها در برابر تخریب اکسیداتیو ناشی از سمیت 6- هیدروکسی دوپامین می گردد و می توان گفت که نقش حفاظتی در برابر بیماری پارکینسون دارد.

آمار یکساله:  

بازدید 70

دانلود 11 استناد 455 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1397
  • دوره: 

    10
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    115-124
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    233
  • دانلود: 

    105
چکیده: 

تحقیق حاضر با هدف بررسی تاثیر فعالیت بدنی متوسط بر قدرت، استقامت عضلانی و عوامل نروتروفیک در رت های مسن مبتلا به اختلال حرکتی انجام گرفت. در این پژوهش تجربی 24 سرموشصحرایینر نژاد ویستار به طور تصادفی به سه گروه کنترل سالم بدون تمرین، پارکینسون بدون تمرین و پارکینسون با فعالیت بدنی متوسط، تقسیم شدند. گروه تمرین، به 4 هفته فعالیت بدنی (5 روز درر هفته)، با شدت متوسط پرداختند. قدرت و استقامت عضلانی با آزمون هنگینگ و میزان cdnf، BDNF با روش الایزا بررسی شد. بررسی تفاوت میانگین گروه ها با استفاده از روش آماری تحلیل واریانس یکطرفه و در سطح معناداری 0.05>P انجام گرفت. بین سه گروه از نظر قدرت و استقامت عضلانی، تفاوت معناداری وجود داشت، که در آزمون های تعقیبی مشخص شد رت های گروه تمرین (P=0.001) و کنترل سالم (P=0.001)، مدت زمان بیشتری نسبت به گروه اختلال حرکت بدون تمرین استقامت عضلانی خود را حفظ کردند. همچنین مشخص شد، میزان BDNF (P=0.001) و میزان cdnf گروه تمرین به طور معناداری نسبت به گروه بدون تمرین بالاتر است (P=0.001). بر اساس نتایج فعالیت بدنی متوسط می تواند فاکتورهای نوروتروفیک در مغز را افزایش دهد و موجب افزایش و بهبود قدرت و استقامت عضلانی در رت های مبتلا به اختلال حرکتی شود. ازاین رو احتمال می رود استفاده از این تمرینات بتواند موجب بهبود اختلالات حرکتی سالمندان شود.

آمار یکساله:  

بازدید 233

دانلود 105 استناد 0 مرجع 6
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1399
  • دوره: 

    25
  • شماره: 

    1 (مسلسل 105)
  • صفحات: 

    1-11
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    223
  • دانلود: 

    127
چکیده: 

زمینه و هدف: فعالیت ورزشی ترشح عوامل نوروتروفیک مشتق از مغز را هدف قرار داده و آثار گسترده ای بر سلامت کلی مغز دارد. مطالعه ی حاضر با هدف بررسی اثر حفاظتی یک دوره تمرین تناوبی بر عوامل نوتروفیکیBDNF وcdnf در موش های صحرایی تغذیه شده با غذای پرچرب انجام شده است. مواد و روش ها: در تحقیق تجربی حاضر، 42 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به طور تصادفی به 3 گروه برابر با تغذیه ی نرمال، تغذیه ی پرچرب و تغذیه ی پرچرب+ تمرین تناوبی تقسیم شدند. تمرین تناوبی در 3 هفته اول با شدت کم، هفته 4 با شدت متوسط و در هفته 5 تا 8 با شدت بالا، 5 روز در هفته و به مدت 8 هفته انجام شد و پس از پایان هفته هشتم موش ها قربانی و سطوح شاخص های مورد مطالعه توسط کیت های مربوطه به روشELISA بررسی شدند. جهت تحلیل داده ها از آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون بونفرونی استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که پس از یک دوره رژیم غذایی پرچرب، کاهش معنی داری در سطوح پلاسمایی BDNF (0/001P=) و cdnf (0/001P=) در مقایسه با گروه کنترل وجود دارد. از سویی دیگر به دنبال یک دوره تمرین تناوبی و تغذیه، افزایش معنی داری در سطوح BDNF (0/001P=، 0/002P=) و cdnf (0/001P=، 0/003P=) به ترتیب نسبت به گروه های کنترل و تغذیه پرچرب مشاهده شد. نتیجه گیری: این نتایج احتمالا می تواند نشان دهنده نقش مثبت این نوع تمرین در پیشگیری و خنثی سازی مضرات ناشی از رژیم غذایی پرچرب، بیماری های متابولیکی و همچنین سلامت مغزی باشد.

آمار یکساله:  

بازدید 223

دانلود 127 استناد 0 مرجع 0
strs
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1394
  • دوره: 

    31
  • شماره: 

    2 (پیاپی 70)
  • صفحات: 

    332-341
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    259
  • دانلود: 

    45
چکیده: 

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

آمار یکساله:  

بازدید 259

دانلود 45 استناد 0 مرجع 0
نویسندگان: 

SHIRVANI H.

نشریه: 

DANESHVAR MEDICINE

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2016
  • دوره: 

    23
  • شماره: 

    121
  • صفحات: 

    37-45
تعامل: 
  • استنادات: 

    315
  • بازدید: 

    4785
  • دانلود: 

    9195
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 4785

دانلود 9195 استناد 315 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1399
  • دوره: 

    27
  • شماره: 

    12
  • صفحات: 

    120-130
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    220
  • دانلود: 

    115
چکیده: 

زمینه و هدف: بیماری پارکینسون دومین بیماری نورودژنراتیو شایع در جهان است. مهم ترین جنبه پاتوژنز بیماری پارکینسون از بین رفتن نورون های دوپامینرژیک ماده سیاه در مغز میانی می باشد که باعث از بین رفتن مهار در هسته های قاعده ای و علایم هیپرکینتیک و سفتی می شود. هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر مصرف عصاره گانودرمالوسیدم و هشت هفته تمرینات استقامتی بر مقادیر پلاسمایی فاکتور نروتروفیک مشتق از مغز و فاکتور رشد عصب در مردان مبتلا به پارکینسون بود. روش کار: پژوهش حاضر یک کارآزمایی بالینی از نوع نیمه تجربی بود. در این تحقیق از بین 86 بیمار مرد مبتلا به پارکینسون در دانشگاه علوم پزشکی اردبیل تعداد تعداد 24 آزمودنی به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در چهارگروه شش نفری (1-دارونما، 2-تمرین و دارونما، 3-مکمل و 4-تمرین و مکمل) تقسیم شدند. برنامه تمرینی به مدت 8 هفته، هر هفته سه جلسه زیر نظر متخصص فیزیولوژی ورزشی و متخصص مغز و اعصاب با شدت 50 الی 65 درصد ضربان قلب بیشینه در باشگاه ورزشی انجام شد. نمونه خونی آزمودنی ها؛ 24ساعت قبل از اولین جلسه و 24ساعت پس از آخرین جلسه تمرین ورزشی و پس از گذراندن حدود 10 ساعت ناشتایی شبانه، جمع آوری شد. برای اندازه گیری سطوح پلاسمایی فاکتور NGF و BDNF به روش الایزا و از کیت های مخصوص استفاده شد. عصاره گانودرما لوسیدم ساخت شرکت بیز و تاییدشده توسط سازمان غذا و دارو تهیه و به تناسب وزن افراد در اختیار آزمودنی ها قرارگرفت. از پودر نشاسته نیز به عنوان دارونما استفاده گردید. جهت تجزیه و تحلیل آماری از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده گردید. یافته ها: نتایج نشان داد که برای مقادیر پلاسمایی فاکتور رشد عصب و فاکتور نروتروفیک مشتق از مغز در گروه های تمرین، مکمل و تمرین-مکمل اختلاف معنی دار وجود دارد. همچنین بررسی تغییرات بین گروهی اختلاف معنی داری در پس آزمون نسبت به پیش آزمون نشان داد. نتیجه گیری: تمرین ترکیبی همراه با مصرف عصاره گانودرمالوسیدم منجر به تغییر غلظت BDNF و NGF در بیماران مبتلا به پارکینسون شد بنابراین به نظر می رسد انجام تمرین و مصرف عصاره گانودرمالوسیدم بتواند به عنوان مداخلات درمانی در راهبردهای پیش گیری و درمان بیماری پارکینسون، مورد استفاده قرارگیرد.

آمار یکساله:  

بازدید 220

دانلود 115 استناد 0 مرجع 0
litScript