نتایج جستجو

1056

نتیجه یافت شد

مرتبط ترین ها

اعمال فیلتر

به روزترین ها

اعمال فیلتر

پربازدید ترین ها

اعمال فیلتر

پر دانلودترین‌ها

اعمال فیلتر

پر استنادترین‌ها

اعمال فیلتر

تعداد صفحات

106

انتقال به صفحه



فیلترها/جستجو در نتایج    

فیلترها

سال

بانک‌ها



گروه تخصصی










متن کامل


مرکز اطلاعات علمی SID1
مرکز اطلاعات علمی SID
اسکوپوس
مرکز اطلاعات علمی SID
ریسرچگیت
strs
نویسندگان: 

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2017
  • دوره: 

    19
  • شماره: 

    -
  • صفحات: 

    199-203
تعامل: 
  • استنادات: 

    315
  • بازدید: 

    4292
  • دانلود: 

    9195
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 4292

دانلود 9195 استناد 315 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1386
  • دوره: 

    20
  • شماره: 

    2 (پی آیند 75) در زراعت و باغبانی
  • صفحات: 

    193-199
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    291
  • دانلود: 

    48
چکیده: 

جاروک یونجه مهمترین و مخرب ترین بیماری یونجه در استان یزدمیباشدکه در سال های اخیر خسارت زیادی به مزارع یونجه استان واردنموده است. طی سال های 1380 لغایت 1383 بر اساس علایم مشخص بیماری و آزمایش الیزا با پادتن چندهمسانه ای فیتوپلاسمای عامل جاروک یونجه یزد، مناطق انتشار بیماری تعیین و نقشه رستری درصدو شدت آلودگی بیماری جاروک برای مزارع یونجه استان ترسیم شد. همچنین شدت آلودگی در چین های مختلف برداشت یونجه و میزان خشکیدگی بوته های آلوده در زمستان و تابستان تعیین گردید. بر اساس نتایج این تحقیق بیشترین میزان آلودگی بیماری جاروک در استان به ترتیب در چاهگیر ابرکوه (تا 100 درصد)، رضوانشهر صدوق (تا 100 درصد)، میلشبار اردکان (تا 54 درصد)، حسن قرایی خاتم (تا 39 درصد)، رضاییه بافق (تا 16 درصد)، عشق آباد طبس (تا 10 درصد)، امیرآباد میبد (تا 9 درصد) و حومه یزد (تا 3 درصد) بود. علایم این بیماری در شهرستان های تفت و مهریز مشاهده نشد. بیشترین شدت آلودگی در چین های مختلف برداشت یونجه در مردادماه مشاهده گردید. در مزارع یونجه ابرکوه در سال چهارم 6 درصدبوته های آلوده در زمستان به طور کامل خشک شدند و 22 درصدگیاهان آلوده پس از خشک شدن قسمت های هوایی آنها، در بهار مجددا به صورت بوته های ضعیف رشد کردند. در ماه های تیر و مرداد تا 9 % خشکیدگی کامل بوته های آلوده در مزارع یونجه سه ساله رضوانشهر صدوق مشاهده شد. در مجموع جاروک یونجه در شهرستان های ابرکوه و صدوق از گسترش، میزان و شدت آلودگی بیشتری برخوردار بود.

آمار یکساله:  

بازدید 291

دانلود 48 استناد 0 مرجع 3
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1392
  • دوره: 

    5
  • شماره: 

    4
  • صفحات: 

    335-343
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    1125
  • دانلود: 

    229
چکیده: 

هدف از این پژوهش، تعیین بهترین سطح مکمل لیزین در جیره بر پایه کنجاله پنبه دانه- سویا- ذرت در دوره آغازین جوجه گوشتی بود. برای این منظور از 360 قطعه جوجه یک روزه سویه راس 308 در قالب طرح کاملا تصادفی استفاده شد (15 جوجه در هر قفس). جیره پایه بر اساس توصیه های NRC با استفاده از کنجاله پنبه دانه، کنجاله سویا و ذرت تهیه شد سطوح افزایشی مکمل لیزین: صفر، 0.1، 0.2، 0.3، 0.4 و 0.5 که به جیره پایه با حذف نشاسته اضافه شد. در پایان 14 روزگی، عملکرد و ترکیبات لاشه اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که سطوح درجه بندی شده مکمل لیزین بر افزایش وزن بدن، ضریب تبدیل خوراک، مصرف خوراک، وزن گوشت سینه، وزن ران و بازدهی اقتصادی اثر معنی داری داشت. برای تعیین بهترین سطح مکمل لیزین از روشهای مدل سازی و بر اساس نقطه شکست استفاده گردید. بر اساس خط شکسته خطی، نقطه شکست 0.24، 0.26، 0.35 و 0.22 و بر اساس خط شکسته درجه دو نقطه شکست مقادیر 0.39، 0.15، 0.52 و 0.33 درصد مکمل جیره به ترتیب برای افزایش وزن بدن، بازدهی خوراک، وزن ماهیچه سینه و وزن ران بود. به نظر می رسد استفاده از کنجاله پنبه دانه در جیره دوره آغازین جوجه گوشتی مقدار نیاز به لیزین را به دلیل پایین بودن قابلیت هضم این اسید آمینه افزایش می دهد و تعیین بهترین سطح مکمل لیزین در جیره حاوی کنجاله پنبه دانه متاثر از شیوه های آماری مدل سازی و پاسخ های عملکرد می باشد و مقدار نیاز به مکمل لیزین برای افزایش وزن سینه بیشتر از سایر صفات بود.

آمار یکساله:  

بازدید 1125

دانلود 229 استناد 0 مرجع 2
گارگاه ها آموزشی
نویسندگان: 

MASOUMI HOSSEIN | HOSSEINI POUR A.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2007
  • دوره: 

    9
  • شماره: 

    4
  • صفحات: 

    341-347
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    18922
  • دانلود: 

    23450
چکیده: 

A survey was carried out in five provinces of Iran (Kerman, Sistan and Baluchestan, Hormozgan, Khorasan and Yazd) for the presence of alfalfa mosaic virus (AMV) serotypes in alfalfa during 2002 to 2003. The number of samples collected was 250, representing the diversity and geographical distribution of AMV in these areas. Diagnosis was carried out using polyclonal (PAbs) and monoclonal (MAbs) antibodies. A total of 110 symptomatic leaf samples gave a positive reaction in ELISA with polyclonal antibodies. Twelve out of 20 MAbs reacted with all samples tested and were considered as non-differentiating MAbs. Only the MAbs-12, 13, 15, 21, 22 and 24 gave a clear differential reaction and were used for identifying AMV serotypes. Two MAbs (1 and 2) did not react with AMV positive samples. Serological relatedness among AMV samples was studied by indicating the existence of six serotypes of AMV strains in the surveyed areas.

آمار یکساله:  

بازدید 18922

دانلود 23450 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1390
  • دوره: 

    12
  • شماره: 

    4
  • صفحات: 

    103-114
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    1186
  • دانلود: 

    87
چکیده: 

در تحقیق حاضر، عملکرد دستگاه پف ساز طراحی و ساخته شده، در مقایسه با سایر روش های مرسوم در برداشت یونجه به روش خشک شدنی، ارزیابی شد. پارامترهای مورد ارزیابی شامل تاثیر روش های مختلف بر سرعت خشک شدن، تلفات ریزش، و کیفیت یونجه برداشت شده بود. یونجه با یک دستگاه دروگر- ساقه کوب خودرو درو شد. آزمایش ها در قالب طرح آزمایشی بلوک های کامل تصادفی با سه تیمار (پف سازی یونجه درو شده با دستگاه پف ساز، شانه زنی، و بدون جابه جا شدن یونجه درو شده) و در چهار تکرار اجرا شد. رطوبت نمونه ها بلافاصله پس از درو در حدود 70 و رطوبت زمان بسته بندی 20 درصد بر پایه تر به دست آمد. رطوبت تیمارها در بازه های زمانی 3 ساعت پس از چیده شدن اندازه گیری شد. مقادیر به دست آمده بر مدل نمایی معروف خشک شدن برازش شد و ضریب خشک شدن در شرایط مختلف به دست آمد. نتایج سینتیک خشک شدن نشان داد که سرعت خشک شدن یونجه شانه زده شده و عمل آوری شده با دستگاه پف ساز نسبت به یونجه دست نخورده بیشتر است به طوری که حداقل یک روز عملیات بسته بندی را جلو می اندازد. مقدار متوسط ثابت خشک شدن در روز اول پس از شانه زدن و جابه جایی برای تیمارهای شانه کن، دستگاه پف ساز، و دروگر- ساقه کوب بدون جابه جایی به ترتیب برابر با 0.068، 0.068، و 0.043 و در روز دوم به ترتیب 0.087، 0.064، و 0.06 به دست آمد. تجزیه واریانس داده های حاصل از آزمایش برای تعیین مقدار ریزش، درصد پروتئین و وزن ماده خشک نشان داد که تاثیر تیمارها بر متغیرهای اندازه گیری شده معنی دار نیست.

آمار یکساله:  

بازدید 1186

دانلود 87 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1395
  • دوره: 

    47
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    185-191
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    91
  • دانلود: 

    26
چکیده: 

این آزمایش برای بررسی تأثیر مرحلة بلوغ و زمان برداشت بر ترکیب شیمیایی و محتوای پروتئین قابل دسترس علوفة یونجه برای گاوهای شیری انجام شد. علوفة یونجه در دو مرحلة بلوغ (پیش از گلدهی و اوایل گلدهی) و در دو زمان (صبح و عصر) برداشت شد. پروتئین قابل دسترس با مدل NRC (2001) و مدل هلندی (DVE/OEB) پیش بینی شد. در مدل NRC (2001)، علوفة یونجة برداشت شده در پیش از گلدهی و عصر، تولید پروتئین میکروبی از انرژی و پروتئین میکروبی قابل جذب بالاتر و تعادل پروتئین قابل تجزیه در شکمبه پایین تر داشت (05/0>P). اما محتوای پروتئین قابل سوخت وساز (متابولیسم) تحت تأثیر مرحلة بلوغ و زمان برداشت قرار نگرفت (05/0P). به طورکلی، یونجة برداشت شده در پیش از گلدهی و عصر پروتئین قابل دسترس بیشتری برای گاوهای شیری داشت.

آمار یکساله:  

بازدید 91

دانلود 26 استناد 0 مرجع 0
strs
نویسندگان: 

ارباب عباس

نشریه: 

علوم کشاورزی

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1385
  • دوره: 

    12
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    263-269
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    796
  • دانلود: 

    246
چکیده: 

هر ساله آفات یونجه بذری از جمله زنبور بذرخوار یونجه Bruchophagus roddi (Gussakovski) و سوسک بذرخوار یونجه Tychius aureolus (Keiswetter) درصد قابل توجهی از عملکرد بذر یونجه را کاهش می دهند ولی برنامه نمونه برداری مدونی برای تخمین جمعیت و مدیریت آنها تهیه نشده است. طی دو سال مطالعه الگوی توزیع فضایی مراحل نابالغ دو حشره مذکور در مزارع یونجه بذری با استفاده از شاخص های تجمع ld, X*, lD) و (1/k و مدل های Taylor و Iwao بررسی گردید. نتایج ارایه شده توسط همه شاخص ها و هر دو مدل نشانگر تجمعی بودن مراحل نابالغ هر دو حشره در هر دو سال بررسی بود. به طوری که مقدار شاخص های ld, X*, lD و 1/k بیشتر از یک و میزان شاخص Cx به طور معنی داری بیش از صفر بود. ضرایب رگرسیون قانونی نمایی تایلور برای زنبور بذرخوار یونجه و سوسک بذرخوار یونجه به ترتیب عبارت بودند از b=1.2±0.06, (a=0.5) r2=0.95 و (b=1.06±0.05, a=0.275 r2=82) و ضرایب رگرسیونی مدل ایواا برای آن دو به ترتیب عبارت بودند از: (a=0.08, b=2.95±0.06 r2=0.5) و (a=0.09, b=1.07±0.14 r2=0.29). بیشتر بودن ضریب همبستگی مدل تایلور نشان دهنده کارایی بهتر مدل در توجیه رابطه میان واریانس و میانگین انبوهی هر دو حشره می باشد.

آمار یکساله:  

بازدید 796

دانلود 246 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1379
  • دوره: 

    -
  • شماره: 

    4
  • صفحات: 

    41-86
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    107
  • دانلود: 

    20
چکیده: 

به منظور بررسی آثار شوری بر رشد رویشی یونجه و اسپرس، یک رقم یونجه استرالیایی 2129 و یک رقم یونجه ایرانی (قره یونجه) و یک رقم اسپرس گلپایگان در طرح اسپلیت پلات در قالب بلوکهای کامل تصادفی با 4 تکرار در پنج سطح شوری 0، 75، 125، 175 و 225 میلی مولار مورد مقایسه قرار گرفتند. آزمایشها در 2 مرحله مستقل، جوانه زنی و رشد رویشی انجام گرفتند.در مرحله جوانه زنی در تیمارهای پایین شهری (0، 75، 125 میلی مولار) رقم یونجه استرالیایی 2129 درصد جوانه زنی بیشتری نسبت به قره یونجه و اسپرس گلپایگان داشت. اما در سطح بالای شوری (175 و 225 میلی مولار) قره یونجه 10% جوانه زنی بیشتری نسبت به 2 رقم دیگر داشت.برای اندازه گیری آثار شوری بر رشد گیاهان به مدت 52 روز با آب معمولی جهت استقرار آبیاری شدند و تیمارهای شوری بمدت 49 روز هفته ای یک نوبت اعمال شد. سپس پتانسیل آبی برگ، وزن خشک اندامهای هوایی، وزن خشک ریشه، طول ریشه، ارتفاع ساقه ها اندازه گیری شدند.از نظر عملکرد علوفه (وزن خشک اندامهای هوایی) در شوری های متوسط (75 و 125 میلی مولار) عملکرد یونجه استرالیایی بهتر از بقیه بود، اما در شوری زیاد (175 و 225 میلی مولار) عملکرد قره یونجه بهتر از بقیه بود. اسپرس گلپایگان در کلیه تیمارهای شوری عملکردی کمتر نسبت به یونجه ها داشت، اما بیشترین پتانسیل آبی برگ را داشت که نشان دهنده مقاومت بیشتر نسبت به شوری می باشد. همچنین قره یونجه کمترین پتانسیل آبی برگ را داشت.آزمایشها نشان دادند که در مجموع در تیمارهای شوری متوسط (75 و 125 میلی مولار) - چه در مورد جوانه زنی و چه از نظر رشد و عملکرد علوفه، رقم 2129 یونجه استرالیایی بهترین بود و در تیمارهای شوری زیاد (175 و 225 میلی مولار) قره یونجه - هم از نظر جوانه زنی و هم از نظر عملکرد علوفه خشک بهترین عملکرد را داشت.

آمار یکساله:  

بازدید 107

دانلود 20 استناد 0 مرجع 0
نویسنده: 

MONIRIFAR H.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2013
  • دوره: 

    0
  • شماره: 

    2
تعامل: 
  • بازدید: 

    1050
  • دانلود: 

    0
چکیده: 

THE OBJECTIVE OF THIS RESEARCH WAS TO DETERMINE FORAGE YIELD AND QUALITY AMONG NATIVE alfalfa ECOTYPES. CORRELATIONS BETWEEN THE INVESTIGATED TRAITS WERE ALSO ANALYZED, SINCE DATA ON RELATIONSHIPS ARE OF GREAT IMPORTANCE IN SELECTION, ESPECIALLY IN TRAITS WITH LOW GENETIC VARIABILITY. EXPERIMENTAL MATERIAL CONSISTED OF 13 alfalfa GERMPLASMS. INVESTIGATION WAS CARRIED OUT DURING A THREE-YEAR PERIOD. THE FIELD TRIAL WAS ARRANGED ACCORDING TO THE RANDOMIZED BLOCK DESIGN WITH FOUR REPLICATIONS. THERE WAS A STATISTICALLY SIGNIFICANT DIFFERENCE OF PLANT HEIGHT FROM 74.50 CM (MOAPA) TO 96.00 (ALHORD), OF NUMBER OF INTERNODES FROM 12.75 (KHOSROVANAGH) TO 16.00 (MOAPA), OF LEAF SIZE FROM 0.45(RANGER) TO 1.0125 (LEGHLAN), OF LEAF FRESH WEIGHT TO STEM FRESH WEIGHT RATIO (LFW/SFW) FROM 0.4400 (LEGHLAN) TO 0.5400 (MOAPA), LEAF DRY WEIGHT TO STEM DRY WEIGHT RATIO (LFW/SFW) FROM 0.3725 (LEGHLAN) TO 0.4750 (MOAPA),OF IN VITRO DRY MATTER DIGESTIBILITY (IVDMD) FROM 45.42%(GARA-YONJEH) TO 50.67% (BAFTAN), OF ACID DETERGENT FIBER (ADF) FROM 38.83% (KHAJE) TO 44.70% (GARA-YONJEH), OF CRUDE FIBER (CF) FROM 25.96%(SIVAN) TO 32.48%(RANGER) AND OF NEUTRAL DETERGENT FIBER (NDF) FROM 47.03% (KHAJE) TO 57.43% (MOAPA). THERE WERE POSITIVE CORRELATIONS BETWEEN PLANT FRESH YIELD, DRY YIELD, NUMBER OF STEMS AND PLANT HEIGHT. LFW/SFW AND LDW/SDW DIDN'T SHOW ANY SIGNIFICANT CORRELATION WITH QUALITY COMPONENTS (IVDMD, CP, ADF, CF AND NDF). THERE WAS A NEGATIVE CORRELATION BETWEEN CP AND CF. SIVAN, DIZAJ-SAFARALI, GARA-BABA, KHOSROVANAGH AND KHAJE ECOTYPES HAD THE BEST QUALITY AND ALHORD AND LEGHLAN ECOTYPES WERE BELONGED TO THE SIMILAR GROUP. THEY CAN BE RECOMMENDED AND CONSIDER TO IMPROVE SOME SYNTHETIC VARIETIES.

آمار یکساله:  

بازدید 1050

دانلود 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1380
  • دوره: 

    3
  • شماره: 

    3
  • صفحات: 

    52-64
تعامل: 
  • استنادات: 

    1
  • بازدید: 

    1344
  • دانلود: 

    245
چکیده: 

22 رقم یونجه ایرانی و خارجی از نظر میزان کل ساپونین (تجزیه کمی) و انواع ساپونینها (تجزیه کیفی) مورد بررسی قرار گرفتند. در تجزیه کمی که با روش اسپکتروفتومتری صرت گرفت. واریته های مورد آزمایش از نظر میزان کل ساپونین تفاوت معنی دار نشان دادند. میزان کل ساپونین با میزان خسارت لارو سرخرطومی فاقد همبستگی معنی دار بود. در تجزیه کیفی که با روش کروماتوگرافی لایه نازک (TLC) انجام پذیرفت هشت نوع ساپونین در واریته های مورد آزمایش مشاهده گردید. از مقایسه الگوی نواربندی این ساپونین ها با الگوی نواربندی ساپونین های استاندارد مشخص شد که ساپونین شماره 3، مدیکوسایدجی، ساپونین شماره 4، سویاساپونین I و ساپونین شماره 7، مدیکوسایدآ است. پنج ساپونین دیگر با ساپونین های استاندارد موجود قابل شناسایی نبودند. ساپونین های شماره 1، 2 و 8 با میزان خسارت لاروسرخرطومی برگ یونجه همبستگی منفی معنی دار، ساپونین های شماره 3 و 4 همبستگی مثبت معنی دار و ساپونین های شماره 5، 6 و 7 عدم همبستگی نشان دادند.

آمار یکساله:  

بازدید 1344

دانلود 245 استناد 1 مرجع 1
litScript