نتایج جستجو

5084

نتیجه یافت شد

مرتبط ترین ها

اعمال فیلتر

به روزترین ها

اعمال فیلتر

پربازدید ترین ها

اعمال فیلتر

پر دانلودترین‌ها

اعمال فیلتر

پر استنادترین‌ها

اعمال فیلتر

تعداد صفحات

509

انتقال به صفحه



فیلترها/جستجو در نتایج    

فیلترها

سال

بانک‌ها



گروه تخصصی









متن کامل


مرکز اطلاعات علمی SID1
مرکز اطلاعات علمی SID
اسکوپوس
مرکز اطلاعات علمی SID
ریسرچگیت
strs
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1383
  • دوره: 

    47
  • شماره: 

    85
  • صفحات: 

    255-262
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    705
  • دانلود: 

    439
چکیده: 

مقدمه: در ترومای شکم کبد یکی از شایع ترین احشایی است که آسیب می بیند. در بیمارانی که ضایعه شدید است به علت وجود آسیب احشایی همراه درمان مشکل مرگ و میر بالاست. با توجه به این موارد هدف از این مطالعه بررسی شیوع، عوارض، شیوع صدمات همراه، نوع درمان در مصدومین با ضربه های کبد می باشد.روش کار: این مطالعه توصیفی در سالهای 80-1370 در بیماران با تروماتیسم کبد بستری در بخش های جراحی بیمارستان امام رضا (ع) مشهد انجام گرفته است. اطلاعات فردی، نوع آسیب، درمان، عوارض همراه آسیب از پرونده 73 بیمار بستری در بخش جراحی جمع آوری گردیده است. بیماران از نظر میزان آسیب به چهار درجه و دو گروه A و B تقسیم شدند. گروه  Aبیمارانی بودند که نیاز به عمل جراحی نداشته و تحت نظر بودند. گروه B بیمارانی بوند که دارای آسیب وسیع کبدی و خونریزی بودند و نیاز به عمل جراحی داشتند. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از آمار توصیفی و جداول توزیع فراوانی پردازش گردیده است.نتایج: از 73 بیمار پذیرفته شده تعداد 85 نفر مرد و 15 نفر زن بودند. سن متوسط بیماران 30 سال (حداقل 6 سال و حداکثر 68 سال) بود. در 29 مورد مکانیسم ضربه اجسام نوک تیز و 44 مورد ضربه به بلانت داشتند.7 بیمار درمان کانسرواتیو را به خوبی تحمل کردند و بعد از 8 روز بستری از بیمارستان مرخص شدند. شدت آسیب کبدی در 51 بیمار درجه 1 و 2 بود که در این گروه 3 بیمار فوت نموند. 15 بیمار شدت آسیب کبدی درجه 3 و 4 داشتند که 6 نفر فوت کردند. علت فوت تمام بیماران خونریزی غیر قابل کنترل بود. روش های درمانی به کار گرفته شده در این گروه شامل پک اطراف کبد، رزکسیون، دبریدمان، هپاتوتومی و لیگاتور مستقیم عروق خونریزی دهنده بود.نتیجه گیری: نتیجه به دست آمده اینکه روش های درمانی به کار گرفته شده روش های قابل قبولی در درمان صدمات کبدی در شرایط فعلی هستند. در مراکزی که امکانات مراقبت ویژه و رادیولوژیک بیشتری وجود دارد می توان با ارزیابی علائم بالینی و روش های رادیولوژیک تعداد بیشتری از بیماران را به صورت کانسراتیو در درجه 1 و 2 درمان کرد. با بکارگیری این امکانات می توان از انجام لاپاراتومی های غیر ضروری جلوگیری نمود.

آمار یکساله:  

بازدید 705

دانلود 439 استناد 0 مرجع 0
نشریه: 

طب توانبخشی

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1397
  • دوره: 

    7
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    201-207
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    423
  • دانلود: 

    302
چکیده: 

مقدمه و اهداف: کمردرد مزمن یکی از شایع ترین مشکلات کلینیکی است که درمان های متعددی برای آن در نظر گرفته می شود. با توجه به تاثیر مانور abdominal drawing-in (ADIM) بر روی عملکرد عضلات کمری-لگنی و تاثیر این عضلات بر روی لوردوز ناحیه کمری و هم چنین با توجه به ارتباط میان لوردوز کمری و بروز درد در این ناحیه، هدف تحقیق حاضر بررسی این است که آیا با انجام مانور ADIM، می توان موجب کاهش زاویه لوردوز کمری شد و در نتیجه از عوارض ناشی از هایپرلوردوزیس در افراد دارای کمردردهای مزمن جلوگیری کرد و موجب بهبود عملکرد در این افراد شد یا خیر. مواد و روش ها: آزمودنی های تحقیق حاضر شامل 15 نفر خانم با درد مزمن ناحیه کمری و پاسچر هایپرلودوتیک بودند. برای اندازه گیری زاویه لوردوز کمری در وضعیت ایستاده از بیماران تصویربرداری رادیوگرافی از نمای طرفی انجام شد و با استفاده از روش اندازه گیری Cobb، میزان زاویه لوردوز مشخص گردید. یافته ها: اختلاف میانگین میان قبل و بعد از انجام مانور 267/11 می باشد. این بدین معنا است که قبل از انجام مانور، انحنای ستون فقرات بیشتر بوده است و چون سطح معناداری کمتر از 05/0 است (05/0>P)، این اختلاف میانگین معنادار است. در نتیجه مانور درمانی ADIMدر اندازه لوردوز ناحیه کمری بیماران در تصویر رادیوگرافی تاثیر معناداری داشته و باعث کاهش این زاویه شده است. نتیجه گیری: در بررسی حاضر مشخص گردید که انجام ADIMدر وضعیت ایستاده در افراد دارای کمردرد مزمن و پاسچر هایپرلوردوتیک کمری می تواند منجر به کاهش زاویه لوردوز و بهبود راستای ستون فقرات و در نتیجه بهبود دردهای مزمن این ناحیه گردد.

آمار یکساله:  

بازدید 423

دانلود 302 استناد 0 مرجع 0
نشریه: 

راهور

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1390
  • دوره: 

    8
  • شماره: 

    14
  • صفحات: 

    7-22
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    874
  • دانلود: 

    284
چکیده: 

مدل سازی شدت تصادفات، از جمله مباحث مهمی است که همواره در تحقیقات ایمنی تصادفات مطرح بوده است. در این تحقیق به بررسی شدت تصادفات جلو به جلو، با توجه به شدت آسیب دیدگی راننده پرداخته می شود. اطلاعات مورد استفاده شامل تصادفات جلو به جلویی است که هر دو خودرو سواری، تنها یک سرنشین داشته اند. برای این منظور از روش رگرسیون لوجستیک استفاده می شود. این که راننده کدام وسیله نقلیه بیش تر آسیب دیده است، به کمک این روش مشخص می گردد. ویژگی های استاتیکی و دینامیکی وسایل نقلیه علاوه بر عواملی چون کمربند ایمنی، کیسه هوا و امکان خروج بدن راننده از خودرو، متغیرهای مورد بررسی هستند. پس از پرداخت مدل مشخص می گردد که مدل رگرسیون لوجستیک از قدرت بالایی در پیش بینی شدت تصادفات برخوردار می باشد. با تشکیل توابع الاستیسیته و شبه قیمت حاشیه ای به بررسی نقش پارامترها در شدت تصادفات جلو به جلو پرداخته شده و در نهایت مشخص می گردد که کمربند ایمنی، کیسه هوا و وزن بالای وسایل نقلیه سواری از مهمترین عوامل کاهش احتمال آسیب دیدگی راننده می باشند. سرعت بالا و خروج بدن راننده از خودرو نیز از عواملی هستند که احتمال آسیب دیدگی راننده را افزایش می دهند. برطبق نتایج حاصل، ابعاد خودرو تاثیر چندانی در افزایش ایمنی در تصادفات جلو به جلو ندارد.

آمار یکساله:  

بازدید 874

دانلود 284 استناد 0 مرجع 0
گارگاه ها آموزشی
نویسندگان: 

رجبی محمدعلی

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1386
  • دوره: 

    12
  • شماره: 

    3
  • صفحات: 

    273-279
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    2651
  • دانلود: 

    335
چکیده: 

هدف: توجه به این موضوع که افزایش فشار داخل شکم بیش از فشار شریانچه های انتهایی باعث کاهش ‏پیشرونده خون رسانی به بافت ها، ایسکمی روده ها، کلیه ها و ارگانهای داخل حفره شکم و زیر صفاقی می شود‎‎‏ از اهمیت زیادی برخوردار است. ‏ روش بررسی: از سال 1378 لغایت 1385، در بین 3415 بیمار پذیرش شده در واحد اوژانس جراحی ‏بیمارستان های الزهرا (س) و عیسی بن مریم (ع) اصفهان 11 بیمار مبتلا به سندرم کمپارتمان شکم ‏تشخیص داده شدند و تحت درمان قرار گرفتند. بیماران با فشار داخل شکم 26 تا 35 سانتیمتر آب در صورتی ‏که علایم کلینیکی شامل کاهش شدید بازده ادراری، هیپوکسی و تاکی کاردی داشتند، جهت کاهش فشار ‏داخل شکم لاپاراتومی شدند و بیماران با فشار داخل شکمی 36 سانتیمتر آب و بالاتر به طور اورژانس تحت ‏عمل باز کردن شکم جهت کاهش فشار داخل شکم قرار گرفتند.‏ یافته ها: 11 بیمار شامل 7 مرد و 4 زن که جوانترین بیمار هجده ساله و مسن ترین هشتاد و شش ساله بود. ‏مرگ و میر کلی بیماران %64 بود که بیشترین مرگ در کسانی بود که زمان استقرار سندرم طولانی و عمل ‏جراحی جهت کاهش فشار داخل شکم به موقع انجام نشده بود. بیشترین احتمال ابتلا به این سندرم آسیبهای ‏شدید شکم و احیا سریع و تهاجمی آب و الکترولیت و سپسیس بود.‏ نتیجه گیری: برای تشخیص و نجات این بیماران، آگاهی پزشکان، مخصوصا جراحان از این سندرم و شک ‏به این پدیده در بیماران مستعد از اهمیت زیادی برخوردار است.‏ 

آمار یکساله:  

بازدید 2651

دانلود 335 استناد 0 مرجع 0
نویسندگان: 

TASLIMI R.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2011
  • دوره: 

    3
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    72-73
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    22476
  • دانلود: 

    8822
کلیدواژه: 
چکیده: 

A 25-year-old man presented with abdominal pain. The patient was in his usual state of health until three months prior to admission, when diffuse abdominal pain developed, most severe in the epigastria. He reported a sharp, constant pain usually unrelated to eating. Upper endoscopy was performed several times and revealed no significant finding. abdominal pain was progressive and fever, night sweating and weight loss was added since one month before admission. The abdomen was soft and a bulging mass was palpated in mid-abdomen. There was no peripheral lymphadenopathy. The all remainder of the examination was normal. Abdominopelvic CT scan performed (Figuer 1, 2).

آمار یکساله:  

بازدید 22476

دانلود 8822 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1390
  • دوره: 

    10
  • شماره: 

    4 (مسلسل 73)
  • صفحات: 

    443-454
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    2126
  • دانلود: 

    482
چکیده: 

در دو دهه اخیر درمان آسیب های شدید شکمی در اطفال دستخوش تغییرات وسیع شده است. معدودی از جراحان تجربه کافی جراحی سریع و به موقع بیماران دچار آسیب وسیع ارگان های توپر را دارند. امروزه امکان تشخیص سریع آسیب های داخل شکمی تهدید کننده و همچنین احیا سریع و دخالت درمانی در اکثریت کودکان وجود دارد. سی تی اسکن روش استاندارد ارزیابی ترومای کودکان است. نسل های جدید سی تی اسکن حساسیت بالایی در ارزیابی ضایعات ارگان های توپر و رتروپریتوئن دارند. برای تشخیص آسیب احشا توخالی که به همراه مایع آزاد داخل شکمی اند ولی آسیب ارگان توپری مشاهده نمی شود، نیاز به ظن تشخیصی بالایی است. سونوگرافی در بسیاری از موارد در ارزیابی اولیه مفید است اما محدودیت هایی نیز وجود دارد.یک (FAST) abdominal Sonography for Trauma Fucosed منفی، آسیب ارگان های توپر یا ضایعات ارگان های توخالی را رد نمی کند. به یمن در دسترس بودن سی تی اسکن با کیفیت بالا امکان معالجه غیرجراحی این گونه آسیب ها در کودکان افزایش یافته است و لذا استفاده از DPL (Diagnostic Peritoneal Lavage) کاهش یافته است. استفاده از لاپاراسکوپی در ارزیابی آسیب های کودکان با همودینامیک پایدار مورد توجه قرار گرفته است.طحال و کبد شایع ترین ارگان هایی هستند که در ترومای شکم اطفال آسیب می بینند که هر کدام حدود یک سوم آسیب ها را تشکیل می دهند.امروزه درمان غیر جراحی آسیب های مجزای کبد و طحال در کودکان با همودینامیک پایدار، روشی استاندارد است. تجربیات بالینی در 30- 20 سال اخیر در این مطالعه مورد بررسی قرار گرفته است.

آمار یکساله:  

بازدید 2126

دانلود 482 استناد 0 مرجع 0
strs
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1392
  • دوره: 

    35
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    41-45
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    906
  • دانلود: 

    198
چکیده: 

زمینه و اهداف: مطالعه حاضر با هدف تبیین معیارهای کم خطر بودن آسیب های احشاء شکمی در بیماران مبتلا به ترومای بلانت شکم و ترخیص سریع تر و بدون نیاز به سی تی اسکن شکم و لگن از اورژانس پایه گذاری شد.مواد و روش ها: طی سال 1389 تمامی بیماران بالغ و هوشیار مراجعه کننده به بخش اورژانس بیمارستان امام حسین (ع) با ترومای بلانت شکم وارد مطالعه شده و از لحاظ علائم و نشانه های آسیب های داخل شکمی مورد با پیگیری یک ماهه ارزیابی قرار گرفتند. از آزمون کای دو جهت بررسی میزان شیوع علائم و نشانه های بالینی در بیماران با آسیب احشاء شکمی و بیماران ترخیصی استفاده شد. حساسیت، اختصاصیت، ارزش پیشگویی منفی و مثبت هر یک از این فاکتورها نیز مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: 205 بیمار وارد مطالعه شدند (80% مرد و 20% زن). شیوع نشانه های بالینی آسیب شکمی، نشانه ها و علائم شکمی به طور توام، نشانه های بالینی و علائم آسیب احشاء داخل شکمی، و سه فاکتور علائم و نشانه های بالینی، هماچوری و ایندکس شوک بالای 0.8 در بیماران مبتلا به آسیب شکمی بالاتر از بیماران ترخیصی بود (P<0.0001). حساسیت، اختصاصیت، ارزش پیشگویی منفی و مثبت سه فاکتور علائم و نشانه های بالینی، هماچوری و ایندکس شوک بالای 0.8 در تشخیص آسیب احشاء شکمی، به ترتیب برابر 100%، 45%، 100% و 17% بود.نتیجه گیری: یافته های مطالعه حاضر بیان می دارند می توان بیماران کم خطر با آسیب بلانت شکمی را بدون نیاز به انجام سی تی اسکن مرخص نمود.

آمار یکساله:  

بازدید 906

دانلود 198 استناد 0 مرجع 0
نویسندگان: 

ZHANG H.Y.

نشریه: 

SAUDI MEDICAL JOURNAL

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2016
  • دوره: 

    37
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    66-72
تعامل: 
  • استنادات: 

    315
  • بازدید: 

    5105
  • دانلود: 

    9195
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 5105

دانلود 9195 استناد 315 مرجع 0
نویسندگان: 

MCCOLLOUGH M. | SHARIEFF G.Q.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2006
  • دوره: 

    53
  • شماره: 

    -
  • صفحات: 

    107-137
تعامل: 
  • استنادات: 

    315
  • بازدید: 

    6452
  • دانلود: 

    9195
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 6452

دانلود 9195 استناد 315 مرجع 0
نویسندگان: 

BOUYOU J.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2015
  • دوره: 

    152
  • شماره: 

    6
  • صفحات: 

    105-115
تعامل: 
  • استنادات: 

    315
  • بازدید: 

    8184
  • دانلود: 

    9195
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 8184

دانلود 9195 استناد 315 مرجع 0
litScript