Background: The expansion of the use of audio and video media technology has faced society with many medical, cultural and economic challenges. In the meantime, excessive use of mobile phones can cause many problems. Objective: The aim of this study was to construct and validate a questionnaire on physical and psychological injuries of mobile phones. Method: The method of the present study was descriptive-correlational and confirmatory factor analysis. The statistical population of the study consisted of all citizens of Khorramabad with a diploma or higher in 1399, which was selected as a statistical sample by available sampling method of 200 people online and virtual. Results: The results showed that the factorized physical and psychological harm questionnaire of cell phone with 42 questions and 10 components (fear of loss, vibration syndrome, duck syndrome, nomophobia, insomnia, hearing problem, eye syndrome, tunnel and neck syndrome SMS) and has good reliability, validity and flexibility in terms of psychometrics. Discussion and Conclusion: The questionnaire of factor analysis of physical and psychological injuries of mobile phones can be used to identify and study the physical and psychological injuries of mobile phones.

مقدمه: ارزش ها از سازه های محوری شخصیت و بلوک های سازنده زندگی خوب هستند و به عنوان معیارهایی برای هدایت تفکر و عمل در نظر گرفته می شوند. هدف مطالعه حاضر بررسی ویژگی های روان سنجی (پایایی و روایی) پرسشنامه ارزش های تصوری بود. روش: این پژوهش یک مطالعه توصیفی-تحلیلی از نوع اعتبارسنجی بود. نمونه شامل 300 نفر از دانشجو معلمان شهر تهران بودند که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامه های ارزش های تصوری و ارزش های عملی را تکمیل کردند. نتایج: نتایج تحلیل عاملی اکتشافی وجود ده عامل را نشان داد که در مجموع در مجموع 74. 12 درصد از از واریانس کل پرسشنامه را تبیین کردند. نتایج تحلیل عاملی تاییدی علاوه بر تایید نتایج حاصل از تحلیل عاملی اکتشافی، نشان دادند که این ده عامل در نهایت بر روی دو عامل کلی جهت گیری متمرکز بر اجتماع و جهت گیری متمرکز بر شخص بار می گیرند. ضریب پایایی کلی پرسشنامه به روش آلفای کرونباخ 0. 91 و به روش آزمون-بازآزمون 0. 89 به دست آمد. همچنین ارتباط مثبت معنادار عامل های این پرسشنامه با پرسشنامه ارزش های عملی، روایی همگرای مناسب پرسشنامه را تایید کرد. بحث و نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد که این پرسشنامه دارای ویژگی های روان سنجی مناسبی جهت اندازه گیری ارزش های شخصی در گروه غیربالینی برخوردار است.

مراجعه به احادیث در فهم آموزه های دین، عملکردی آشنا در اندیشه دینی است؛ از همان صدر اسلام، عالمان مسلمان برای فهم ژرفای دین به احادیث مراجعه می کردند از این رو زمانی که سخن از بهره مندی از احادیث در یک حوزه دانشی خاص مانند پزشکی است، استفاده محتوایی از آن اهمیت ویژه ای یافته و ضرورت نگاه تخصصی به موضوع مطرح می شود. امروزه با توجه به اقبال عام و رویکردهای افراطی و تفریطی به طب سنتی، اسلامی، شاهد بروز پیامدهای ناگواری در حوزه سلامت عمومی هستیم که می تواند تردیدی در تمام گزاره های دینی ایجاد نماید؛ هرچند رویکرد عالمان در مواجه با روایات طبی مختلف است، اما غالب عالمان مسلمان، عرضه روایت بر قواعد نقد و پالایش حدیث را لازم می دانند و با توجه به چالش ها و پیچیدگی های بسیاری که در این نوع از روایات وجود دارد بررسی انها از سوی صاحب نظران امری ضرورری است. در این نوشتار با بررسی دیدگاه حدیث پژوهان، مبانی سندی و متنی اعتبار روایات طبی بررسی شده است و در اعتبار سندی روایات طبی، علمای اسلام ضمن اتفاق نظر بر پذیرش روایات طبی متواتر و محفوف به قراین صحت، در حجیت روایات طبی غیر محفوف به قراین که توسط ثقه نقل شده باشد همانند سایر روایات دو دسته شده اند و اختلاف نظر دارند. با توجه به ماهیت تجربی موضوع طب، معیار عدم مخالفت با تجربه و یافته های علمی در میان معیارهای عمومی نقد متن اهمیت ویژه ای دارد. همچنین به بخشی از معیارها در نقد بیرونی اشاره کردیم معیارهایی که در حل پیچیدگی های این دسته از روایات می تواند راهگشا باشد نظیر سنجش اصالت روایت و کتب و بررسی سلامت روایت از حیث تحریف و تصحیف، تقطیع و نقل به معنا.

بخشی از دعاهایی که در میان مسلمانان رواج یافته و در برخی از کتب ادعیه به عنوان یک متن حدیثی و ماثور نقل شده، از اعتبار لازم برخوردار نبوده و یا اسناد آن به دست نرسیده است. به نظر می رسد یکی از این دعاهای مشهور و فاقد سند، دعای عدیله باشد. بررسی پیشینه ی وجود این دعا در متون کهن، میزان توجه عالمان دینی، فقیهان و محدثان به این دعا و نیز نقد سندی و تحلیل محتوایی آن، راه دستیابی به اعتبار یا عدم اعتبار آن را هموار می نماید. ازاین رو، پژوهش حاضر سعی دارد با روش توصیفی تحلیلی، ضمن بیان دیدگاه های مطرح شده در خصوص این موضوع، میزان اعتبار متن این دعا را مورد نقد و بررسی قرار دهد. به نظر مولف، متن مشهوری که نام دعای عدیله را بر خود گرفته و به امام علی (علیه السلام) منسوب شده است، به دلایلی چند ازجمله؛ مرسل بودن متن دعا و همچنین موجود نبودن آن در متون معتبر حدیثی و دعایی و نیز پاره ای از ناروایی های متنی و محتوایی، فاقد ویژگی های ادعیه ماثوره از اهل بیت (علیهم السلام) بوده و امکان انتساب به ایشان را ندارد.