Identifying the constraining factors of production and yield gap is very important. Therefore; this research was performed to identify the production constraining factors of local rice cultivars. All management practices from nursery preparation to harvesting stages for 100 paddy fields of local rice cultivars were recorded through field studies, in Sari, from 2015-2016. In the CPA, the actual and calculated potential yield were 4495 and 5703 kg/ha, respectively and the gap was 1221 kg/ha. The yield gap caused by number of top-dressing variables was 324 kg/ha, equal to 27% of the total yield gap. The yield gap related to previous year of legumes cultivation was 218 kg ha-1, equal to 18% of the total yield variation. Among the 10 variables entered in the CPA model, the effects of top-dress fertilizer application and its application frequency and foliar application were remarkable, which could compensate a significant part of the yield gap (444 kg/ha, 37% of total) in the farmers’ fields by managing these variables. According to boundary line analysis (BLA) finding, actual yield mean on the basis of optimal limit related to 12 variables under study was 5369 kg/ha, with 881 kg/ha yield gap . Mean Relative yield and Relative yield gap for 12 variables (transplanting date, seedling age, number of seedlings per hill, planting density, nitrogen and phosphorous per hectare, nitrogen before transplanting, harvesting date, lodging problem, pest problem, diseases problem and weeds problem) were 83.64 and 16.35 kg/ha, respectively. Based on the finding, it can be stated that the model precision is appropriate and can be applied for both estimation of the quantity of yield gap and determining the portion of each restricting yield variables.

برخلاف نظریه های سنتی که تجارت را ناشی از مزیت مطلق یا مزیت نسبی یک کشور در تولید کالاها می دانستند یا این که معتقد بودند وفور عوامل با ایجاد مزیت نسبی، کالاهای قابل صدور را برای یک کشور مشخص می کند، لیندر این فرضیه را مطرح می سازد که شباهت تقاضا در کشورها تعیین کننده تجارت آن ها با یکدیگر است. وی سطوح درآمد سرانه را شاخص مشابهت تقاضا در نظر می گیرد. در این مقاله هدف ما آزمون فرضیه لیندر است. براساس این فرضیه افزایش شکاف درآمد سرانه بین دو کشور باعث کاهش حجم تجارت این دو کشور با یکدیگر، و کاهش شکاف درآمد سرانه بین دو کشور باعث افزایش حجم تجارت دو کشور با یکدیگر می شود. برای آزمون فرضیه، ما دو روش ساده و یک روش اقتصادسنجی را انتخاب کرده ایم. ابتدا دوره مورد بررسی را به دو دوره 1357-1353 و 1381-1358 تقسیم نموده ایم. در روش اول نشان داده ایم که در دوره اول ده شریک عمده تجاری ایران کشورهای پیشرفته صنعتی غرب بودند درحالی که در دوره دوم، کشورهای آسیایی، کشورهای غربی را جایگزین کردند. در روش دوم نشان دادیم که سهم تجارت ایران با کشورهای آسیایی در دوره دوم نسبت به دوره اول افزایش و سهم تجارت کشورهای اروپایی کاهش یافته است.در روش سوم با رگرسیون «Panel Data» نشان دادیم که ضریب متغیر مستقل (درآمد سرانه) برای کشورهای گروه اول (صنعتی پیشرفته) منفی است (یعنی افزایش شکاف درآمد سرانه باعث کاهش صادرات به این کشورها شده) و برای کشورهای گروه دوم (آسیایی) نیز منفی می باشد (یعنی کاهش شکاف درآمد سرانه باعث افزایش صادرات به این کشورها شده است). بنابراین فرضیه لیندر را برای اقتصاد ایران نمی توان رد کرد.

زمینه و هدف: اخذ استاندارد خصوصی (Good Agricultural Practice) برای گواهی محصول سالم در بسیاری از مزارع کوچک و متوسط ​​در میان کشاورزان خرده پا به دلیل هزینه ها دور از دسترس می باشد. Groupgapگزینه جایگزین مورد انتظاری را که در آن بهره برداران و تعاونی های کشاورزان می توانند هزینه صدور گواهینامه را به صورت تسهیم هزینه و مشترک پرداخت کنند، فراهم نموده است. بنابراین هدف از این پژوهش تببین راهبردهای توسعه استاندارد gap با تاکید بر Groupgap در سیستم تولید برنج استان مازندران بود. روش شناسی/رهیافت: پژوهش حاضر کیفی و تجزیه و تحلیل داده ها با روش تحلیل محتوای کیفی از مصاحبه های عمیق و نیمه ساختارمند با استخراج کدها، مفاهیم و طبقه بندی مقوله ها، طی فرایندی سه مرحله ای کدگذاری باز، کدگذاری محوری وکدگذاری انتخابی از طریق نرم افزار مکس کیودا انجام شد. برای جمع آوری داده ها، 18 نفر از کارشناسان و متخصصان سازمان جهاد کشاورزی و مدیران شرکت تعاونی شالیکاران استان مازندران به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. یافته ها و نتیجه گیری: بعد از استخراج مفاهیم تحلیل محتوای مصاحبه ها در مرحله نخست کُدگذاری نه کُد مفهومی از 30 کد اولیه شناسایی شد که پس از پالایش و ادغام، کُدها در سه مقوله فرعی طبقه بندی شدند. این مؤلفه ها مشتمل بر سیستم گواهی gap گروهی، توسعه برنامه های gap دولتی و توسعه gap خصوصی می باشد. در گواهی های گروهی دو بعد توسعه سیستم قراردادی و خرید تضمینی، توسعه شرکت تعاونی تولید محصول سالم توجه شده است. در این راستا تقویت تشکل ها و تعاونی تولید کشاورزان و صادرکنندگان به طور ویژه تقویت تشکل های کشاورزان جوان و زنان پیشنهاد می شود. اصالت/نوآوری: با توجه به اهمیت موضوع استاندارد gap و مشکلات کشاورزان در تأمین هزینه های ممیزی و استقرار گواهی gap، تاکنون مطالعه جامعی در ایران از توسعه راهبردهای عملیاتی استقرار gap و Groupgap به عمل نیامده است. بنابراین تحقیق حاضر تلاشی برای ارائه چارچوبی مفید در تبیین راهبردهای توسعه استاندارد gap با مشارکت کشاورزان در اتخاذ سیستم گواهی‎های دولتی، خصوصی، گروهی و تعاونی است.

Due to the importance of Tabriz in various historical periods after the Mongol’s invasion to the end of the Qajar period, as continuously being the capital city or the residence city of the prince, entrance to this city has been reflected in various reports. Most of the foreigners who entered Iran from European countries came from Caucasus Road to Tabriz and reported many buildings on their way. Moreover, this road was one of the most significant roadways for Caravans on the Silk Road, where various residential buildings have been constructed. Alaki caravansarai is one of the most important roadside accommodations in Northwest Iran, and so many reports about it and the quality of its façade decorations can be traced in the travelogues of foreigners who traveled to Iran. Its vastitude and elegant entrance gate nevertheless, this building has unfortunately been neglected and was about to be ruined in the 19th century and afterward. However, the beauty of its entrance gate has gained the attention of many people and has been reported in many sources. Based on the ornaments used, recent sources in the history of architecture have estimated its date to the 12th century and Ilkhanid Abū Saʿīd Bahādor Khan and the Timurid period. These sources based their estimation only on the type of ornaments used on its entrance gate and its probable that the existence of dated artworks of the Ilkhanid period nearby, such as the Mihrab of Marand’s Jame Mosque, has influenced this speculation. This article aims to meticulously study this building in various travelogues, al-Wqafīyya al-Rashīdīyya, and other sources in the history of architecture and discusses the ornament types used and their history. The detailed study of the documents and sources indicated that this building could belong to the presidency period of Ḵᵛāja Rašid-al-Din Fażl-Allāh, and based on his emphasis to establish this building, can be dated 1297-1309. The ornaments, moreover, indicate the transient period from brickwork to tilework which happened in the late 13th and early 14th centuries

از پلیمر گلیسیدیل آزید (gap) به عنوان بایندر در پیشرانه های جامد کامپوزیت استفاده می شود. برای اصلاح خواص پلیمر می توان از مایعات یونی پر انرژی به عنوان نرم کننده استفاده کرد. در این پژوهش ابتدا مایع یونی را با میزان مشخصی به gap اتصال داده و سپس از آنیون های پرانرژی نیترات (NO3) و آزید (N3) برای تبادل آنیون استفاده شد. آنالیزهای FTIR تبادل آنیون ها را به درستی تأیید می کنند. آنالیزهای DSC، ویسکومتر و گرمای احتراق نیز انجام شد. با تغییر آنیون، دمای انتقال شیشه ای، ویسکوزیته و انرژی gap تغییر یافت دمای انتقال شیشه ای برای پلیمر اصلاح شده با مایعات یونی حاویآنیون های نیترات (NO3) و آزید (N3) به ترتیب ° C 25/43-و ° C 91/40-، ویسکوزیته Pa. s 4 و Pa. s 5 و گرمای احتراق kJ/g 46/20 و kJ/g 98/19اندازه گیری شد. نتایج آنالیزها نشان دهنده این است که مایع یونی حاوی آنیون نیترات در مقایسه با مایع یونی حاوی آنیون آزید نتایج بهتری حاصل می کند.

این پژوهش با هدف کلی طراحی الگوی بهینه ترویج و توسعه استاندارد gap در مزارع برنج استان مازندران انجام شد. پژوهش به صورت کیفی صورت گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با روش تحلیل محتوای کیفی از مصاحبه های عمیق و نیمه ساختارمند با استخراج کدها، مفاهیم و طبقه بندی مقوله ها، طی فرایندی سه مرحله ای کدگذاری باز، کدگذاری محوری وکدگذاری انتخابی از طریق نرم افزار مکس کیودا انجام شد. جامعه آماری پژوهش 18 نفر از کارشناسان و متخصصان سازمان جهاد کشاورزی و تعاونی های شالیکاران استان مازندران و هیات علمی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری بودند که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. تجزیه و تحلیل مصاحبه های نیمه ساختارمند از طریق فن تحلیل محتوای کیفی با رویکرد استقرایی انجام شد. مصاحبه ها خط به خط مورد مطالعه قرار گرفت. تحلیل محتوای روند مفهوم سازی برای تبیین مدل صورت گرفت. در مرحله نخست کُدگذاری، 56کُد مفهومی از میان 250 کد اولیه شناسایی شد که پس از پالایش و ادغام، کُدها در 19 مقوله فرعی طبقه بندی شدند و به مدل پارادایمی تببین الگوی ترویج و توسعه استاندارد  gap در مزارع برنج استان مازندران منتهی شد. الگوی بدست آمده شرایط علی (سیستم بهره برداری و روانشناختی رفتار و پیشران های موثر)، راهبردها (سیستم گواهی های گروهی، توسعه برنامه های gap دولتی و توسعه استاندارد gap خصوصی)، شرایط مداخله گر (گزیدارهای پشتیبان و تسهیل کننده، گزیدارهای انگیزاننده و محرک، گزیدارهای محدودکننده و بازدارنده)، شرایط زمینه ای (الزامات قانونی و نهادی و سیاسی و قابلیت های فناورانه و نوآورانه ) و پیامدها (توسعه پایدار زیست محیطی، اجتماعی و اقتصادی) را برای ترویج و توسعه استاندارد gap در استان مازندران نشان می دهد.

آگاهی از ویژگی های زادآوری در توده های جنگلی، از موارد مهم و ضروری در مدیریت درست منابع جنگلی است. هدف از اجرای پژوهش پیش رو، شناسایی گونه های مناسب برای کاشت در موقعیت های مختلف داخل روشنه (مرکز، حاشیه و زیر تاج پوشش) و تاثیر تغییرات شدت نور نسبی بر مشخصه های رویشی نهال های گونه های مختلف بود. ده روشنه در توده های طبیعی بلوط - ممرز در سری یک جنگل لوه (استان گلستان) انتخاب شد و ویژگی های مختلف زادآوری در موقعیت های مختلف روشنه اندازه گیری شدند. نتایج نشان داد که فراوانی گونه ها در موقعیت های مختلف روشنه و شدت های مختلف نور نسبی متفاوت بود. در بین نهال های گونه های مختلف فقط متوسط اندازه نوشاخه بهاره نهال های بارانک (Sorbus torminalis) در مرکز روشنه با اختلاف معنی داری بیشتر از موقعیت های دیگر بود. همچنین فقط رویش طولی سالانه بارانک در شدت نور نسبی بیشتر از 40 درصد و رویش قطری سالانه ممرز (Carpinus betulus) و آلوکک (Prunus avium) در شدت نور نسبی 30 تا 40 درصد با اختلاف معنی داری بیشتر از شدت های نور نسبی دیگر بود. پیشنهاد می شود که آمیختگی و نیازهای اکولوژیک گونه ها هنگام جنگل کاری در روشنه ها مورد توجه کارشناسان قرار گیرد.

The communities of the Kura- Araxes cultural complex with their highly distinctive cultural and economic features represent the occupation of some parts of the Near East and Caucasia during the Bronze Age.  Generally, the origin of this culture is sought in the Southern Caucasus. In Iran, the spread of this cultural tradition represents not only a rupture in the cultural development of the Mesopotamian traditions. Environmental changes linked to Rapid Climate Change (RCC) also forced the population to develop new economic strategies. Until about two decades ago, knowledge of the flourishing Kura Araxes occupation was limited to the north-west of the country and to some parts of the Central Zagros, but recent research in the zones south and north of the Alborz Mountain Range, on the northern edge of the Central Plateau allows by now to present a more detailed picture of the Kura Araxes occupation in both diachronic and synchronic perspective. Recent archaeological excavations in the two sites of Qaleh Tepe and Ali Yourd Tepe revealed some important new data from Kura-Araxes settlements in the corridor of the north Central Plateau and northwestern Iran. The two sites are located in the eastern Zanjan Province in the Abhar Rood Basin. This paper aims to update the chronology of the Kura-Araxes culture based on the radiocarbon dates from the two sites of Qaleh Tepe and Ali Yourd Tepe. The stratigraphy and radiocarbon dates of the two sites reveal the beginning of the Kura-Araxes culture in the region from c. 2900 BCE, followed by a quick extension into the northern Central Plateau, where it is represented by sites such as Shizar, Doranabad, Ostur, and Barlekin. Similarity and diversity characterize the Kura-Araxes cultural complex.  However, based on the current data, the ceramic style represents a common feature, but also the architectural remains indicate a common cultural tradition during the first quarter of the third millennium BCE in the Central Zagros, northwestern Iran, and on the Central Plateau

در این مقاله عملکرد سلول های خورشیدی سیلیکونی ناهمگون به صورت نظری بررسی شده است. ساختار مورد بررسی به صورت TCO/ a-SiC (P) / gap (i) / a-Si (n) /a-Si (n+) /metal می باشد. در این کار به جای ساختار مرسوم که از یک لایه سیلیکون آمورف ذاتی برای افزایش بازده استفاده می شود، از یک لایه gap (گالیوم فسفات) به عنوان لایه ذاتی استفاده شده است. مدل های مختلفی از این ساختار سلول خورشیدی شبیه سازی شد. تاثیر پارامترهای مختلف در ساختار سلول خورشیدی نظیر تابع کار اتصالات جلو و پشت، چگالی حامل لایه های امیتر و لایه سیلیکون آمورف نوع n، گاف انرژی لایه امیتر، ضخامت لایه بافر gap، منحنی چگالی جریان – ولتاژ و بازده کوانتومی بررسی شد. بهینه مقدار کمیتهای برای بالاترین بازده سلول خورشیدی بر اساس نتایج مطالعات حاضر معرفی شده است. همچنین ساختار نوار انرژی در حالتهای مختلف رسم و مقایسه گردید. نتایج نشان می دهد که استفاده از یک لایه ذاتی گالیوم فسفات با گاف انرژی 2.26 eV و ضخامت 1 میکرومتر منجر به بیشترین بازدهی در حدود 21.13% با Voc=1.52 V، Jsc=16.58 mA.cm-2 و FF=84% می شود.