پیوستگی استرس با شغل بخصوص مشاغل مربوط به علوم پزشکی، نیاز روز افزون به بررسی و تحقیق علمی پیرامون استرس شغلی را طلب می کند. این مطالعه پژوهشی از نوع توصیفی است که به صورت مقطعی به منظور تعیین میزان استرس شغلی پرستاران شاغل در پنج بیمارستان وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد انجام شده است. جامعه مورد مطالعه 96 پرستار فارغ التحصیل در رشته پرستاری در مقاطع فوق دیپلم، لیسانس و فوق لیسانس بوده است. ابزار گرد آوری داده ها پرسشنامه ای استاندارد شامل دو بخش مربوط به مشخصات فردی و سوالات سنجش استرس شغلی می باشد. نتایج این مطالعه نشان داد که علایم استرس شغلی از جمله افسردگی، دوری گزینی از بیماران، غیبت و کاهش کیفیت کاری در پرستاران باید مورد توجه بیشتر قرار گرفته و حمایت های اجتماعی و مدیریتی در محیط کار در جهت کاستن میزان استرس و اثرات مخرب آن در دستور کار قرار گیرد. یافته های این پژوهش نشان داد که مهمترین منابع استرس زا شامل، تناقض در وظایف، کمی وظایف، فشار روانی و فشار حرفه ای می باشد. در بررسی منابع تطابقی نیز معلوم گردید که افراد مورد مطالعه، منابع تطابقی موثری جهت مقابله با استرس شغلی ندارند.

زمینه و هدف: بهورزان به دلیل بر عهده داشتن مسیولیت های متعدد در تامین سلامت بیماران تحت تاثیر عوامل متعدد استرس زا هستند که ممکن است به بروز فرسودگی شغلی در آن ها منجر شود. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط استرس شغلی با فرسودگی شغلی در بهورزان دانشگاه علوم پزشکی ساوه در سال 1398 انجام شد. روش بررسی: پژوهش حاضر یک مطالعه همبستگی توصیفی است که بر روی همه 128 بهورز شهرستان های ساوه و زرندیه انجام شد. ابزار گردآوری داده ها، پرسش نامه مشخصات جمعیت شناختی، پرسش نامه فرسودگی شغلی ماسلش و استرس شغلی اشپیلبرگر بود. برای توصیف داده ها از آمارهای توصیفی و برای بررسی ارتباط بین متغیرها از آزمون های آماری تی مستقل، تحلیل واریانس و همبستگی پیرسون در نرم افزار SPSS نسخه 18 استفاده شد. یافته ها: میانگین نمره استرس شغلی در بین بهورزان مورد مطالعه 48/60±, 140/7 بود که از میانه نمره ابزار (یعنی 150) پایین تر بود. میانگین نمره فراوانی فرسودگی شغلی در بعد خستگی عاطفی 8/30±, 23/43، میانگین نمره فراوانی شخصیت زدایی 4/78±, 17/00 و موفقیت فردی 6/74±, 14/43 بود. بین استرس شغلی با فراوانی خستگی عاطفی (0/59=P<0/001, r) و شخصیت زدایی (P<0/001, r=0/22)، ارتباط مستقیم و معنادار و بین استرس شغلی و فراوانی موفقیت فردی (0/001>P، 0/47=r) ارتباط معکوس و معنادار وجود داشت. به این معنی که با افزایش استرس شغلی، فرسودگی در دو بعد خستگی عاطفی و شخصیت زدایی نیز افزایش و با افزایش استرس شغلی، نمره موفقیت فردی کاهش می یابد. نتیجه گیری: بهورزان در این مطالعه دارای سطح استرس متوسط و سطح فرسودگی شغلی بالا در حیطه های شخصیت زدایی و موفقیت فردی بودند. باتوجه به میزان بالای فرسودگی شغلی و ارتباط آن با استرس شغلی در بهورزان و نظر به این که این عوامل می توانند بر کیفیت ارایه خدمات سلامتی تاثیر منفی دشته باشند، انجام مداخلات لازم برای کاهش و مدیریت استرس و فرسودگی شغلی در کارکنان بهورزی ضروری می باشد.

زمینه و هدف: استرس شغلی عاملی مهم در ایجاد عوارض جسمی و روانی در کارکنان است و آثار و پیامدهای منفی بر سازمان دارد. هدف تحقیق حاضر، بررسی تاثیر استرس های شغلی (ارزیابی عملکرد، حجم کار، تصمیم گیری، مسوولیت/ اختیار) بر رضایت شغلی حسابداران می باشد.روش بررسی: روش تحقیق حاضر توصیفی و از نوع همبستگی می باشد. داده ها از طریق پرسشنامه استرس شغلی کان و همکاران (1964) و مقیاس رضایت شغلی ارزیابی سازمانی میشیگان جمع آوری شده است. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه حسابداران شاغل در شرکت های تولیدی، خدماتی و بازرگانی استان یزد می باشد که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده 179 نفر از آن ها به عنوان نمونه انتخاب شدند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار LISREL انجام شد.یافته ها: با توجه به مقدار قدر مطلق آماره t برابر 2.72 و مقدار تاثیر برابر 0.20 و منفی، می توان گفت استرس شغلی بر رضایت شغلی تاثیر معنادار و منفی دارد؛ همچنین با توجه به این که قدر مطلق آماره t مربوط به تصمیم گیری، ارزیابی عملکرد و حجم کار کم تر از 1.96 است، می توان گفت این مولفه ها تاثیر معناداری بر رضایت شغلی ندارند؛ اما قدر مطلق آماره t مربوط به مولفه مسوولیت/ اختیار برابر با 2.44 و مقدار تاثیر 0.52 و منفی می باشد؛ بنابراین می توان گفت مسوولیت/ اختیار بر رضایت شغلی تاثیر معنادار و منفی دارد.نتیجه گیری: با توجه به این که استرس شغلی بر رضایت شغلی تاثیر دارد، به کارگیری راهبردهای موثر از سوی مدیران برای کاهش استرس های شغلی حسابداران نظیر مشخص کردن حوزه کاری و دادن اختیارات کافی جهت انجام مسوولیت های شغلی امری ضروری است.

هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی روش کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی بر استرس شغلی و فرسودگی شغلی معلمان شهرستان مینودشت بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و در اجرا، آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه این پژوهش معلمان مرد شهرستان مینودشت بودند که 200 نفر از آن ها به روش نمونه گیری خوشه ای دو مرحله ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای سنجش استرس شغلی از پرسش نامه موسسه سلامت و ایمنی انگلستانHSE(1990) و به منظور سنجش فرسودگی شغلی، از پرسش نامه مَزلَچ و همکاران MBI(1996) استفاده شد که روایی سازه نسخه های فارسی هر دو پرسش نامه قبلا به روش تحلیل عاملی تاییدی و اکتشافی تایید شده بود. پایایی کل ابزارها در این پژوهش نیز به روش محاسبه آلفای کرونباخ برای استرس شغلی و فرسودگی شغلی به ترتیب 81/0 و 84/0 محاسبه شد. تعداد 60 نفر که نمرات شان یک انحراف معیار بالاتر از میانگین بود، به صورت تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش با روش کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی مورد مداخله قرار گرفته اما گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. پس از اتمام 8 جلسه آموزش ذهن آگاهی، هر دو گروه با پرسش نامه های استرس و فرسودگی شغلی مجدداً در مرحله پس آزمون مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج آزمون تحلیل کواریانس چند متغیری داده های به دست آمده نشان داد که بین گروه آزمایش و کنترل پس از انجام مداخله آزمایشی در متغیرهای استرس شغلی و فرسودگی شغلی تفاوت معنی داری وجود دارد. مقایسه میانگین ها نشان می دهد که میانگین دو متغیر خستگی عاطفی و مسخ شخصیت در پس آزمون، در گروه آزمایش پایین تر از گروه کنترل بوده است در حالی که میانگین عملکرد فردی در گروه آزمایش در پس-آزمون بالاتر از گروه کنترل بوده است. بنابراین می توان از طریق آموزش ضمن خدمت به روش کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی، در جهت کاهش استرس و فرسودگی شغلی معلمان گام برداشت.

مقدمه و هدف: فرسودگی شغلی به صورت احساس خستگی هیجانی، مسخ شخصیت و کاهش کفایت فردی تعریف می شود. فرسودگی شغلی پاسخ به استرس های مزمن کار است. پرسنل پرستاری به دلیل ماهیت حرفه خود مستعد فرسودگی شغلی هستند. هدف از مطالعه حاضر تعیین ارتباط استرس شغلی و فرسودگی شغلی در پرسنل پرستاری بیمارستان البرز کرج در سال 1387 بود.روش کار: این یک مطالعه ای توصیفی همبستگی بود که از روش نمونه گیری آسان استفاده شد و 90 نفر از پرسنل پرستاری بیمارستان البرز کرج در این مطالعه شرکت نمودند. اطلاعات توسط پرسشنامه خود گزارشی جمع آوری گردید. ابزار بکار رفته شامل: فرم اطلاعات دموگرافیک، پرسشنامه فرسودگی شغلی ماسلاچ و پرسشنامه تنیدگی شغلی بود. داده ها توسط نرم افزار SPSS و با استفاده از آمار توصیفی، آزمون تی و آنالیز واریانس یکطرفه و کای دو تحلیل گردید.نتایج: یافته ها نشان داد که %86.7 از پرستاران استرس شغلی متوسط، %57.8 خستگی عاطفی متوسط، %52.2 مسخ شخصیت خفیف و 64.4% موفقیت فردی پایینی داشتند. ارتباط آماری معنی داری بین استرس شغلی با خستگی عاطفی (P= 0.036)، مسخ شخصیت (P= 0.000) و کفایت فردی (P= 0.003) وجود داشت.نتیجه نهایی: به نظر می رسد استرس شغلی اثر منفی بر فرسودگی شغلی دارد. مداخلاتی در جهت کاهش استرس شغلی و تقویت منابع مقابله با آن می تواند به کاهش فرسودگی شغلی در پرسنل پرستاری کمک نماید.

زمینه و هدف: پرستاری حرفه ای است که با تنش های روانی و مسائل اخلاقی متعدد آمیخته است. از این رو مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط جو اخلاقی، استرس شغلی و رضایت شغلی پرستاران شاغل در بیمارستان امام خمینی ارومیه در سال 1394 انجام گردیده است.مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی-همبستگی، جامعه مطالعه را پرستاران شاغل در بیمارستان امام خمینی (ره) وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ارومیه تشکیل می داد که از میان 366 نفر پرستار، 200 نفر به روش نمونه گیری سهمیه ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد جو اخلاقی Victor و Cullen، استرس شغلی Sutherland و رضایت شغلی Brayfield و Rothe استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون به وسیله نرم افزار SPSS 18 تحلیل شد.ملاحظات اخلاقی: پس از توضیح درباره اهداف مطالعه و محرمانگی اطلاعات، رضایت شفاهی شرکت کنندگان کسب گردید.یافته ها: بین متغیرهای جو اخلاقی با رضایت شغلی (r=0.395) و استرس شغلی با رضایت شغلی (r=-0.243) شرکت کنندگان همبستگی معنی دار مشاهده شد (p<0.01). همچنین بین جو اخلاقی و استرس شغلی شرکت کنندگان ارتباط آماری معکوس مشاهده شد (r=-0.379، p<0.01). با استفاده از تحلیل رگرسیون چندگانه، متغیر جو اخلاقی حدود %34 از واریانس استرس شغلی و 53% از واریانس رضایت شغلی پرستاران را تبیین نمود (p<0.01).نتیجه گیری: با توجه به ارتباط مشاهده شده، توصیه می گردد تا مدیران و مسوولان بیمارستان، بستر لازم برای نهادینه کردن اخلاق حرفه ای فراهم نموده و با ایجاد جو اخلاقی مطلوب، میزان رضایت شغلی پرستاران و کیفیت مراقبت از بیماران را بهبود بخشند.

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه استرس شغلی با عملکرد شغلی معلمان دوره ابتدایی شهرستان طبس انجام شد. تحقیق حاضر به لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی و از نوع مقطعی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان دوره ابتدایی شهرستان طبس در سال تحصیلی 98-99 به تعداد 320 نفر می باشد که 175 نفر با استفاده از جدول کرجسی و مورگان به عنوان حجم نمونه به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شده است. برای تحلیل یافته ها از آزمون رگرسیون خطی ساده استفاده شد. نتایج نشان داد که اثر متغیر استرس شغلی با ضریب 454/0-بر عملکرد شغلی معنادار می باشد. همچنین، نتایج آزمون فرضیه های فرعی نشان داد که، اثرابعاد استرس شغلی به غیر از بعد کنترل بر عملکرد شغلی معلمان دوره ابتدایی شهرستان طبس معنادار می-باشد. بنابراین با عنایت به اهمیت عملکرد شغلی معلمان، لزوم توجه به کاهش استرس شغلی به منظور افزایش عملکرد شغلی معلمان ضرورت می یابد. بر این اساس، برای کاهش استرس معلمان به سازمان آموزش و پرورش پیشنهاد می شود با فراهم کردن فضای لذت-بخش و انرژی زا و برطرف کردن عوامل ناخوشایند و استرس زا در محیط های تحصیلی و آموزشی، از طریق نصب تابلوها و تصاویر تجسمی و بصری روحیه بخش، فرح بخش و شاد اقدام نماید.