نتایج جستجو

24877

نتیجه یافت شد

مرتبط ترین ها

اعمال فیلتر

به روزترین ها

اعمال فیلتر

پربازدید ترین ها

اعمال فیلتر

پر دانلودترین‌ها

اعمال فیلتر

پر استنادترین‌ها

اعمال فیلتر

تعداد صفحات

2488

انتقال به صفحه



فیلترها/جستجو در نتایج    

فیلترها

سال

بانک‌ها




گروه تخصصی











متن کامل


مرکز اطلاعات علمی SID1
مرکز اطلاعات علمی SID
اسکوپوس
مرکز اطلاعات علمی SID
ریسرچگیت
strs
نویسندگان: 

میرستاری سیدقوام

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1381
  • دوره: 

    1
  • شماره: 

    4 (پی در پی 4)
  • صفحات: 

    232-240
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    743
  • دانلود: 

    209
چکیده: 

سابقه و هدف: حشره کش آلی توکسافن یکی از مهمترین آلاینده های آلی پایدار محیط است . دلیل پایداری زیاد توکسافن در محیط کندی روند تجزیه آن در آب وبه ویژه در خاک می باشد. در مطالعه ای که روی نمونه های خاک خشک و مرطوب تقویت شده با بقایای گیاه پنبه یا تقویت نشده انجام شد هیچ گونه نشانه ای دال بر تجزیه یا ناپدید شدن توکسافن مشاهده نگردید . به دلیل نتایج حاصل از تجربه فوق در مطالعه حاضر تجزیه توکسافن در خاک توسط میکروارگانیسم ها در شرایط غرقاب در آزمایشگاه مورد مطالعه قرار گرفت.مواد و روش ها: مطالعه به مدت سه ماه در نه نمونه خاک با اختلاف در غلظت توکسافن و منبع انرژی برای میکروارگانیسم ها شامل بقایای گیاه پنبه و پودر یونجه انجام شد. در اولین روز شروع آزمایش و سه ماه پس از آن باقی مانده های توکسافن از نمونه های خاک استخراج و با روش گاز کروماتوگرافی مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: گاز کروماتوگرام های باقی مانده های توکسافن نشان می دهند که در نمونه های خاک تقویت شده با بقایای گیاه پنبه تازه و یا پودر بونجه، تجزیه شدید توکسافن حادث گردید، در حالی که در نمونه های تقویت نشده و نمونه های حاوی بقایای گیاه تجزیه شده تجزیه بسیار کم و یا در حد صفر بود.نتیجه گیری: نتایج بدست آمده نشان می دهند که توکسافن از طریق روند میکروبی بی هوازی در خاک تجزیه می گردد. به علاوه، افزایش منبع انرژی باعث تشدید فعالیت میکروارگانیسم می شود. بنابراین می توان گفت که مخلوط کردن مواد آلی با خاک وسپس غرقاب کردن آن می توان راهی عملی برای تجزیه توکسافن در خاک مزارع و در نتیجه کاهش سطح آلودگی محیطی با این حشره کش باشد.

آمار یکساله:  

بازدید 743

دانلود 209 استناد 0 مرجع 1
نویسندگان: 

رایگانی بهزاد

نشریه: 

مدیریت بیابان

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1394
  • دوره: 

    3
  • شماره: 

    6
  • صفحات: 

    54-77
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    446
  • دانلود: 

    202
چکیده: 

در این تحقیق سعی شده است با بهره گیری از دو مدل میدانی، توانایی داده های سنجش از دوری در مدل سازی تخریب خاک مورد آزمون قرار گیرد. بر اساس یافته های این پژوهش، در بررسی سنجش از دوری کیفیت خاک، نوع پیش پردازش انجام شده بر روی داده ها، اثر قابل ملاحظه ای در مدل سازی ها نشان نخواهد داد. بر عکس نوع مدل میدانی مورد استفاده و شاخص ها و معیارهای آن، تاثیر زیادی بر روی دقت مدل سازی دارد. همچنین در مورد برخی شاخص های میدانی بررسی وضعیت خاک، استفاده از شاخص های سنجش از دوری مانند شاخص اکسید آهن و شاخص موادمعدنی، به افزایش دقت مدل سازی کمک قابل توجه ای می نماید. بر اساس نتایج بدست آمده، استفاده از سری زمانی داده های سنجش از دوری نسبت به داده های تک زمانه به طور چشمگیری توان مدل سازی پارامترها مرتبط با خاک را افزایش می دهد. همچنین استفاده از مدل سازی های شبکه های عصبی مصنوعی بجای استفاده از رگرسیون خطی با غیر خطی نمودن روابط، باعث افزایش توان مدل سازی های سنجش از دوری در حالت تک زمانه خواهد شد، اما دقت مدل سازی شبکه های عصبی سری های زمانی داده های سنجش از دوری با دقت مدل سازی های رگرسیونی تفاوت چندانی ندارد. در نهایت مشخص شد بر خلاف آنچه تصور می گردد، افزایش بعد یا تعداد ورودی ها به مدل سازی شبکه عصبی در عمل باعث کاهش دقت واقعی مدل سازی خواهد شد نه افزایش آن.

آمار یکساله:  

بازدید 446

دانلود 202 استناد 0 مرجع 0
نویسندگان: 

KATAGI T.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2004
  • دوره: 

    182
  • شماره: 

    -
  • صفحات: 

    1-189
تعامل: 
  • استنادات: 

    315
  • بازدید: 

    7853
  • دانلود: 

    9195
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 7853

دانلود 9195 استناد 315 مرجع 0
گارگاه ها آموزشی
نویسندگان: 

HAI LONG Y. | ZU XIN X. | HUAI ZHENG L.

نشریه: 

JOURNAL OF HYDRODYNAMICS

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2006
  • دوره: 

    18
  • شماره: 

    5
  • صفحات: 

    597-605
تعامل: 
  • استنادات: 

    315
  • بازدید: 

    5796
  • دانلود: 

    9195
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 5796

دانلود 9195 استناد 315 مرجع 0
نویسندگان: 

AMINI I. | TAHMOURESPOUR A. | ABDOLLAHI A.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2018
  • دوره: 

    6
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    175-185
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    17447
  • دانلود: 

    14864
چکیده: 

Anthracene is a widespread environmental pollutant with carcinogenic and genotoxic properties. Biodegradation is a simple, cost-effective and safe technique to clean-up contaminated environments. The aims of this study are isolation and characterization of an oligotrophic bacterium with the ability to degrade anthracene and assessment of in vitro biodegradation process. For this purpose petroleum contaminated soil was collected from Isfahan refinery. soil sample was found to be neutral and slightly saline with high concentration of anthracene. The population of total heterotrophic bacteria and anthracene degrading bacteria were 2. 50 × 103 and 1. 96 × 103 CFU/g, respectively. Seven anthracene degrading bacteria were isolated using enrichment culture technique in Basal Salt Medium (BSM) supplemented with 50 mg/L anthracene. An oligotrophic bacterium was selected based on growth on carbon free medium. This isolate was identified as Methylobacterium rhodesianum ATAI15, submitted to GenBank under accession number of KC469989. 1. The biodegradation rate of 50 mg/L anthracene by this isolate during 9 days was 41. 2%, determined by gas chromatography. This bacterium was adapted to survive in nutrient deficient medium and high concentration of anthracene (up to 12000 mg/l). Use of this isolate with other PAH degrading bacteria can be effective in bioremediation of polluted environments.

آمار یکساله:  

بازدید 17447

دانلود 14864 استناد 0 مرجع 0
نشریه: 

علوم محیطی

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1387
  • دوره: 

    5
  • شماره: 

    4
  • صفحات: 

    53-64
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    1384
  • دانلود: 

    297
چکیده: 

آترازین مهم ترین علف کش خانواده تریازین ها است که جزو آفت کش های با نیمه عمر متوسط طبقه بندی می شود. به منظور بررسی تاثیر بافت و مواد آلی خاک بر تجزیه آترازین، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی و در سه تکرار در آزمایشگاه تحقیقات علف های هرز دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی اجرا شد. بافت خاک در دو سطح (لوم شنی و رس سیلتی)، مواد آلی (کود دامی) در سه سطح (0، 2 و 5 درصد وزنی) عوامل مورد بررسی در این آزمایش بودند. برای آلوده کردن خاک به آترازین از انحلال آترازین تجاری در متانول استفاده شد و نمونه ها به نسبت 50 میلی گرم در کیلوگرم خاک آلوده شدند. در طول آزمایش در دمای ثابت 30 درجه سانتی گراد، در شرایط تاریکی و در 4 دوره زمانی 0، 20، 40 و 60 روز در انکوباتور نگهداری شدند و باقیمانده آترازین در پایان هر دوره خواباندن نمونه ها توسط دستگاه HPLC تعیین شد. تحلیل نتایج، با استفاده از آنالیز رگرسیون و برازش داده ها به معادله سینتیکی درجه اول انجام شد. نتایج، حاکی از تاثیر معنی دار بافت خاک و مواد آلی بر سرعت تجزیه و نیمه عمر آترازین بود. تجزیه آترازین در خاک با بافت رس سیلتی، در شرایط عدم کاربرد کود آلی 1.54 برابر خاک با بافت لوم شنی و نیمه عمر آن در دو بافت به ترتیب 90 و 138.6 روز بود. افزودن 2 و 5 درصد کودآلی در خاک لوم شنی، ضریب تجزیه آترازین را به ترتیب 1.14 و 1.8 برابر و در خاک رس سیلتی، 1.54 و 2.36 برابر افزایش، و نیمه عمر آن را در خاک لوم شنی، از 138.6 به 121.57 و 77 روز و در خاک رس سیلتی، از 90 روز به 58.22 و 38 روز کاهش داد. به طور کلی نتایج حاصل از این آزمایش نشان دادند که تجزیه آترازین در خاک رس سیلتی به مراتب بیشتر از خاک لوم شنی است و مواد آلی نقش مهمی در سرعت تجزیه آترازین دارند و می توانند به عنوان پالاینده این علف کش در خاک مورد استفاده قرار گیرد.

آمار یکساله:  

بازدید 1384

دانلود 297 استناد 0 مرجع 0
strs
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1391
  • دوره: 

    19
  • شماره: 

    1 (پیاپی 46)
  • صفحات: 

    17-31
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    960
  • دانلود: 

    315
چکیده: 

کشور ایران با موقعیت جغرافیایی ویژه خود بطور عمده دارای اقلیم خشک و نیمه خشک می باشد، به طوری که با میانگین بارش سالانه در حدود 240 میلی متر که معادل یک چهارم بارش متوسط جهان است یکی از کشورهای خشک محسوب می شود. علاوه بر این، پراکنش نامنظم بارش از نظر مکانی و زمانی نیز باعث بروز مشکلاتی در زمینه منابع طبیعی و کشاورزی شده است و سالانه حجم عظیمی از منابع آب و خاک ما از بین می رود. از زمان پیدایش فعالیتهای کشاورزی تا عصر حاضر تامین نیازهای انسان متکی به فعالیتهای زراعی بوده است. با توجه به رشد روزافزون جمعیت کشور و وقوع تحولات اجتماعی و اقتصادی، اراضی بیشتری از حالت مرتع خارج و بصورت زمینهای زراعتی دیم و یا اراضی رهاشده بر روی سطح شیبدار درآمده اند. بنابراین برای جلوگیری از تخریب هرچه بیشتر خاک این مناطق باید تحقیقاتی بر روی اراضی کشاورزی و نحوه بهره برداری انجام گیرد. بدین منظور منطقه طالقان به عنوان منطقه مورد مطالعه انتخاب شد. سپس نقشه های مختلف منطقه شامل نقشه خاک، تیپهای اراضی و کاربری فعلی اراضی به کمک سیستم اطلاعات جغرافیایی تهیه شد. آنگاه با تعیین تیمارهای اصلی، در هر قسمت از منطقه و اراضی کشاورزی منطقه، نمونه برداری از خاک انجام شد و فاکتورهای خاک در دو گروه فاکتورهای اصلاح خاک شامل ازت، فسفر، پتاسیم، هوموس و آهک و فاکتورهای تخریب خاک شامل اسیدیته، نسبت جذب سدیم و شوری در دو عمق 10- 0 و 10< سانتی متر اندازه گیری شدند. مطالعه فاکتورها در قالب طرح پلاتهای خردشده انجام شد. مطالعات نشان داد که بین تیمارها اختلاف معنی داری وجود دارد. همچنین بررسی فاکتورهای اصلاحی و تخریبی خاک نشان داد که اراضی باغی و مرتعی از شرایط ایده آلی برخوردار هستند و تیمار اراضی آبی تک کشتی باعث کاهش عملکرد محصولات می شوند؛ بنابراین نامطلوبترین تیمار می باشد.

آمار یکساله:  

بازدید 960

دانلود 315 استناد 0 مرجع 1
نویسندگان: 

LIN Y. | LAY J.J. | SHIEH W.K.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2016
  • دوره: 

    13
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    0-0
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    17001
  • دانلود: 

    9450
چکیده: 

The supernatant harvested from a mesophilic, molasses-fed, non-methanogenic bioreactor, which is rich in nitrogen, phosphorous, metals, free amino acids, Sporolactobacillus sp., Prevotella sp., and Clostridium sp., is diluted with tap water and tested as the bioagent to catalyze diesel degradation in soil. Outdoor experiments are performed under the following conditions to assess the effectiveness of the bioagent: diesel doses: 9-15 mg TPH/g soil; bioagent concentrations and dose: 1-5 % at 60 ml/day; soil sample size: 600 g; ambient temperatures: 28-32oC, and relative humidity: 40-82 % (TPH: total petroleum hydrocarbons). Diesel degradation in soil treated with 3 % bioagent, which proceeds at the rates of 1.04-1.55 mg TPH/g soil-day, is completed in about a week with up to 83 % efficiencies. In contrast, diesel degradation in soil sprinkled with water (60 ml/day) proceeds at the rate of 0.3 mg TPH/g soil-day that achieves 15-22 % degradation efficiencies. The addition of 3 % bioagent yields desired soil moisture content (10-15 %), soil pH (6.8-8.2), and nutrition inputs. Both Sporolactobacillus sp. and Prevotella sp. grown on molasses are robust, tolerant high diesel doses, able to utilize hydrophobic hydrocarbons, and readily adaptable to the soil environment. Most notably, prior acclimatization is not required to enable these properties.

آمار یکساله:  

بازدید 17001

دانلود 9450 استناد 0 مرجع 0
نویسندگان: 

DADRASNIA AREZOO | PARIATAMBY AGAMUTHU

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2013
  • دوره: 

    10
  • شماره: 

    4
  • صفحات: 

    769-778
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    18980
  • دانلود: 

    9450
چکیده: 

Bioremediation is an effective measure in dealing with such contamination, particularly those from petroleum hydrocarbon sources. The effect of soil amendments on diesel fuel degradation in soil was studied. Diesel fuel was introduced into the soil at the concentration of 5% (w/w) and mixed with three different organic wastes tea leaf, soy cake, and potato skin, for a period of 3 months. Within 84 days, 35% oil loss was recorded in the unamended polluted soil while 88, 81 and 75% oil loss were recorded in the soil amended with soy cake, potato skin and tea leaf, respectively. Diesel fuel utilizing bacteria counts were significantly high in all organic wastes amended treatments, ranging from 111 × 106 to 152 × 106 colony forming unit/gram of soil, as compared to the unamended control soil which gave 31 × 106 CFU/g. The diesel fuel utilizing bacteria isolated from the oil-contaminated soil belongs to Bacillus licheniformis, Ochrobactrum tritici and Staphylococcus sp. Oil-polluted soil amended with soy cake recorded the highest oil biodegradation with a net loss of 53%, as compared to the other treatments. Dehydrogenase enzyme activity, which was assessed by 2, 3, 5-triphenyltetrazolium chloride technique, correlated significantly with the total petroleum hydrocarbons degradation and accumulation of CO2. First-order kinetic model revealed that soy cake was the best of the three organic wastes used, with biodegradation rate constant of 0.148 day-1 and half life of 4.68 days. The results showed there is potential for soy cake, potato skin and tea leaf to enhance biodegradation of diesel in oil-contaminated soil.

آمار یکساله:  

بازدید 18980

دانلود 9450 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1395
  • دوره: 

    29
  • شماره: 

    112
  • صفحات: 

    34-40
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    62
  • دانلود: 

    49
چکیده: 

سالانه سطوح قابل ملاحظه ای از اراضی با ارزش در سطح جهان در اثر ضعف مدیریت از حیز انتفاع ساقط شده و دچار پسرفت می شود. پسرفت خاک، شامل هرگونه کاهش قدرت محصول دهی خاک یا از هدررفت مواد غذایی مورد نیاز گیاه به وسیله فرسایش می باشد. این پژوهش، با هدف بررسی پسرفت کیفیت خاک و تهیه نقشه آن، در حوزه آبخیز هنام استان لرستان اجرا شد. با استفاده از دو روش TMU و Geopedology، محدوده مطالعاتی به واحدهای همگن از نظر پسرفت خاک تقسیم و هر یک از این واحدها به عنوان واحدهای کاری در نظر گرفته شد. برای هریک از خصوصیات خاک در واحدهای TMU و Geopedology، نمودار کنترل کیفیت ترسیم، شاخص پسرفت خاک محاسبه و به کمک مدل GLASOD در هر واحد نقشه، نوع، دلیل، درجه، وسعت و شدت پسرفت مشخص و نقشه پسرفت خاک تهیه شد. به منظور مقایسه دو نقشه پسرفت خاک در واحدهای کاری TMU و Geopedology با نقاط شاهد، مقایسه آماری با استفاده از دو آزمون ویلکاکسن و مقایسه های زوجی انجام شد. نتایج به دست آمده نشان داد، در نقشه واحدهای کاری TMU، 46 نوع واحد وجود دارد که در 61 مکان قرار گرفته اند. این تعداد در نقشه واحدهای کاری Geopedology، 45 نوع است که در 94 مکان مشاهده می شود. صحت نقشه های پسرفت تهیه شده به روش TMU و Geopedology به ترتیب 3/66 و 9/68 درصد و از نظر دقت، ضریب تغییرات صحت واحدهای کاری در نقشه حاصل از روش TMU، 58/25 و در نقشه Geopedology، 26/30 درصد می باشد. نتایج در هر دو آزمون نشان داد، بین درجه پسرفت حاصلخیزی نقاط شاهد و نقشه TMU از نظر آماری اختلاف معنی داری وجود ندارد. هم چنین، نتایج نشان داد در هر دو آزمون، بین نقاط شاهد و نقشه Geopedology از نظر آماری اختلاف معنی دار وجود دارد. این امر با نتایج به دست آمده در بررسی دقت در هر دو نقشه پسرفت هم خوانی داشت.

آمار یکساله:  

بازدید 62

دانلود 49 استناد 0 مرجع 0
litScript