نتایج جستجو

16090

نتیجه یافت شد

مرتبط ترین ها

اعمال فیلتر

به روزترین ها

اعمال فیلتر

پربازدید ترین ها

اعمال فیلتر

پر دانلودترین‌ها

اعمال فیلتر

پر استنادترین‌ها

اعمال فیلتر

تعداد صفحات

1609

انتقال به صفحه



فیلترها/جستجو در نتایج    

فیلترها

سال

بانک‌ها




گروه تخصصی











متن کامل


مرکز اطلاعات علمی SID1
مرکز اطلاعات علمی SID
اسکوپوس
مرکز اطلاعات علمی SID
ریسرچگیت
strs
نشریه: 

علوم کشاورزی

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1386
  • دوره: 

    13
  • شماره: 

    3 (ویژه نامه)
  • صفحات: 

    755-768
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    109
  • دانلود: 

    20
چکیده: 

به منظور بررسی تاثیر نسبت های اختلاط و مقادیر مختلف نیتروژن بر عملکرد علوفه و دانه در زراعت مخلوط ذرت و آفتابگردان آزمایشی به صورت کرت های خرد شده، در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه آموزشی و تحقیقاتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر در سال زراعی 1383 به مرحله اجرا درآمد. مقادیر مختلف کود نیتروژن شامل: (50، 100 و 150 کیلوگرم نیتروژن در هکتار) به عنوان کرت های اصلی و نسبت های اختلاط ذرت در آفتابگردان به عنوان کرت های فرعی در نظر گرفته شدند. نسبت های اختلاط شامل100) S1 درصد آفتابگردان(،25) S2 درصد ذرت و 75 درصد آفتابگردان(،S3 (50 درصد ذرت و 50 درصد آفتابگردان)،S4 (75 درصد ذرت و 25 آفتابگردان) و S5 (100 درصد ذرت) بودند. بیشترین و کمترین عملکرد دانه ذرت در تیمارهای کود نیتروژن به ترتیب به مقادیر کودی 150 و 50 کیلوگرم در هکتار اختصاص داشت. عملکرد دانه آفتابگردان در تیمارهای کودی 100 و 50 کیلوگرم در هکتار به ترتیب بیشترین و کمترین مقدار بود. کاهش نسبت ذرت در تیمارهای اختلاط باعث کاهش عملکرد دانه این گیاه شد، کاهش عملکرد دانه با کاهش تعداد ردیف در بلال و تعداد دانه در بلال مرتبط بود بیشترین و کمترین مقدار عملکرد دانه در نسبت های اختلاط آفتابگردان به کشت خالص آن و نسبت اختلاط 75 درصد ذرت 25+ درصد آفتابگردان اختصاص داشت. کاهش تعداد دانه در طبق و وزن هزار دانه موجب کاهش عملکرد دانه در نسبت اختلاط 75 درصد ذرت 25+ درصد آفتابگردان شد کاهش سهم آفتابگردان در نسبت اختلاط افزایش درصد روغن را به همراه داشت. نتایج هم چنین نشان داد افزایش میزان کود نیتروژن موجب افزایش نسبت برابری زمین (LER) شد. بیشترین و کمترین نسبت برابری زمین برای عملکرد دانه به ترتیب در نسبت های اختلاط 75 درصد ذرت 25+ درصد آفتابگردان و 50 درصد ذرت 50+ درصد آفتابگردان بود.

آمار یکساله:  

بازدید 109

دانلود 20 استناد 0 مرجع 0
نویسنده: 

HAMZEI J. | ESFANDIARY E. | NAEL M. | SHEKLABADI M.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2015
  • دوره: 

    0
  • شماره: 

    4
تعامل: 
  • بازدید: 

    1470
  • دانلود: 

    0
کلیدواژه: 
چکیده: 

INTERCROPPING IS A SUITABLE METHOD TOWARDS SUSTAINABLE AGRICULTURE AND ENVIRONMENTAL CONSERVATION. ACCORDINGLY, IN ORDER TO EVALUATE THE EFFECT OF GREEN BEAN ADDITIVE INTERCROPPING ON CUCURBITA PEPO YIELD, AN EXPERIMENT WAS CARRIED OUT AT THE …

آمار یکساله:  

بازدید 1470

دانلود 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1397
  • دوره: 

    31
  • شماره: 

    2 (پیاپی 119)
  • صفحات: 

    21-45
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    69
  • دانلود: 

    42
چکیده: 

به منظور بررسی تغییرات عملکرد، اجزای عملکرد و نسبت برابری زمین در کشت مخلوط ارقام ذرت و سویا، آزمایشی به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 4 تکرار در سال های 1392 و 1393 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد به اجرا درآمد. تیمارهای آزمایش شامل ترکیب ارقام ویلیامز و سحر سویا و ارقام Ns640 و Ossk713 ذرت و همچنین چهار نسبت مختلف ذرت و سویا (صفر، 25، 50، 75 و 100 درصد برای هر دو گیاه در ترکیب های مختلف) بودند. طبق نتایج آزمایش، تیمارهای ترکیب ارقام و نسبت دو گیاه در کشت مخلوط دارای اثر معنی دار بر عملکرد و اجزای عملکرد ذرت و سویا و نسبت برابری زمین بودند. بیشترین میزان عملکرد دانه و زیست توده ذرت و سویا در کشت خالص ارقام حاصل شد و با کاهش نسبت هر کدام از گیاهان ذرت و سویا، عملکرد دانه و بیولوژیک کاهش یافت. به دلیل دوره رشد طولانی تر، رقم ذرت Ossk713 و رقم سحر سویا در بین ترکیب های مختلف تیماری دارای عملکرد دانه و بیولوژیک بیشتری بودند. در بین ارقام سویا، رقم ویلیامز نسبت به رقم سحر میزان نیتروژن، پروتئین و فیبر خام بیشتری داشت. همچنین در هر دو سال زراعی، بیشترین میزان پروتئین نسبت به سایر تیمارها در تیمار ذرت 50-سویا 50 حاصل شد. شاخص برداشت ذرت و سویا نیز در کشت خالص بیشتر از سایر تیمارهای کشت مخلوط بود. از طرفی، بیشترین نسبت برابری زمین کل (ذرت + سویا) در شرایط کشت 25 % ذرت رقم Ns640 و 75 % سویا رقم سحر ثبت گردید.

آمار یکساله:  

بازدید 69

دانلود 42 استناد 0 مرجع 0
گارگاه ها آموزشی
نویسندگان: 

انصاری هادی | معروفی صفر

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1395
  • دوره: 

    23
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    101-118
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    712
  • دانلود: 

    79
چکیده: 

سابقه و هدف: آب معادل برف، یکی از پارامترهای مهم در چرخه هیدرولوژیکی می باشد. در ایران اندازه گیری عمق برف و آب معادل آن در ایستگاه های برف سنجی به علت خودکار نبودن ایستگاه ها و مشکلات اندازه گیری آن بطور محدودی صورت می گیرد. با توجه به پژوهش های انجام شده در زمینه آب معادل برف، سرعت باد، درجه حرارت، بارش و ارتفاع منطقه از عوامل تاثیرگذار بر میزان آب معادل برف می باشند. از آنجایی که مقادیر پارامترهای سرعت باد، درجه حرارت و بارش می توانند در طولانی مدت بر آب معادل برف تاثیرگذار باشند، بنابراین هدف این مطالعه استفاده از پارامترهای هواشناسی و جغرافیایی برای تخمین آب معادل برف در ایستگاه های برف سنجی حوضه مورد مطالعه می باشد.مواد و روش ها: در این مطالعه با استفاده از داده های ایستگاه های هواشناسی و کاربرد روش های مختلف درون یابی، پس از انتخاب بهترین روش که به وسیله معیارهای ارزیابی صورت گرفت، مقادیر بارش، دما و سرعت باد به صورت میانگین های 10، 20، 30، 40 و 50 روزه در محل ایستگاه های برف سنجی در حوضه ساروق چای تخمین زده شد. بعد از تخمین پارامترهای ذکر شده، همبستگی تک تک هر یک از این پارامترها با آب معادل برف ایستگاه ها بررسی شد. پارامترهایی که بیشترین همبستگی را داشتند، انتخاب شدند. سپس در نرم افزار SPSS بین این پارامترها و ارتفاع ایستگاه ها، با آب معادل برف آنها یک رگرسیون چندمتغیره به دست آمد. رابطه به دست آمده با داده های اندازه گیری شده آب معادل برف در ایستگاه های برف سنجی صحت سنجی شد.یافته ها: بر اساس نتایج به دست آمده، میانگین های بارش، دمای 40 روزه و سرعت باد 300 روزه، به ترتیب بیشترین همبستگی را با آب معادل برف ایستگاه ها نشان دادند. بهترین رابطه رگرسیونی برای تخمین آب معادل برف با استفاده از این پارامترها به دست آمد. ارزیابی داده های واقعی و محاسباتی با توجه به معیار ناش ساتکلیف (0.83) و ضریب همبستگی (0.91) صورت گرفت. نتایج نشان داد که رابطه رگرسیونی به دست آمده از دقت خوبی برای تخمین آب معادل برف در ایستگاه های برف سنجی مورد مطالعه برخوردار است.نتیجه گیری: در این پژوهش، با توجه به کمبود ایستگاه های هواشناسی در مناطق کوهستانی شمال غربی کشور از روش های درون یابی برای تخمین مقادیر پارامترهایی سرعت باد بارش و دما، در محل ایستگاه های برف سنجی استفاده شد. نتایج نشان داد که از بین روش های درون یابی، توابع پایه شعاعی با مدل چند ربعی معکوس برای میانگین سرعت باد 10 الی 50 روزه، مدل نواری کاملا منظم برای تخمین میانگین دمای 10 الی 50 روزه و روش کریجینگ با مدل گوسین برای برآورد میانگین بارش 10 الی 50 روزه در ایستگاه های برف سنجی از دقت خوبی برخوردار هستند. با استفاده پارامترهایی که بیشترین همبستگی را با آب معادل برف داشتند، یک برای تخمین آب معادل برف به دست آمد. ارزیابی رابطه رگرسیونی نشان داد می توان از آن برای تخمین آب معادل برف در ایستگاه های مربوطه استفاده کرد.

آمار یکساله:  

بازدید 712

دانلود 79 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1395
  • دوره: 

    8
  • شماره: 

    4
  • صفحات: 

    490-504
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    696
  • دانلود: 

    230
چکیده: 

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

آمار یکساله:  

بازدید 696

دانلود 230 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1396
  • دوره: 

    15
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    311-322
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    754
  • دانلود: 

    219
چکیده: 

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

آمار یکساله:  

بازدید 754

دانلود 219 استناد 0 مرجع 0
strs
نویسنده: 

BOSAGHZADEH ZEINAB | AMINI DEHAGHI MAJID | MODARES SANAVI SEYED ALI MOHAMMAD | FOTOKIAN MOHAMMAD HOSSEIN | AGHA BABA DASTJERDI MINA

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2013
  • دوره: 

    0
  • شماره: 

    2
تعامل: 
  • بازدید: 

    1050
  • دانلود: 

    0
کلیدواژه: 
چکیده: 

TO INVESTIGATE THE EFFECT OF FERTILIZER AND CULTIVATION ALFALFA AND FENNEL INMIXED CROPPING, AN EXPERIMENT WAS DESIGNED IN SPLIT PLOT BASED ON RANDOMIZED COMPLETE BLOCK WITH THREE REPLICATIONS AT THE RESEARCH FIELD OF SHAHED UNIVERSITY.FERTILIZER AS THE MAIN...

آمار یکساله:  

بازدید 1050

دانلود 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1394
  • دوره: 

    17
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    373-384
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    600
  • دانلود: 

    211
چکیده: 

به منظور بررسی اثر نسبت های مختلف بذری بر عملکرد کمی و کیفی علوفه و سیلاژ در کشت مخلوط یولاف (Avena sativa L.) و ماشک گل خوشه ای (Vicia sativa L.) آزمایشی به صورت طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار در مزرعه تحقیقاتی گلپایگان وابسته به مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان در سال زراعی 91-1390 انجام گرفت. تیمارهای آزمایشی شامل نسبت های مختلف کاشت 100:0، 80:20، 60:40، 50:50، 40:60، 20:80 و 0:100 (ماشک گل خوشه ای- یولاف) به روش نسبت های جایگزینی بود. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که صفات عملکرد علوفه تر و خشک، نسبت برابری زمین، ماده خشک سیلو، پروتئین خام، اسید بوتیریک، اسید لاکتیک، اسید استیک، الیاف نامحلول در شوینده خنثی، الیاف نامحلول در شوینده اسیدی سیلاژ به جز اتانول، تحت تاثیر نسبت های مختلف بذری قرار گرفتند، به طوری که بیشترین عملکرد علوفه تر و خشک به ترتیب با 62.88 و 15.72 تن در هکتار از نسبت های بذری 40:60 ماشک گل خوشه ای و یولاف به دست آمد. بیشترین مقدار پروتئین خام، اسید بوتیریک و اسید لاکتیک متعلق به تیمار تک کشتی ماشک گل خوشه ای بود. نسبت بذری 20:80 ماشک گل خوشه ای و یولاف نیز بیشترین حجم اسید استیک را دارا بود. بهترین نسبت بذری نسبت 40:60 ماشک گل خوشه ای و یولاف است که دارای بیشترین عملکرد و از لحاظ کیفی در سطح قابل قبولی است.

آمار یکساله:  

بازدید 600

دانلود 211 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1397
  • دوره: 

    10
  • شماره: 

    2 (پیاپی 36)
  • صفحات: 

    504-515
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    94
  • دانلود: 

    31
چکیده: 

به منظور بررسی اثر الگوی کاشت و نیتروژن مصرفی بر عملکرد و شاخص های رقابت نخود فرنگی (Pisum sativum L. ) و کاهو (Lactuca sativa L. )، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه دانشگاه گنبدکاووس در سال زراعی 94-1393 اجرا گردید. عامل الگوی کاشت در نه سطح شامل کشت خالص نخود فرنگی، کشت مخلوط جایگزین 33، 50 و 67 درصد کاهو به جای نخود فرنگی، کشت مخلوط افزایش 33، 50، 67 و 100 کاهو به نخود فرنگی و کشت خالص کاهو و عامل نیتروژن در سه سطح شامل عدم مصرف و مصرف 25 و 50 کیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار بود. نتایج نشان داد که اثر الگوی کاشت و نیتروژن بر عملکرد در سطح یک درصد معنی دار بود. صفات مورد بررسی شامل عملکردکل و شاخص های رقابت و سودمندی اقتصادی کشت مخلوط یعنی عملکرد معادل، نسبت برابری زمین، ضریب نسبی تراکم، شاخص غالبیت، نسبت رقابتی، کاهش واقعی عملکرد، سودمندی کشت مخلوط و بهره وری سیستم بود. تیمار کشت مخلوط افزایش 100 درصد کاهو به نخود فرنگی و کشت خالص کاهو به ترتیب با 61565 و 61473 کیلوگرم در هکتار حداکثر عملکرد و تیمار کشت خالص نخود فرنگی با 11759 کیلوگرم در هکتار حداقل عملکرد را تولید کردند. با افزایش مصرف کود نیتروژن، عملکرد در هر دو گیاه افزایش یافت. کم ترین عملکرد معادل نخود فرنگی با 11759 کیلوگرم در هکتار از تیمار کشت خالص نخود فرنگی و بیش ترین آن با 25159 کیلوگرم در هکتار از کشت مخلوط افزایش 100 درصد کاهو به نخود فرنگی به دست آمد. بیش ترین و کم ترین عملکرد معادل نخود فرنگی به ترتیب از تیمارهای مصرف 50 کیلوگرم در هکتار و عدم کاربرد کود نیتروژن به ترتیب با 20669 و 16689 کیلوگرم در هکتار به دست آمد. نسبت برابری زمین در تیمار های کشت مخلوط بیش از تیمار‍ های کشت خالص بود. حداکثر نسبت برابری زمین متعلق به تیمار کشت مخلوط افزایش 100 درصد کاهو به نخود فرنگی با 48/1 بود. ضریب نسبی تراکم در تمام تیمارها بیش از یک بود. بررسی شاخص غالبیت نشان داد که نخود فرنگی در تیمارهای کشت مخلوط افزایشی و تیمار کشت مخلوط جایگزین 33 درصد کاهو به جای نخود فرنگی گیاه غالب بود. در نتیجه، علامت چیرگی نخود فرنگی با وجود مطلوب بودن عملکرد هر دو گیاه مثبت شد. در کلیه تیمارها و به خصوص تیمارهای کشت مخلوط افزایشی، افزایش عملکرد کل مشاهده شد. در مجموع، کشت مخلوط نخود فرنگی و کاهو باعث افزایش سودمندی اقتصادی کشت مخلوط گردید. بیش ترین سودمندی اقتصادی کشت مخلوط مربوط به گیاه نخود فرنگی و کم ترین آن مربوط به گیاه کاهو که از تیمار کشت مخلوط جایگزین 33 درصد نخود فرنگی + 67 درصد کاهو حاصل شد.

آمار یکساله:  

بازدید 94

دانلود 31 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1391
  • دوره: 

    4
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    131-143
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    5433
  • دانلود: 

    166
چکیده: 

به منظور بررسی سودمندی کشت مخلوط ذرت (.Zea mays L) و لوبیا قرمز (.Phaseolus vulgaris L) و ارزیابی تاثیر آن بر عملکرد و زیست توده علف های هرز، آزمایشی در سال زراعی 89 - 1388 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه پیام نور آذربایجان غربی- شهرستان نقده، در قالب آزمایش فاکتوریل با طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار و پانزده تیمار انجام شد. تیمارها شامل سه تراکم کشت خالص ذرت (5، 7 و 9 بوته در مترمربع)، سه تراکم کشت خالص لوبیا (45، 55 و 65 بوته در مترمربع) و نه ترکیب تیماری برای کشت مخلوط از هر دو گونه بودند. کشت مخلوط به روش افزایشی انجام شد. نتایج نشان داد که، اثر تراکم ذرت و لوبیا قرمز بر عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیکی ذرت و لوبیا قرمز در مترمربع معنی دار بود. اثر سیستم کشت روی زیست توده علف های هرز معنی دار شد. کمترین زیست توده علف های هرز در کشت های مخلوط ذرت و لوبیا قرمز و بیشترین زیست توده علف های هرز در کشت های خالص مشاهده شد. ارزیابی نسبت برابری زمین، نسبت برابری زمین استاندارد و مجموع ارزش نسبی نشان داد که تمامی تیمارهای کشت مخلوط ذرت و لوبیا قرمز بر کشت خالص آنها برتری دارد. بالاترین نسبت برابری زمین (1.41) و نسبت برابری زمین استاندارد (1.41)، در تراکم پنج بوته ذرت با تراکم 55 بوته لوبیا قرمز و بالاترین مجموع ارزش نسبی (1.58) در ترکیب تیماری کشت های مخلوط هفت و 55 بوته ذرت و لوبیا قرمز در مترمربع حاصل شد. این دو ترکیب کشت مخلوط در شرایط این آزمایش در حدود 58 درصد افزایش درآمد ناخالص را نسبت به کشت خالص این دو گونه دارا بوده است که نشاندهنده سودمندی کشت مخلوط است.

آمار یکساله:  

بازدید 5433

دانلود 166 استناد 0 مرجع 0
litScript