نتایج جستجو

5550

نتیجه یافت شد

مرتبط ترین ها

اعمال فیلتر

به روزترین ها

اعمال فیلتر

پربازدید ترین ها

اعمال فیلتر

پر دانلودترین‌ها

اعمال فیلتر

پر استنادترین‌ها

اعمال فیلتر

تعداد صفحات

555

انتقال به صفحه



فیلترها/جستجو در نتایج    

فیلترها

سال

بانک‌ها



گروه تخصصی











متن کامل


مرکز اطلاعات علمی SID1
مرکز اطلاعات علمی SID
اسکوپوس
مرکز اطلاعات علمی SID
ریسرچگیت
strs
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1388
  • دوره: 

    5
  • شماره: 

    3 (پیاپی 19)
  • صفحات: 

    147-152
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    579
  • دانلود: 

    275
چکیده: 

مقدمه: دیابت شیرین شایع ترین بیماری آندوکرین است و دارای عوارض متعددی از قبیل رتینوپاتی و نفروپاتی می باشد.هدف: تعیین عوارض ناشی از دیابت شیرین در شنوایی حسی- عصبی.مواد و روش ها: در طی یک مطالعه مورد- شاهدی در طی سال های 87- 1385 با همکاری مرکز دیابت مشهد و کلینیک شنوایی سنجی بیمارستان قائم، 300 نفر دیابتی و 300 نفر در گروه شاهد که از نظر سن و جنس با هم همسان شده بودند با در نظر گرفتن معیارهای ورود و خروج وارد مطالعه شدند. آزمایشات شنوایی سنجی انجام شده در دو گروه شامل اودیومتری با تون خالص، تست دیاپزونی و اتوسکوپی بود.نتایج: بین دو گروه مبتلا به دیابت و گروه شاهد در فرکانس های بالا و میانه - پایین کاهش شنوایی مشخصی وجود داشت. هم چنین طول مدت ابتلا به دیابت اثری در کاهش شنوایی نداشت (0.05<P). میزان شنوایی در بیماران دیابتی دارای عوارض به طور مشخص در فرکانس های بالا نسبت به گروه شاهد بدون عارضه، افت نشان داد. بیماران دیابتی نوع 2 کاهش شنوایی واضحی را در فرکانس های بالا و میانه - پایین نسبت به گروه شاهد نشان دادند (0.05>P)، ولی بیماران دیابتی نوع 1 در هیچ یک از فرکانس های بالا و میانه - پایین نسبت به گروه شاهد این کاهش شنوایی را نشان ندادند (0.05<P). در مقایسه بین دیابت 1 و 2 اختلاف واضحی در فرکانس های بالا و میانه - پایین وجود داشت البته این اختلاف در فرکانس های بالا مشخص تر بود (0.05<P). هم چنین در این مطالعه مشخص گردید که تفاوت شنوایی واضحی از نظر جنس وجود ندارد (0.05<P).نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده از این مطالعه، انجام اودیومتری منظم و دوره ای به منظور شناسایی زودهنگام آسیب شنوایی و کندکردن سیر پیشرفت بیماری، از طریق کنترل گلیسمیک بهتر توصیه می شود.

آمار یکساله:  

بازدید 579

دانلود 275 استناد 0 مرجع 0
نویسندگان: 

SPRUNG J. | BOURKE D. | CONTRERAS M.

نشریه: 

ANESTHESIOLOGY

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2003
  • دوره: 

    98
  • شماره: 

    -
  • صفحات: 

    241-257
تعامل: 
  • استنادات: 

    315
  • بازدید: 

    6617
  • دانلود: 

    9195
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 6617

دانلود 9195 استناد 315 مرجع 0
نویسندگان: 

موللی گیتا | پیرزادی حجت

نشریه: 

طب توانبخشی

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1394
  • دوره: 

    4
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    144-158
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    1000
  • دانلود: 

    1703
چکیده: 

مقدمه و اهدافدر طول تاریخ دیدگاه غالب در مورد افراد مبتلا به کم شنوایی عمدتا بر ناتوانی های آنها تاکید داشته که منجر به ایجاد حس بی کفایتی و ناکامی در این افراد شده است. اما دیدگاه اخیر در مورد افراد مبتلا به کم شنوایی بر روان شناسی مثبت، مسائل مربوط به سلامت و توانایی ها و شایستگی های فردی برای اداره زندگی مستقل که مرتبط با مفهوم تاب آوری است، تاکید دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی مروری مفهوم تاب آوری در افراد مبتلا به کم شنوایی بود.مواد و روش هابدین منظور از منابع علمی پایگاه های اطلاعاتی PubMed، Elsevier، ProQuest و Google scholar و نیز از کتاب های معتبر در زمینه کم شنوایی بین سال های 1979 تا 2013 استفاده شد. جستجو در این پایگاه ها با استفاده از کلید واژه های resilience، hearing impairment و deaf انجام گرفت.یافته هانتایج نشان داد تاب آوری فرایندی پویا در رشد انسان است که در تعامل با شخصیت و عوامل محیطی در جریانی دوسویه رشد می کند. این فرایند یک ویژگی ثابت نیست، بلکه قابل تغییر است و می توان آن را بهبود بخشید. عوامل محافظت کننده تاب آوری در سطوح فردی، خانوادگی و محیطی قرار می گیرند که می توان از آنها به عنوان نقطه آغاز مناسبی در طراحی و اجرای مداخله های بالینی برای افراد مبتلا به کم شنوایی و خانواده های آنها استفاده کرد.

آمار یکساله:  

بازدید 1000

دانلود 1703 استناد 0 مرجع 0
گارگاه ها آموزشی
نویسندگان: 

احمدی مهناز

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1384
  • دوره: 

    17
  • شماره: 

    2 (پیاپی 40)
  • صفحات: 

    83-91
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    528
  • دانلود: 

    174
چکیده: 

صرف نظر از میزان شیوع اختلالات شنوایی در انسان، در حال حاضر اقدامات درمانی به شیوه های توانبخشی نظیر استفاده از وسایل تقویت کننده صدا یا پروتزهای الکترونیکی قابل کاشت در گوش محدود می شود.روش های درمانی مذکور نیز تا زمانی که با آموزش های ویژه برای تطابق بیماران با ابزار کمک شنوائی همراه نباشد، نمی توانند شنوایی مناسب و خوبی را برای بیمار ایجاد نمایند. به عبارت دیگر، بهترین چاره موجود یعنی سمعک و پروتزهای کاشت حلزون، اقدامات معجزه گری به حساب نمی آیند.اخیرا روش انتقال ژنی به عنوان یک روش درمانی مورد توجه فراوان قرار گرفته است. زیرا این روش امیدهایی را برای مقابله، تغییر وضعیت یا درمان کم شنوایی های ژنیتیکی و غیر ژنتیکی فراهم نموده است.ژن درمانی بر خلاف روش های درمانی مرسوم، برای ابقا شنوایی از طریق کارکرد طبیعی سیستم شنوایی سودمند است و استفاده از آن می تواند ابعاد وسیعی در درمان اختلالات شنوایی داشته باشد. در این مقاله خلاصه ای از اولین تجارب عملی در بهبود ژن درمانی به منظور درمان ناشنوایی مطرح شده و موانعی که باید جهت موفقیت در این روش بر آنها چیره شد آورده شده است.

آمار یکساله:  

بازدید 528

دانلود 174 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2012
  • دوره: 

    22
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    92-96
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    18442
  • دانلود: 

    10705
چکیده: 

Objective: Thyroid hormone is necessary for normal development of the auditory system. The aim of this study was to investigate the rate of hearing impairment in congenitally hypothyroid (CH) patients, and its relation with factors such as CH severity and age at starting treatment, during CH screening program in Isfahan.Methods: hearing acuity was assessed in two groups of children with (94 patients aged 4 months- 3 years) and without CH (450), between 2000-2006. Otoacostic emission (OAE) was performed by a two step method.After two tests without OAE signals bilaterally, they were referred for auditory brainstem response (ABR) test. Subjects with both OAE and ABR abnormal test results were considered to have hearing problem.Obtained data was compared in case and control group and also CH patients with and without hearing impairment.Findings: Three (3.2%) of patients and 1 of control group (0.2%) were diagnosed with sensorineural hearing loss. The rate of hearing loss was not different significantly in two studied groups (P>0.05). There was no difference between age of starting treatment and first T4 and TSH level in CH patients with and without hearing loss (P>0.05). CH neonates with hearing impairment had thyroid dyshormonogenesis according to the follow up results.Conclusion: The rate of hearing loss was low among our studied CH patients. It may be due to proper management of CH patients. In view of the fact that all CH neonates were dyshormonogentic and considering the relation between certain gene mutations and hearing impairment in CH patients, further studies with larger sample size, with regard to different etiologies of CH should be investigated to indicate the possible gene mutations related to hearing loss in CH.

آمار یکساله:  

بازدید 18442

دانلود 10705 استناد 0 مرجع 0
نویسندگان: 

YANG CH.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2015
  • دوره: 

    9
  • شماره: 

    -
  • صفحات: 

    276-276
تعامل: 
  • استنادات: 

    315
  • بازدید: 

    4986
  • دانلود: 

    9195
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 4986

دانلود 9195 استناد 315 مرجع 0
strs
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1386
  • دوره: 

    10
  • شماره: 

    3 (پیاپی 40)
  • صفحات: 

    87-93
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    1197
  • دانلود: 

    312
چکیده: 

مقدمه: دیابت قندی بیماری مزمنی است که اثر آن بر روی اکثر ارگان های بدن شناخته شده است ولی در رابطه با اثر دیابت بر شنوایی به دلیل مطالعات و تحقیقات اندکی که صورت گرفته ابهامات زیادی به چشم می خورد. لذا این مطالعه به منظور بررسی ارتباط دیابت با شنوایی در سال 83-82 در مرکز تحقیقات دیابت کرمانشاه انجام گرفت.روش کار: این مطالعه به روش موردی – شاهدی صورت گرفت. در این بررسی 82 بیمار دیابتی (26 بیمار دیابت نوع یک و 56 بیمار دیابت نوع 2) به طور تصادفی از مراجعه کنندگان به مرکز تحقیقات دیابت (که همگی دارای پرونده پزشکی بودند) با محدوده سنی بین 55-15 سال و مدت ابتلا بالاتر از سه سال به عنوان گروه مورد و 82 نفر که از نظر سنی و جنسی با گروه بیمار مطابقت داشتند به عنوان گروه شاهد انتخاب شدند. پس از تکمیل پرسش نامه عمومی و تخصصی تمامی بیماران و گروه شاهد تحت معاینه اتوسکوپی قرار گرفته و افرادی که دارای سایر بیماری های زمینه ای گوش با مشکل شنوایی بودند، از مطالعه حذف شدند. سپس ادیومتری با صدای خالص، گفتاری و امپدانس با دستگاه well tone AD19 بر روی 164 فرد (دیابتیک و شاهد) انجام گرفت. اطلاعات گرد آوری شده به وسیله آزمون آماری تی تجزیه و تحلیل شد.نتایج: یافته های ادیومتریک در فرکانس های مختلف در گروه بیمار و شاهد نشان داد که ارتباط معنی داری بین دیابت و کاهش شنوایی وجود دارد (p<0.001). ارتباط فوق با افزایش فرکانس شنوایی و سن بیماران و دیابت نوع 2 بارزتر بود. کنترل قند خون (سطح HbA1c)، طول دوره بیماری، جنس، عوارض میکرواسکولار (نفروپاتی، نوروپاتی، رتینوپاتی) و عوارض ماکرواسکولار (فشار خون، بیماری عروقی مغزی) ارتباطی با میزان کاهش شنوایی در بیماران دیابتی نداشتند.نتیجه گیری: مطالعه فوق نشان داد بین دیابت و کاهش شنوایی ارتباط وجود دارد که این ارتباط در فرکانس های بالای شنوایی بارزتر است و کاهش شنوایی به صورت خفیف یا متوسط می باشد. البته مکانیسم این اثر نامشخص است. مطالعات با تعداد بیمار بیشتر و دستگاه های شنوایی سنج دقیق تر از جمله اتواکوستیک امیشن (OAE)، الکتروکو کلئوگرافی و رفلکس ساقه مغز (ABR) توصیه می گردد.

آمار یکساله:  

بازدید 1197

دانلود 312 استناد 0 مرجع 1
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1393
  • دوره: 

    23
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    19-30
تعامل: 
  • استنادات: 

    491
  • بازدید: 

    2099
  • دانلود: 

    835
چکیده: 

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

آمار یکساله:  

بازدید 2099

دانلود 835 استناد 491 مرجع 31
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1386
  • دوره: 

    5
  • شماره: 

    4
  • صفحات: 

    1-9
تعامل: 
  • استنادات: 

    2
  • بازدید: 

    3063
  • دانلود: 

    604
چکیده: 

زمینه و هدف: نقص شنوایی از شایع ترین ناهنجاری های بدو تولد می باشد که متاسفانه در کشور ما تاکنون مطالعه جامعی در خصوص شیوع ناشنوایی و کم شنوایی در شدت های مختلف صورت نگرفته است. با توجه و آگاهی از شیوع یک معلولیت، ابزار بسیار مفیدی برای تعیین بار آن در جامعه می باشد. در طراحی برنامه های مداخله ای جایگاه ویژه ای دارد، طرح فوق پیشنهاد و پس از تصویب اجرا گردید.روش کار: در این تحقیق، ما به بررسی شیوع کم شنوایی در نوزادان مراکز استانهای کشور و همچنین نقش عوامل خطرسازی که توسط کمیته مشترک شنوایی نوازدان (JCIH) پیشنهاد شده است، پرداختیم. در این تحقیق، تعداد 76500 نوزاد متولد شده در مراکز استانهای کشور که در طرح غربالگری شنوایی سازمان بهزیستی کشور تحت آزمون شنوایی قرار گرفته بودند با استفاده از فرمهای جداگانه ای که به همین منظور طراحی و توسط شنوایی شناس های آموزش دیده پر شد، مورد بررسی قرار گرفتند.نتایج: شیوع کم شنوایی در شدت های مختلف پس از آستانه گیری، بر حسب میزان افت شنوایی به صورت کم شنوایی متوسط (40-65db)، کم شنوایی شدید (65-90 db) و کم شنوایی عمیق (بیش از (90db تفکیک و ثبت گردید. از کل نوزادان مورد بررسی، 362 مورد کم شنوا تشخیص داده شدند. بنابراین، شیوع کم شنوایی در مراکز استانهای کشور برابر 4.7 در هزار می باشد که از این تعداد، 168 مورد دارای کم شنوایی متوسط (2.2 در هزار)، 114 مورد دارای کم شنوایی شدید (1.5 در هزار) و 80 مورد دارای کم شنوایی عمیق (1.1 در هزار) بودند. میزان شیوع در استانها از 3-2 در هزار (استانهای همدان و مازندران) تا 8-7 در هزار (یزد و چهارمحال و بختیاری) متغیر می باشد. شیوع کم شنوایی در نوزادان با سابقه خانوادگی کم شنوایی حسی - عصبی برابر 16 در هزار، در نوزادان با سابقه تعویض خون برابر 18 در هزار، در نوزادان با سابقه بستری در NICU 15 در هزار، در نوزادان با ناهنجاری های رانیوفاشیال برابر 17 در هزار و در نوزادان با سابقه وزن زیر 1500 گرم در بدو تولد برابر 19 در هزار بوده است. از مجموع نوزادان مورد بررسی، 39376 پسر و 3724 دختر بودند که از این تعداد 193 نوزاد پسر (5 در هزار) و 169 نوزاد دختر (4.6 در هزار) کم شنوا تشخیص داده شدند.نتیجه گیری: نتایج بدست آمده بر معقول بودن غربال گری شنوایی نوزادان در کشور حکایت دارد. با توجه به تفاوت نسبت کم شنوایی در گروه پرخطر به گروه بدون عوامل خطر ساز، شنوایی مستمر در این گروه از نوزادان مورد تاکید است.

آمار یکساله:  

بازدید 3063

دانلود 604 استناد 2 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1395
  • دوره: 

    2
  • شماره: 

    2 (پیاپی 6)
  • صفحات: 

    67-79
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    333
  • دانلود: 

    76
چکیده: 

هدف این پژوهش مقایسه توانایی خودتعیین گری و مولفه های آن در افراد با آسیب شنوایی، بینایی و بدون آسیب بود. نمونه پژوهش 116 نفر (32 نفر با آسیب بینایی، 21 نفر با آسیب شنوایی و 63 نفر بدون آسیب) از افراد با آسیب شنوایی، بینایی و بدون آسیب شهر شیراز بودند. افراد با آسیب شنوایی و بینایی با روش نمونه گیری در دسترس و افراد بدون آسیب با روش نمونه گیری تصادفی چندمرحله ای انتخاب شدند. از پرسش نامه توانایی خودتعیین گری گومز - ولا، وردوگو، جیل، گوربلا و همایر برای سنجش توانایی خودتعیین گری استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی شفه تحلیل شد. نتایج نشان داد که توانایی خودتعیین گری افراد بدون آسیب به طور معنی داری بیشتر از توانایی خودتعیین گری افراد با آسیب شنوایی و بینایی است. شایان ذکر است که بین توانایی خودتعیین گری افراد با آسیب شنوایی و بینایی تفاوت معنی داری مشاهده نشد. نتایج تحلیل واریانس (مانوا) نشان داد که توانایی خودتعیین گری افراد بدون آسیب در خرده مقیاس های استقلال رفتاری و توانمندسازی روان شناختی نسبت به افراد با آسیب شنوایی و بینایی به طور معنی داری بالاتر بود. همچنین در هیچ یک از خرده مقیاس های توانایی خودتعیین گری بین افراد با آسیب شنوایی و بینایی تفاوت معنی داری مشاهده نشد. با توجه به یافته های این پژوهش می توان بیان کرد که آموزش توانایی خودتعیین گری برای افراد با آسیب شنوایی و بینایی ضروری است.

آمار یکساله:  

بازدید 333

دانلود 76 استناد 0 مرجع 0
litScript