نتایج جستجو

248

نتیجه یافت شد

مرتبط ترین ها

اعمال فیلتر

به روزترین ها

اعمال فیلتر

پربازدید ترین ها

اعمال فیلتر

پر دانلودترین‌ها

اعمال فیلتر

پر استنادترین‌ها

اعمال فیلتر

تعداد صفحات

25

انتقال به صفحه



فیلترها/جستجو در نتایج    

فیلترها

سال

بانک‌ها



گروه تخصصی







متن کامل


مرکز اطلاعات علمی SID1
مرکز اطلاعات علمی SID
اسکوپوس
مرکز اطلاعات علمی SID
ریسرچگیت
strs
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2019
  • دوره: 

    5
  • شماره: 

    4
  • صفحات: 

    27-34
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    13600
  • دانلود: 

    5938
چکیده: 

Background: glibenclamide is a lipophilic drug widely used in type 2 diabetes treatment. However, its low bioavailability limits its use. Thus, novel formulations should be applied to improve the drug’ s bioavailability. Objectives: This study aimed to develop alternative carriers for oral delivery of glibenclamide. For this purpose, two biocompatible polymers, poly(e-caprolactone) and poly(butylene adipate) were formulated as microparticles (MPs) capable of loading the antidiabetic drug. Methods: In this regard, as microparticle fabrication approach, the modified emulsion solvent evaporation method was applied. Physicochemical evaluation of the prepared microparticles included the examination of their morphology, degradation rate, and thermal properties. Drug entrapment, drug loading, and particle size were also investigated. Simulated intestinal medium and body fluid at 37oC were selected as dissolution media. Differential scanning calorimetry was used to investigate the crystal properties of the microparticles and drugs. Results: The developed microparticles had sizes between 0. 5 and 4 μ m. Poly(butylene adipate) based microparticles had a smooth surface, whereas poly(ε-caprolactone) based microparticles showed a porous surface. The DSC thermogram revealed the amorphization of the drug. Hydrolysis results exhibited a very low mass loss, while in vitro release results depicted that the dissolution rate of the prepared microparticles was higher than that of pure glibenclamide demonstrating a prolonged pattern which is ideal for minimizing the daily dose of glibenclamide. Conclusion: In this study, novel carriers for glibenclamide were successfully prepared with promising future use.

آمار یکساله:  

بازدید 13600

دانلود 5938 استناد 0 مرجع 2205
نویسندگان: 

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2018
  • دوره: 

    19
  • شماره: 

    7
  • صفحات: 

    2948-2960
تعامل: 
  • استنادات: 

    315
  • بازدید: 

    1300
  • دانلود: 

    9195
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 1300

دانلود 9195 استناد 315 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1400
  • دوره: 

    79
  • شماره: 

    5
  • صفحات: 

    400-405
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    58
  • دانلود: 

    76
چکیده: 

زمینه و هدف: هدف از این مطالعه استفاده از اکتریوتاید به منظور درمان موارد هیپوگلایسمی مکرر و مقاوم به درمان ناشی از مصرف گلی بن کلامید می باشد. معرفی بیمار: در این مطالعه چهار بیمار با میانگین سنی 75/30 سال و رنج سنی 18 تا 40 سال به دنبال خودکشی با دوز زیاد گلی بن کلامید دچار حملات هیپوگلیسمی مقاوم به درمان شده بودند بنابراین، برای این بیماران اکتریوتاید با دوز gµ 50 هر شش ساعت شروع شد که همه ی آن ها به درمان با اکتریوتاید پاسخ دادند. بیماران مورد مطالعه در هنگام مراجعه تحت رژیم اولیه دکستروز 50% قرار گرفتند با این حال گلوکز خون آن ها افت قابل ملاحظه ای داشت و به رژیم دکستروز پاسخ نمی داد اما دریافت دوز اول اکتریوتاید با افزایش قابل توجهی در گلوکز خون بیماران، نمایانگر تاثیر مطلوب اکتریوتاید در این مطالعه بود. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که تجویز اکتریوتاید با دوز gµ 50 هر شش ساعت نقش مهمی در کنترل هایپوگلایسمی مکرر و مقاوم به درمان در بیماران با مسمومیت گلی بن کلامید داشت.

آمار یکساله:  

بازدید 58

دانلود 76 استناد 0 مرجع 0
گارگاه ها آموزشی
نویسنده: 

TAHERI A.K. | MACCAGNO T.M. | JONAS J.J.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2013
  • دوره: 

    0
  • شماره: 

    2
تعامل: 
  • بازدید: 

    1575
  • دانلود: 

    0
چکیده: 

THIS STUDY WAS CONDUCTED IN THE FIELD OF CIVIL FOLLOW TO THE PRIVATE SECTOR FOR THE PERIOD OF 14/2/2013 AND UNTIL 26/3/2013 AND ON THE 36-DAY , 100 CHICKS DOSAGE OF MEAT CHICKEN ROSE KIND ORALLY FOR EIGHT DAYS OLD, DIVIDED INTO THREE GROUPS IN ADDITION TO THE CONTROL GROUP OF THREE DIFFERENT CONCENTRATIONS OF THE glibenclamide DRUG , THESE CONCENTRATIONS WERE 0.2, 0.4 AND 0.6 MG / L RESPECTIVELY . SEARCH RESULTS SHOWED NO SIGNIFICANT DIFFERENCES AT THE LEVEL OF PROBABILITY P <0.05 IN THE AVERAGE LIVE WEIGHTS (G) BETWEEN ALL DOSE glibenclamide DRUG TOTALS AND ALL CONCENTRATIONS ALTHOUGH SUPERIORITY OF THE SECOND SET AND THE THIRD BY WEIGHT ON THE FIRST GROUP AND THE CONTROL GROUP (COMPARISON) FIFTH WEEK, THE SECOND GROUP SUPERIORITY OVER ON THE OTHER GROUPS IN THE WEIGHT , IN ADDITION TO SUPERIORITY OVER THE CONTROL GROUP IN THE SIXTH WEEK OF THE EXPERIMENT . HAS BEEN CALCULATED THE AMOUNT AVERAGE OF INTAKE FEED INTAKE (G / BIRD), AND FOOD CONVERSION FACTOR, AND THE RESULTS INDICATED THE EXISTENCE OF SIGNIFICANT DIFFERENCES AT THE LEVEL OF PROBABILITY P<0.05 IN THE AVERAGE TOTAL CARCASS WEIGHT (G) AND THE RATIO OF NET MEAT (%) BETWEEN THE FIRST AND SECOND GROUPS AND THE THIRD IN MEAT CHICKEN STUDIED IN THE CURRENT RESEARCH IN ADDITION TO THE CONTROL GROUP , DEMONSTRATING THE HIGH EFFICIENCY OF FEED CONVERSION AND BUILDING OPERATIONS WITHIN THE BODY AND PRODUCTION MEAT WHEN CHICKENS EXPOSURE TO A CONCENTRATION OF 0.2 MG / LITER OF THE DRUG . AND STUDIED THE RELATIVE WEIGHTS OF CARCASS PARTS (G), AS FOUND FROM THE SEARCH RESULTS NO SIGNIFICANT DIFFERENCES AT THE LEVEL OF PROBABILITY P <0.05 IN BOTH THE RELATIVE WEIGHTS OF CARCASS PARTS AMONG ALL GROUPS STUDIED MEAT CHICKEN COMPARED TO A CONTROL SAMPLE.

آمار یکساله:  

بازدید 1575

دانلود 0
نویسندگان: 

BAHRI NAJAFI R. | TAVAKOLI N. | SENEMAR M. | PEIKANPOUR M.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2014
  • دوره: 

    9
  • شماره: 

    3
  • صفحات: 

    213-223
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    22207
  • دانلود: 

    16003
چکیده: 

Buccal mucoadhesive systems among novel drug delivery systems have attracted great attention in recent years due to their ability to adhere and remain on the oral mucosa and to release their drug content gradually. Buccal mucoadhesive films can improve the drug therapeutic effect by enhancement of drug absorption through oral mucosa increasing the drug bioavailability via reducing the hepatic first pass effect. The aim of the current study was to formulate the drug as buccal bioadhesive film, which releases the drug at sufficient concentration with a sustain manner reducing the frequency of the dosage form administration. One of the advantagees of this formulation is better patient compliances due to the ease of administration with no water to swallow the product. The mucoadhesive films of glibenclamide were prepared using hydroxypropyl methylcellulose (HPMC) K4M, K15M and Eudragit RL100 polymers and propylene glycol as plasticizer and co-solvent. Films were prepared using solvent casting method, and were evaluated with regard to drug content, thickness, weight variations, swelling index, tensile strength, ex vivo adhesion force and percentage of in vitro drug release. Films with high concentrations of HPMC K4M and K15M did not have favorable appearance and uniformity. The formulations prepared from Eudragit were transparent, uniform, flexible, and without bubble. The highest and the lowest percentages of swelling were observed for the films containing HPMC K15M and Eudragit RL100, respectively. Films made of HPMC K15M had adhesion force higher than those containing Eudragit RL100. Formulations with Eudragit RL100 showed the highest mean dissolution time (MDT). Drug release kinetics of all formulations followed Higuchi's model and the mechanism of diffusion was considered non-Fickian type. It was concluded that formulations containing Eudragit RL100 were more favorable than others with regard to uniformity, flexibility, rate and percentage of drug release.

آمار یکساله:  

بازدید 22207

دانلود 16003 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1394
  • دوره: 

    19
  • شماره: 

    1(پی در پی 78)
  • صفحات: 

    17-23
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    899
  • دانلود: 

    147
چکیده: 

زمینه: گزارش هایی از عوارض قلبی و عروقی در افراد دیابتی وجود دارد که در اثر مصرف داروی گلی بن کلامید ایجاد می شود. از طرفی مطالعه های اخیر از اکسید نیتریک (NO) به عنوان عاملی مهم در فیزیولوژی قلب و دخیل در اختلال های آن نام برده اند.هدف: مطالعه به منظور تعیین نقش احتمالی اکسید نیتریک بر روی اثرات قلبی گلی بن کلامید انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه تجربی در سال 1390 در دانشگاه علوم پزشکی تهران بر روی 42 راس موش صحرایی نر انجام شد. دهلیز قلبی موش ها بعد از بی هوشی جدا و به حمام بافتی حاوی محلول کربس اکسیژنه منتقل شد. دامنه انقباض های دهلیزی توسط دستگاه فیزیوگراف ثبت شد. نمونه ها به 7 گروه 6 تایی تقسیم شدند: گروه شاهد که در آن انقباض های دهلیز بدون مصرف دارو ثبت شد، گروه تویین 80، گروه ال- آرژینین، گروه ال- نیم، گروه گلی بن کلامید، گروه گلی بن کلامید + ال- آرژینین که انقباض های دهلیزی تحت تاثیر گلی بن کلامید و در مجاورت ال- آرژینین ثبت شد و گروه گلی بن کلامید + ال- نیم که انقباض های دهلیزی تحت تاثیر گلی بن کلامید و در مجاورت ال- نیم بررسی شد. داده ها با آزمون آماری واریانس دو طرفه تحلیل شدند.یافته ها: گلی بن کلامید دامنه انقباض های دهلیزی را افزایش داد. ال- نیم و ال- آرژینین به ترتیب موجب افزایش و کاهش دامنه انقباض های دهلیز شدند. اثر گلی بن کلامید تحت تاثیر ال- آرژینین و ال- نیم قرار نگرفت.نتیجه گیری: گلی بن کلامید مستقل از اکسید نیتریک عمل می نماید.

آمار یکساله:  

بازدید 899

دانلود 147 استناد 0 مرجع 21
strs
نویسندگان: 

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2018
  • دوره: 

    106
  • شماره: 

    -
  • صفحات: 

    566-574
تعامل: 
  • استنادات: 

    315
  • بازدید: 

    3299
  • دانلود: 

    9195
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 3299

دانلود 9195 استناد 315 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1396
  • دوره: 

    21
  • شماره: 

    3 (پی در پی 92)
  • صفحات: 

    4-12
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    614
  • دانلود: 

    205
چکیده: 

زمینه: گلوکز، حافظه را در موش ها افزایش می دهد و از مختل شدن حافظه توسط مرفین جلوگیری می کند. یکی از مکانیسم هایی که به وسیله آن ممکن است گلوکز بر حافظه اثر گذارد از طریق تنظیم کانال پتاسیمی حساس به ATP است. هدف : این مطالعه به منظور تعیین اثرات گلی بن کلامید بر ذخیره حافظه در مدل یادگیری احترازی غیرفعال در موش های صحرایی بود. مواد و روش ها : این مطالعه تجربی در سال 1394 در دانشگاه علوم پزشکی قزوین انجام شد. 40 سر موش نر نژاد ویستار به گروه های 8 تایی شاهد، حلال (محلول DMSO) و گلی بن کلامید تقسیم شدند. موش ها در دستگاه احترازی غیرفعال (50 هرتز، 1 میلی آمپر، 3 ثانیه) آموز ش داده شدند. محلولDMSO (0.2 میلی لیتر) و گلی بن کلامید (1، 2 و 5 میلی گرم/ کیلوگرم داخل صفاقی) به مدت 10 روز قبل از آموزش به موش ها تزریق و 48 ساعت بعد از آموزش، آزمون به خاطرآوری انجام شد. مدت زمانی که طول می کشید تا حیوان برای اولین بار وارد محفظه تاریک دستگاه شود به عنوان معیار ذخیره حافظه اندازه گیری شد. یافته ها: تاخیر زمانی قبل از ورود به ناحیه تاریک و کل زمان حضور در ناحیه روشن در گروه های دریافت کننده گلی بن کلامید کم تر از گروه شاهد بود. این زمان ها در گروه 5 میلی گرم به طور معنی داری کم تر از گروه شاهد بود (0.05>P). برعکس کل زمان حضور در ناحیه تاریک بیش تر از گروه شاهد بود. نتیجه گیری: احتمالا گلی بن کلامید به عنوان یک مها رکننده کانال پتاسیمی حساس به ATP از طریق افزایش غلظت انسولین و در نتیجه کاهش گلوکز خون موجب کاهش ذخیره حافظه شده است.

آمار یکساله:  

بازدید 614

دانلود 205 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2014
  • دوره: 

    13
  • شماره: 

    3
  • صفحات: 

    863-872
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    23021
  • دانلود: 

    11890
چکیده: 

An environmentally benign RP-HPLC approach for rapid analysis of glibenclamide in pure form, developed nanoemulsion and commercial tablets was developed and validated in present investigation. The green chromatographic identification was performed on Lichrosphere 250 X 4.0 mm RP C8 column having a 5 mm packing as a stationary phase using a combination of ethanol: methanol (50:50% v/v) as a mobile phase, at a flow rate of 1.0 mL/min with UV detection at 245 nm. The proposed method was validated for linearity, selectivity, accuracy, precision, robustness, sensitivity and specificity as per international conference on harmonization (ICH) guidelines. The utility of proposed method was verified by assay of glibenclamide in developed nanoemulsion and commercial tablets. The proposed method was found to be satisfactory in terms of selectivity, precision, accuracy, robustness, sensitivity and specificity. The content of glibenclamide in developed nanoemulsion and commercial tablets was found to be 100.50 % and 99.15 % respectively. The proposed method successfully resoled glibenclamide peak in the presence of its all type of degradation products which indicated stability-indicating property of the proposed method. These results indicated that the green chromatographic method could be successfully employed for routine analysis of glibenclamide in pure drug and various commercial formulations.

آمار یکساله:  

بازدید 23021

دانلود 11890 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1381
  • دوره: 

    6
  • شماره: 

    4 (مسلسل 24)
  • صفحات: 

    1-7
تعامل: 
  • استنادات: 

    2
  • بازدید: 

    1376
  • دانلود: 

    183
چکیده: 

مقدمه: دیابت قندی از شایعترین بیماریهای آندوکرین است و شیوع آن روز به روز افزایش می‎یابد. بیماریهای قلب و عروق یکی از عوامل اصلی ایجاد مرگ و میر در مبتلایان به دیابت به شمار می‎آیند. داروهای سولفونیل اوره به طور فراوانی برای درمان بیماران مبتلا به دیابت تیپ II مصرف می‎شود. گزارشات ضد و نقیضی در مورد ایجاد عوارض قلبی ـ عروقی توسط این داروها وجود دارد و همچنین به تفاوت در ایجاد این عوارض بین داروهای نسل اول و نسل دوم هم اشاراتی شده است. در مطالعه حاضر دو داروی پر مصرف در کشورمان از خانواده سولفونیل اوره مورد بررسی قرار گرفتند. مواد و روشها: در این بررسی دو داروی کلرپروپامید از نسل اول و گلی‎بن‎کلامید از نسل دوم سولفونیل اوره مورد استفاده قرار گرفتند و تأثیر تجویز یک ماهه و دو ماهه آنها بر پاسخدهی آئورت مجزای موشهای صحرایی نر سالم به فنیل افرین مورد مطالعه قرار گرفت و با گروه شاهد مقایسه شد. نتایج: نتایج بدست آمده از مطالعه حاضر نشان داد که به دنبال تجویز دو ماهه کلرپروپامید در موشهای صحرایی نر سالم تغییراتی در عضله صاف اتفاق می‎افتد. این تغییرات عبارتند از کاهش معنی‎دار پاسخ انقباضی به فنیل افرین، اما در تجویز یک ماهه چنین تغییراتی مشاهده نشد، این در حالی است که تجویز یک ماهه و دو ماهه گلی‎بن‎کلامید تغییری در فعالیت عضله صاف ایجاد نکرد. نتیجه‎گیری: با توجه به اینکه EC 50 فنیل افرین در ایجاد پاسخ انقباضی در آئورت با کنترل تفاوت نداشت به نظر می‎رسد تغییرات ایجاد شده ناشی از تجویز دو ماهه کلرپروپامید بر روی فعالیت انقباضی عضله صاف به دلیل ایجاد تغییرات در گیرنده‎های آلفا ـ یک آدرنرژیک موجود در غشاء سلولهای عضله صاف آئورت نمی‎باشد. احتمال دارد این دارو با ایجاد تغییرات در اجزاء سلولی پس از گیرنده که در انتقال پیام نقش دارند، تاثیر فارماکولوژیک خود را اعمال کرده باشد

آمار یکساله:  

بازدید 1376

دانلود 183 استناد 2 مرجع 0
litScript